Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Jakub Lach"

Historia akumulatora ołowiowo-kwasowego DOI:10.15199/62.2018.6.3


  Akumulator ołowiowo-kwasowy to niewątpliwie jeden z najważniejszych wynalazków XIX w. Od początku swego wynalezienia jest jednym z podstawowych magazynów energii elektrycznej oraz źródeł zasilania1). Tak jak w przypadku wielu naukowych odkryć, jego wynalezienie było wynikiem prac wielu badaczy. Pierwsze prace nad akumulatorem zaprezentowane zostały na początku II połowy XIX w., i choć od tego czasu minęło już prawie 160 lat, nie zmieniła się ani podstawowa zasada działania ani główne dziedziny zastosowania akumulatorów ołowiowo- kwasowych2). Na przestrzeni lat udoskonalona została konstrukcja i technologia produkcji akumulatorów, wprowadzono różne typy płyt, zmieniono skład past akumulatorowych, wprowadzono syntetyczne separatory i zwiększono czystość stosowanych materiałów. Zmianie uległa również masa i gabaryty akumulatora. Rozwój przemysłu, chemii materiałowej, mechanizacja i automatyzacja produkcji sprawiły, że ograniczono czynności obsługowe, zmniejszył się koszt wytwarzania oraz wydłużył okres użytkowania akumulatorów ołowiowo-kwasowych3). Polepszone zostały takie parametry akumulatorów, jak pojemność, energia właściwa i odporność cykliczna. Wymagania nowoczesnego rynku doprowadziły do wzbogacenia oferty handlowej w nowe typy i rodzaje akumulatorów, dopasowane do różnych warunków eksploatacji i potrzeb klientów. Wraz z rozwojem takich dziedzin nauki, jak elektrochemia czy nowe materiały, technologia akumulatorów ołowiowo-kwasowych jest stale rozwijana i ulepszana. W 2010 r. wartość światowego rynku akumulatorów ołowiowo-kwasowych wyniosła ok. 18 mld USD4). Produkowane są one prawie na każdym kontynencie i niemal w każdym kraju, np. w Polsce produkuje się ponad 5 mln szt/r. Pomimo wzrastających wymagań ochrony środowiska oraz rozwoju nowych typów baterii, akumulatory ołowiowo- kwasowe są dziś jednym z najbardziej powszechnych elektrochemicznych źródeł prądu. Na Wyspach Szetlandzkich znajduje się największ[...]

Use of reticulated vitreous carbon in the electrochemical power sources Zastosowanie usieciowanego węgla szklistego w elektrochemicznych źródłach prądu DOI:10.12916/przemchem.2014.331


  A review, with 68 refs., of the C use in Zn-C secondary, rechargeable Zn-Mn and ZnBr, Pb-acid, polyaniline-based and 3D Li batteries as well as in rechargeable cell systems with NiOOH cathode and electrochem. capacitors. Przedstawiono przegląd zastosowań usieciowanego węgla szklistego (RVC) jako materiału elektrodowego w elektrochemicznych źródłach prądu. Skupiono się głównie na wykorzystaniu RVC w konstrukcji pierwotnych ogniw cynkowo- węglowych, ładowalnych ogniw cynkowomanganowych, ładowalnych ogniw z katodą NiOOH, akumulatora kwasowo-ołowiowego, ładowalnych ogniw cynk-brom, kondensatorów elektrochemicznych, baterii opartych na polianilinie (PANI) oraz baterii litowych typu 3D. Usieciowany węgiel szklisty RVC (reticulated vitreous carbon) jest materiałem znanym od prawie 40 lat1, 2). Materiał ten został wyprodukowany i opatentowany przez Chemotronics Ann-Arbor, Michigan w 1976 r.3). Od wczesnych lat osiemdziesiątych XX w. badacze zgłaszali możliwość jego zastosowania głównie w elektroanalizie oraz jako materiału elektrodowego m.in. w różnych typach ogniw4). RVC to materiał piankowy o otwartych porach i strukturze plastra miodu utworzonej wyłącznie z węgla szklistego (rys. 1). Początkowo do uzyskania usieciowanego (porowatego) węgla używano naturalnych struktur węglowych, otrzymanych poprzez destylację drewna, kości lub skór. Miały one jednak mało powtarzalną strukturę i właściwości. Zastąpiono je syntetycznymi, już usieciowanymi piankami o otwartych porach. Obecnie to właśnie je stosuje się jako matrycę (nośnik kształtu) do otrzymywania RVC5).Piankę, najczęściej poliuretanową, o odpowiedniej wielkości oczek określonej współczynnikiem ppi (pores per inch) impregnuje się żywicą. Pożądaną cechą żywicy jest jej zdolność do nieulegania grafityzacji w warunkach karbonizacji. Najczęściej stosowane są termoutwardzalne żywice fenolowo-formaldechydowe i furfuralowe oraz ich mieszanki. W trakcie wytwarzania pianek oraz żywic można [...]

 Strona 1