Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Sobiech"

Effect of addition of ethoxylated tallow amine and other adjuvants on the effectiveness of glyphosate DOI:10.15199/62.2018.7.20


  Glifosat został wprowadzony na rynek w 1974 r. i stał się najczęściej stosowanym herbicydem na świecie1). Jest jedyną substancją aktywną hamującą działanie syntazy 5-enolopirogronoszikimo-3-fosforanowej (enzymu EPSP). Zablokowanie tego enzymu uniemożliwia przekształcenie fosforanu szikimowego w tryptofan, tyrozynę oraz fenyloalaninę2). Cząsteczka glifosatu może mieć formę kwasu, soli sodowej, amonowej, izopropyloaminowej (rys. 1), potasowej (rys. 2), soli trimetylosiarczanu3). Fig. 1. Glyphosate in the form of isopropylamine salt Rys. 1. Glifosat w formie soli izopropyloaminowej Fig. 2. Glyphosate in the form of potassium salt Rys. 2. Glifosat w formie soli potasowej 1136 97/7(2018) Mgr inż. Monika GRZANKA w roku 2018 ukończyła studia na Wydziale Rolnictwa i Bioinżynierii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Jest doktorantką w Katedrze Agronomii tej samej uczelni. Specjalność - ochrona roślin, herbologia, herbicydy, adiuwanty. W celu poprawy skuteczności działania herbicydów wykorzystuje się adiuwanty. Mogą być one włączone w formulację środka ochrony roślin lub dodane do zbiornika opryskiwacza w trakcie przygotowywania cieczy opryskowej4). Jedną z substancji pomocniczych jest polietoksylowana amina tłuszczowa (nr CAS 61791-26-2), (rys. 3), która jest w wielu formulacjach glifosatu. Państwa członkowskie Unii Europejskiej zostały jednak zobowiązane do wycofania tego związku z preparatów zawierających glifosat5). Substancje pomocnicze przeznaczone do poprawy skuteczności działania herbicydów mogą mieć w swym składzie betainy. Są to związki amfoteryczne, zwykle otrzymywane w reakcji amin czwartorzędowych z chlorooctanem sodu16). Ważnym elementem mogącym wpłynąć na skuteczność działania glifosatu jest odczyn cieczy opryskowej17). Glifosat jest herbicydem powszechnie wykorzystywanym na całym świecie. Z opinii przyjętej przez Europejską Agencj[...]

Wpływ pH i napięcia powierzchniowego cieczy opryskowej na skuteczność działania mezotrionu DOI:10.15199/62.2018.8.16


  Substancje aktywne herbicydów charakteryzują się dużą specyfiką ze względu na miejsce i sposób działania w roślinie, co stało się podstawą ich klasyfikacji. Związki z poszczególnych grup wykazują różne mechanizmy działania, modyfikując tym wielorakie aspekty funkcjonowania organizmów roślinnych1). Jednym ze sposobów, w jaki środki chemiczne oddziałują na chwasty jest blokowanie biosyntezy karotenoidów na poziomie 4-hydroksyfenylo-pyruwato-dwuoksygenazy (HPPD)2). HPPD bierze udział w procesie przekształcania tyrozyny w plastochinon oraz α-tokoferol3). Zahamowanie tej reakcji powoduje zakłócenia w wytwarzaniu karotenoidów, degradację chlorofilu oraz rozpad błon komórkowych. Uzewnętrznia się to w postaci bielenia liści chwastów4). Przykładem substancji o tym mechanizmie działania jest mezotrion należący do chemicznej klasy trójketonów. Herbicydy zawierające ten związek są przeznaczone do przedwschodowego oraz powschodowego zwalczania chwastów dwuliściennych oraz niektórych jednoliściennych na plantacjach kukurydzy5). Substancja aktywna jest słabym kwasem6) o pKa 3,12 (rys. 1). Na skuteczność zabiegów herbicydowych ma wpływ wiele czynników, do których zalicza się temperaturę i wilgotność powietrza oraz gleby, a także skład gatunkowy chwastów i ich fazę rozwo- Fig. 1. Structural formula of mesotrione Rys. 1. Wzór strukturalny mezotrionu 1326 97/8(2018) Prof. dr hab. Grzegorz SKRZYPCZAK - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 7/2018, str. 1133. jową7). Efektywność środka bywa zależna od właściwości wody wykorzystanej do przygotowania cieczy opryskowej, takich jak pH, twardość oraz zawartość różnych pierwiastków8). Cechy mieszaniny opryskowej mogą być w dużym stopniu modyfikowane przez dodatek adiuwantów aktywujących. Substancje pomocnicze umożliwiają lepsze zwilżenie liści, ułatwiają rozprzestrzenianie się herbicyd[...]

Effect of salicylic acid on growth and grain yield of winter wheat Wpływ kwasu salicylowego na wzrost i plonowanie pszenicy ozimej DOI:10.12916/przemchem.2014.510


  A salicylic acid-contg. formulation was used for stimulation of winter wheat growth. The formulation substantially decreased dynamic surface tension and contact angle of spray droplets, providing enhanced wetting of hydrophobic surface. In each of three-year field expts. regardless of rate (100-400 g/ha) and time of application, salicylic acid prolonged viability of the winter wheat flag leaf and substantially increased the grain yield, esp. in the years less favorable for wheat vegetation. Badania przeprowadzono z nową płynną formulacją biostymulatora, który zawierał kwas salicylowy oraz substancje powierzchniowo czynne i kompatybilizujące. Preparat korzystnie wpłynął na zmniejszenie dynamicznego napięcia powierzchniowego cieczy opryskowej i kąta przylegania kropel do powierzchni, gwarantując jej dobre zwilżenie. W 3-letnich badaniach polowych z pszenicą ozimą kwas salicylowy, niezależnie od zastosowanej dawki (100-400 g/ha) i terminu stosowania (jednokrotnie BBCH 26 oraz 32 lub dwukrotnie BBCH 26/32), wpłynął na zwiększenie żywotności liścia flagowego pszenicy oraz w latach mniej korzystnych dla plonowania na wyraźny wzrost plonu ziarna. Obecność kwasu salicylowego (SA) w królestwie roślin jest powszechna. Kwas ten jest zaliczany do fitohormonów i wpływa nawiele procesów fizjologicznych zachodzących w roślinach, takich jak fotosynteza, pobieranie jonów, przepuszczalność membran, aktywność enzymów, kwitnienie, wytwarzanie ciepła oraz na wzrost i rozwój roślin. W dużym stopniu wpływa on także na indukcję procesów odpornościowych na choroby i niekorzystne czynniki abiotyczne. Zawartość SA w świeżej masie roślin wynosi przeciętnie 1 mg/g, chociaż u niektórych gatunków może przekraczać nawet 30 mg/g1). Biosynteza SA w roślinach przebiega wieloetapowo na szlaku kwasu szikimowego, a w końcowym etapie zachodzi poprzez enzymatyczne przekształcanie kwasu choryzmowego i izochoryzmowego (rys. 1). W roślinach SA, poprzez glukozylacj[...]

Effect of gemini surfactants on the glyphosate efficacy Wpływ surfaktantów gemini na skuteczność działania glifosatu DOI:10.12916/przemchem.2014.911


  Six gemini surfactants of general formulas (CH3)2RN+(CH2)nN+R(CH3)2 · 2Br‾ (I) (R = C12H25, n = 2, 8, 12, or C16H33, n = 6), and (CH3)2RN+(CH2)2(OCH2CH2)mN+R(CH3)2 · 2Br‾ (R = C12H25, m = 1 or C16H33, m = 1) were synthesized and used as surface-active compds. in glyphosate formulations for controlling cornflower (Centaurea cyanus L.), winter wheat (Triticum aestivum L.) and rye brome (Bromus secalinus L.) under greenhouse conditions. The I (n = 2, 8, 12) surfactants were most active in improving herbicide activity of N-phosphonylmethyl-glycine. Przeprowadzono syntezę surfaktantów gemini. Następnie w badaniach szklarniowych określono skuteczność działania kompozycji glifosatowej zawierającej zsyntezowane związki powierzchniowo czynne jako adiuwanty. Testy wykonano na roślinach chabra bławatka (Centaurea cyanus L.), pszenicy ozimej (Triticum aestivum L.) oraz stokłosy żytniej (Bromus secalinus L.). N-(Fosfonometylo)glicyna (glifosat) wykazuje dużą aktywność w zwalczaniu niepożądanej roślinności. Związek ten hamuje u roślin działanie enzymu EPSPS, który jest kluczowym związkiem na szlaku metabolicznym kwasu szikimowego, związanego z biosyntezą aromatycznych aminokwasów1). Herbicydy zawierające glifosat występują w postaci rozpuszczalnych w wodzie soli amonowych, izopropyloamoniowych oraz trimetylofosfoniowych, a do ich formulacji włączone są różnorodne dodatki wspomagające2). Aktywność preparatów glifosatowych można znacząco polepszyć także przez dodanie do cieczy użytkowej odpowiednich adiuwantów. W badaniach testowan[...]

Effect of various adjuvants on physicochemical properties and control efficiency of herbicides Wpływ adiuwantów z różnych grup chemicznych na właściwości fizykochemiczne i skuteczność działania herbicydów DOI:10.12916/przemchem.2014.945


  Paraffinic oil, Me ester of rapeseed oil-derived fatty acids and 2 organosilicone surfactants were added as adjuvants to com. 2,4-dichlorophenoxyacetic and 3,6-dichloro-2- methoxybenzoic acids - contg. herbicide spray liqs. They were than studied for surface tension, crit. micelle concn., contact angle as well as for biol. activity on spring oilseed rape (Brassica napus var. oleifera L.). The highest increase in the herbicide activity was obsd. when the Me ester of rapeseed oil-derived fatty acids was used. Badano napięcie powierzchniowe i kąt przylegania cieczy opryskowej zawierającej adiuwanty zaliczane do różnych grup chemicznych. Określono także krytyczne stężenie micelarne za pomocą dwóch metod: napięcia powierzchniowego przygotowanych roztworów oraz pomiaru ich przewodności. Wykonano również biologiczne testy skuteczności mieszanin zawierających substancje aktywne 2,4-D oraz dikambę na roślinach rzepaku jarego (Brassica napus var. oleifera L.). Optymalizacja dawek stosowanych herbicydów staje się nowym wyzwaniem dla innowacyjnego rolnictwa. Skuteczne ograniczanie zachwaszczenia przy użyciu środków chemicznych zależy od wielu czynników związanych nie tylko z warunkami klimatycznymi i cechami zwalczanych chwastów, ale także od właściwości stosowanych herbicydów oraz parametrów cieczy opryskowej. Dlatego dobór właściwej formulacji herbicydu, np. zwierającej herbicydowe ciecze jonowe, może w przypadku pr[...]

Use of silver nanoparticles as a fungicide Wykorzystanie nanocząstek srebra jako fungicydu DOI:10.12916/przemchem.2014.1472


  Ag nanoparticles were formed in situ in starch by redn. of AgNO3 with NaBH4 at 20°C, studied for surface tension and contact angle in aq. solns. and used for controlling Bipolaris sorokiniana (Sacc.) and Pyrenophora teres (Died.) Drechs. The fungicidic activity of Ag nanoparticles was lower than that of epoxiconazole and azoxystrobin used as chem. fungicides in field crops. W przeprowadzonych badaniach nanocząstek srebra o znanym rozmiarze, potwierdzonym za pomocą widma UV i transmisyjnej mikroskopii elektronowej (TEM), określono dla nich napięcie powierzchniowe i kąt zwilżenia przy trzech różnych stężeniach nanostrukturalnego srebra. Wyniki porównano z wynikami uzyskanymi dla epoksykonazolu i azoksystrobiny, które stosowane są jako fungicydy do ochrony roślin w uprawach polowych. Przedstawiono aktywność biologiczną użytych w różnych stężeniach nanocząstek w porównaniu z aktywnością fungicydów komercyjnych, oceniając skuteczność zwalczania grzybów z gatunków Bipolaris sorokiniana (Sacc.) i Pyrenophora teres (Died.) Drechs. (E)-2-{2[6-(2-cyjanofenoksy)pirymidyno-4-yloksy]fenylo}-3- metoksyakrylan metylu (azoksystrobina) i (2RS,3SR)-1-[3-(2-chlorofenylo)- 2,3-epoksy-2-(4-fluorofenylo)propylo]-1H-1,2,4-triazol (epoksykonazol) to należące do różnych grup chemicznych (pochodne strobiluryny i triazoli) środki ochrony roślin. Występują one w wielu dostępnych na rynku preparatach grzybobójczych i wykazują aktywność biologiczną wobec licznych gatunków grzybów patogenicznych, takich jak np. Septoria sp., Puccinia sp. i Fusarium sp.Ostatnio rozwija się nanotechnologia, która stanowi nową gałąź technologii materiałowej. Dzięki niej możliwe jest wytwarzanie nanomateriałów, które znane były już w starożytnych Chinach i w Egipcie. Już wówczas znano metody wytwarzania złota i srebra w postaci koloidalnej oraz ich biobójcze właściwości. Nanomateriały znajdują zastosowanie także w rolnictwie jako środki do zwalczania patogenów. Ich zaletą[...]

Aromatic heptaene antibiotics as an alternative for synthetic triazole fungicides in plant protection Antybiotyki z grupy aromatycznych heptaenów jako alternatywa dla syntetycznych fungicydów z grupy triazoli stosowanych w ochronie roślin DOI:10.15199/62.2016.5.5


  An in vitro antifungal activity of candicidin and ascosin antibiotics (0,01-10 μg/mL) towards representative strains of phytopathogenic fungi was detd. Both compds. exhibited similar half max. effective concns. inhibiting growth of the fungi as that of tebuconazole used for comparison. Przedstawiono wyniki porównawczych badań aktywności in vitro kandycydyny i askozyny, antybiotyków przeciwgrzybowych z grupy aromatycznych heptaenów (0,01-10 μg/mL) oraz tebukonazolu, powszechnie stosowanego fungicydu z grupy triazoli, względem grzybów porażających rośliny uprawne. Wartości EC50 (medialne stężenie skuteczne) badanych związków były porównywalne. Jednak ze względu na wiele korzystnych właściwości, kandycydyna i askozyna mogą stać się alternatywą dla syntetycznych fungicydów z grupy triazoli stosowanych w ochronie roślin. Triazole to grupa najczęściej stosowanych związków w chemoterapii układowych infekcji grzybowych1), jak również w ochronie roślin uprawnych2- 4). Charakteryzują się one szerokim spektrum działania na grzyby fitopatogenne, niską ceną, szeroką dostępnością związków należących do tej grupy oraz dużą liczbą preparatów handlowych. Stosowane są od lat osiemdziesiątych XX w. Pomimo wielu zalet wykazują też kilka cech negatywnych, które sprawiają, że ich zastosowanie w rolnictwie jest kontrowersyjne. I tak triazole medyczne (np. worykonazol) i rolnicze (np. tebukonazol), wykazując ten sam mechanizm działania polegający na inhibicji syntezy steroli poprzez oddziaływanie z cytochromem P450 i demetylazą lanosterolową, podlegają także wspólnym mechanizmom indukowania oporności w komórkach grzybowych, w tym oporności specyficznej (zmiany jednostkowe) jak i wielolekowej MDR (multidrug resistance). W konsekwencji rozwoju oporności krzyżowej dochodzi do zahamowania aktywności biologicznej triazoli stosowanych w medycynie5-11). Stanowi to groźbę utraty ich wartości leczniczych. Ten mechanizm działania triazoli jest ni[...]

The impact of surfactants on efficiency of the triazole fungicides Wpływ związków powierzchniowo czynnych na skuteczność fungicydów z grupy triazoli DOI:10.15199/62.2016.6.10


  Three triazole fungicides (epoxiconazole, metconazole and tebuconazole) used in protection of cereals were studied for activity in controlling the Fusarium avenaceum, Fusarium culmorum and Fusarium graminearum species in presence of adiuvants (polyether-substituted trisilane, ethoxylated isodecyl alc., Me ester of rapeseed oil). Metkonazol together with the ethoxylated alc. showed the highest fungistatic activity. Przedstawiono wyniki porównawczych badań aktywności in vitro trzech substancji czynnych fungicydów z grupy triazoli, używanych w ochronie zbóż do zwalczania fuzariozy kłosów zbóż. Były to syntetyczne substancje czynne: epoksykonazol, metkonazol i tebukonazol. Aktywność badanych związków była zróżnicowana. Najsilniejszym działaniem fungistatycznym cechował się metkonazol, niezależnie od gatunku grzyba. Najsłabsze działanie w stosunku do zwalczanych grzybów wykazywał epoksykonazol. Etoksylowany alkohol izodecylowy użyty w mieszaninie z epoksykonazolem i tebukonazolem najskuteczniej ograniczał wzrost grzybni F. avenaceum, F. culmorum oraz F. graminearum. Obserwowano obniżenie skuteczności ocenianych kombinacji w zahamowaniu wzrostu grzybni w mieszaninach, w których użyto ester metylowy oleju rzepakowego w przypadku każdej z badanych substancji. Fuzarioza kłosów to choroba powodowana przez grzyby z rodzaju Fusarium, która istotnie pogarsza jakość ziarna zbóż ze względu na mykotoksyny. Grzyby z rodzaju Fusarium mogą wytwarzać mykotoksyny o różnym stopniu toksyczności. Zalicza się do nich m.in. deoksyniwalenol (DON), niwalenol (NIV), zearalenon (ZEA) i moniliformine (MON)1). W ochronie roślin stosuje się adiuwanty w celu zmodyfikowania właściwości biologicznych substancji czymnnej lub zmiany cech fizykochemicznych cieczy użytkowej2). Wyniki badań prowadzonych w Polsce i na Świecie wskazują, że zarówno pobieranie i efekt zwilżenia powierzchni roślin, jak i [...]

Effectiveness of selected fungicides as function of physical properties of their solution Skuteczność wybranych fungicydów w zależności od właściwości fizycznych roztworu DOI:10.15199/62.2016.7.24


  Three active substances of com. fungicides used for rapeseed protection (thiophanate-methyl, tebuconazole, prochloraz) were modified by addn. of com. adjuvants (trisiloxane with polyether substituents, ethoxylated isodecyl alc., rapeseed oil Me ester) and studied in vitro for growth limitation of pathogen mycelia (Botrytis cinerea, Sclerotinia sclerotiorum, Alternaria brassicicola). The growth was limited when ethoxylated isodecyl alc. was added to the active ingredients. The addn. of the rapeseed oil Me ester resulted in a decrease in the fungicidal activity of the agents. Oceniono skuteczność substancji czynnych fungicydów stosowanych w ochronie rzepaku (tiofanat metylowy, tebukonazol, prochloraz) w zależności od dodatku adiuwanta (trisiloksan z podstawnikami polieterowymi-100%, etoksylowany alkohol izodecylowy-90%, metylowany ester oleju rzepakowego- 95%). Wpływ kombinacji tych środków na ograniczanie wzrostu grzybni patogenów oceniano w warunkach in vitro. Do badań wybrano izolaty Botrytis cinerea, Sclerotinia sclerotiorum i Alternaria brassicicola. Mieszaniny substancji czynnych z etoksylowanym alkoholem izodecylowym wykazały największą skuteczność ograniczania rozwoju grzybni wszystkich patogenów. Modyfikacja fizycznych właściwości roztworu przy użyciu metylowanego estru oleju rzepakowego powodowała z reguły obniżenie skuteczności działania badanych substancji czynnych. Rzepak jest ważną gospodarczo rośliną uprawną w Polsce. Porażany może być przez wielu sprawców chorób, w tym przez Botrytis cinerea (szara pleśń), Sclerotina sclerotiorum (zgnilizna twardzikowa) i Alternaria brassicicola (czerń krzyżowych)1). Intensywność występowania chorób zależy od wielu czynników, m.in. od biologii patogena, uprawianych odmian, warunków klimatycznych, a także od elementów agrotechniki i ochrony roślin2). W uprawie rzepaku często pojawia się konieczność ograniczania występowania sprawców chorób, a tym samym ich negatywnego wpływ[...]

Ograniczanie wzrostu Colletotrichum lupini przy użyciu wybranych substancji czynnych fungicydów w warunkach in vitro DOI:10.15199/62.2017.6.29


  Antraknoza łubinu, powodowana przez grzyb Colletotrichum lupini, to ważna choroba wielu gatunków łubinu1). Jest szczególnie groźna w uprawach łubinu żółtego (Lupinus luteus) i białego (L. albus). Porażone przez patogena rośliny mają zniekształcone pędy i strąki, na których występują charakterystyczne jasnobrunatne lub łososiowe plamy. Nasiona, jeśli zostaną wytworzone, są drobne, często również porażone przez tego patogena łubinu. Pojawienie się choroby na plantacji w sprzyjających dla patogena warunkach pogodowych (duża wilgotność oraz umiarkowana temperatura) może powodować straty plonu o znaczeniu gospodarczym2, 3). Najskuteczniejszą metodą walki z antraknozą łubinu jest stosowanie odpowiednich fungicydów. Przez lata jedyne dostępne środki chemiczne przeznaczone do stosowania przeciwko antraknozie łubinu były oparte na chlorotalonilu, substancji czynnej z grupy ftalanów. W grudniu 2016 r. zarejestrowano również środek zawierający tiofanat metylowy, należący do benzymidazoli4). W związku z możliwością uodpornienia się grzybów na stosowanie tej samej substancji czynnej przez dłuższy czas, zwraca się uwagę na możliwość wykorzystania substancji z różnych grup chemicznych. Chlorotalonil jest substancją, która charakteryzuje się małym ryzykiem powstania odporności populacji grzybów patogenicznych5), jednak w celu uzyskania pełnej ochrony roślin należy stosować go łącznie z fungicydem o działaniu układowym ze względu na działanie powierzchniowe substancji czynnej. Takim działaniem charakteryzuje się tiofanat metylowy, jednak w jego przypadku ryzyko pojawienia się odpornych populacji patogenów jest wysokie6). Joanna Horoszkiewicz-Jankaa,*, Agn[...]

 Strona 1  Następna strona »