Wyniki 1-10 spośród 13 dla zapytania: authorDesc:"STANISŁAW PIETRZYK"

Korozja anod obojętnych w roztworach riolitowych Część I: Badania zanieczyszczenia elektrolitu

Czytaj za darmo! »

W pracy badano zachowanie dwóch różnych materiałów anodowych o składach na bazie Cr2O3-NiO-CuO i NiOFe2O3- SnO2 w laboratoryjnych 10-godzinnych testach elektrolizy w elektrolicie kriolitowym. Analizowano transport zanieczyszczeń do elektrolitu a następnie do katodowo wydzielanego metalu przy założeniu, że korozja anod jest kontrolowana transportem masy. Wyniki wykazały, że składniki anod korodują w sposób kontrolowany (za wyjątkiem chromu, który jest prawdopodobnie kontrolowany reakcją chemiczną). Współczynniki transportu masy cząstek z anody do elektrolitu były rzędu 10-5 m/s, podczas gdy współczynniki transporty masy cząstek z elektrolitu do wydzielonego metalu były rzędu 10-7 m/s. Zanieczyszczenie wydzielonego aluminium ze względu na cząstki pochodzące z anod było wystarczające d[...]

Korozja anod obojętnych w roztworach riolitowych Część II: Badania zanieczyszczenia metalu

Czytaj za darmo! »

W pracy badano zachowanie dwóch różnych materiałów anodowych o składach na bazie Cr2O3-NiO-CuO i NiOFe2O3- SnO2 w laboratoryjnych 10-godzinnych testach elektrolizy w elektrolicie kriolitowym. Analizowano transport zanieczyszczeń do elektrolitu a następnie do katodowo wydzielanego metalu przy założeniu, że korozja anod jest kontrolowana transportem masy. Wyniki wykazały, że składniki anod korodują w sposób kontrolowany (za wyjątkiem chromu, który jest prawdopodobnie kontrolowany reakcją chemiczną). Współczynniki transportu masy cząstek z anody do elektrolitu były rzędu 10-5 m/s podczas gdy współczynniki transporty masy cząstek z elektrolitu do wydzielonego metalu były rzędu 10-7 m/s. Zanieczyszczenie wydzielonego aluminium ze względu na cząstki pochodzące z anod było wystarczające dl[...]

PLAZMOWE UTLENIANIE ELEKTROLITYCZNE ALUMINIUM ZARYS TECHNOLOGII PROCESU


  Plazmowe utlenianie elektrolityczne pozwala otrzymywać na stopach aluminium tlenkowe warstwy ochronne o wysokich parametrach mechanicznych, znacznie przewyższających powłoki otrzymywane na drodze tradycyjnego anodowania. Jest to spowodowane ich litą strukturą, zawierającą dużą ilość twardych faz krystalicznych Al2O3. Warstwy charakteryzują się bardzo dużą twardością, odpornością na ścieranie, posiadają znakomitą przyczepność do podłoża i dobrą odporność na ko‐rozję. Własności otrzymywanych powłok zależą głównie od warunków prądowych oraz składu i temperatury elektrolitu. Wysokie potencjały międzyelektrodowe w trakcie trwania procesu wywołują mikrowyładowania, powodujące przebijanie warstewki utlenionej i występowanie lokalnie bardzo wysokich temperatur, odpowiadających za specyficzną budowę i wła‐sności warstwy tlenkowej. Słowa kluczowe: plazmowe utlenianie elektrolityczne, anodowanie aluminium, warstwa tlenkowa, tlenek glinowy PLASMA ELECTROLYTIC OXIDATION OF ALUMINIUM OUTLINE OF THE PROCESS TECHNOLOGY Plasma electrolytic oxidation is the relatively new method of oxide layers formation on aluminium alloys. Plasma electro‐lytic oxide coatings have more advantageous mechanical properties than coatings obtained in traditional anodizing. It is due to dense structure with high content of hard, crystalline phases of Al2O3. Coatings offer very high hardness, wear re‐sistance, great interfacial adhesion and good corrosion resistance. Thickness of alumina layers can reach up to 300 μm. The final properties of coatings depend on the process parameters like: current conditions, composition and temperature of electrolyte. During the process high potentials occur, which result in electric breakdowns of oxide layer visible as a short duration micro‐arcs on whole surface of electrode. These micro breakdowns locally heat up oxide to very high tempera‐tures, which leads alumina fusing. This phenomenon is responsible for the spec[...]

CHARAKTERYSTYKA ILOŚCIOWA ZŁOMU ELEKTRYCZNYCH I ELEKTRONICZNYCH URZĄDZEŃ LABORATORYJNYCH


  W artykule badano zużyte urządzenia pomiarowe stosowane w laboratorium metalurgicznym ze względu na zawartość podstawowych metali nieżelaznych (Cu, Pb, Sn, Zn) oraz metali szlachetnych (Ag, Au, Pd) . Zużyte przyrządy należały do kategorii nr 9 według klasyfikacji ZSEE: przyrządy do nadzoru i kontroli, urządzenia pomiarowe używane jako sprzęt laboratoryjny. Uzyskane wyniki badań ilościowych pokazały, że badana kategoria ZSEE ma złożoną strukturę i zróżnicowany skład chemiczny. Jedną z dróg prowadzących do ich recyklingu może być selektywny demontaż, który umożliwia odzyskanie większości elementów i materiałów przy możliwie minimalnym oddziaływaniu na środowisko. Słowa kluczowe: ZSEE, recykling, metale nieżelazne, płytki PCB THE QUANTITATIVE CHARACTERIZATION OF WASTE FROM ELECTRICAL AND ELECTRONIC LABORATORY EQUIPMENT In this study spent measuring devices previously used in the metallurgical laboratory were investigated due to its content of basic non-ferrous metals (Cu, Pb, Sn, Zn) and precious metals (Ag, Au, Pd). Spent instruments belonged to the category No. 9 according to the classification of WEEE: tools for supervision and control, the measuring device used as laboratory equipment. The results of quantitative studies have shown that the studied WEEE category has a complex structure and diverse chemical composition. One of the ways leading to their recycling can be selective dismantling, which allows to recover most of the components and materials at minimal impact on the environment Keywords: WEEE, recycling, non-ferrous metals, PCB Wstęp Naczelnym aktem Unii Europejskiej dotyczącym działania systemów zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (ZSEE) jest Dyrektywa 2002/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 2003 r. w sprawie ZSEE [1,2]. Dyrektywa wpisuje się swoim zakresem w realizację celów wspólnotowej polityki ochrony środowiska, do których m.in. zalicza się: zachowanie, ochronę i poprawę j[...]

Corrosion resistance of oxide coatings on aluminium produced at different electrical conditions during PEO process


  The behaviour of oxide coatings in corrosive solution was investigated. Aluminium samples were oxidized by the plasma electrolytic oxidation process.Differentcathodic current densities in AC cycle were used.In order to characterize corrosion resistance of oxide layers, oxidized samples were immersed in 3.5% NaCl solution and their potentialsrelate to reference electrode were recorded. Furthermore linear polarization and EIS measurements in the same solution after different corrosion time were performed. Sample oxidized at condition in which cathodic current density exceeded anodic one is distinguished by higher stability and much lower current during anodic polarization. Keywords: plasma electrolytic oxidation, aluminium oxide, corrosion Odporność na korozję warstw tlenkowych na aluminium wytwarzanych w różnych warunkach prądowych w procesie PEO W pracy badano zachowanie warstw tlenkowych w środowisku korozyjnym. Na próbkach aluminiowych została wytworzona warstwa tlenkowa na drodze plazmowego utleniania elektrolitycznego. Zastosowano różne gęstości prądowe cyklu katodowego w przebiegu prądu zmiennego. W celu zbadania odporności na korozję, próbki z wytworzoną warstwą tlenkową zostały umieszczone w 3,5% roztworzeNaCl, a następnie był rejestrowany ich potencjał względem elektrody odniesienia. Dodatkowo badano próbki poprzez ich polaryzację liniową oraz za pomocą elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej. Próbki, na których warstwa tlenkowa była wytworzona w warunkach, przewyższającego udziału gęstości prądowej cyklu katodowego nad cyklem anodowym wyróżniały się większą stabilnością oraz znacznie niższymi wartościami natężenia prądu podczas polaryzacji w stronę anodową. Słowa kluczowe: plazmowe utlenianie elektrolityczne, tlenek glinu, korozja.1. Introduction Plasma electrolytic oxidation (PEO) is a process that allows producingoxide coatings with hi[...]

WPŁYW ROZPUSZCZALNOŚCI ALUMINIUM NA PRZEWODNICTWO STOPIONYCH ROZTWORÓW NaF-AlF3-Al2O3


  Z uwagi na energochłonny proces otrzymywania aluminium, od wielu lat trwają badania nad możliwością zastosowania tzw. niskotopliwych elektrolitów (LTE — Low Melting Electrolytes). Mogłyby one umożliwić proces elektrolizy w znacznie niższej temperaturze (ok. 750÷800 °C) niż obecnie (965 °C). Elektrolity takie zawierają dużą zawartość fluorku glinowego, który dodatkowo ogranicza wtórne rozpuszczanie aluminium katodowego, a co za tym idzie zmniejsza również składową elektronową prądu elektrolizy. W niniejszej pracy przedstawiono wyniki pomiarów całkowitego przewodnictwa elektrycznego oraz jego składowych jonowej i elektronowej dla elektrolitów nie zawierających nadmiaru AlF3 oraz zawierającego 37,5 % mas. AlF3. Stwierdzono, iż wzrost temperatury powoduje wzrost całkowitego przewodnictwa oraz składowych jonowej i elektronowej. Natomiast wzrost zawartości AlF3 ogranicza wielkość składowej elektronowej z powodu mniejszej rozpuszczalności aluminium. Słowa kluczowe: elektroliza aluminium, sole stopione, elektrolity niskotopliwe THE INFLUENCE OF ALUMINIUM SOLUBILITY ON THE ELECTRICAL CONDUCTIVITY OF MOLTEN SOLUTIONS: NaF-AlF3-Al2O3 Because of very energy-consuming aluminum production process, for many years the research on the usability of the socalled low-melting electrolytes (LTE) has been conducted. The LTE could allow the electrolysis process at much lower temperatures (750÷800 °C) than today (965 °C). Such electrolytes, containing high percentage of aluminum fluoride, could further limit the dissolution of cathodic aluminum, and hence also reduce the electronic part of total current of electrolysis. This paper presents the results of measurements of total conductivity and the ionic and electronic parts, for the electrolytes without excess AlF3 and containing 37,5 mass.% AlF3. It was found that the increase of temperature causes an increase in the total electrical conductivity and both ionic and electronic parts. An increased content of [...]

ZASTOSOWANIE MODELI MATEMATYCZNYCH DO OBLICZANIA LEPKOŚCI ŻUŻLI Z JEDNOSTADIALNEGO PROCESU OTRZYMYWANIA MIEDZI DOI:


  W trakcie odmiedziowania żużla zawiesinowego w sposób istotny z punktu widzenia warunków prowadzenia procesu, zmienia się jego lepkość. Informacja na temat lepkości żużla oraz kontrola tej własności pozwala na skuteczny odzysk miedzi. Lepkość w wysokich zakresach temperatur prowadzenia procesu (1300÷1400 °C) jest trudna do zbadania w warunkach laboratoryjnych, ze względu na chemiczne oddziaływanie żużla na aparaturę badawczą. Stąd też, coraz częściej stosuje się matematyczne modele do opisu lepkości w zakresie wysokich temperatur. W artykule przeprowadzono badania lepkości żużli zawiesinowych oraz żużli po odmiedziowaniu w zakresie temperatur od 1200÷1340 °C, w różnych atmosferach gazów (CO2, N2, CO-CO2) i przedstawiono ich porównanie z wynikami obliczonymi wg modeli matematycznych. Słowa kluczowe: żużel zawiesinowy, odmiedziowanie żużla, lepkość żużla, modele lepkości THE USE OF MATHEMATICAL MODELS TO CALCULATE THE VISCOSITY OF THE SLAG FROM THE DIRECT TO BLISTER FLASH SMELTING PROCESS During the decopperization of flash smelting slag its viscosity changes significantly from the point of view of the conditions of the process. Information concerning the viscosity of the slag and control over this property allows for efficient copper recovery. Viscosity at the high temperatures present in the process (1300÷1400 °C) is difficult to measure under laboratory conditions due to the chemical effects of slag on the test apparatus. Therefore mathematical models are increasingly used to describe the viscosity in the range of high temperatures. In this paper, examinations of viscosity of flash smelting slags and after decopperization were conducted, at temperatures ranging from 1200÷1340 °C in different gas atmospheres (CO2, N2, CO-CO2) and presents a comparison of the results calculated according to the mathematical models. Keywords: flash smelting slag, slag decopperization, slag viscosity, viscosity models Wstęp Lepkość jest istotną własnością f[...]

WPŁYW PARAMETRÓW NA PROCES RAFINACJI OŁOWIU ZA POMOCĄ ALUMINIUM DOI:10.15199/67.2018.2.1


  WSTĘP W praktyce przemysłowej proces usuwania miedzi z ołowiu prowadzony jest dwoma metodami, a mianowicie poprzez szlikrowanie połączone z likwacją oraz za pomocą siarki. Pierwsza z nich wykorzystuje zmniejszającą się rozpuszczalność miedzi w ołowiu wraz ze spadkiem temperatury, która zgodnie z układem równowag fazowych Cu-Pb w temperaturze bliskiej krzepnięcia ołowiu wynosi ok. 0,07% mas. Cu [5]. Drugi sposób obejmuje odmiedziowanie siarką, tzw. odmiedziowanie głębokie, do zawartości Cu poniżej 50 ppm. Proces ten polega na tworzeniu siarczku miedzi, który w temperaturze 330-340°C występuje w fazie stałej i wypływa na powierzchnię ołowiu. Powszechnie znany i stosowany na świecie proces odmiedziowania ołowiu siarką nie zawsze przynosi skuteczne usunięcie miedzi ze względu na utlenienie części siarki. Często operacja jest powtarzana, co generuje większe koszty oraz wydłuża czas operacji. Stosowanie siarki w procesie odmiedziowania ołowiu i późniejszy przetop szlikrów Cu ma negatywny wpływ na środowisko naturalne ze względu na emisję SO2 do atmosfery [2]. W artykule przedstawiono nowy, ekologiczny sposób odmiedziowania ołowiu. Proces odmiedziowania ołowiu za pomocą aluminium może być prowadzony dwoma sposobami, w wyniku których powstaje na powierzchni ciekłego metalu metaliczna piana Al-Cu lub stop Al-Cu. Pierwszy sposób polega na intensywnym mieszaniu ołowiu z aluminium, w wyniku czego na powierzchni powstaje metaliczna piana będąca mieszaniną faz międzymetalicznych Al-Cu. Można ją zbierać z powierzchni ciekłego ołowiu w postaci piany metalicznej lub poprzez dodanie trocin drzewnych, zbierać w postaci pylistej zwanej szlikrami Al-Cu o wysokiej zawartości Pb. Z kolei drugi sposób polega na stopieniu aluminium na powierzchni ołowiu i powolne jego mieszanie. Dzięki temu otrzymujemy na powierzchni ołowiu ciekłą fazę Al o wysokiej zawartości Cu i niskiej zawartości Pb. Obie metody odmiedziowania ołowiu za pomocą aluminium dają po[...]

ZANIECZYSZCZENIE CIEKŁEGO ALUMINIUM WĘGLIKIEM GLINU


  W trakcie konwencjonalnego procesu elektrolizy, aluminium i węgiel pozostają w bliskim, fizycznym kontakcie. Obliczenia termodynamiczne wskazują, że węglik glinu może powstawać w środowisku elektrolizera do redukcji aluminium. Możliwe są dwa mechanizmy tworzenia i zanieczyszczenia aluminium węglikiem: (1) w wyniku bezpośredniej reakcji pomiędzy metalem a węglowym wyłożeniem katody elektrolizera oraz (2) wskutek wytrącania węglika glinu wewnątrz metalu w trakcie schładzania aluminium do temperatury odlewania. Zanieczyszczenie pierwotnego metalu węglikiem glinu jest potencjalnie niebezpieczne z powodu powstawania wtrąceń szkodliwych defektów i niepożądanych stanów powierzchniowych na wyrobach ze stopów aluminium. Referat dotyczy tworzenia węglika aluminium w elektrolizerze jak również opinii o jego wytrącaniu i usuwaniu w procesie odlewania. Słowa kluczowe: elektroliza aluminium, katody węglowe, tworzenie węglika aluminium ALUMINIUM CARBIDE CONTAMINATION OF MOLTEN ALUMINIUM Aluminium and carbon are close in physical contact during the conventional electrolytic reduction process. Thermodynamics indicate that aluminium carbide can form in reduction cell environments. Two possible mechanisms of aluminium carbide formation and contamination of aluminium are: (1) direct reaction between metal and carbon cathode lining in the reduction cell, and (2) internal precipitation within the metal as the aluminium is cooled to casting temperature. Contamination of primary metal with aluminium carbide is potentially detrimental for reason to produce harmful inclusion defect and objectionable surface condition in aluminium alloy products. The paper is focused on formation of aluminium carbide in the electrolytic cell as well as the opinion on its precipitation and removal in the casting process. Keywords: aluminium electrolysis, carbon cathodes, aluminium carbide formation Dr hab. inż. Stanisław Pietrzyk, dr inż. Piotr Palimąka, mgr inż. Wojciech Gębarowski[...]

Recykling aluminium z wielomateriałowych ASEPTYCZNYCH opakowań KARTONOWYCH DOI:10.15199/67.2017.1.4


  Obecnie na całym świecie stosowane są 2 rodzaje opakowań kartonowych: nieaseptyczne, które są wykonane z kartonu i polietylenu (zawierających odpowiednio 89 i 11% mas.) oraz aseptyczne, które są wykonane z kartonu, polietylenu i folii aluminiowej (zawierają odpowiednio 75, 20 i 5% mas.). Chociaż w przemyśle celulozowo-papierniczym istnieją dobrze ugruntowane techniki recyklingu włókien celulozowych z kartonów po napojach, to recykling polietylenu i aluminium zawartego w zużytych aseptycznych opakowaniach kartonowych, stanowi nadal wyzwanie. Z tego powodu są podejmowane badania, w celu określenia skutecznych technik przerobu pozostałości zawierających aluminium z zakładów odzyskiwania włókien celulozowych. W idealnym przypadku, aluminium odzyskane za pomocą tych technik, powinno służyć jako materiał wyjściowy do produkcji cienkiej folii, zamykając w ten sposób pętlę recyklingu. W artykule omówiono dotychczasowe techniki recyklingu opakowań kartonowych na podstawie danych literaturowych. Przedstawiono także wyniki własnych, laboratoryjnych prób separacji i przetopu aluminium z aseptycznych opakowań kartonowych. Słowa kluczowe: opakowania aseptyczne, recykling, folia aluminiowa ALUMINIUM RECYCLING FROM MULTILAYERED ASEPTIC CARTON PACKAGING At present, two primary types cardboard packages are used: nonaseptic cartons, which are made of paperboard and polyethylene (containing typically, 89 and 11 wt. %, respectively), and aseptic ones, which are made of paperboard, polyethylene, and aluminum foil (typically 75, 20, and 5 wt. %, respectively). Although there are well-established techniques in the paper and pulp industry for recycling board fibers from post-consumer beverage cartons, the recycling of the polyethylene and aluminum contained in used aseptic beverage cartons is still a challenge. For this reason, a study was undertaken to identify effective techniques for handling aluminum residues from repulping facilities. Ideally, the aluminum re[...]

 Strona 1  Następna strona »