Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Wojciech Stępień"

Dioksyny w kompostach wytworzonych z komunalnych i przemysłowych osadów ściekowych DOI:


  Dioksyny nie są związkami celowo wytwarzanymi. Powstają jako niepożądany produkt uboczny w procesach technologicznych. Związki te emitowane są głównie przez przemysł chemiczny, cementowy, produkcję żelaza i stali, metali nieżelaznych i przemysł celulozowo- -papierniczy. Poważnym źródłem emisji dioksyn do środowiska stały się spalarnie odpadów komunalnych, przemysłowych i szpitalnych, szczególnie w urządzeniach do tego nieprzystosowanych1). W bilansie uwalniania dioksyn do środowiska nie można pominąć ich naturalnych źródeł, którymi są wybuchy wulkanów i pożary lasów. Dioksyny obejmują dwie klasy związków: polichlorowane dibenzodioksyny (PCDD), stanowiące grupę 65 związków oraz polichlorowane dibenzofurany (PCDF). Teoretyczna liczba dioksyn (PCDD/F) wynosi 135. Charakteryzują się one wybitnie lipofilnymi właściwościami i charakteryzują się małą rozpuszczalnością w wodzie, co powoduje, że są to związki zdolne do kumulacji w organizmach żywych.W związku z przyrodniczym, w tym rolniczym, wykorzystaniem osadów ściekowych różnego pochodzenia do celów nawozowych bądź rekultywacyjnych, jak i kompostów z nich wytwarzanych, oznaczanie zawartości dioksyn w tym materiale stało się koniecznością związaną z uniknięciem ryzyka wprowadzania ich do środowiska. W trzecim projekcie dyrektywy dotyczącej przyrodniczego stosowania osadów ściekowych jest propozycja wyznaczenia dopuszczalnej zawartości dioksyn w osadach ściekowych przeznaczonych do wykorzystania w rolnictwie na poziomie ekwiwalentu toksyczności TEQ 100 ng/ kg suchej masy (s.m.) a odpady zawierające dioksyny w ilości TEQ powyżej 15 μg/kg s.m. wymagają unieszkodliwienia2, 3). Jako źródła pochodzenia PCDD i PCDF w osadach ściekowych opisuje się depozycję atmosferyczną suchą i mokrą, dopływ wraz ze ściekami i procesy zachodzące podczas oczyszczania ścieków, a także spływ powierzchniowy4, 5). Podobnie same osady mogą być źródłem dioksyn na skutek zachodzenia w nich procesów enzymatycz[...]

The urea superphosphate-based NPS(M) fertilizer production technology. Part 1. The evaluation of fertilizer effect on development of maize root system after sub-soil application of the fertilizer Technologia wytwarzania nawozów NPS(M) na bazie superfosfatu mocznikowego. Cz. I. Ocena wpływu nawozów na rozwój systemu korzeniowego kukurydzy w warunkach wgłębnego ich stosowania DOI:10.15199/62.2016.5.26


  A NPS fertilizer was produced and granulated either by plate method with water vapor, water and optionally NH3 or by pulping method with H2SO4, water, urea and Ca3(PO4)2 in a paddle mixer and in a plate granulator. The fertilizer prepd. under pilot plant condition was applied sub-soil to maize root system in 5 combinations. The placement of micro-granules of tested fertilizer together with seeds (with a simultaneous placement of super granules) at the depth of 30 cm resulted in good development of the maize root system. Przedstawiono wyniki badań granulacji nawozu NPS(Mikro) dwiema metodami. W metodzie pierwszej stosowano strumień surowcowy w postaci stałej. Jako czynnik granulacyjny zastosowano parę wodną oraz wodę, wprowadzane do złoża materiału na talerzu granulacyjnym. W metodzie drugiej (granulacji mieszarkowej) główny strumień surowcowy miał postać pulpy procesowej, który wprowadzano do mieszalnika łopatkowego. Jako urządzenie poprawiające jakość produktu końcowego zastosowano talerz granulacyjny. Podano charakterystykę nowego wieloskładnikowego nawozu mineralnego NPS(Mikro) o nazwie roboczej UreaPhoS(Micro). Przedstawiono wyniki badań dotyczące wpływu wgłębnego stosowania nowego nawozu na rozwój systemu korzeniowego kukurydzy. Stwierdzono, że umieszczenie mikrogranul badanego nawozu łącznie z nasionami przy jednoczesnym wprowadzeniu supergranul na głębokość 30 cm zapewnia najkorzystniejsze warunki dla rozwoju systemu korzeniowego kukurydzy. Piotr Rusekb,*, Beata Rutkowskaa, Wiesław Szulca, Sebastian Schabb, Jan Łabętowicza, Wojciech Stępieńa, Andrzej Biskupskib, Tomasz Niedzińskia 95/5(2016) 1021 Mgr inż. Sebastian SCHAB - notkę biograficzną i fotografię Autora drukujemy w bieżącym numerze na str. 1000. Prof. dr hab. Wiesław SZULC w roku 1989 ukończył studia na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W 1994 r. uzyskał stopień doktora nauk rolniczych, w 2008 r. stopień doktora ha[...]

Dynamics of mineral element accumulation by maize under a low-cost and environment-friendly system of fertilization and sowing Dynamika nagromadzania składników mineralnych przez kukurydzę w warunkach niskonakładowej i bezpiecznej dla środowiska technologii nawożenia i siewu DOI:10.15199/62.2016.8.36


  A multicomponent NPS(M) fertilizer, Mg carbonate lime, urea and superphosphate were applied for grain maize growing in a field expt. The fertilization did not play any significant role in the nutrient uptake and their content in maize. The accumulation of macronutrients was intensified at tasseling during kernel development and maturation. Na podstawie doświadczenia polowego oceniono wpływ stosowania nawozu wieloskładnikowego NPS(M) łącznie z siewem nasion na pobranie N, P i K przez kukurydzę uprawianą na ziarno. Stwierdzono, że nawożenie nie było czynnikiem, który istotnie różnicował zawartość składników pokarmowych w kukurydzy, a tym samym ich pobranie. Akumulacja makroelementów, niezależnie od zastosowanego nawożenia, nasilała się w okresie wiechowania oraz podczas rozwoju i dojrzewania ziarniaków.Kukurydza podczas wegetacji wytwarza znaczną ilość biomasy. Duża produktywność tego gatunku sprawia, że jego wymagania pokarmowe są stosunkowe wysokie, a warunkiem powodzenia uprawy jest dostarczenie roślinom odpowiedniej ilości składników mineralnych1-6). Niektóre badania7) wskazują, że zwiększenie plonów ziarna kukurydzy o 57% w latach 1960-2000 mogło być związane z wnoszonymi nawozami, głównie N, ale także P i K oraz wapnem nawozowym. Jednak maksymalizacja wielkości plonów ziarna przez dalszą intensyfikację nawożenia, niedostosowaną do potrzeb nawozowych agroekosystemów, może oddziaływać na pogorszenie jakości plonów kukurydzy, obniżenie wykorzystania składników i ich dyspersję w środowisku8, 9). Stąd zarządzanie makroelementami, a szczególnie azotem, w produkcji kukurydzy powinno uwzględniać optymalizację środowiska, w którym działają składniki nawozowe (m.in. poprzez regulację odczynu i zasobności gleb), dostosowanie systemu nawożenia do dynamiki akumulacji składników podczas sezonu wegetacyjnego i aplikację nawozów zwiększającą wykorzystanie z nich składników pokarmowych (np. poprzez dzielenie dawek nawozów i zlokalizowane[...]

Biomass accumulation by maize under differentiated fertilization and sowing Akumulacja biomasy przez kukurydzę w warunkach zróżnicowanego nawożenia i siewu DOI:10.15199/62.2016.9.21


  A multicomponent N, P and S-contg. fertilizer, urea, and superphosphate were applied for silage maiz growing in field expts. An increase in biomass crop at various stages of development of plants was obsd. The biomass yield was strongly depended on the development stage of the plant and on the kind of the fertilization. The localized application of the multicomponent fertlizer had a significant positive impact on maize crop. Na podstawie doświadczenia polowego oceniono oddziaływanie zlokalizowanego nawożenia nawozem wieloskładnikowym NPS(M) aplikowanym łącznie z siewem nasion na akumulację biomasy przez kukurydzę kiszonkową. Stwierdzono, że proces ten zależał od fazy rozwojowej rośliny i nawożenia. Aplikacja nawozu NPS(M) miała istotny korzystny wpływ na plony kukurydzy kiszonkowej. Kukurydza charakteryzuje się znaczącym potencjałem plonotwórczym i w relatywnie krótkim okresie wegetacji gromadzi znaczną ilość suchej masy (s.m.), odznaczającej się dużą wartością energetyczną, co decyduje o jej dużych wymaganiach pokarmowych. W produkcji tej rośliny składnikiem w największym stopniu wpływającym na wielkość uzyskiwanej biomasy jest azot. Na wyprodukowanie 1 t s.m. kukurydza uprawiana w technologii kiszonkowej pobiera ok. 15 kg azotu. Pierwiastek ten oddziałuje zarówno na efektywność asymilacji ditlenku węgla, jak i dystrybucję asymilatów w organach kukurydzy podczas jej wegetatywnego i generatywnego wzrostu1-7). Niedostateczne zaopatrzenie roślin w azot w fazie 8. liścia powoduje nieodwracalne ograniczenie potencjalnej liczby zawiązków kolb i ziarniaków. Ponad 30% (w nowoczesnych odmianach nawet więcej) całkowitej zawartości azotu obecnego w roślinach pod koniec wegetacji jest pobierana już po okresie kwitnienia5-8). Określenie optymalnego poziomu nawożenia azotem, gwarantującego wykorzystanie potencjału produkcyjnego kukurydzy przy ograniczonym negatywnym wpływie na środowisko, stanowi istotne uwarunkowanie agrotechniczne w [...]

 Strona 1