Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Mariusz Głąbowski"

BADANIA WIELOUSŁUGOWYCH PÓL KOMUTACYJNYCH ZŁĄCZAMI PRZELEWOWYMI I ADAPTACYJNYMI MECHANIZMAMI PROGOWYMI DOI:10.15199/59.2015.8-9.73


  W artykule przedstawiono rezultaty badań symulacyjnych wielousługowych pól komutacyjnych z łączami przelewowymi i mechanizmami progowymi. Mechanizmy te wykorzystano do sterowania prawdopodobieństwem blokady klas ruchu czasu rzeczywistego, dla których nie jest możliwe zwiększenie czasu ich obsługi. Ł􀄅cza przelewowe wykorzystano do obsługi klas ruchu czasu rzeczywistego dla których nie można zmniejszyć wielkości żądanych zasobów, natomiast mechanizmy progowe - do obsługi klas ruchu czasu rzeczywistego, dla których możliwe jest zmniejszenie wielkości przydzielanych zasobów. Badania potwierdziły efektywność zastosowanych mechanizmów do kształtowania prawdopodobieństwa blokady w wielousługowych polach komutacyjnych. 1. WPROWADZENIE Działanie współczesnych sieci teleinformatycznych zależy w dużej mierze od parametrów urządzeń przełączających, stosowanych w węzłach sieciowych. Podstawą takich urządzeń są wielousługowe pola komutacyjne, tj. pola obsługujące mieszaninę wielu klas ruchu o zróżnicowanych przepływnościach [1]. Zakłada się, że w takich polach będą zaimplementowane odpowiednie mechanizmy kształtowania ruchu [2][3][4], tzw. mechanizmy progowe [3][4][5]. Mechanizmy te mogą - po przekroczeniu określonego progu obciążenia systemu - ograniczyć wielkość zasobów przydzielanych przyjmowanym określonym strumieniom ruchu, przy jednoczesnym utrzymaniu czasu obsługi (strumienie ruchu adaptacyjnego) lub jego wydłużeniu (strumienie ruchu elastycznego). Mechanizmy progowe wymagają wprowadzenia do systemu pojedynczego progu w systemach jednoprogowych (ang. STS - Single Threshold System) [3][4][5] lub kilku progów w systemach wieloprogowych (ang. MTS - Multi Threshold System) [3][4][6][7]. Możliwość zastosowania mechanizmów progowych w wielousługowych polach komutacyjnych była analizowana w pracach [8][9][10]. Uzyskane rezultaty badań wskazują na możliwość znacznego obniżenia prawdopodobieństwa blokady z[...]

SYMULATOR WĘZŁÓW ELASTYCZNYCH SIECI OPTYCZNYCH OPARTYCH NA STRUTURZE 3-SEKCYJNEGO POLA CLOSA DOI:10.15199/59.2018.8-9.59


  1. WSTĘP Zwiększająca się różnorodność usług sieciowych, o wzrastającym zapotrzebowaniu na przepływności, oraz liczba urządzeń dołączonych do globalnej sieci transmisji danych, stawia nowe wymagania przed sieciami telekomunikacyjnymi. W celu sprostania tym wymaganiom niezbędne jest nie tylko zwiększanie przepływności łączy telekomunikacyjnych, ale także - w coraz większym stopniu - zapewnienie możliwości różnicowania jakości obsługi różnych klas strumieni ruchu w węzłach telekomunikacyjnych. W ciągu ostatnich lat rozwój sieci optycznych, zarówno dostępowych, jak i szkieletowych, spowodował, że stały się one podstawowymi rozwiązaniami oferującymi równocześnie wysokie przepływności oraz mechanizmy przydziału zasobów i różnicowania jakości obsługi. Aktualnie, wraz z rozwojem techniki DWDM (ang. Dense Wawelength Division Multiplexing), optyczne sieci telekomunikacyjne następnej generacji są przedmiotem zainteresowania wielu ośrodków naukowych oraz tematem wielu publikacji [1][2]. Technologie sieci optycznych pozwalają zwiększyć prędkość transmisji do 100 Gb/s, 400 Gb/s, lub nawet 1 Tb/s. Możliwość efektywnego wykorzystania tak dużych przepływności sieci na potrzeby użytkowników o różnych żądaniach, znacznie mniejszych od pojemności sieci, zapewnia realizacja koncepcji elastycznych sieci optycznych (ang. Elastic Optical Networks) [3], tj. sieci, które umożliwiają elastyczny przydział zasobów sieciowych dla różnych ścieżek optycznych. W sieciach DWDM koniecznym staje się zastosowanie optycznych pól komutacyjnych, zdolnych do konwersji oraz transmisji sygnałów optycznych na różnych długościach fali świetlnych. Prace badawcze w obszarze optycznych pól komutacyjnych dotyczą głównie opracowania nowych nieblokowalnych struktur optycznych pól komutacyjnych [4]. Budowa takich pól wiąże się z bardzo dużą liczbą punktów komutacyjnych lub ze złożonymi algorytmami sterowania zestawianiem połączeń. Drugim obszarem badań, będącym temate[...]

Platforma rozwijania i testowania nowych protokołów rutingu


  Nowe protokoły rutingu najczęściej są testowane z wykorzystaniem specjalistycznych narzędzi symulacyjnych, takich jak np. NS3. Takie podejście umożliwia prowadzenie testów zachowania się protokołów w sieci składającej się z bardzo dużej liczby węzłów. Wiarygodność otrzymanych wyników zależy jednak od poprawności implementacji samego środowiska testowego. Otrzymane rezultaty przybliżają efektywność działania nowego protokołu rutingu. W dalszej fazie rozwijania tego protokołu konieczna jest jego implementacja i ponowne testowanie. Implementacja z wykorzystaniem specjalizowanych urządzeń jest jednak skomplikowana. Wymaga dostępu do API (Application Programming Interface) danej platformy sprzętowej lub kodu z oprogramowaniem urządzenia. Konieczne jest zatem podpisanie specjalnej umowy z producentem. Pojawiają się kłopoty z licencjonowaniem rutingu zaimplementowanego na potrzeby testu algorytmu. Istnieje możliwość, że z przyczyn prawnych tak powstała implementacja nie będzie mogła być kodem referencyjnym. Alternatywą dla implementacji protokołów z wykorzystaniem dedykowanych urządzeń są rozwiązania typu ruter programowy. Oprogramowanie takie może działać na fizycznej lub wirtualnej maszynie. Nie narzuca ono architektury procesora. Do jego działania wystarczy urządzenie z systemem operacyjnym, np. Windows, Linux, Free BSD, Solaris. Testowanie nowo opracowanego protokołu rutingu z wykorzystaniem rutera programowego stanowi jednak czynność dość czasochłonną. W każdym węźle konieczna jest instalacja tego rutera. Każda modyfikacja implementacji algorytmu rutingu wymaga aktualizacji oprogramowania każdego z węzłów. W przypadku najprostszej instalacji (bez kompilacji skrośnej) jest to związane z koniecznością rekompilacji kodu w każdym z węzłów. Zastosowanie maszyn wirtualnych upraszcza aktualizację oprogramowania, jednak nie rozwiązuje w pełni problemu. Praca w sieci wirtualnej nie daje również rzeczywistych rezultatów. Węzły 58 PRZEGL[...]

MODELOWANIE MECHANIZMÓW RÓWNOWAŻENIA OBCIĄŻENIA W SAMOOPTYMALIZUJĄCYCH SIE˛ SIECIACH KOMÓRKOWYCH 4G DOI:10.15199/59.2015.8-9.71


  W artykule przedstawiono przybli˙zony model grupy komórek sieci LTE z zaimplementowanym mechanizmem równowaz ˙enia obcia˛z˙enia. Do modelowania grupy komórek zaproponowano wykorzystanie odpowiednio zmodyfikowanego modelu wia˛zki niepełnodoste˛pnej (Erlang’s Ideal Grading). Opracowane rozwia˛zanie umoz˙liwia wyznaczenie podstawowych charakterystyk ruchowych w rozwa˙zanym systemie, tj. rozkładu zaj˛eto´sci oraz prawdopodobie´nstwa blokady/strat. Ze wzgl˛edu na przybli˙zony charakter proponowanego modelu, rezultaty uzyskane na jego podstawie zostały porównane z wynikami symulacji cyfrowej. 1. WPROWADZENIE Wcelu efektywnego wykorzystania zasobów sieci komórkowych, w tym w szczególno´sci sieci wielousługowych 4G, konieczne stało si˛e opracowanie mechanizmów umoz˙liwiaja˛cych optymalizacje˛ rozpływu ruchu mie˛dzy sa˛siaduja˛cymi ze soba˛ komórkami. W wyniku badan´ prowadzonych m.in. przez organizacje 3rd Generation Parntership Project (3GPP) [1] oraz Next Generation Mobile Networks [2], opracowano koncepcj˛e samoorganizuja ˛cych (samooptymalizuja˛cych, samokonfiguruja˛cych) sie˛ sieci, w których kluczowym elementem jest równowa˙zanie obcia˛z˙enie poszczególnych komórek sieci komórkowych. Opracowana koncepcja równowaz˙enia obcia˛z˙enia umoz˙liwia uwzgle˛dnienie zmieniaja˛cego sie˛ w czasie obcia˛z˙enia poszczególnych komórek - wynikaja˛cego m.in. mobilnos´ci uz˙ytkowników - i polega na przenoszeniu poła˛czen´ (ruchu) z komórek o wysokim obcia˛z˙eniu do sa˛sia˛duja˛cych (choc´ nie zawsze - [3]) komórek o mniejszym obcia˛z˙eniu. Tak optymalizowany rozpływ ruchu w sieciach komórkowych umo˙zliwia zarówno lepsze wykorzystanie zasobów sieci, jak i poprawienie parametrów jako´sci obsługi (qualiy of service, quality of experience) strumieni ruchu wielousługowego, generowanego przez u˙zytkowników ko´ncowych. Efektywne działanie mechanizmu równowaz˙enia obcia˛z˙enia wymaga w pełni zautomatyzowanego procesu dynamicznej zmiany parame[...]

 Strona 1