Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Mariusz Gagoś"

Wpływ rodzaju rozpuszczalnika na właściwości spektroskopowe ksantohumolu DOI:


  W ostatnich latach przemysł farmaceutyczny i browarniczy ponownie zaczyna interesować się roślinami leczniczymi i zawartymi w nich związkami poprzez badanie ich działania zarówno in vitro, jak i na poziomie molekularnym1, 2). Uzyskanie maksymalnego prozdrowotnego efektu przy minimalnych skutkach ubocznych możliwe jest jedynie poprzez zastosowanie izolowanych, stężonych substancji aktywnych występujących w roślinach. Wśród tej grupy roślin ważne miejsce zajmuje chmiel zwyczajny (Humulus lupulus L.), który stanowi cenne źródło naturalnych substancji aktywnych o wszechstronnym pozytywnym działaniu na organizm człowieka2-4). Chmiel jest bogatym źródłem flawonoidów, olejków eterycznych, żywic, terpenów oraz garbników odpowiedzialnych za kształtowanie smaku i aromatu piwa5). Podstawowym materiałem wykorzystywanym w przemyśle browarniczym są żeńskie kwiatostany szyszek chmielu2). Na największą uwagę, ze względu na interesujące właściwości prozdrowotne i znaczenie dla przemysłu browarniczego, zasługuje prenyloflawonoid 2’,4’,4-trihydroksy-6’-metoksy-3-(3-metylo-but-2-en- -1-yl)chalkon (ksantohumol, XN), który stanowi aż 80-90% całkowitej masy polifenoli zawartych w chmielu6-8). Pod względem strukturalnym należy on do grupy chalkonów, będących produktami pośrednimi w biosyntezie flawonoidów. Szkielet strukturalny związku stanowią dwa pierścienie aromatyczne (A i B) połączone poprzez łańcuch trzech węgli z nienasyconym wiązaniem oraz podstawiona w pierścieniu A jednostka prenylowa w pozycji 3` (rys. 1). Dotychczas bardzo intensywne badania nad zastosowaniem XN w lecznictwie wskazują na szerokie spektrum jego aktywności biologicznej. Wykazuje on działanie antynowotworowe9, 10), antyangiogenne11), przeciwwirusowe12), a także ochronne przed uszkodzeniami oksydacyjnymi w DNA13). Przy niskich stężeniach (1-50 μM) wykazuje działanie przeciwnowotworowe na wszystkich etapach procesu nowotworzenia, w fazie inicjacji, promocj[...]

Wollastonite-filled and Arabic gum-modified starch films. Part 3**. Optical properties Folie skrobiowe napełniane wollastonitem i modyfikowane gumą arabską. Cz. III**. Właściwości optyczne DOI:10.15199/62.2017.3.41


  Wollastonite-filled starch films were modified by addn. of arabic gum (8-16%) and studied for their optical properties by colorimetry, UV-Vis and FT-IR spectrometry. An increase in the film opacity and an increase of the intensity of O-H vibrations in the range of 3000-3600 cm-1 were obsd. Oceniono wpływ dodatku gumy arabskiej na właściwości optyczne folii ze skrobi ziemniaczanej napełnianej wollastonitem (Ca- 3Si3O9). Do badań zastosowano trzy niezależne metody pomiarowe: spektroskopię UV-Vis, spektroskopię FT-IR oraz pomiary kolorymetryczne. Stwierdzono zmniejszenie przepuszczalności oraz zmianę barwy otrzymanych filmów w zakresie nadfioletu i promieniowania widzialnego. Zastosowanie gumy arabskiej jako środka dyspergującego miało wpływ na strukturę otrzymanych folii skrobiowych. Analiza w podczerwieni folii domieszkowanych gumą wykazała większą intensywność pasm w obszarze częstotliwości przypisanych drganiom ugrupowania O-H pochodzącego od wolnych, wewnątrz- i międzycząsteczkowych wiązań wodorowych. Zmianom strukturalnymi mogły ulegać również wiązania glikozydowe skrobi. W poprzednich pracach oceniono wpływ dodatku gumy arabskiej na właściwości mechaniczne1) oraz adhezyjne folii2) wytwarzanych ze skrobi napełnianej wollastonitem. Właściwości te wynikają z wzajemnych oddziaływań składników na poziomie cząsteczkowym. Szybkimi metodami oceny i identyfikacji tych oddziaływań są optyczne metody spektroskopowe w zakresie UV-Vis i podczerwieni. Są to sposoby tanie i niedestrukcyjne, pozwalające ponadto ocenić barwę badanych materiałów oraz ich przezroczystość. Skrobia jest naturalnym węglowodanem zbudowanym z jednostek glukozowych. Nie jest ona jednak chemicznie jednorodnym materiałem, zawiera 20-25% amylozy oraz 75-80% amylopektyny, połączonych wiązaniami (1→4)-α-D-glikozydowymi oraz (1→6)-α-D-glikozydowymi3). Guma arabska jest zestalonym sokiem drzew akacjowych z gatunku Acacia. Jest to polisacharyd[...]

Temperaturowe efekty podwójnej fluorescencji 4-(5-heptylo-1,3,4-tiadiazol-2-ilo)benzeno- -1,3-diolu (C7) DOI:10.15199/62.2017.7.13


  Poszukiwanie nowych związków, które cechowałyby się zarówno wysoką skutecznością działania, zaś z drugiej strony wykazywałyby niską toksyczność w stosunku do komórek macierzystych jest jednym z priorytetów współczesnej nauki. Powyższe warunki spełniają związki Arkadiusz Matwijczuka,*, Dariusz Karczb, Dariusz Kluczykd, Alicja Matwijczuka, Bożena Gładyszewskaa, Andrzej Niewiadomya,c, Mariusz Gag ośd Aq. solns. of 4-(5-heptyl-1,3,4-thiadiazo-2-yl)benzene-1,3- -diol (C7) showed two well-resolved fluorescence bands at 20-40°C and pH 1-7. At the temps. exceeding 40°C, only a single fluorescence max. was obsd. The resonance light scattering spectra measured at 20-40°C showed a strong signal, which decreased with the temp. increase. The data were consistent with previous reports and confirmed a mol. aggregation-related nature of the fluorescence effects. The possibility of a quick fluorescence spectroscopy- based anal. of intra- and intermol. transformations was evidenced. Dokonano pomiarów emisji fluorescencji stacjonarnej dla 4-(5-heptylo-1,3,4-tiadiazol-2-ilo) benzeno-1,3-diolu (C7) w środowisku wodnym. Dla C7 rozpuszczonego w roztworach o niskim pH (poniżej 7) i w zakresie temp. 20-40°C, zaobserwowano dwa wyraźnie rozdzielone pasma emisji fluorescencji. Natomiast dla C7 w tym samym zakresie pH lecz w temp. powyżej 40°C obserwowano już tylko pojedyncze pasmo fluorescencji. W przypadku widm rezonansowego rozpraszania świa1512 96/7(2017) Dr Alicja MATWIJCZUK w roku 2008 ukończyła studia na kierunku biologia na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie. W 2009 r. ukończyła studia podyplomowe z zakresu towaroznawstwa i obrotu żywnością na tej samej uczelni, a w 2012 r. Policealne Studium Medyczne TEB Edukacja w Lublinie i zdała egzamin państwowy, uzyskując stopień technika farmaceutycznego. W 2013 r. uzyskała stopień doktora nauk zoologicznych na Wydziale Biologii i Hodowli Zwierząt Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie. Mgr fa[...]

Otrzymywanie, spektroskopia i właściwości antyoksydacyjne nowych pochodnych 1,3,4-tiadiazolu w postaci hybryd tiadiazolo-kumarynowych DOI:10.15199/62.2017.10.27


  Pochodne kumaryny, jak i 1,3,4-tiadiazolu od lat stanowią obiekt zainteresowania licznych grup naukowców1-5). Dzieje się tak przede wszystkim ze względu na szeroki zakres aktywności biologicznej tych związków, która niejednokrotnie znalazła zastosowanie terapeutyczne. Przykładowo, jednym z najczęściej przepisywanych leków przeciwzakrzepowych są warfaryny, substancje których głównym elementem strukturalnym jest szkielet kumarynowy. Liczne antybiotyki, diuretyki, aPolitechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki; bUniwersytet Przyrodniczy w Lublinie; cInstytut Przemysłu Organicznego, Warszawa; dUniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie Preparation, spectroscopic characteristics and antioxidant activity of novel 1,3,4-thiadiazole-based coumarin hybrids Otrzymywanie, spektroskopia i właściwości antyoksydacyjne nowych pochodnych 1,3,4-tiadiazolu w postaci hybryd tiadiazolo-kumarynowych DOI: 10.15199/62.2017.10.27 Dr inż. Karolina STARZAK w roku 2011 ukończyła studia na kierunku biotechnologia na Wydziale Chemicznym Politechniki Rzeszowskiej. W 2017 r. uzyskała z wyróżnieniem stopień doktora na Wydziale Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej, gdzie obecnie pracuje na stanowisku asystenta. Specjalność - analityka pochodnych betalainowych. Zakład Chemii Analitycznej, Instytut Chemii i Technologii Nieorganicznej (C1), Wydział Inżynierii i Technologii Chemicznej, Politechnika Krakowska, ul. Warszawska 24, 31-155 Kraków; tel.: (12) 628-20-35, fax: (12) 628-27-01, e-mail: dariuszkarcz@chemia.pk.edu.pl Dr inż. Dariusz KARCZ - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 7/2017, str. 1511. * Autor do korespondencji: Two novel substituted thiadiazoles I (R = nonyl or 1-naphthylmethyl) were synthesized by Pechman condensation, converted to resp. II by reaction with AcCH2COOEt in H2SO4/EtOH, purified by recryst. from EtOH (yield about 65%), identified by spectroscopy and studied for antioxidative [...]

Keto-enol tautomerism of 2-(4-fluorophenyl)-5- -(2,4-dihydroxyphenyl)-1,3,4-thiadiazole. Spectroscopic studies Tautomeria keto-enolowa w 2-(4-fluorofenylo)- -5-(2,4-dihydroksyfenylo)-1,3,4-tiadiazolu. Badania spektroskopowe DOI:10.15199/62.2016.10.7


  2-(4-Fluorophenyl)-5-(2,4-dihydroxyphenyl)-1,3,4-thiadiazole (FBT) was used as model for examn. of solvent effects on keto-enol tautomerism of 1,3,4 thiadiazole derivatives. The spectroscopic expts. were carried out in solvents of various polarizability. In non-polar solvents of high polarizability, the keto form, while in the more polar solvents of low polarizability the enol form of FBT was predominant. Przedstawiono wyniki badań 2-(4-fluorofenylo)- 5-(2,4-dihydroksyfenylo)-1,3,4-tiadiazolu (FBT), związku z grupy 1,3,4-tiadiazoli, wykazującego właściwości antynowotworowe. Zaobserwowano zjawiska indukowane zmianami polarności (polaryzowalności) rozpuszczalnika, takie jak tautomeria keto-enolowa oraz możliwość formowania wewnątrzcząsteczkowego wiązania wodorowego pomiędzy grupą -OH pierścienia rezorcylowego i grupą =N-N- pierścienia 1,3,4-tiadiazolowego. W przypadku niepolarnych rozpuszczalników o dużej polaryzowalności, takich jak np. n-heksan, w widmach absorpcji elektronowej obserwowano pasmo z maksimum w obszarze 270-276 nm (forma keto związku) oraz znacznie słabsze z maksimum ok. 340 nm (forma enolowa związku). W rozpuszczalnikach polarnych znika pasmo z maksimum w obszarze 270-276 nm, a pojawia się bardzo intensywne pasmo z maksimum charakterystycznym dla formy enolowej związku. Zauważono również, że spektralne zmiany w widmach absorpcji elektronowej zależą bardziej od wartości średniej elektronowej polaryzowalności rozpuszczalnika niż od stosunku Kirkwooda, związanego ze stałą dielektryczną, lub od zmian polaryzowalności środowiska opisanej za pomocą funkcji Lorenza i Lorentza, związanej z jego współczynnikiem załamania światła czy też funkcji wynikających z równania Lipperta i Matagi. Arkadiusz Matwijczuka,*, Dariusz Karczb,**, Radosław Walkowiaka, Alicja Matwijczuka, Andrzej Niewiadomya, c, Sławomir Wybraniecb, Grzegorz P. Karwaszd, Mariusz Gagośe 95/10(2016) 1895 Dr Alicja MATWIJCZUK w roku 2008 ukończyła [...]

 Strona 1