Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Robert Idziak"

Wpływ pH i napięcia powierzchniowego cieczy opryskowej na skuteczność działania mezotrionu DOI:10.15199/62.2018.8.16


  Substancje aktywne herbicydów charakteryzują się dużą specyfiką ze względu na miejsce i sposób działania w roślinie, co stało się podstawą ich klasyfikacji. Związki z poszczególnych grup wykazują różne mechanizmy działania, modyfikując tym wielorakie aspekty funkcjonowania organizmów roślinnych1). Jednym ze sposobów, w jaki środki chemiczne oddziałują na chwasty jest blokowanie biosyntezy karotenoidów na poziomie 4-hydroksyfenylo-pyruwato-dwuoksygenazy (HPPD)2). HPPD bierze udział w procesie przekształcania tyrozyny w plastochinon oraz α-tokoferol3). Zahamowanie tej reakcji powoduje zakłócenia w wytwarzaniu karotenoidów, degradację chlorofilu oraz rozpad błon komórkowych. Uzewnętrznia się to w postaci bielenia liści chwastów4). Przykładem substancji o tym mechanizmie działania jest mezotrion należący do chemicznej klasy trójketonów. Herbicydy zawierające ten związek są przeznaczone do przedwschodowego oraz powschodowego zwalczania chwastów dwuliściennych oraz niektórych jednoliściennych na plantacjach kukurydzy5). Substancja aktywna jest słabym kwasem6) o pKa 3,12 (rys. 1). Na skuteczność zabiegów herbicydowych ma wpływ wiele czynników, do których zalicza się temperaturę i wilgotność powietrza oraz gleby, a także skład gatunkowy chwastów i ich fazę rozwo- Fig. 1. Structural formula of mesotrione Rys. 1. Wzór strukturalny mezotrionu 1326 97/8(2018) Prof. dr hab. Grzegorz SKRZYPCZAK - notkę biograficzną i fotografię Autora wydrukowaliśmy w nr. 7/2018, str. 1133. jową7). Efektywność środka bywa zależna od właściwości wody wykorzystanej do przygotowania cieczy opryskowej, takich jak pH, twardość oraz zawartość różnych pierwiastków8). Cechy mieszaniny opryskowej mogą być w dużym stopniu modyfikowane przez dodatek adiuwantów aktywujących. Substancje pomocnicze umożliwiają lepsze zwilżenie liści, ułatwiają rozprzestrzenianie się herbicyd[...]

Effect of salicylic acid on growth and grain yield of winter wheat Wpływ kwasu salicylowego na wzrost i plonowanie pszenicy ozimej DOI:10.12916/przemchem.2014.510


  A salicylic acid-contg. formulation was used for stimulation of winter wheat growth. The formulation substantially decreased dynamic surface tension and contact angle of spray droplets, providing enhanced wetting of hydrophobic surface. In each of three-year field expts. regardless of rate (100-400 g/ha) and time of application, salicylic acid prolonged viability of the winter wheat flag leaf and substantially increased the grain yield, esp. in the years less favorable for wheat vegetation. Badania przeprowadzono z nową płynną formulacją biostymulatora, który zawierał kwas salicylowy oraz substancje powierzchniowo czynne i kompatybilizujące. Preparat korzystnie wpłynął na zmniejszenie dynamicznego napięcia powierzchniowego cieczy opryskowej i kąta przylegania kropel do powierzchni, gwarantując jej dobre zwilżenie. W 3-letnich badaniach polowych z pszenicą ozimą kwas salicylowy, niezależnie od zastosowanej dawki (100-400 g/ha) i terminu stosowania (jednokrotnie BBCH 26 oraz 32 lub dwukrotnie BBCH 26/32), wpłynął na zwiększenie żywotności liścia flagowego pszenicy oraz w latach mniej korzystnych dla plonowania na wyraźny wzrost plonu ziarna. Obecność kwasu salicylowego (SA) w królestwie roślin jest powszechna. Kwas ten jest zaliczany do fitohormonów i wpływa nawiele procesów fizjologicznych zachodzących w roślinach, takich jak fotosynteza, pobieranie jonów, przepuszczalność membran, aktywność enzymów, kwitnienie, wytwarzanie ciepła oraz na wzrost i rozwój roślin. W dużym stopniu wpływa on także na indukcję procesów odpornościowych na choroby i niekorzystne czynniki abiotyczne. Zawartość SA w świeżej masie roślin wynosi przeciętnie 1 mg/g, chociaż u niektórych gatunków może przekraczać nawet 30 mg/g1). Biosynteza SA w roślinach przebiega wieloetapowo na szlaku kwasu szikimowego, a w końcowym etapie zachodzi poprzez enzymatyczne przekształcanie kwasu choryzmowego i izochoryzmowego (rys. 1). W roślinach SA, poprzez glukozylacj[...]

Effect of various adjuvants on physicochemical properties and control efficiency of herbicides Wpływ adiuwantów z różnych grup chemicznych na właściwości fizykochemiczne i skuteczność działania herbicydów DOI:10.12916/przemchem.2014.945


  Paraffinic oil, Me ester of rapeseed oil-derived fatty acids and 2 organosilicone surfactants were added as adjuvants to com. 2,4-dichlorophenoxyacetic and 3,6-dichloro-2- methoxybenzoic acids - contg. herbicide spray liqs. They were than studied for surface tension, crit. micelle concn., contact angle as well as for biol. activity on spring oilseed rape (Brassica napus var. oleifera L.). The highest increase in the herbicide activity was obsd. when the Me ester of rapeseed oil-derived fatty acids was used. Badano napięcie powierzchniowe i kąt przylegania cieczy opryskowej zawierającej adiuwanty zaliczane do różnych grup chemicznych. Określono także krytyczne stężenie micelarne za pomocą dwóch metod: napięcia powierzchniowego przygotowanych roztworów oraz pomiaru ich przewodności. Wykonano również biologiczne testy skuteczności mieszanin zawierających substancje aktywne 2,4-D oraz dikambę na roślinach rzepaku jarego (Brassica napus var. oleifera L.). Optymalizacja dawek stosowanych herbicydów staje się nowym wyzwaniem dla innowacyjnego rolnictwa. Skuteczne ograniczanie zachwaszczenia przy użyciu środków chemicznych zależy od wielu czynników związanych nie tylko z warunkami klimatycznymi i cechami zwalczanych chwastów, ale także od właściwości stosowanych herbicydów oraz parametrów cieczy opryskowej. Dlatego dobór właściwej formulacji herbicydu, np. zwierającej herbicydowe ciecze jonowe, może w przypadku pr[...]

Formulacja jako czynnik modyfikujący działanie tebukonazolu DOI:10.15199/62.2018.8.28


  Tebukonazol otrzymano po raz pierwszy w 1981 r. w reakcji 2-t-butylo-2-(4-chlorofenyloetylo)oksiranu z 1,2,4-triazolem w DMSO, w obecności zasady (wodorotlenk sodu lub potasu)1). Na rynek światowy został on wprowadzony w 1986 r. Jest to substancja stosowana w bardzo szerokim spektrum roślin rolniczych, ogrodniczych i ozdobnych, działająca skutecznie na wiele rodzajów grzybów patogenicznych2). Triazole, w tym tebukonazol, powodują inhibicję syntezy ergosteroli przez grzyby, poprzez łączenie się w specyficznym miejscu na ścieżce biosyntezy tego związku z enzymem 14 α-demetylazą3). Jednak nie zawsze brak objawów chorobowych w następstwie zastosowania tebukonazolu, ogranicza presję chorobową lub obniża zawartość mykotoksyn w ziarnie4, 5). Poza zastosowaniem jako fungicyd, tebukonazol wykazuje inne atrakcyjne właściwości pozwalające na wykorzystanie go m.in. w procesie ekstrakcji metali (pallad, miedź, nikiel, kobalt, żelazo)5). Tebukonazol to substancja zaliczana do azoli o szerokim spektrum działania, skuteczna zarówno w zapobieganiu, jak i eliminacji porażeń wywołanych przez grzyby. Fungicydy z grupy azoli mają wpływ na układ hormonalny różnych gatunków poprzez interakcję z steroidogenezą. Tebukonazol (Teb), (RS)-1-p-chlorofenylo-4,4-dimetylo-3- (1H-1,2,4-triazol-1-ilo-metylo)pentan-3-ol) (rys. 1) jest powszechnie stosowany jako fungicyd w rolnictwie, w szczególności w takich uprawach jak zboża (szczególnie pszenica ozima i jęczmień jary), Fig. 1. Tebuconazole structure Rys. 1. Struktura tebukonazolu 1378 97/8(2018) Prof. dr hab. Zenon WOŹNICA w roku 1971 ukończył s[...]

 Strona 1