Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Grzegorz Adamczewski. Piotr Woyciechowski"

Prefabrykacja betonowa jakość, trwałość, różnorodność


  Historia współczesnej prefabrykacji betonowej liczy ponad 100 lat i obejmuje wiele osiągnięć i wzlotów, a także i upadków. W Polsce rozwój prefabrykacji miał charakter skokowy. W dwudziestoleciu międzywojennym rozwinęła się głównie gałąź prefabrykacji nazywanej obecnie infrastrukturalną (ok. 200 zakładów prefabrykacji w 1939 r. produkujących elementy infrastruktury drogowej i technicznej). W latach 60. i 70. XX w. wielki boom przeżywała tzw. wielka płyta, której zła sława (syndrom 3D - dirty, dangerous, difficult) pokutuje niezasłużenie do dziś w obiegowej opinii laików. Warto zaznaczyć, że polskie stereotypowe myślenie o wadach wielkiej płyty nie wynika z niewłaściwej koncepcji tego rodzaju budownictwa, ani nawet nie ze złych rozwiązań ówczesnych systemów prefabrykacji, ale z, typowych w owym czasie, braków dbałości o jakość materiałów, tolerowania błędów i bylejakości, a także projektowania monotonnych obiektów. Pomimo tych zarzutów budynki wielkopłytowe projektowane wówczas na okres użytkowania krótszy niż 50 lat z reguły nadal zachowują użyteczność i bezpieczeństwo, wymagając jedynie dostosowania do coraz ostrzejszych standardów energetycznych stawianych obiektom budowlany[...]

Prefabrykaty betonowe w budownictwie przemysłowym DOI:10.15199/33.2015.02.10


  W artykule scharakteryzowano współczesne budownictwo przemysłowe z betonu prefabrykowanego. Przedstawiono asortyment wyrobów prefabrykowanych stosowanych w tej gałęzi budownictwa, na przykładzie krajowych realizacji. Słowa kluczowe: prefabrykacja betonowa, budownictwo przemysłowe. Abstract. In the paper the modern precast concrete industrial structures were characterized. The variety of precast elements available in this branch of industry was presented and described, on the basis of domestic realizations. Keywords: precast concrete, industrial structures.Prefabrykowane elementy betonowe znajdują zastosowanie w wielu gałęziach budownictwa [2, 3],m.in. publicznym, infrastrukturalnym oraz przemysłowym (rysunek 1). Zastosowanie prefabrykacji pozwala na osiągnięcie wielu korzyści, takich jak: zwiększenie efektywności wykonywania elementów powtarzalnych w konstrukcji, dzięki uniezależnieniu prac betoniarskich od warunków atmosferycznych; wyeliminowanie wykonywania deskowań oraz zbrojenia elementów w warunkach budowy, a także przerw technologicznych związanych z osiągnięciemprzezmłody beton wymaganej wytrzymałości. Uzyskuje się również wyższą jakość elementów ze względu na stosowanie zakładowej kontroli produkcji w wytwórni prefabrykatów. Budownictwo przemysłowe Do obiektów przemysłowych można zaliczyć przede wszystkimwszelkiego rodzaju budowle przemysłowe produkcyjne, energetyczne, budynki i hale magazynowe, centra logistyczne, budynki produkcyjne przeznaczone dla rolnictwa, zbiorniki, kontenery, obiekty infrastruktury transportowej (dworce, zajezdnie, garaże, stacje obsługi), handlowo- usługowe, stacje benzynowe i inne. Konstrukcje prefabrykowanemogą być betonowe,stalowelub,zdecydowanierzadziej, drewniane. Wymienione typy budowli z reguły stanowią obiekty o nośnym szkielecie złożonym ze słupów, belek i dźwigarów, a także płyt stropowych.Elementy ścienne pełnią funkcję osłonową, spotykane są także systemy oparte n[...]

Prefabrykacja betonowa w zrównoważonym budownictwie DOI:10.15199/33.2018.11.03


  Mogą 1) PolitechnikaWarszawska;Wydział Inżynierii Lądowej *) Adres do korespondencji: gad@il.pw.edu.pl DOI: 10.15199/33.2018.11.03 Prefabrykacja betonowa w zrównoważonym budownictwie dr inż. Grzegorz Adamczewski1)*) dr hab. inż. Piotr Woyciechowski, prof. PW1) Fot. 1. Obiekt magazynowy oraz biurowy o konstrukcji szkieletowej Fot. 2. Stopy i stoposłupy 15 Prefabrykacja w budownictwie - TEMAT WYDANIA www.materialybudowlane.info.pl ISSN 0137-2971, e-ISSN 2449-951X 11 ’2018 (nr 555) one być produkowane o rozpiętości większej niż 30 m, przy czym, ze względu na koszt, najbardziej popularne są o rozpiętości 18 ÷ 25 m. Rozstaw dźwigarów jest uzależniony od rodzaju zastosowanego pokrycia. Dźwigarymają z reguły przekrój dwuteowy, a płatwie prostokątny, trapezowy lub teowy.Konstrukcja dachuwykonana ze strunobetonowych dźwigarówi płatwi pozwala na łatwe uzyskanie wymaganej odporności ogniowej oraz długiej żywotności, bez konieczności konserwacji. Elementy stropowe. Wstropach pośrednich obiektów przemysłowo-handlowych mamy na ogół do czynienia z dużymi obciążeniami użytkowymi, wymaganiami dotyczącymi odporności ogniowej i dużą rozpiętością międzypodporową. Stosowane są płyty pełne, kanałowe, typu TT oraz typu filigran. Sprężone płyty pełne są preferowane szczególnie przy budowie mieszkań i hoteli, gdzie ceniona jest bezspoinowa gładka powierzchnia spodu płyty. Ze względu namałą rozpiętość takie elementy nie są zazwyczaj stosowane w obiektach handlowych i przemysłowych. Płyty typu filigran wykonywane są jako jednoosiowe tradycyjne lub sprężone, o szerokości do 3mi zbrojone kratownicą. Płyty te są szczególnie przydatne w przypadku skomplikowanego rzutu stropu. Sprężone płyty kanałowe wykonuje się o wysokości 150 - 500 mm i szerokości do 1,2m. Strunbetonowe płyty kanałowe umożliwiają osiągnięcie rozpiętości do 20 m. Wprzypadku dwużebrowych płyt TT (fotografia 4) o rozstawie żeber nośnych 1,2 m lub zmiennym w zal[...]

Wpływ zawartości wapiennego popiołu lotnego na przebieg karbonatyzacji betonu DOI:10.15199/33.2015.12.06


  Idea zrównoważonego rozwoju w technologii betonu realizowana jestm.in. przez zmniejszaniewnimzawartości cementu i zastępowanie go dodatkamimineralnymi, np. popiołemlotnym. Szczególne wyzwanie stanowi ocena możliwości wykorzystywania popiołów, których charakterystyki przekraczająwymagania normowe wg PN EN 450-1 Popiół lotny do betonu.Wtej grupie są popioły o dużej zawartości CaO(wapienne).Wwielu ośrodkach naukowych w Polsce prowadzone są badania nad przydatnością tego typu popiołów do betonu, a ich publikowane wyniki są optymistyczne. Jednym z dyskusyjnych aspektów jest wpływ popiołów wapiennych na przebieg karbonatyzacji betonu, stanowiącej jedno z głównych zagrożeń trwałości konstrukcji żelbetowej. Wartykule przedstawionowyniki przyspieszonych badań przebiegu karbonatyzacji, prowadzonych w warunkach normowego wysokiego stężenia dwutlenku węgla (4%). Badania objęły betony o różnej zawartości popiołu wapiennego (20 ÷ 50% masy cementu), przy stałej wartości w/c = 0,45. Przebieg karbonatyzacji monitorowano do 90 dni ekspozycji w komorze normowej. Słowa kluczowe: karbonatyzacja; popiół lotnywapienny, trwałość. Abstract. The idea of sustainable development in concrete technology is implemented, among others, by reducing the cement content in concrete due to replacing it by the mineral additives, for example fly ash. A particular challenge is the assessment of the possibilities of using fly ash, the characteristics of which exceed the standard requirements according to PN-EN 450-1 Fly ash for concrete. In this group are also ashes with high CaO content (calcareous). In many research centers in Poland researches on the usefulness of this type of fly ash in concrete were done. Its reported results are optimistic. One of the aspects which are still under discussion is their impact on the carbonation of concrete, which is one of the main[...]

Kierunki rozwoju spoiw mineralnych - geopolimerowe kompozyty budowlane DOI:10.15199/40.2018.3.1

Czytaj za darmo! »

1. Wstęp Spoiwa mineralne stanowią podstawowy składnik tworzący mikrostrukturę matrycy kompozytów budowlanych, determinujący ich cechy techniczne. Historia stosowania spoiw budowlanych sięga wielu tysięcy lat i związana jest z wykorzystaniem gipsu i wapna powietrznego, które występują w przyrodzie w postaci surowców umożliwiających uzyskanie z nich najprostszego spoiwa tylko drogą przemiału i obróbki termicznej. Kolejne etapy rozwoju technologii spoiw to użycie naturalnych popiołów wulkanicznych, wynalezienie wapna hydraulicznego i w końcu cementu portlandzkiego. Od czasu wprowadzenia do powszechnego użytku współczesnego cementu, żadne nowe spoiwo mineralne nie zaistniało w budownictwie w sposób powszechny, pomimo rozmaitych prób w tym zakresie [17, 19, 20]. Poszukiwania kierunków rozwoju technologii spoiw mineralnych wynikają ze zmieniających się potrzeb technicznych, priorytetów ekonomiczno-ekologicznych i dostępnych zasobów surowcowych. Współcześnie kierunki rozwoju spoiw mineralnych [4, 6] są wyznaczane przez zasady zrównoważonego rozwoju, rozumiane jako szukanie równowagi pomiędzy racjonalnym gospodarowaniem zasobami materialnymi i energią a trwałością i innymi właściwościami technicznymi. W rozwoju technologii spoiw można zaobserwować dwie główne strategie związane z zakresem ich stosowania i produktów handlowych na ich bazie. Jednym z tych kierunków jest dążenie do uniwersalnej przydatności wyrobu/produktu (nazwy handlowe takie jak "cement uniwersalny", "cement standard" w prowadzane przez poszczególnych producentów jako element marketingu, bez umocowania w przepisach normowych), drugim kierunkiem jest wysoka specjalizacja, tzn. optymalizacja spoiwa pod kątem głównych właściwości wynikających z przeznaczenia. Podstawowy dobór spoiw mineralnych obejmuje spoiwa hydrauliczne (cement i wapno hydrauliczne) oraz spoiwa powietrzne (gips i wapno budowlane). Spośród wymienionych rodzajów spoiw największy udział w rynku budowlan[...]

Zużycie eksploatacyjne posadzek typu DST w kontekście zabiegów utrzymania czystości


  Posadzki typu DST (Dry Shake Topping) wykorzystuje się głównie w przypadku nowych nawierzchni przemysłowych. Ich wykonanie polega na wcieraniu w niezwiązaną jeszcze warstwę betonu powierzchniowych materiałów utwardzających (posypek) do momentu uzyskania gładkiej i równej powierzchni. Posypka utwardzająca oraz beton tworząmonolit, którego strefa przypowierzchniowa odpowiada za przeniesienie obciążeń eksploatacyjnych. Powierzchnia betonu zatartego posypką utwardzającą jest bardziej odporna na ścieranie niż podkład betonowy bez dodatkowego utwardzenia. Trwałość [5, 7] podłogi związana jest nie tylko z jakością wykorzystanych materiałów i technologią jej wykonania [3, 4, 6, 9], ale także z czynnikami zewnętrznymi, takimi jak obciążenia eksploatacyjne oraz zabiegi utrzymania czystości stosowane z reguły codziennie. Ich oddziaływanie na posadzkę często jest bagatelizowane. Tymczasem te zabiegi obejmują często silnie inwazyjne działania zarówno mechaniczne, jak i chemiczne [8], a ewentualne błędy w technologii czyszczenia mogą prowadzić do przyspieszonego zużycia wierzchniej warstwy użytkowej posadzki. Prawidłowy projekt podłogi przemysłowej [1, 2] powinien zawierać instrukcję użytkowania, w tym czyszczenia posadzki, określającą zalecane sposoby czyszczenia oraz ograniczenia dotyczące stosowania środków czyszczących. Szczególnie istotne jest uwzględnienie pH tych środków oraz twardości używanych szczotek i padów czyszczących. Sposoby czyszczenia posadzek przemysłowych Głównym celem konserwacji powierzchni podłogi jest usunięcie zanieczyszczeń, zachowanie bezpieczeństwa i komfortu użytkowania oraz estetyki posadzki. Czyszczenie powierzchni podłóg przemysłowych, z uwagi na ich znaczną powierzchnię, przebiega zazwyczaj z użyciem urządzeń czyszczących wyposażonych w pady lub szczotki. Dobór środków chemicznych oraz twardości padów lub szczotek uzależniony jest od intensywności oraz rodzaju zanieczyszczeń. Pady do[...]

 Strona 1