Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Krawczyk"

Doświadczenia z pracy solarnych suszarni osadów ściekowych w Polsce DOI:10.15199/17.2018.1.7


  Jednym z podstawowych problemów współczesnych oczyszczalni ścieków jest unieszkodliwianie osadów ściekowych, które wytwarzane są w dużych ilościach. Jeszcze do niedawna końcowym procesem jednostkowym przeróbki osadów było ich mechaniczne odwadnianie, najczęściej powiązane z higienizacją, głównie pod kątem rolniczego wykorzystania. W ostatnich latach szczególnego znaczenia nabierają procesy suszenia osadów. Z jednej strony są skuteczną metodą zmniejszenia masy (i objętości) odpadów z oczyszczalni, a z drugiej strony stanowią przygotowanie przed ich dalszym, termicznym unieszkodliwianiem [2, 3, 5]. Wśród tych metod obiecującym rozwiązaniem wydaje się wykorzystywanie darmowej energii w słonecznych suszarniach osadów ściekowych. Suszenie słoneczne osadów różni się od innych technologii suszenia przede wszystkim temperaturą procesu. W suszarniach tarczowych, bębnowych i fl uidalnych odparowanie wody zachodzi w temperaturze bliskiej lub powyżej 100 ºC. W suszarniach słonecznych proces jest prowadzony przy niższych temperaturach, z wykorzystaniem efektu cieplarnianego. Siłą napędową jest różnica ciśnień cząstkowych pary wodnej w powietrzu suszącym i pary nasyconej w warstwie nad powierzchnią osadów. Szybkość suszenia osadów w suszarniach słonecznych zależy głównie od natężenia promieniowania słonecznego (energii dostarczonej do złoża osadów suszonych), temperatury powietrza suszącego i jego wilgotności względnej, prędkości strumienia powietrza suszącego, wielkości powierzchni złoża, grubości złoża osadów [1, 4]. W warunkach zimowych, przy małym nasłonecznieniu, niskich temperaturach i dużej wilgotności względnej, suszenie wymaga dostarczania ciepła z zewnętrznych źródeł energii oraz wykonania pokrycia suszarni z materiałów o niskim współczynniku przenikania ciepła. W ramach niniejszego artykułu przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych w rzeczywistych obiektach suszarniczych osadów ściekowych, pod kątem oceny efektywności ich[...]

Badania składu gazu fermentacyjnego pochodzącego z różnych źródeł metanizacji ścieków, odpadów i osadów ściekowych DOI:10.15199/17.2018.10.7


  Gaz fermentacyjny (biogaz) powstaje w wyniku beztlenowego przetworzenia biomasy, która stanowi jedno z podstawowych, odnawialnych źródeł energii (OZE). Pod względem chemicznym składa się głównie z metanu i ditlenku węgla, aczkolwiek jego kompozycja w dużej mierze zależy od surowców, z których jest pozyskiwany. Stosowane substraty do produkcji biogazu pokazano na rys. 1. Wyróżnia się też gaz składowiskowy uzyskiwany w wyniku fermentacji odpadów bezpośrednio na składowiskach. Ważne miejsce w ogólnym bilansie biogazu zajmuje gaz produkowany z osadów ściekowych, wytwarzany w procesie mezofilnej fermentacji metanowej w dużych i średnich komunalnych oczyszczalniach ścieków. Sukcesywnie, w ostatnim okresie, rośnie także udział biogazu rolniczego, który powstaje podczas fermentacji biomasy pochodzącej z upraw energetycznych, pozostałości z produkcji roślinnej i odchodów zwierzęcych lub pochodzącej z odpadów w rzeźniach, browarach i pozostałych branżach spożywczych i przetwórczych [4]. Polska znajduje się w pierwszej dziesiątce krajów o najbardziej rozwiniętej gospodarce biogazowej w UE. Produkcja energii pierwotnej zawartej w biogazie w 2013 r. wyniosła 7,6 PJ, co stanowiło ok. 1,3% łącznej produkcji w UE i ok. 1,4% krajowego zużycia gazu ziemnego. Wiodącym wytwórcą biogazu w Polsce są oczyszczalnie ścieków. W 2013 r. wyprodukowały ok. 3,4 PJ energii zawartej w paliwie, co w porównaniu do 2004 r. daje wzrost o 160% i plasuje biogaz oczyszczalniany przed biogazem składowiskowym oraz rolniczym [2, 8]. 2. Biogaz rolniczy. Surowce do produkcji biogazu W ostatnich latach szczególnego znaczenia nabiera sektor biogazu rolniczego. Czynnikiem stymulującym rozwój tej branży może być nowelizacja ustawy z 22 czerwca 2016 r. o OZE, która wymu- *) dr inż. Krzysztof Iskra, mgr inż. Łukasz Krawczyk¸ mgr inż. Joanna Głodek, mgr Dominika Wierzbicka - Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Ośrodek Technologii Ścieków - Ośrodek Zamie[...]

 Strona 1