Wyniki 1-10 spośród 35 dla zapytania: authorDesc:"Marek Suliga"

Słody a bogata paleta piwnych barw


  P i wo jest z całą pewnością najciekawszym napojem alkoholowym. Do jego wytworzenia niezbędne są: woda, słód i chmiel, jest również najważniejszy pracownik browaru, czyli… drożdże. Udział wody w piwie wynosi aż 90%. Od jej czystości, twardości i kwasowości zależy charakter piwa. W XVIII i XIX w. tylko miasta posiadające dobre źródła wody mogły rozwinąć przemysł piwowarski. Takimi miastami było np. czeskie Pilzno, bawarskie Monachium czy brytyjskie Burton i Tadcaster. Obecnie browary przykładają także dużą wagę do jej jakości, tak więc wodę poddaje się uzdatnianiu, by odpowiadała wymaganiom określonym w przepisach, a jej parametry były dostosowane do produkowanych gatunków piwa. Słód, jak podaje encyklopedyczna definicja: to skiełkowane i wysuszone ziarna zbóż służące jako jeden z surowców do produkcji piwa lub whisky. Od intensywności jego suszenia zależy kolor i w dużym stopniu barwa piwa. Odpowiedni rodzaj jęczmienia i sposób słodowania mogą nadawać piwu aromaty: orzecha, karmelu, czekolady, kawy czy lukrecji. Od udziału słodu w zasypie surowcowym zależy smakowitość piwa. Chmiel (humulus lupulus) jest rośliną z rodziny konopiowatych. Dzielimy go na aromatyczny i goryczkowy. Mimo że jest tak ważnym składnikiem piwa, jego d[...]

Kto stoi w miejscu ten się cofa...


  Tak w skrócie można podsumować wyniki EUROPEAN BEER STAR 2011 (EBS 2011). Po raz kolejny padł rekord zgłoszonych do konkursu piw. W tym roku zgłoszono ich 1113, co w stosunku do roku poprzedniego daje wzrost o blisko 16%. Na ten wzrost procentowy główny wpływ ma coraz większe zainteresowanie konkursem producentów piw spoza Niemiec (wzrost o ponad 29%). Lecz i browary niemieckie, poddane silnej lokalnej konkurencji, zgłosiły ich o 6% więcej. W tegorocznej edycji konkursu piwa sklasyfikowano w 50 kategoriach i tylko do jednej nie zgłoszono wystarczającej liczby piw, zatem oficjalnie piwa zakwalifikowano do 49 kategorii. Po raz pierwszy oceniano piwa w następujących kategoriach: India Pale Ale (IPA), Belgian-Style Witbier i Wood and Barrel-Aged Strong Beer. Wybór kategorii Witbier/Bičre Blanche z całą pewnością nie był przypadkowy. 9 kwietnia 2011 r. zmarł Pierre Célis, dzięki któremu styl ten nie odszedł w zapomnienie. Ten skromny człowiek, mleczarz i handlarz bydłem, w latach 60. ubiegłego wieku podjął się próby wskrzeszenia tego ginącego stylu. Dokonał tego 19 marca 1966 r. w niewielkim browarze o nazwie Brouwerij Cčlis. Piwo Blanche de Hoegaarden w krótkim czasie zyskało ogromną popularność, a dzięki temu gatunek Witbier/Bičre Blanche ponownie stał się znany. Obecnie ten styl piwny stał się popularny niemal na całym świecie. Jego charakterystyczną cechą jest wyraźny aromat zbożowy z cytrusowym posmakiem, który uzyskano, dodając w trakcie warzenia skórki pomarańczy Curacao. Dodatkowo w trakcie warzenia dodaje się kolendrę, imbir, pszenicę niesłodowaną (nawet do 50% zasypu) i owies. Do pewnego momentu styl ten zdominowali głównie producenci z Belgii. Systematycznie rosła liczba oferowanych przez nich produktów. I tak w 1983 r. browar De Gouden Boom zaoferował Blanche de Bruges, w 1985 r. browar Audenarde produkował Blanche, w 1988 r. po[...]

Unibroue - ciekawe mało znane


  W 1991 r. André Dion, właściciel sieci sklepów z wyposażeniem komputerowym, ratuje od nieuchronnego bankructwa browar Brasserie Massawippi w Lennoxville w Kanadzie. Początkowo Dion zamierzał importować piwa z Belgii do Québecu. Kiedy jednak zafascynował go belgijski Witbier z browaru Riva w Dentergem, położonego w zachodniej Flandrii, postanowił produkować własne piwo. By zrealizować swój zamiar, dokonał nawet zakupu receptury. Swoje marzenie mógł spełnić dopiero właśnie w Brasserie Massawippi. I tak powstało piwo Blanche de Chambly (1992), a wraz z nim Unibroue, chyba najbardziej rozpoznawalna kanadyjska marka piwna na świecie. Niemal wszystkie nowe produkty nawiązują do ciekawej tożsamości kulturowej Québec i całej Kanady. Piwo Blanche de Chambly wiąże się nazwą z Jacques'em de Chambly, który przybył do Nowej Francji (obecna Kanada) w 1665 r. jako kapitan pułku Carignan-Salt. Został tam wysłany w celu budowy nowego fortu (Chambly) nad lewym brzegiem rzeki Richelieu (patrz: etykieta). Brał również udział w ekspedycji militarnej przeciwko Indianom Iroquois, którzy zaatakowali kanadyjskich osadników. Piwo to jest klasycznym odzwierciedleniem stylu Witbier. Niefiltrowane o intensywnej słodowości, z nutami kolendry, goździka i pomarańczy. Stało się ono pierwszym piwem w Ameryce Północnej wzorującym się na tym belgijskim stylu. W 1993 r. jego produkcja zostaje przeniesiona do Chambly, na południowym brzegu rzeki Św. Wawrzyńca niedaleko Montrealu. Rok ten uważany jest za początek ekspansji produktów Unibroue. Początkowo ich dystrybucja rozszerza się na obszar niemal całej Kanady. W tym też roku powstaje kolejny produkt jakim jest Maudite (Przeklęta) - piwo balansujące na pograniczu stylów: Belgian-Style Dubbel a Tripel, o czym świadczy zawartość alkoholu (8%), barwa (bursztynowoczerwona) i charakter (słodowy z ziołowo -przyprawowym aromatem i nutami karmelu). Szata etykiety nawiązuje do legendy zaczerpniętej z folkloru Québec. [...]

CESKÝ PIVNÍ FESTIVAL

Czytaj za darmo! »

Odwiedzając naszych południowych sąsiadów, trudno oprzeć się refleksji, że piwo jest u nich czymś więcej niż napojem zawierającym alkohol. Nikogo nie dziwi ani nie bulwersuje kobieta kupująca w sklepie piwo w godzinach południowych. Nikt nie określi jej mianem osoby z problemem alkoholowym. W tych samych godzinach, głównie w większych miastach, w wielu pubach czy restauracjach frekwencja osiąga nawet 40%. Niemal każdy z gości spożywa piwo. Piwo jest na wielu reklamach, a publiczne pokazanie się z nim jest swoistą nobilitacją. Tyczy się to również wysoko postawionych urzędników państwowych. Z tego też powodu coraz [...]

Najmocniejsze "piwa" świata


  Niemal od samego początku powstania piwa starano się tworzyć gatunki zróżnicowane charakterem, smakiem i mocą. Z odkrytych w XIX w. kamiennych tablic wiadomo, że Sumerowie znali kilkanaście gatunków piwa o różnej mocy i przeznaczonych dla różnych warstw społecznych, a nawet płci. W średniowiecznych klasztorach oferowano trzy rodzaje piwa: Prima Melior ze słodu jęczmiennego, Cervisia z dodatkiem słodu owsianego i Tertio, najsłabsze piwo przeznaczane dla spragnionych pielgrzymów. Te nieco mocniejsze przeznaczano dla braci zakonnych, a najmocniejsze dla władz klasztornych, w tym przeora i opata, lub ich gości. Pierwszą barierą w osiąganiu zwiększonej zawartości alkoholu w piwie stały się same drożdże. To właśnie one przy zawartości ok. 10% alkoholu objętościowo ,,upijają się" i przestają go produkować. Pod koniec XX w. rywalizację mającą na celu stworzenie najmocniejszego piwa rozpoczął bawarski browar EKU (Erste Kulmbacher Unionbrauerei) z Kulmbach. Na początku lat 50. ubiegłego wieku właśnie tu postanowiono stworzyć ,,największe" piwo na świecie. Z uwagi na fakt, że miejscowość ta leży w Bawarii, gdzie bardzo rygorystycznie przestrzegany jest Reinheitsgebot (bawarskie Prawo Czystości z 1516 r.), miejscowi piwowarzy rozpoczęli proces tworzenia od użycia zwielokrotnionej zawartości słodu. Wiedzieli doskonale, że potrzebny im będzie jeszcze czas, dzięki któremu uda się uzyskać podwyższoną zawartość alkoholu. Po 9 miesiącach powstało piwo, przy udziale dolnej fermentacji, o najwyższej wówczas na świecie, oficjalnie uznanej zawartości ekstraktu - Kulminator 28, znany również jako EKU 28. Już sama jego nazwa wskazywała gwarantowaną ekstraktywność 28°Plato. Pojedyncze analizy różnych warek wskazywały poziomy sięgające 30, a nawet 54°Plato. Piwo to dojrzewało przez 9 miesięcy z krótkim okresem wymrażania, jak twierdzi browar - mającym na celu wytrącenie białka. Ten ostatni proces stosowany był już wówczas, m.in. w celu podniesienia z[...]

Oktoberfest w Bawarii - już po raz 179!!!


  Tegoroczny, już 179. Oktoberfest, będący bawarskimi dożynkami chmielowymi, jest już za nami. Odwiedziło go ,,zaledwie" 6,4 mln gości, wypito 6,9 mln litrów piwa, zjedzono 116 wołów oraz 57 cieląt, czego nie można zaliczyć do rekordowych w tradycji tego święta. Mimo to festyn z całą pewnością można uznać za udany. Tradycja festynu sięga 12 października 1810 r., kiedy to odbył się ślub księcia Ludwiga von Bayern, późniejszego króla Bawarii i jego wybranki, księżniczki Therese von Sachsen-Hildburghausen. Książę, znany jako miłośnik starożytnej Grecji, włoskiego renesansu, entuzjasta niemieckiego średniowiecza i późniejszy reorganizator administracji regionów Bawarii, był wówczas lubiany i popularny. Wtedy to, by uczcić jego ślub, postanowiono zorganizować 15 października (inne źródła podają datę 17 X), na łąkach przed murami miasta, (dzisiejsza Theresienwiese, "Błonia Teresy") wyścigi konne. Rok później, chcąc sprawić przyjemność księciu i jego ziomkom, wyścigi powtórzono, tworząc tym samym nową tradycję bawarską. Organizatorem festynu było wówczas "Landwirtschaftliche Verein in Bayern“ (Towarzystwo Rolnicze w Bawarii). Tradycja ta po raz pierwszy została zawieszona już w 1813 r. (wojny napoleońskie). W latach 1854 i 1873 zawieszono kontynuację święta z powodu epidemii cholery. Kolejne przerwy to 1866 r. (7-tygodniowa wojna prusko-austriacka) i 1879 r. (wojna francusko-pruska). Najdłuższą przerwę spowodowała II wojna światowa. Łącznie, w 202-letniej tradycji Oktoberfest, nie świętowano tylko przez 24 lata. W 1835 r., w jego 25. rocznicę, czas trwania Oktoberfest został wydłużony o tydzień. W roku 1872 rozpoczęcie festynu przesunięto na wrzesień, [...]

European Beer Star 2012


  European Beer Star 2012 odbył się, jak co roku, w Technikum Piwowarskim Doemensschule w Gräfelfing pod Monachium w dniach 11-12 października 2012 r. I w tej edycji, ze względu na dużą liczbę zgłoszonych do konkursu piw (1366), zaistniała konieczność przeprowadzenia w przeddzień konkursu głównego wstępnych eliminacji. Celem takich eliminacji jest wyeliminowanie piw, które znacznie odbiegają od swoich standardów. O randze i roli tego konkursu świadczy wzrost zgłoszeń piw o 23 % w stosunku do 2011 r. (o 17 % wzrost piw z Niemiec i o 28 % piw międzynarodowych). Od siedmiu lat uczestniczę osobiście w tym, uznanym już na całym świecie, konkursie piwa. Jego organizatorzy, Verband Private Brauereien Deutschland (Związek Prywatnych Browarów w Niemczech), Verband Private Brauereien Bayern (Związek Prywatnych Browarów w Bawarii) oraz Association of Small and Independent Breweries in Europe (Stowarzyszenie Małych i Niezależnych Browarów w Europie - S.I.B.) doskonale obserwują zmiany zachodzące na światowym piwnym rynku, zarówno w produkcji browarów restauracyjnych, rzemieślniczych, regionalnych, kontraktowych, jak i tych reprezentujących wielkie grupy piwowarskie. W 2011 r. w konkursie zadebiutował styl belgijskiego piwa pszenicznego Witbier. Był to hołd oddany zmarłemu 9 IV 2011 r. w Tienen belgijskiemu piwowarowi Pierre’owi Celis. On to wskrzesił w 1966 r. w swojej rodzinnej miejscowości Hoegaarden ten zapomniany wówczas styl piwny. W tej edycji najwięcej emocji wzbudziła rozwijająca się od kilku lat na całym świecie kategoria Wood and Barrel-Aged Strong Beer. Emocje te związane są ze znaczną różnorodnością charakteru poszczególnych stylów piwnych zgłoszonych do tej kategorii (Dunkler Doppelbock, Barley Wine, Belgian Dark Strong Ale, Imperial IPA czy Imperial Stout). Pierwszy konkurs European Beer Star odbył się w 2004 r. Warto dodać, że już wówczas w promocję tego debiutującego konkursu zaangażował się prezes Stowarzyszenia Regiona[...]

Najpopularniejsze francuskie piwo na świecie


  Do dzisiaj funkcjonuje stereotyp, że we Francji pije się tylko wino, a piwo właściwie nie istnieje. Mało kto jednak wie, że na początku 1890 r., zwanego ,,złotym piwnym okresem", kraj ten liczył 2372 browary. Niestety po II wojnie światowej zamknięto aż ponad 2000. Powstała w ten sposób luka szybko została uzupełniona przez koncerny piwne. Z końcem XX w. niemal jak grzyby po deszczu zaczęły powstawać tu liczne Brasserie Artisanale, czyli po prostu tzw. browary rzemieślnicze (po francusku brzmi to jednak ładniej i adekwatniej). Wiele z nich posiada w swojej ofercie znane światowe style piwne. W wielu z nich niestety można wyczuć nieraz liczne błędy i wady. Piękny kraj nad Loarą ma jednak nadal swoją piwną chlubę. Nord-Pas-de-Calais jest jednym z 27 regionów Francji. Od północnego wschodu graniczy z Belgią. To właśnie on może uchodzić za najciekawszy francuski region piwny. Stąd wywodzi się styl piwny zwany Bičre de Garde ("piwo, które jest przetrzymywane/ długo leżakowane"). Piwa te warzono początkowo zimą lub wczesną wiosną, po czym przetrzymywano je w zimnych piwnicach, by mogły być spożywane przez okrągły rok. Tajemnicą wyjątkowości tego stylu jest proces zwany La Garde (z francuskiego oznacza opiekę), polegający na długotrwałym przetrzymywaniu piwa w chłodzie, tuż po kilkudniowym procesie fermentacji. Piwa powstające głównie przy udziale górnej fermentacji, z procesem przetrzymywania i bazuj[...]

Maibock - piwny zwiastun wiosny

Czytaj za darmo! »

Warzenie tego piwa rozpoczyna się jesienią, po zakończeniu zbiorów. Do dyspozycji piwowara jest wówczas całe spektrum najlepszych surowców. Czas zatem na pokaz kunsztu piwowarskiego. Po zimowym leżakowaniu, gdy roztopią się zalegające sterty brudnego śniegu, nastaje pora Maibocka. To typowo sezonowe piwo jest niezwykle popularne w Niemczech i Holandii. Wraz z migracją stylów piwnych zawędrowało ono do Stanów Zjednoczonych (Sierra Nevada Brewing Company, Capital Brewery, Sprecher), gdzie jest obecnie niezwykle popularne. Posiadają je w swojej ofercie także nasi sąsiedzi zza południowej granicy. Pivovar Nachod o tej właśnie porze sprzedaje Maibocka. Po dzień dzisiejszy etymolodzy niemieccy, i nie tylko, spierają się o to skąd wywodzi się nazwa piwa stylu Bock. Istnieją dwi[...]

Chmielaki Krasnostawskie 2013


  Chmielaki Krasnostawskie 2013 to już historia, a ta sięga 1971 r. Pierwsze święto chmielarzy i piwowarów odbyło się w dniach 11-12 września tegoż właśnie roku i początkowo miało ono charakter lokalny. Od 1977 r. Chmielaki nabrały zasięgu ogólnopolskiego i wówczas zadebiutowały w nich zespoły regionalne, twórcy ludowi z kraju, a nawet z zagranicy. Święto to określono wówczas mianem Ogólnopolskiego Święta Chmielarzy i P iwowarów. Obecnie z całą pewnością można uznać je za największą, o takim charakterze, imprezę nierozerwalnie związaną z branżą chmielarską, a tym samym i piwowarską. Organizatorem święta są Urząd Miasta w Krasnymstawie i Krasnostawski Dom Kultury. Patronat honorowy objął Marszałek Województwa Lubelskiego Krzysztof Hetman, Wojewoda Lubelski Jolanta Szołno-Koguc oraz Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Stanisław Kalemba. Partnerami zaś są: Starostwo Powiatowe w Krasnymstawie, Bractwo Piwne Towarzystwo Promocji Kultury Piwa i Stowarzyszenie Regionalnych Browarów Polskich. Wnikliwi obserwatorzy mogą w nim dostrzec liczne elementy, występujące w największym festynie piwnym na świecie, jakim jest niewątpliwie bawarski, a właściwie monachijski, OKTOBERFEST. Uroczystą część tego święta (niedziela), określanego również mianem "chmielowych dożynek", rokrocznie i oficjalnie od 1990 r. rozpoczyna msza w intencji chmielarzy i piwowarów w kościele św. Franciszka, wzniesionego na prz[...]

 Strona 1  Następna strona »