Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Kamila Roik"

Study the effectiveness of dimethoate in the leaf miners (Agromyzidae) control on winter wheat Badania skuteczności dimetoatu w zwalczaniu muchówek z rodziny miniarkowatych (Agromyzidae) na pszenicy ozimej DOI:10.15199/62.2016.11.7


  Dimethoate insecticide was used for controlling leaf miner and beetles Chromatomyia fuscula (Ztt.), Chromatomyia nigra (Ztt.) and Poemyza superciliosa (Ztt.) in winter wheat culture in 2014 and 2015. Use of the pesticides resulted in an increase in the wheat crop from 7.35 t/ha up to 7.51 t/ha in 2014 and from 6.53 t/ha up to 6.66 t/ha in 2015. Przedstawiono wyniki badań skuteczności działania dimetoatu w zwalczaniu muchówek z rodziny Agromyzidae na pszenicy ozimej. Do zwalczania miniarek nie jest zarejestrowany żaden środek ochrony roślin, jednak wg doświadczeń i zaleceń IOR-PIB preparaty stosowane i zarejestrowane przeciwko skrzypionkom (Oulema spp.) pośrednio ograniczają także liczebność miniarek. Skuteczność zabiegów przeprowadzonych w trzech terminach oceniono na podstawie liczebności larw miniarek, skrzypionek oraz wielkości uzyskanego plonu w obrębie każdej kombinacji. Gatunkami miniarek występującymi w latach badań na plantacjach pszenicy ozimej były Chromatomyia fuscula (Ztt.), Chromatomyia nigra (Ztt.) i mniej liczna Poemyza superciliosa (Ztt.). Wyniki badań wzbogacą wiedzę do-tyczącą ograniczenia liczebności oraz szkodliwości miniarek i skrzypionek na plantacjach zbóż w kontekście integrowanej ochrony zbóż przed szkodnikami. Badania poświęcone miniarkom sięgają początków XIX w., kiedy to wybitni dipterolodzy europejscy (Allen, Zetterstedt i Meigen) przyczynili się do poznania wielu gatunków z rodziny miniarkowatych (Agromyzidae). Uszkodzenia spowodowane przez miniarki odnotowano w wielu krajach europejskich, m.in. w Niemczech1), Wlk. Brytanii2), Norwegii3), byłej Czechosłowacji4) oraz w Finlandii5). W Polsce pierwsze dane dotyczące pojawienia się miniarek na zbożach pochodzą z początku ub.w. (Woroniecka6), Ruszkowski7), Strawiński, Daszkiewicz8)), lecz dopiero w drugiej połowie lat 50. XX w. podjęto intensywniejsze badania nad tą grupą szkodników. Kilka nowych gatunków opisał Nowakowski9, 10) oraz Beiger11-15[...]

Wpływ zastosowania insektycydu na zwalczanie larw strąkowca grochowego (Bruchus pisorum L.) podczas uprawy grochu odmiany Milwa DOI:10.15199/62.2018.8.14


  Rośliny grochu zasiedlane są przez liczną grupę szkodników. Niekiedy uszkodzenia są tak duże, że uprawy nadają się do likwidacji, a materiał siewny jest dyskwalifikowany1). Strąkowiec grochowy należy do głównych agrofagów niszczących zbiory grochu. Imago jest czarno szarym, owłosionym chrząszczem z charakterystycznym rysunkiem w kształcie krzyża w tylnej części odwłoka2). Wiosną w momencie kwitnienia roślin grochu, chrząszcze pojawiają się na polach. Samice są bardzo płodne, mogą złożyć do 740 jaj na młodych strąkach grochu3). Ze względu na wysoką płodność, próg ekonomicznej szkodliwości jest dość niski i wynosi 2 chrząszcze przypadające na 1 m2 powierzchni pola. Chrząszcze mogą wyrządzić poważne straty w uprawie1, 4). Po wykluciu rogalikowato zgięte larwy z brunatną głową wgryzają się do łuski strąka, a później do wnętrza ziaren, gdzie przechodzą cały rozwój do stadium imago. W jednym nasionie grochu najczęściej rozwija się tylko jeden osobnik1). Dorosła larwa wyżera prawie całą zawartość nasiona, uszkadzając niekiedy cały zarodek5). W wyniku żerowania larw, ilość oraz jakość plonu ulega zmniejszeniu, a materiał siewny przez nie uszkodzony jest dyskwalifikowany1). Część dojrzałych chrząszczy opuszcza strąki grochu na polu, część pozostaje w ich wnętrzu i wraz ze zbiorami dostaje się do magazynów. Strąkowiec grochowy wyrządza więc szkody nie tylko w uprawach grochu, ale również w samych magazynach1). Większość chrząszczy pozostaje w nasionach do wiosny, niszczy się je działając wysoką temperaturą (65°C, 1 h) na ziarna grochu5). Istotny wpływ na występowanie oraz stopień uszkodzeń nasion przez strąkowca grochowego mają m.in. warunki atmosferyczne, stosowanie materiału siewnego wolnego od tego szkodnika, odmiana grochu1) (największe szkody występują u odmian drobnonasiennych)5), 97/8(2018) 1317 Zakład Monitorowania i Sygnalizacji Agrofagów, Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy, ul. Władysława Węgorka 20, 60-31[...]

 Strona 1