Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Jacek Hulimka"

Wybrane problemy diagnostyki dachowych dźwigarów kablobetonowych DOI:10.15199/33.2016.11.48


  Liczbę kablobetonowych dźwigarów dachowych, stosowanych masowo w Polsce w latach 1954 - 1974, oszacować można na kilkadziesiąt tysięcy. Większość z nich użytkowana jest obecnie, często w warunkach innych niż przewidziane w oryginalnym projekcie. Pomimo ścisłych zaleceń dotyczących diagnostyki, często można spotkać opracowania eksperckie nieuwzględniające specyficznych cech odróżniających dźwigary kablobetonowe od typowych elementów żelbetowych. Niejednokrotnie prowadzi to do nieprawidłowych wniosków, co skutkuje zaleceniami niepotrzebnych lub wręcz szkodliwych prac remontowych, a czasem, co gorsza, zignorowaniem symptomów świadczących o realnym zagrożeniu awarią konstrukcji. W artykule przedstawiono wybrane problemy i zasady diagnostyki elementów kablobetonowych, ilustrując je przykładami typowych błędów. Słowa kluczowe: dźwigar kablobetonowy, ekspertyza, diagnostyka.Kablobetonowe dźwigary dachowe były powszechnie stosowane od połowy lat 50. do połowy lat 70. ubiegłego wieku. Obecnie niema dokładnych danych mówiących ile takich dźwigarów jest użytkowanych, ale można ocenić, że kilkadziesiąt tysięcy. Najczęściej są to oszczędnościowe dźwigary typu KBO i KBOS (rozpiętości 15, 18, 21 lub 24m) oraz dźwigary rozpiętości 30 m (Odra i Krzeszowice). Rzadziej można spotkać dźwigary rozpiętości 36m(Strzybnica) i 42m(Hangar) lub dźwigary specjalne, stosowane w jednostkowych obiektach. Mamy więc do czynienia z dużą grupą ważnych elementów konstrukcyjnych, użytkowanych już od 40 - 60 lat. Z tego powodu kablobetonowe dźwigary dachowe są często przedmiotem prac eksperckich - począwszy od typowych przeglądów rocznych, aż do pełnych ekspertyz. Pomimo pozornego podobieństwa do typowych konstrukcji żelbetowych, dźwigary kablobetonowe wymagają innego podejścia [...]

Podstawowe błędy w diagnostyce dźwigarów kablobetonowych oszczędnościowych i specjalnych DOI:10.15199/33.2018.11.04


  nigdy 1) Politechnika Śląska,Wydział Budownictwa; jacek.hulimka@polsl.pl Streszczenie. W Polsce użytkowanych jest obecnie wiele hal przemysłowych z dachami na dźwigarach kablobetonowych. Mnogość rozwiązań konstrukcyjnych, w połączeniu z różnymi warunkami użytkowania obiektów, tworzy ogromną liczbę przypadkówich uszkodzeń,wymagających indywidualnego podejścia do diagnostyki dźwigarów. Pomocna jest aktualna Instrukcja ITB, ale nie rozwiązuje ona wszystkich problemów, a jedynie wskazuje zakres i kolejność niezbędnych działań. W swojej praktyce zawodowej spotkałemsię zwieloma ekspertyzami dźwigarówkablobetonowych, zawierającymi błędy różnej wagi, czasami skutkujące zaleceniami niepotrzebnych prac remontowych lub, co gorsza, zignorowaniem rzeczywistych problemów. W artykule przedstawiłem podstawowe błędy popełniane w diagnostyce dźwigarów kablobetonowych. Zarówno wybór poruszanych tematów, jak i proponowane sposoby postępowania wynikają z moich doświadczeń. Tymsamymnie wyczerpują one tematu i nie mogą być traktowane jako uniwersalne, ale powinny pomóc w ocenie dźwigarów. Słowa kluczowe: dźwigar kablobetonowy;KBO;KBOS; diagnostyka; błędy. Abstract.Many industrial sheds in use in Poland today have post- -tensioned concrete girder roofs. A large number of design solutions combined with various usage conditions account for a large number of cases that call for an individual approach to girder diagnostics. The applicable Building Research Institute Manual is useful in this regard but it merely indicates the scope and order of necessary actions without resolving all problems. Over the course of her career, the author has come across a number of expert’s opinions on post-tensioned concrete girders, which contained mistakes of various levels of severity, sometimes resulting in recommendations of unnecessary repairs or worse still, overlooking of actual problems. The paper presents basic mistakes made when diagnosing post-tension[...]

Stan techniczny żelbetowych silosów mączki kamiennej po 40 latach eksploatacji DOI:10.15199/33.2015.09.22


  W artykule opisano stan techniczny baterii czterech silosówhomogenizacyjnychmączki kamiennejwcementowni. Silosy, wysokości ponad 60mi średnicy 19m, użytkowane sąwsposób ciągły od 40 lat. Po 20 latach eksploatacji dwa z nich wzmocniono wstępnie naprężonymi opaskami stalowymi.W2014 r. wykonano szczegółowy przegląd konstrukcji oraz badaniamateriałowe pobranych próbek i na tej podstawie oceniono stan techniczny silosów oraz sformułowano zalecenia dotyczące remontów. Słowa kluczowe: silos żelbetowy, ekspertyza, badania betonu, zalecenia remontowe.Baterię zbiorników homogenizacyjnychmączki kamiennejwzniesiono w 1975 r. Tworzą ją dwie symetryczne pary silosów wykonanych w technologii deskowań przestawnych. Całą konstrukcję zaprojektowano z betonu Rw = 200 at. i zazbrojono stalą gatunku 34GS. Każdy z silosów ma wysokość 64,6 m i składa się z dwóch komór przedzielonych poziomym stropem na wysokości 41,3 m. Komory wszystkich silosów mają przekrój kołowy o zewnętrznej średnicy 19,0 m. Grubość ścian komór do wysokości ok. 39,0 m wynosi 0,35 m, a powyżej 0,25m. Silosy posadowione są na fundamentach płytowych grubości 4,0 m. Nad silosami na wysokości 80,30 m znajduje się stalowa galeria,mieszcząca pomosty transportowe i urządzenia technologiczne. Górną komorę pokrywa strop żelbetowy w postaci płyty grubości 0,20 m opartej na stalowych dźwigarach kratowych. Pomiędzy komorami wbudowano żelbetowy strop płytowy grubości 1,8 m. W połowie lat dziewięćdziesiątych XX wieku, z uwagi na zarysowania płaszcza oraz stwierdzone nieprawidłowości w ukształtowaniu zbrojenia, jedną z par silosówwzmocniono przez częściowe sprężenie stalowymi opaskami i pokryto cienkowarstwową powłoką ochronną. Druga para pozostała niewzmocniona, nat[...]

Stalowa wieża kratowa z turbiną wiatrową o pionowej osi obrotu DOI:10.15199/33.2016.05.08


  W artykule opisano konstrukcję zaprojektowanej i zrealizowanej wieży kratowej, o wysokości około pięćdziesięciumetrów, stanowiącej konstrukcję wsporczą turbiny wiatrowej z pionową osią obrotu. Inwestycję tę zrealizowano w założeniu budowy prototypu samowystarczalnego energetycznie obiektu, np. służącego do celów telekomunikacyjnych. Omówiono ogólnie specyfikę wieży oraz podstawowe zagadnienia związane z obliczaniemi projektowaniemkonstrukcji, którawniedalekiej przyszłości poddana będzie badaniom. Słowa kluczowe: kratowewieże telekomunikacyjne, turbinywiatrowe z pionową osią obrotu.Rozpowszechnienie stosowania odnawialnych źródeł energii stało się podstawą projektu, którego założeniem jest opracowanie prototypu, jego badania, a w efekcie wdrożenie do realizacji samowystarczalnych energetycznie obiektów wieżowych, przede wszystkim do zastosowaniawtelekomunikacji bezprzewodowej lub sieciach monitoringu. Wstępne analizy wykazały, że do zapewnienia zakładanej funkcjonalności obiektu, a w związku z tym pokrycia zapotrzebowania na energię elektryczną w całości ze źródła odnawialnego, niezbędny jest generator o mocy nominalnej 25 - 30 kW, uzupełniony zestawem baterii. Wymagane jest przy tym, aby turbina wiatrowa pracowała przy możliwie najmniejszej prędkości wiatru, uzyskując przy tym pewną moc minimalną, niezbędną do funkcjonowania urządzeń, jakie zainstalowane mogą być w ramach obiektu. Założenie takie jest jednocześnie podstawową zaletą t[...]

Dachowe płyty żużlobetonowe w obiektach elektrowni węglowych DOI:10.15199/33.2016.05.35


  Żużlobetonowe kanałowe płyty dachowe przez wiele lat wykorzystywane były w konstrukcjach dużych dachów obiektów energetycznych. W artykule przedstawiono wybrane obiekty wzniesione w latach 1920 - 1965, z opisem stanu technicznego oraz zrealizowanych prac remontowych i modernizacyjnych. Słowa kluczowe: żużlobeton, płyty dachowe, nośność, trwałość, remont.Gwałtowny rozwój energetyki bazującej na spalaniu węgla spowodował konieczność wznoszenia obiektów o coraz większych rozpiętościach. Dotyczyło to zwłaszcza budynkówmaszynowni i kotłowni, gdzie elementy konstrukcyjne musiały być niepalne, odporne na wysoką temperaturę i trwałe. Dodatkowo pożądaną cechą był mały ciężar poszycia. Wymagania te spełniały płyty wykonane ze zbrojonego żużlobetonu. W śląskich elektrowniach węglowych stosowano je zarówno w obiektach wzniesionych przed 1945 r., jak i po zakończeniu II wojny światowej. Część z tych obiektów nadal jest użytkowana. Płyty są w różnym stanie technicznym, stąd budzą obawy użytkowników dotyczące ich rzeczywistej nośności i trwałości. Przypadki zastosowania płyt żużlobetonowych W zależności od okresu i miejsca ich wytwarzania żużlobetonowe kanałowe płyty dachowe miały rozpiętość 2,0 ÷ 3,0 m, szerokość 0,50 m (czasami 0,60 m i 0,30 m) i grubość 0,08 lub 0,10 m. Przykładem jest przedstawiona na rysunku płyta wykonana zgodnie z [4], w wersji 250 (o rozpiętości 2,50 m). Zgodnie z [4] płyty powinny być wykonane z żużlobetonu marki 90 lub wyższej (co odpowiada wytrzymałości gwarantowanej 90 kG[...]

Zagrożenia wielkowymiarowego dachu o konstrukcji drewnianej

Czytaj za darmo! »

Wjednym z dużych zakładów przemysłowych Śląska w sezonie zimowym 2005/2006 zawaliła się znaczna część stalowego dachu dwunawowej hali produkcyjnej. Spadająca stalowa konstrukcja uszkodziła skrajne dźwigary przyległego dachu drewnianego. Podczas ekspertyzy okazało się, że drewniana konstrukcja wykazuje wiele wad i uszkodzeń zagrażających jej nośności. W artykule przedstawimy stan konstrukcji[...]

 Strona 1