Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Wojciech GUMIŃSKI"

Koncepcja realizacji usług w sieci o nieciągłej i sporadycznej łączności DOI:10.15199/59.2016.12.9


  Zwiększenie bezpieczeństwa żeglugi morskiej jest jednym z priorytetowych działań IMO (International Maritime Organization). Jedną z dróg jest zapewnienie powszechnej dostępności usług e-nawigacji na obszarach morskich pozbawionych dostępu do Internetu. W artykule opisano koncepcję zapewnienia dostępu do usług niewrażliwych na opóźnienia w znacznej odległości od lądu, w sieci o nieciągłej i sporadycznej łączności realizowaną z wykorzystaniem wieloskokowej transmisji między mijającymi się jednostkami. Przedstawiono też architekturę systemu i jej realizację dla przykładowej usługi. Słowa kluczowe: usługi sieciowe, architektury sieci, sieci niewrażliwe na opóźnienia Stale rosnące zapotrzebowanie na usługi transmisji danych wywołuje potrzebę zapewniania dostępu do Internetu na obszarach pozbawionych dotychczas stałej infrastruktury teleinformatycznej. Jednym z takich obszarów są morza. Dokonując oceny tego problemu z perspektywy projektu Internet na Bałtyku można stwierdzić, że zaoferowanie swobodnego dostępu do Internetu dla marynarzy, żeglarzy i pasażerów jednostek pływających przyczyni się do utrzymania ciągłej łączności z lądem, a przez realizację usług wspomagających nawigację morską może w znacznym stopniu przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa żeglugi. Jest to szczególnie istotne dla małych jednostek pływających, które nie są i - ze względu na koszty - w najbliższej przyszłości nie będą powszechnie wyposażane w łącza satelitarne zapewniające łączność na dowolnym obszarze [1]. 1340 PRZEGLĄD TELEKOMUNIKACYJNY  ROCZNIK LXXXIX  WIADOMOŚCI TELEKOMUNIKACYJNE  ROCZNIK LXXxV  nr 12/2016 Projekt badawczy Internet na Bałtyku ma na celu odpowiedzieć na pytanie, czy możliwa jest realizacja dostępu do Internetu na Bałtyku z wykorzystaniem istniejących, powszechnych technik transmisji bezprzewodowej w samoorganizującej się strukturze sieci wieloskokowej. [2, 3]. Internetna Bałtyku W koncepcji z[...]

Analiza symulacyjna wybranych algorytmów dostarczania paczek wiadomości w sieci DTN na Bałtyku DOI:10.15199/59.2017.8-9.9


  Stale rosnące zapotrzebowanie na usługi transmisji danych wywołuje potrzebę zapewniania dostępu do Internetu na obszarach pozbawionych dotychczas stałej infrastruktury teleinformatycznej. Jednym z takich obszarów są morza. Dokonując oceny tego problemu z perspektywy projektu Internet na Bałtyku można stwierdzić, że zaoferowanie swobodnego dostępu do Internetu dla marynarzy, żeglarzy i pasażerów jednostek pływających przyczyni się do zapewnienia łączności z lądem, a - przez realizację usług wspomagających nawigację morską - może w znacznym stopniu przyczynić się do zwiększenia bezpieczeństwa żeglugi. Jest to szczególnie istotne dla małych jednostek pływających, które nie są i - ze względu na koszty - nie będą w najbliższej przyszłości powszechnie wyposażane w łącza satelitarne, zapewniające łączność na dowolnym obszarze [1]. Projekt badawczy Internet na Bałtyku ma na celu odpowiedzieć na pytanie, czy możliwa jest realizacja dostępu do Internetu na obszarze tego morza z wykorzystaniem istniejących, powszechnych technik transmisji bezprzewodowej w samoorganizującej się strukturze sieci wieloskokowej [2, 3]. Internet na Bałtyku Koncepcja zapewnienia dostępu do Internetu dla jednostek pływających w projekcie Internet na Bałtyku zakłada istnienie trzech stref A, B i C [1, 2, 3]. Strefa A obejmuje obszar, na którym statki mają bezpośrednią łączność z lądem. Strefa B to obszar, na którym możliwe jest zapewnienie ciągłej łączności z lądem przy wykorzystaniu innych jednostek pływających jako przekaźników sygnału. Strefa C to obszar, na którym jednostki są pozbawione możliwości bezpośredniej łączności z lądem. W strefie C możliwa jest łączność między mijającymi się jednostkami, ale żadna z nich nie ma w czasie spotkania łączności z lądem.W realizacji usług niewrażliwych na opóźnienia zakłada się konieczność świadczenia tych usług dla jednostek w strefie C. Tolerancja na duże opóźnienia, które w tej strefie mogą trwać godziny, a n[...]

Integracja mechanizmów transportowych dla sieci o nieciągłej i sporadycznej łączności w systemie netBaltic DOI:10.15199/59.2018.2-3.6


  Sprawdzenie możliwości zapewnienia szerokopasmowego dostępu do Internetu na obszarze Morza Bałtyckiego z wykorzystaniem samoorganizującej się sieci wieloskokowej było podstawowym celem projektu Internet na Bałtyku [1, 2, 3]. Gęstość jednostek na Morzu Bałtyckim, dostępne zasięgi transmisji i krzywizna ziemi powodują, że zasięg takiej sieci nie może pokrywać całego obszaru morza [7]. Część jednostek musi pływać na obszarach pozbawionych łączności z lądem. Dla tych obszarów w ramach projektu Internet na Bałtyku opracowano algorytmy dostarczania wiadomości w warunkach sporadycznej i przerywanej łączności [6]. Rozwiązanie to, utrzymane w konwencji sieci DTN (Delay Tolerant Networking) [4, 5], zostało dopasowane do wybranego zestawu przykładowych usług możliwych do realizacji w systemie. Jak wynika z analizy historycznych danych systemu AIS (Automatic Identification System) oraz przeprowadzonych na ich podstawie symulacji [7], przerwy w transmisji na wybranych akwenach Bałtyku mogą trwać nawet od kilku do kilkudziesięciu godzin. Takie warunki uniemożliwiają funkcjonowanie tradycyjnych protokołów transportowych, wymagających ciągłej i dwukierunkowej łączności. Aby zapewnić działanie usług w strefie braku ciągłej łączności z lądem (strefa C projektu), zaproponowano architekturę (usługową) z wykorzystaniem serwera proxy dla usług i jednokierunkowej transmisji kompletnych paczek wiadomości zawierających wszystkie niezbędne dla danej usługi dane[6]. MODUŁ TRANSPORTOWY Najważniejszym elementem architektury z wykorzystaniem serwera proxy jest moduł transportowy. Jego zadaniem jest przekazywanie paczek wiadomości niezależnie od ich treści. Moduł ten odpowiada za przekazywanie wiadomości, zabezpieczenie ich treści przed modyfikacjami oraz zapewnienie poufności transmisji - od źródła do celu (end-to-end). Realizacja tych zadań wymaga integracji modułu transportowego z pozostałymi elementami systemu netBaltic. Integracja zmechanizmami samo[...]

Obsługa protokołu IPv6 w systemach operacyjnych Windows i Linux


  Definiując konfigurację systemu do pracy w sieci jako możliwość obsługi protokołu IPv6 wraz z odpowiednią realizacją zadań konfiguracyjnych niezbędnych do obsługi protokołów transportowych i aplikacyjnych, można dokonać przeglądu poszczególnych systemów operacyjnych pod względem poprawności ich pracy w sieci IPv6. Poprawność pracy należy tu rozumieć jako właściwe realizowanie wszystkich podstawowych zadań systemu operacyjnego związanego z jego pracą sieciową. Ze względu na znaczne rozbieżności w niezbędnym zakresie obsługi sieci przez stacje robocze i serwery, przeprowadzono analizę oddzielnie dla tych dwóch kategorii systemów. 1) Badania, których wyniki są przedstawione w tym artykule, były częściowo sfinansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w rama[...]

SYSTEM DOSTĘPU ZDALNEGO DO ROZPROSZONYCH LABORATORIÓW BADAWCZYCH DOI:10.15199/59.2015.8-9.52


  Powszechne stosowanie wirtualizacji oraz coraz częstsze łączenie laboratoriów badawczych w środowiska rozproszone powoduje powstanie nowych problemów z organizacją infrastruktury oraz dostępem do niej uczestników eksperymentów badawczych. W pracy przedstawiono architekturę, koncepcję budowy i przykład realizacji systemu dostępu zdalnego do rozproszonych laboratoriów badawczych budowanych w oparciu o środowiska wirtualizacyjne. 1. WSTĘP Powszechne stosowanie wirtualizacji oraz coraz częstsze łączenie laboratoriów badawczych w środowiska rozproszone powoduje powstanie nowych problemów z organizacją infrastruktury oraz dostępem do niej uczestników eksperymentów badawczych [1]. Z jednej strony istnieje potrzeba dostępu do sieci zarządzania laboratoriów w celu zapewnienia możliwości konfiguracji urządzeń infrastruktury badawczej, a z drugiej strony uczestnicy eksperymentów nie zawsze powinni mieć dostęp do sieci zarządzania wszystkimi zasobami. Dostęp powinien być ograniczony do systemów i zasobów, które należą do danego eksperymentu. Jest to szczególnie istotne w laboratoriach rozproszonych wykorzystujących zasoby umieszczone w różnych ośrodkach badawczych [2,3,7,9], w szczególności takich, gdzie szereg eksperymentów jest realizowanych jednocześnie przez różne zespoły. W rozproszonych laboratoriach, wykorzystujących szeroko różne techniki witalizacyjne [14] często brakuje możliwości separacji uprawnień do współdzielonego sprzętu. Dostęp uczestników eksperymentu badawczego do sieci zarządzania całym środowiskiem badawczym grozi możliwością popełnienia niezamierzonych błędów konfiguracyjnych, które mogą mieć wpływ na pracę innych eksperymentów. Polityki bezpieczeństwa dostępu do zasobów sieci badawczej nie powinny zezwalać na dostęp do sieci zarządzania uczestnikom eksperymentów, którymi często są studenci, uczestnicy kursów, warsztatów i szkoleń oraz inne osoby niezwiązane z instytucjami udostępniającymi zasoby eksperyme[...]

LABORATORIUMMOBILNYCH TECHNIK BEZPRZEWODOWYCH DOI:10.15199/59.2015.8-9.62


  W dobie powszechnej obecności mobilnych urządzeń aktywnie wykorzystujących dostęp do sieci Internet, wyraźnie widoczne jest, zarówno w pracach badawczych jak i wdrożeniowych, dążenie do realizacji postulatu powszechności dostępu sieciowego poprzez rozwój bezprzewodowych technik. Jednakże praktyka wykazuje, iż badania heterogenicznego środowiska dostępowego wymagają często testów w rzeczywistym środowisku sieciowym. Artykuł opisuje założenia oraz koncepcję realizacji takiego środowiska - Laboratorium mobilnych technik bezprzewodowych. 1. WSTĘP Rozwój zróżnicowanych, efektywnych technik komunikacji bezprzewodowej, przeznaczonych do wykorzystania zarówno w nielicencjonowanych pasmach ISM (Industrial, Scientific, Medial) jak i w przedziałach pasma wymagających licencji, doprowadził do powszechnej obecności tego rodzaju rozwiązań - w szczególności nie wyobrażamy sobie dziś urządzeń mobilnych pozbawionych możliwości komunikacji bezprzewodowej i to przy wykorzystaniu kilku zróżnicowanych metod. Obecność tak szerokiego grona odbiorców powoduje z kolei gwałtowny rozwój infrastruktury oraz usług przeznaczonych dla powyższego użytkownika, a także zainteresowanie rozwojem nowych mechanizmów i architektur przeznaczonych dla złożonych systemów bezprzewodowych. Dobrym przykładem może tu być rozwój standardów IEEE 802.11 [1] oraz sieci komórkowych (3G, 4G, 5G). Biorąc pod uwagę powyższy trend, prace dotyczące tematyki sieci bezprzewodowych i urządzeń mobilnych jawią się jako szczególnie ważny obszar badawczy. Jednocześnie jednak praktyka wskazuje, iż zróżnicowana specyfika środowiska radiowego musi znajdować wyraźne odzwierciedlenie w opracowanych rozwiązaniach i mechanizmach. Jako przykład mogą tu posłużyć przedstawione dalej prace dotyczące sieci samoorganizujących o transmisji wieloskokowej (Wireless Mesh Networks) czy obsługi mobilności w bezprzewodowych systemach IP (na potrzeby rozwiązań np. 4G/5G). Powyższa cecha, w połączeniu[...]

 Strona 1