Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Jolanta Biegańska"

Niekonwencjonalny sposób unieszkodliwiania pestycydów


  Odpady są wyznacznikiem nie tylko współczesnego życia, ale również przejawem niedoskonałości gospodarki substancjami w środowisku. Przez wiele lat procesy produkcyjne prowadzane były bez względu na środowisko, w wyniku czego wytwarzano ogromne ilości odpadów niebezpiecznych. Taki sposób postępowania, polegający na poświęcaniu środowiska na rzecz gospodarki okazał się krótkowzroczny. Problem został zauważony, gdy w wyniku ekspansywnej działalności człowieka w zatrważającym tempie postępowała dewastacja środowiska. Koniecznym stało się podjęcie działalności zmierzającej do uporządkowania spraw związanych z gospodarką odpadami. Podjęto badania nad opracowaniem metody unieszkodliwiania przeterminowanych pestycydów odbiegającej od tradycyjnych metod, a opartej na zastosowaniu przemysłowych materiałów wybuchowych. Four com. pesticides were mixed with NH4NO3 and studied for thermal decompn. under explosive conditions in soil environment. The pesticide residue content in soil samples were lower than the detection limits by chromatog. except for 3,4-Cl2C6H3NHCONMe2. Problem przeterminowanych pestycydów pojawił się już w latach 1950-1960, kiedy szerokie stosowanie pestycydów miało na celu zwiększenie produkcji rolnej. Pestycydy były rozdawane rolnikom nawet bezpłatnie, co powodowało nadmierne ich stosowanie oraz niewłaściwe Politechnika Śląska Jolanta Biegańska* Niekonwencjonalny sposób unieszkodliwiania pestycydów Unconventional method for disposal of pesticides Katedra Technologii i Urządzeń Zagospodarowania Odpadów, Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki, Politechnika Śląska, ul. Konarskiego 18 44-100 Gliwice, tel.: (32) 237-12-13, fax: (32) 237-11-67, e-mail: jolanta. bieganska@polsl.pl Dr hab. inż. Jolanta BIEGAŃSKA, prof. nzw. w Pol. Śl. w roku 1981 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W 1988 r. obroniła pracę doktorską, a w 2008 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego na W[...]

Obliczeniowa metoda oceny zagrożenia środowiska toksycznymi produktami wybuchowego urabiania skał. Cz. I. Współczesne kompozycje wybuchowe


  Omówiono problemy związane z urabianiem skał przy użyciu materiałów wybuchowych. Zwrócono uwagę na szczególne narażenie na zanieczyszczenia miejsc, gdzie rozwinęło się górnictwo lub powstały kamieniołomy. Omówiono produkty powstające przy wybuchowym urabianiu skał, dokonano ich charakterystyki toksykologicznej (zawartość tlenku węgla(II) i tlenków azotu). Stosując metody obliczania emisji (imisji) w źródłach rozproszonych, przeprowadzono ocenę stanu zagrożenia. A review, with 14 refs., of explosives used in open mines and toxic gases produced during their detonation. Materiały wybuchowe (MW) używane w górnictwie, głównie odkrywkowym, także w kopalniach rud miedzi oraz cynku i ołowiu stanowią ponad 99% wszystkich MW używanych w gospodarce narodowej. Polska jest krajem o znaczącym rozmiarze górnictwa podziemnego. Technika strzelnicza jest jedyną metodą urabiania stosowaną w górnictwie rud miedzi ze względu na dużą wytrzymałość ich skał. Obecnie polskie górnictwo węgla kamiennego, rud cynku i ołowiu, a szczególnie wydobycie rud miedzi jest uznawane za najnowocześniejsze i najbezpieczniejsze na świecie. W górnictwie odkrywkowym każde strzelanie ma charakter masowy. Pozyskanie kilku do kilkudziesięciu tys. t surowców skalnych wymaga zastosowania niezawodnego sposobu inicjacji i dokładnego załadowania nawet kilkudziesięciu ton MW. Prowadzenie prac strzałowych wiąże się z wprowadzaniem do środowiska naturalnego wielu pierwiastków i ich związków, co szczególnie jest odczuwalne w górnictwie odkrywkowym. Substancje te koncentrują się głównie Politechnika Śląska Jolanta Biegańska* Obliczeniowa metoda oceny zagrożenia środowiska toksycznymi produktami wybuchowego urabiania skał. Cz. I. Współczesne kompozycje wybuchowe Computational method for assessing environmental hazards from toxic prod[...]

Obliczeniowa metoda oceny zagrożenia środowiska toksycznymi produktami wybuchowego urabiania skał. Cz. II. Ocena stref zagrożenia


  Na podstawie kompozycji materiałów wybuchowych współcześnie stosowanych do urabiania skał przedstawiono sposób obliczania emisji. Na tej podstawie określono skalę zagrożenia i podano zasięg strefy bezpieczeństwa. The toxic emission danger zones after explosive hewing of rocks were found 60-150 m depending on the explosive charge size. Substancje powstające podczas prac strzałowych kumulują się w gazach postrzałowych i przedostają do atmosfery. Mogą one być toksyczne1-3). Obłok (różnej barwy) powstający po detonacji przedstawiono na rys. 1-34-6). Współczesne materiały wybuchowe uznane Politechnika Śląska, Gliwice Jolanta Biegańska* Obliczeniowa metoda oceny zagrożenia środowiska toksycznymi produktami wybuchowego urabiania skał. Cz. II. Ocena stref zagrożenia Computational method for assessing environmental hazards from toxic products after hewing of rocks. Part 2. Assessment of danger zones Katedra Technologii i Urządzeń Zagospodarowania Odpadów, Wydział Inżynierii Środowiska i Energetyki, Politechnika Śląska, ul. Konarskiego 18, 44-100 Gliwice, tel.: (32) 237-12-13, fax: (32) 237-11-67 e-mail: jolanta.bieganska@polsl.pl Dr hab. inż. Jolanta BIEGAŃSKA, prof. nzw. Pol. Śl. - notkę biograficzną i fotografię Autorki wydrukowaliśmy w nr 6/2012, str. 1292. * Autor do korespondencji: Rys. 1. Biały obłok pyłów i gazów (odpowiedni kolor gazów postrzałowych) Fig. 1. White cloud of dust and gasses (proper color of post-shot gases) Rys. 2. Czarny obłok sadzy w gazach postrzałowych Fig. 2. Black cloud carbon oxides in post-shot gases Rys. 3. Brunatne tlenki azotu w gazach postrzałowych Fig. 3. Brown nitrogen oxides in post-shot gases 1780 91/9(2012) Tabela 1. Stałe zależne od stanów równowagi atmosfery Table 1. Constants depending on equilibrium atmosphere Stała Stan równowagi atmosfery 1 2 3 4 5 6 C1 0,213 0,218 0,224 0,234 0,251 0,271 g 1,692 1,781 1,864 1,995 2,188 2,372 m 0,080 0,143 0,196 0,270 0,363 0,440 są za ekologicz[...]

Wpływ emulgatorów na trwałość matryc wykorzystywanych do produkcji materiałów wybuchowych emulsyjnych DOI:10.15199/62.2018.4.21


  Matryca materiału wybuchowego emulsyjnego (MWE) jest niewybuchowym produktem pośrednim, który po uczuleniu fizycznym lub chemicznym nabiera właściwości wybuchowych. Niezależnie od typu emulsji (W/O lub O/W), matryca składa się z fazy dyspersyjnej oraz zdyspergowanej. MWE stosowane w górnictwie są najczęściej emulsją typu W/O, której matryca zbudowana jest z wodnego roztworu soli o właściwościach utleniających (azotan(V) amonu) stanowiący fazę nieciągłą oraz paliwa organicznego (faza ciągła). Stabilizację układu W/O uzyskuje się poprzez zastosowanie odpowiednio dobranego emulgatora (wytwarzanie na powierzchni kropli stabilnego amfifilowego filmu) lub innych związków powierzchniowo czynnych. Obecnie najczęściej stosowanym emulgatorem do produkcji matryc MWE jest monooleinian sorbitanu (SPAN-80) lub bezwodnik poliizobutylenobursztynowy (PIBSA)1, 2). W odróżnieniu od innych materiałów wybuchowych (MW) mieszaninowych, MWE wykazują dużą powierzchnię międzyfazową, co pozwala na uzyskanie niemal idealnych warunków detonacji3, 4). Wykazano, że istnieje kilka czynników wpływających na stabilność matrycy typu W/O1). Jednym z najważniejszych jest rodzaj stosowanego emulgatora oraz jego udział w mieszaninie emulgującej5). Właściwości reologiczne MWE stabilizowanych za pomocą różnych typów emulgatorów przedstawiono w pracach6-8). Mudeme i współpr.9) przeprowadzili badanie właściwości reologii MWE stabilizowanych za pomocą PIBSA, połączonego z różnymi typami podstawników. Tian i współpr.2) badali możliwość oznaczenia pozostałości po detonacji 24 różnych preparatów MWE (emulgowanych z zastosowaniem SPAN-80) za pomocą metody chromatografii gazowej2). Wang i współpr.10) badali wpływ emulgatorów na stopień odczulenia MWE. Stwierdzili oni, że ulega on zmniejszeniu wraz ze wzrostem zawartości emulgatora w składzie MW10). W pracach11- 13) stwierdzono, że HLB ma kluczowe znaczenie przy wytwarzaniu stabilnej i trwałej emulsji. Noor El-Din i współpr.11)[...]

Badanie ciekłych składników palnych stosowanych w materiałach wybuchowych opartych na azotanie amonu DOI:10.15199/62.2018.3.23


  ANFO (ammonium nitrate fuel oil) jest materiałem wybuchowym (MW) otrzymywanym poprzez zmieszanie m.in. azotanu(V) amonu (utleniacz) ze składnikiem palnym w odpowiedniej proporcji masowej (przeważnie 94:6). W związku ze stosowaniem saletry amonowej (SA) o zwiększonej porowatości (AN-PP), materiał ten wykazuje dużą porowatość oraz niską retencję1). Ponadto ANFO uważane są za nieidealne MW, co wynika z ich modelu detonacji2-5). Analiza możliwości stosowania różnych składników palnych była przedmiotem badań6, 7). Sinditskii i współpr.6) stwierdzili, że zawartość węgla drzewnego, 2,4,6-trinitrotoluenu, oleju napędowego lub nadsiarczku żelaza(II) jako składnika palnego w ANFO jest konieczna do zajścia przemiany wybuchowej8, 9). Gunawan i Zhang7) zauważyli, że obecność pirytu w składzie ANFO dodatkowo katalizuje reakcję rozkładu materiału wybuchowego. Wpływ składnika palnego na właściwości detonacyjne ANFO badali Deribas i współpr.10), Miyake i współpr.11), Zygmunt12) oraz Maranda i współpr.13, 14). Składnikami palnymi były: pył węglowy, cukier w formie proszku lub kryształów, pył aluminiowy, 2,4,6-trinitrotoluen oraz olej napędowy. Andrzej Biessikirskia,*, Mariusz Wądrzyka, Rafał Janusa, Jolanta Biegańskaa, Grzegorz Jodłowskia, Łukasz Kuterasińskib 458 97/3(2018) Prof. dr hab. inż. Jolanta BIEGAŃSKA w roku 1981 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej (obecnie Wydział Chemiczny) Politechniki Śląskiej w Gliwicach. W 1988 r. uzyskała stopień doktora nauk technicznych na Wydziale Technologii Chemicznej Politechniki Poznańskiej, a w 2008 r. stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie inżynierii środowiska na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki Politechniki Śląskiej. W 2014 r. uzyskała tytuł profesora nauk technicznych. Obecnie jest profesorem na Wydziale Górnictwa i Geoinżynierii AGH w Krakowie. Specjalność - materiały wybuchowe i towarzyszące im odpady, technika strzelnicza w górnic[...]

 Strona 1