Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"DOROTA KOPYTO"

WPŁYW WYBRANYCH PARAMETRÓW ELEKTRORAFINACJI MIEDZI NA OBECNOŚĆ WODORU W MIEDZI ELEKTROLITYCZNEJ DOI:10.15199/67.2017.6.2


  Znany jest wpływ zawartości wodoru w miedzi elektrolitycznej, na jakość produktów uzyskiwanych przy ciągłym odlewaniu i walcowaniu miedzi [2, 3, 5, 6, 7]. Obecności wodoru w miedzi przypisywany jest najbardziej znaczący wpływ, jako pojedynczego zanieczyszczenia, na jakość końcowego produktu. Ponadto wodór posiada synergetyczne działania z innymi zanieczyszczeniami występującymi w miedzi, na jej właściwości fizykochemiczne. Istnieje hipoteza, że głównym źródłem wodoru w miedzi elektrolitycznej i jej produktach, jest obecność dodatków organicznych w strukturze katod miedzianych. Dodatki organiczne wprowadzane do elektrolitu w procesie elektrorafinacji miedzi, w celu poprawy jakości katod ulegają częściowo zabudowaniu wydzielaną na katodzie miedzią, a następnie w procesie topienia katod, ulegają pirolitycznemu rozpadowi z wydzieleniem wodoru [2]. Powstający wodór rozpuszcza się w płynnej miedzi w postaci atomowej, zdysocjowanej [5]. Ilość wodoru rozpuszczonego jest proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego jego ciśnienia parcjalnego, co opisuje prawo Sievertsa. Rozpuszczalność wodoru w miedzi wzrasta wraz z temperaturą. Podczas chłodzenia miedzi stopionej następuje wydzielenie wodoru, jego wędrówka w kierunku powierzchni oraz częściowe łączenie z tlenem (redukcja Cu2O) z wytworzeniem cząstek wody. Dyfuzja cząstek wody posiadających większe rozmiary od wodoru jest utrudniona - cząstki te w większości pozostają w metalu. Zawartości wodoru w miedzi elektrolitycznej już na poziomie 3,5-4,25 ppm powoduje znaczne pogorszenie jakości walcówki uzyskanej z takiej partii miedzi [2]. Stwierdzono również, że istnieje zależność pomiędzy zawartością wodoru w katodach, a wartością nadnapięcia katodowego w procesie elektrorafinacji [1]. Wraz ze wzrostem nadnapięcia katodowego, zwiększa się ilość wodoru w katodach. Znany efekt wpływu zawartości w elektrolicie dodatków organicznych kleju i tiomocznika na podwyższenie wartości nadnapięcia kat[...]

Przydatność katod aktywowanych metodą termiczną do procesu wydzielania wodoru

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań elektrod z powłokami wytwarzanymi metodą termiczną, przeznaczonych do procesów przebiegających z udziałem wodoru. Najniższym nadpotencjałem wodoru charakteryzowały się powłoki aktywne na bazie niklu i kobaltu z domieszką platyny, wytwarzane metodą termicznej dekompozycji odpowiednich soli na podłożu niklowym. Spośród wytworzonych i przebadanych elektrod z powłoka[...]

Zintegrowane układy diafragmowo-katodowe w procesie elektrolitycznej produkcji chloru

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań zespołów diafragmowo- katodowych, które składają się z aktywowanych katod i diafragm bezazbestowych polimerowo- ceramicznych. Spośród przebadanych powłok najniższym nadpotencjałem wodoru charakteryzują się powłoki aktywne na bazie tlenków kobaltu z domieszką rutenu i tytanu oraz platyny, wytwarzane metodą termicznej dekompozycji odpowiednich soli na podłożu niklo[...]

Elektrochemiczne wydzielanie miedzi z rozcieńczonych roztworów na katodach o rozwiniętej powierzchni

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad wydzielaniem miedzi na katodach objętościowych wykonanych z elementów grafitowych, włókniny węglowej i rozdrobnionego koksu. Potwierdzono występowanie nierównomiernego rozkładu gęstości prądu w tego rodzaju elektrodach. Opisano i uzasadniono koncepcję budowy oraz warunki eksploatacji elektrolizera wyposażonego w zestaw umieszczonych na przemian katod i anod, p[...]

SPOSOBY OBNIŻENIA ZAWARTOŚCI SREBRA W KATODACH MIEDZIANYCH OTRZYMYWANYCH W PROCESIE ELEKTRORAFINACJI MIEDZI DOI:10.15199/67.2016.10.1


  W artykule przedstawiono wyniki badań możliwości obniżenia zawartości srebra w katodach miedzianych otrzymywanych w procesie elektrorafinacji. Stosowano w nich typowy elektrolit przemysłowy oraz anody z miedzi anodowej używanej w HM Głogów. Sprawdzono wpływ wybranych parametrów oraz warunki prowadzenia procesu takie jak: filtracja elektrolitu z wykorzystaniem różnych czynników adsorpcyjnych lub strącających, gęstość prądu, temperatura elektrolitu, dozowanie inhibitorów - kleju i tiomocznika, czy zawartość srebra w anodach, na zmniejszenie ilości srebra zarówno w elektrolicie, jak i w otrzymywanych katodach. Analiza uzyskanych wyników wskazuje, że obniżenie zawartości srebra w katodach miedzianych otrzymywanych w procesie elektrorafinacji przemysłowej miedzi anodowej, można osiągnąć poprzez filtracje elektrolitu obiegowego z wykorzystaniem złoża węgla aktywnego lub mniej korzystnie, przez dodatek do elektrolitu jonów I - lub Br -. Stosowanie filtracji elektrolitu pozwala na otrzymywanie katod najwyższej jakości, spełniających normę dla miedzi katodowej Cu-CATH-1, w których zawartość srebra nie przekracza 3 ppm. Słowa kluczowe: elektrorafinacja miedzi, srebro, zanieczyszczenia katod SILVER CONTENT REDUCTION IN COPPER CATHODES OBTAINED BY COPPER ELECTROREFINING PROCESS Reduction of silver content in copper cathodes produced in the electrorefining process has been analyzed in IMN. Standard industrial-origin electrolyte and copper anodes from the copper smelter in Głogów were used. The influence of selected parameters and process conditions i.e. filtration of the electrolyte by means of various adsorption or precipitation agents, current density, electrolyte temperature, adhesive and thiourea inhibitors dosage, and silver content in anodes, on a decrease in silver amount both in electrolyte and produced cathodes were tested. Data analysis showed that reduction in silver amount in copper cathodes produced in the electrorefining process of copper [...]

STAN I KIERUNKI ROZWOJU ELEKTRORAFINACJI MIEDZI W ŚWIECIE


  W artykule omówiono stan dzisiejszej elektrorafinacji miedzi. Dokonano także przeglądu literatury dotyczącej rozwoju elektrorafinacji miedzi. Stwierdzono, że głównym czynnikiem warunkującym rozwój tej dziedziny przemysłu jest dążenie do uzyskiwania coraz lepszej jakościowo i coraz czystszej miedzi elektrolitycznej, jednocześnie obniżając koszty oraz zwiększając intensywność procesu rafinacji. Wymagania te realizowane są między innymi poprzez optymalizację parametrów technologicznych procesu oraz doskonalenie metod jego kontroli, zmniejszanie odległości pomiędzy elektrodami w wannach elektrolitycznych, lepsze wykorzystanie objętości wanny poprzez zwiększenie liczby elektrod w wannach, zwiększanie gęstości prądu, polepszanie wydajności prądowej procesu rafinacji, zmniejszenie pracochłonności, a więc mechanizacji i automatyzacji czynności produkcyjnych oraz poprawę kontroli procesu. Wszystkie wymienione zabiegi są możliwe dzięki wprowadzaniu szeregu usprawnień istniejących rozwiązań, stosowanych w praktyce rafinacyjnej miedzi, a także dzięki wprowadzaniu zupełnie nowych metod otrzymywania miedzi katodowej. Słowa kluczowe: elektrorafinacja miedzi, miedź, stan, rozwój STATUS AND TRENDS IN WORLD ELECTROREFINING OF COPPER In this paper the status of currently used copper electrorefining process and also new trends in copper electrorefining are discussed. It was found out that the main trend which indicates progress in this field of industry is to obtain increasingly better quality of cathodic copper and at the same time to reduce costs and increase intensity of the refining process. These requirements are achieved by improving and optimizing the process and its control by means of: reducing man power, therefore increasing mechanization and automation of the process production operations and process control, reducing the distance between the electrodes in the electrolytic cell, more efficient use of electrolytic cell volume by increasing the numb[...]

ODZYSK MOLIBDENU ZE ZŁOMÓW METODAMI HYDROMETALURGICZNYMI DOI:10.15199/67.2016.11.2


  W artykule przedstawiono sposób odzysku molibdenu z materiału złomowego zawierającego: 47,4% Fe; 24,8 %Ni; 19,2% Cr oraz 4% Mo. Zaproponowana metoda, polega w pierwszej kolejności na roztwarzaniu materiału w kwaśnym roztworze chlorku miedzi(II) w temperaturze 50°C, z wysoką, ponad 99,9% wydajnością. Następnie, na selektywnym rozdziale molibdenu od pozostałych składników roztworu, stosując sorpcję jonów molibdenu z zastosowaniem jonitu MP62 i elucję tych jonów 15% roztworem NaOH. Z powstałych po elucji roztworów krystalizuje się Na2MoO4·2H2O o zawartości: 39,8% Mo, 18,7% Na. Słowa kluczowe: molibden, wymiana jonowa, recykling MOLIBDE NUM RECO VERY FRO M SCRAP S BY HYDRO METALLURGICAL METHOD S The paper presents a method for molybdenum recovery from scrap material containing: 47.4% Fe; 24.8% Ni; 19.2% Cr and 4% Mo. The proposed method is based firstly on material dissolution in copper chloride(II) acidic solution, in the temperature of 50°C, with high efficiency above 99.9%. The next step is a selective separation of molybdenum from other solution elements by sorption on the MP62 ion exchanger and 15% NaOH elution. After elution process of solutions, there is crystallized Na2MoO4·2H2O, containing: 39.8% Mo, 18.7% Na. Keywords: molybdenum, ion exchange, recycling.WPROWADZENIE Światowa tendencja stopniowego ubożenia eksploatowanych złóż surowców pierwotnych, stwarza konieczność przetwarzania surowców wtórnych i ich ponownego użycia w procesach produkcyjnych, dla uzyskania materiałów o przeznaczeniu pierwotnym lub innym [4, 12, 16]. Przetwarzając surowce wtórne, ograniczamy wykorzystanie surowców pierwotnych, co przyczynia się do ochrony naturalnych zasobów, zmniejszenia (co bardzo istotne) masy odpadów, a tym samym zwiększenia ilości wolnego miejsca na składowiskach. Z tej perspektywy niezwykle ważny wydaje się podjęty cel badawczy, mający za zadanie zagospodarowanie złomów zawierających molibden. Molibden jest srebrzystobiały[...]

NAJNOWSZE TECHNOLOGIE OPRACOWANE W ZAKŁADZIE HYDROMETALURGII INSTYTUTU METALI NIEŻELAZNYCH DOI:10.15199/67.2017.10.10


  WPROWADZENIE Hydrometalurgia jest dziedziną badań stosowanych, wykorzystującą wiedzę z zakresu chemii i fizykochemii wodnych roztworów zawierających metale. Jest to dziedzina stosowana do przetwarzania rud, koncentratów i innych materiałów zawierających metale, w tak zwanych procesach "mokrych". Stanowi ona prężenie rozwijającą się dziedzinę badań, alternatywną dla pirometalurgii. Hydrometalurgia pozwala na przetwarzanie surowców, dla których nie opłaca się stosowanie metod tradycyjnych lub są one kłopotliwe środowiskowo. Początkowo, w zestawieniu z dominującą w przemyśle metali nieżelaznych, pirometalurgią, miała znaczenie marginalne, dość powoli zdobywając nowe obszary zastosowań. Jednak zmniejszające się zasoby naturalnych surowców, przy wysokim zapotrzebowaniu na metale, zmuszają do poszukiwań nowych, często uboższych surowców. Należą do nich zarówno surowce pierwotne, jak i wtórne oraz materiały pochodzące z recyklingu. Sytuacja ta stwarza duże możliwości zastosowania procesów hydrometalurgicznych. Obecnie w Europie i w świecie hydrometalurgia stanowi jedną z najszybciej rozwijających się dziedzin [9, 11]. Do najbardziej spektakularnych rozwiązań opracowanych w ostatnich latach przez zespół Zakładu Hydrometalurgii IMN należą: ?? intensyfikacja procesu elektrorafinacji miedzi, ?? opracowanie nowych sposobów przerobu surowców cynkowych, ?? opracowanie sposobu eliminacji arsenu występującego w obiegach przemysłowych hut, ?? opracowanie kompleksowych technologii dotyczących przerobu zużytych baterii, to jest: Ni-MH, Li-ion oraz cynkowo- -węglowych i alkalicznych, ?? opracowanie i w konsekwencji wdrożenie nowej technologii odzysku renu z odpadów i złomów superstopów. INTENSYFIKACJA PROCESU ELEKTRORAFINACJI MIEDZI W Pracowni Badań Procesów Elektrochemicznych Zakładu Hydrometalurgii IMN od wielu lat prowadzona jest działalność dotycząca opracowania, modyfikacji i doskonalenia technologii elektrowydzielania i elektrorafina[...]

ODZYSK WOLFRAMU I KOBALTU Z ODPADÓW POCHODZĄCYCH Z OBRÓBKI WĘGLIKÓW SPIEKANYCH DOI:10.15199/67.2015.1.2


  W artykule przedstawiono sposób odzysku wolframu i kobaltu z odpadów pochodzących z obróbki węglików spiekanych. Zaproponowana metoda polega na ługowaniu odpadów roztworami H2SO4 lub HCl, z dodatkiem czynnika utleniającego, dla przeprowadzenia do roztworu kobaltu i innych metali, z równoczesnym pozostawieniem całości wolframu w szlamie powstającym po ługowaniu. Prażenie tego szlamu po ługowaniu, w temperaturze 550÷600 °C, z dostępem powietrza, powoduje zniszczenie struktury spieków, wypalenie węgla i wytworzenie tlenków wolframu, surowca do otrzymywania handlowych związków wolframu, np. H2WO4. Z roztworów uzyskanych po ługowaniu wydziela się bezpośrednio, przez zatężanie, uwodnione sole kobaltu, tj.: CoSO4 lub CoCl2. Aby otrzymać związki kobaltu wysokiej czystości, stosuje się metodę wymiany jonowej. Selektywne rozdzielenie kobaltu od pozostałych składników roztworu przez sorpcję z zastosowaniem odpowiednio dobranych żywic i elucję roztworami kwasów (HCl lub H2SO4) umożliwia uzyskanie czystych, roztworów o zawartości kobaltu wynoszącej kilkanaście gramów w litrze i krystalizację soli o wysokiej czystości. Słowa kluczowe: wolfram, kobalt, wymiana jonowa Dr inż. Dorota Kopyto, dr inż. Katarzyna Leszczyńska-Sejda, dr inż. Grzegorz Benke, dr inż. Andrzej Chmielarz, prof. IMN, mgr inż. Wit Baranek, mgr inż. Michał Hanke, mgr inż. Marek Dubrawski — Instytut Metali Nieżelaznych, Gliwice. e-mail: dorotak@imn.gliwice.pl Rudy Metale R60 2015 nr 1 s. 15÷23 16 THE RECOVERY OF TUNGSTEN AND COBALT FROM THE SINTERED CARBIDES TREATMENT WASTES The paper presents a method of tungsten and cobalt recovery from sintered carbides treatment wastes. Initially the wastes are dissolved with a H2SO4 or HCl with addition of oxidising reagent. The cobalt and other metals except for the tungsten are transferred to the solution. The residue is roasted at temperature range from 550 to 600 °C in the presence of air. During the process structure of the sinter is[...]

ROZWÓJ ŚWIATOWYCH TECHNOLOGII ODZYSKU RENU DOI:10.15199/67.2016.10.3


  W artykule przedstawiono przegląd wybranych światowych technologii stosowanych do odzysku renu. Opisano technologię odzysku renu z surowców molibdenowych, czyli proces Kennecott. W procesie tym ren odzyskuje się w postaci renianu(VII) amonu (nadrenianu amonu, APR) z zastosowaniem metody jonowymiennej. Inną technologią opartą na technice wymiany jonowej, jest krajowy sposób wydzielania renu z kwaśnych ścieków powstających w trakcie wytwarzania miedzi, gdzie obecnie produkuje się 8 t renianu(VII) amonu rocznie. Ważną techniką hydrometalurgiczną stosowaną do odzysku renu jest ekstrakcja rozpuszczalnikowa - stosuje się ją zarówno dla surowców miedziowych, jak i uranowych. W większości przypadków ren odzyskuje się w postaci APR, jednak istnieją technologie, w których w kolejnych etapach przetwarza się go na ren metaliczny metodami elektrochemicznymi lub z zastosowaniem metod metalurgii proszków. W artykule przedstawiono również opracowane i stosowane technologie odzysku renu z przepracowanych katalizatorów i odpadów superstopów, a w tym w ostatnim przypadku, ze szczególnym uwzględnieniem technologii krajowej opracowanej w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach. Słowa kluczowe: renian(VII) amonu, wymiana jonowa, ekstrakcja rozpuszczalnikowa, recykling DEVELOPMENT OF WORLD TECHNOLOGIES OF RHENIUM RECOVERY This work presents review of the selected global trends in technologies of rhenium recovery. The Kennecott process dealing with rhenium recovery from molybdenum resources was also described here. Ion-exchange method is used to recover rhenium as ammonium perrhenate (APR). Another example based on ion-exchange technique is domestic rhenium recovery from acidic sewage obtained from copper production. Using this method 8 tons of ammonium perrhenate is produced per annum. Another noteworthy hydrometallurgical technique for rhenium recovery is a solvent extraction, which is used for copper as well as uranium raw materials. Mostly, rhenium is recove[...]

 Strona 1  Następna strona »