Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Ludwika Lipińska"

Carbon paste electrodes modified with reduced graphene oxide and carbon nanotubes and their use for determination of 4-chlorophenol Węglowe elektrody pastowe modyfikowane zredukowanym tlenkiem grafenu i nanorurkami węglowymi i ich zastosowanie do oznaczania 4-chlorofenolu DOI:10.12916/przemchem.2014.677


  Graphite paste electrodes were modified by addn. of reduced graphene oxide or multi-walled C nanotubes and for comparison C black (2-6% by mass) and studied for their ability to accumulation of p-ClC6H4OH by cyclic voltammetry. The peak current increased with the increasing amt. of nano-modifier added. No essential difference between the reduced graphene oxide and the nanotubes was obsd. Przeprowadzono badania wpływu modyfikacji węglowych (grafitowych) elektrod pastowych na ich przydatność w woltamperometrycznej metodzie analizy ilościowej. Modyfikacja polegała na dodaniu do past grafitowych różnych ilości zredukowanego tlenku grafenu lub wielościennych nanorurek węglowych, dla porównania także sadzy. Porównywano prądy pików na woltamogramach rejestrowanych metodą woltamperometrii pulsowej różnicowej w 5·10-4 M roztworze 4-chlorofenolu w buforze fosforanowym. Stwierdzono podobną ich zależność od ilości każdego z obu dodanych materiałów węglowych. Mija 55 lat od opublikowania pierwszej pracy na temat wynalezionej przez Adamsa1) węglowej elektrody pastowej CPE (carbon paste electrode). Elektroda składająca się z pasty z proszku grafitowego i oleju parafinowego odegrała i nadal odgrywa istotną rolę w elektroanalizie2). Z upływem czasu CPE były obiektem ogromnej liczby prac badawczych. Ich zastosowanie systematycznie rosło m.in. w analizie środowiskowej, w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym. Elektrody te poddawane były różnym modyfikacjom, m.in. przez dodawanie do pierwotnego składu grafit-substancja wiążąca (olej), trzeciego składnika. Jako modyfikatory znalazły zastosowanie m.in. nanomateriały węglowe. Szczególnie obiecujące wydają się być nanorurki węglowe3-5) i grafen6-8). Badano wpływ ich dodatku do grafitu w elektrodzie pastowej na rejestrowane woltamogramy m.in. woltamperometrii cyklicznej CV (cyclic voltammetry) i woltamperometrii pulsowej różnicowej DPV (differential pulse voltammetry). W publikowanych pracac[...]

The analysis of LIBS spectra of graphene and C/Herex/C composite DOI:10.15199/28.2018.5.1


  1. INTRODUCTION LIBS (Laser Induced Breakdown Spectroscopy) method consists in heating and evaporating (ablation) of a material with the use of a laser pulse and generating a plasma emitting both continuum and line radiation. Analysis of line radiation emitted by plasma allows to identify elements existing in the tested specimen. After focusing a laser beam on the specimen surface, a slight amount of the material is subjected to ablation and, as a result of laser radiation absorption, generates a plasma wherein it is possible to observe spectral lines of the elements evaporated from the specimen surface, the analysis of which enables obtaining of qualitative information on a chemical composition of the tested specimens [1, 2]. The paper presents a use of laser spectroscopy LIBS to identify materials and chemical composition of materials containing nanostructure of carbon. The results proved evident emission of molecular impurities of CN and C2 resulting from a number of carbon layers and hybridization of carbon atoms in a binding molecule. The authors of work [3, 4], considering investigations of Swan type carbon bands, indicate a necessity for precise theoretical calculations of emission spectra. The experimental tests proved that in the case of most of the measurements the results were compliant with a theory in the expected ranges of parameters for the resolution of temperature,background and spectrum. There were observed certain discrepancies resulting from temperature differences between band 504 to 517 and 550 to 564 mm at the delays of registration from 10 to 100 μs after a laser pulse. It was also observed that a standard deviation between the measured and the calculated bands is compliant with a lower temperature [4]. 2. THE AIM AND RESEARCH METHODS An experiment aimed at determining a chemical composition of a specimen of graphene paper and carbon composite was conducted with Laser Induced Breakdown Spectrosco[...]

Adsorpcja 4-chlorofenolu na nanomateriałach węglowych i ich zastosowanie w mikroekstrakcji do fazy stacjonarnej DOI:10.15199/62.2018.11.13


  Oznaczanie analitów w próbkach o złożonych matrycach przy użyciu popularnych metod analitycznych jest często trudnym zadaniem. Ze względu na niskie poziomy stężeń oznaczanych substancji oraz możliwość wystąpienia interferencji, przed właściwą analizą należy wyodrębnić z matrycy anality oraz zatężyć je do poziomu umożliwiającego oznaczenie. Proces przygotowania próbki jest wstępnym i jednym z najważniejszych etapów procedury analitycznej, przez co znacząco wpływa na uzyskany wynik. W ostatnim 25-leciu szczególne znaczenie wśród technik przygotowywania próbek zyskała opracowana przez Arthura i Pawliszyna1) mikroekstrakcja do fazy stacjonarnej SPME (solid phase microextraction). Jest to prosta, szybka i bezrozpuszczalnikowa metoda łącząca w jednym etapie proces pobierania próbki, izolacji i zatężania analitów oraz dozowania do chromatografu. Istota SPME polega na podziale analitu między fazą gazową lub ciekłą próbki a fazą stacjonarną pokrywającą włókno. Po procesie akumulacji, anality ulegają termicznej desorpcji bezpośrednio w dozowniku chromatografu gazowego (GC) lub są eluowane odpowiednim rozpuszczalnikiem dla dalszej analizy metodą chromatografii cieczowej (LC). Głównym elementem odgrywającym kluczową rolę w omawianej technice jest włókno SPME z naniesioną powłoką sorpcyjną (fazą stacjonarną), w której zachodzi proces sorpcji wybranych substancji organicznych. Obecnie na rynku dostępne są różne powłoki włókien SPME. Niestety często mają one wady ograniczające ich stosowanie m.in. do bezpośredniej analizy związków polarnych. Ponadto komercyjne włókna SPME charakteryzują się stosunkowo niską temperaturą roboczą, są niestabilne w rozpuszczalnikach organicznych oraz są drogie, przy jedno97/ 11(2018) 1879 Prof. dr hab. inż. Andrzej ŚWIĄTKOWSKI w roku 1971 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Jest profesorem zwyczajnym w Zakładzie Chemii Wydziału Nowych Technologii i Chemii Wojskowej Akademii Techni[...]

Zastosowanie tlenku grafenu i grafenu w technologii diod laserowych DOI:10.15199/48.2015.09.01

Czytaj za darmo! »

Wykazano, że tlenek grafenu na krawędziach bocznych chipa laserowego powoduje zmniejszenie rezystancji termicznej diody laserowej. Obserwowane jest również zmniejszenie temperatury samego chipa laserowego. Natomiast tlenek grafenu na n-kontakcie powoduje zwiększenie temperatury chipa. Na n-kontakcie korzystne jest zastosowanie grafenu. Pokazano przesuwanie się charakterystyk spektralnych przy zastosowaniu tlenku grafenu i grafenu, jak również zmiany ugięcia chipa laserowego w obecności tlenku grafenu i grafenu. Pomiary wykonano dla diod na pasmo 880 nm. Abstract. It has been shown that covering side walls of a laser diode’s chip with graphene oxide (GO) results in reduction of the laser diode's thermal resistance. Reduction of the temperature of the diode itself is also observed. In turn, additional covering the n-contact of the chip with GO results in the diode's temperature increase. On the other hand, alternative application of a chemical graphene layer in this place gives further temperature decrease. This can be explained by much higher emissivity of graphene layer compared to GO. The shifts of lasing spectral characteristics (in the 880 nm band) as well as changes in chip's deflection connected with GO and graphene applications are also shown. (Application of graphene oxide and graphene in laser diodes technology). Słowa kluczowe: tlenek grafenu, grafen, dioda laserowa, charakterystyki spektralne, rezystancja termiczna, pomiary termowizyjne. Keywords: graphene oxide, graphene, laser diode, spectral characteristics, thermal resistance, thermal measurements. Wprowadzenie Diody laserowe wytwarzają duży strumień ciepła podczas pracy, dlatego w celu skutecznego rozpraszania ciepła, a tym samym osiągnięcia lepszych parametrów elektro-optycznych są lutowane na chłodnicy 'stroną p-do dołu'. Autorzy sprawdzili możliwość dodatkowego odprowadzenia ciepła z obszaru aktywnego diody laserowej do chłodnicy poprzez zastosowanie warstwy tlen[...]

 Strona 1