Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"JAKUB SIEMIŃSKI"

Światowe standardy bezpieczeństwa w konstrukcjach kablowych


  Zapewnienie bezpiecznej drogi ewakuacji osób znajdujących się w budynkach objętych pożarem jest jednym z priorytetów projektantów i konsultantów współczesnych budynków. Dotyczy to zwłaszcza miejsc o dużej gęstości zaludnienia oraz budynków użyteczności publicznej, takich jak szpitale, centra handlowe, metro czy lotniska. W takich miejscach wymagane są szczególne rozwiązania, zapewniające bezpieczeństwo na wypadek pożaru. Nowoczesne technologie wdrażane w budownictwie przewidują zastosowanie materiałów o zwiększonej odporności na ogień. Jeżeli dojdzie do rozniecenia ognia, materiały, z których budowane są poszczególne konstrukcje oraz systemy przeciwpożarowe, powinny umożliwić ludziom bezpieczną ewakuację, a także szybkie ugaszenie pożaru. Najwięcej zagrożeń pożarowych powstaje z powodu zwarcia w instalacji elektrycznej, wybuchu gazu czy zaprószenia ognia. Tam też najczęściej interweniuje straż pożarna. Brak odpowiedniego systemu bezpieczeństwa może spowodować śmierć ludzi oraz ogromne straty materialne. Przykłady tragicznych w skutkach pożarów w ostatnich latach: Dusseldorf Airport (Niemcy), Garly Building (Hong Kong), Credit Lyonnais Bank (Francja), Mont Blanc Tunnel (Francja/Szwajcaria), Rockefeller Center (USA), Bangkok President Tower (Tajlandia), Heathrow Airport (Wielka Brytania). Troska władz o bezpieczeństwo obywateli wyraża się zarówno w normach i dyrektywach Unii Europejskiej, jak i regulacjach państwowych oraz w ustawodawstwie lokalnym. Normy i wymagania dotyczące kabli bądź systemów tras kablowych są różne w różnych krajach, dlatego w artykule przedstawiono kryteria akceptacji systemów kablowych w Niemczech, Anglii, Francji i Australii. Podstawowym dokumentem stosowanym w Niemczech (oraz w bardzo zbliżonej formie w Słowacji, Czechach, Ukrainie oraz w Polsce) dotyczącym palności materiałów budowlanych i elementów konstrukcyjnych jest norma DIN 4102, która w części 12 przedstawia badania służące do oceny podtrzym[...]

Krzywe umocnienia i własności elektryczne drutów uzyskanych z prętów odlewanych metodą ciągłą z granulatu złomu pokablowego DOI:10.15199/24.2017.1.6


  W artykule przedstawiono wyniki badań nad własnościami mechanicznymi i elektrycznymi prętów Cu OFC uzyskanych w innowacyjnej demonstracyjnej linii do ciągłego topienia i odlewania (TF-AGH). W procesie ich otrzymywania wykorzystano jako materiał wsadowy granulat miedzi pochodzący z odpadów pokablowych a nie, jak w tradycyjnych rozwiązaniach, katody. W ramach prowadzonych prac uzyskane pręty zostały poddane procesowi ciągnienia na druty, następnie przebadane pod kątem kształtowania się ich własności mechanicznych i elektrycznychw funkcji odkształcenia rzeczywistego, na podstawie czego opracowano m.in. krzywe umocnienia. Prace nad zintegrowaną, demonstracyjną technologią ciągłego topienia i odlewania z wykorzystaniem wsadu z granulatów pokablowych pozwoliły na otrzymywanie materiału o wysokiej czystości chemicznej i zadowalającym poziomie własności elektrycznych i mechanicznych, stanowiący pełnowartościowy półprodukt do wytwarzania wyrobów na cele elektryczne i elektroenergetyczne.Wprowadzenie. Zgodnie z wymogami UE [1], a w szczególności dyrektywy [2], odnośnie ochrony środowiska, państwa członkowskie muszą poddawać wszystkie odpady procesom odzysku. W tym celu odpady należy zbierać, segregować oraz poddać recyklingowi. Naprzeciw tym wymaganiom powstała innowacyjna w skali światowej demonstracyjna linia do ciągłego topienia i odlewania granulatu Cu pochodzącego ze złomu pokablowego. Otrzymany wyrób w postaci pręta następnie może być przerabiany powtórnie na druty, później przewody i kable zyskując jakość porównywalną z surowcami pierwotnymi [3]. Ponieważ proces przeróbki plastycznej na zimno przyczynia się do wzrostu umocnienia materiału, a tym samym wpływa na wartość siły i możliwość kształtowania własności materiału [4], w artykule zweryfikowano własności mechaniczne i elektryczne (również w trakcie przeróbki plastycznej na zimno) uzyskanych w ten sposób odlewów. Na ich podstawie skonstruowano krzywe umocnienia oraz krzywe z[...]

BADANIA NAD RECYKLINGIEM WYSOKOJAKOŚCIOWYCH ZŁOMÓW POKABLOWYCH DOI:10.15199/67.2018.1.4


  WPROWADZENIE Ciągły rozwój światowej gospodarki wpływa na wzrost zapotrzebowania na surowce naturalne, w tym na surowce strategiczne, do których należy niewątpliwie miedź. Bowiem zasoby miedzi są stosunkowo niewielkie, i np. w Polsce pozwalają na jej wydobycie jeszcze tylko przez kolejnych 50 lat [3]. Stąd coraz większe znaczenie nabiera recykling Cu, a przepisy podyktowane przez wymogi UE, dodatkowo nakłaniają do stosowania polityki ponownego wykorzystywania surowców pochodzących z odzysku (złom poprodukcyjny i złom pochodzący z wyeksploatowanych produktów). Pomaga to jednocześnie pozbyć się/zutylizować wyeksploatowane elementy z obiegu i zmniejszyć ilości odpadów oraz odzyskać z nich wartościowe surowce, żeby następnie uruchomić produkcję wtórną. Takie podejście jest przyjazne środowisku i pozwala zmniejszyć zużycie surowców pierwotnych, wydłużając dopuszczalny czas ich wydobycia. Ponadto rozwój nowych recyklingowych technologii najczęściej wiąże się z obniżeniem kosztów związanych z produkcją wtórną, poprzez chociażby eliminację kosztów wydobycia surowca, co jest kolejnym profitem płynącym z recyklingu. Miedź z uwagi na szereg korzystnych własności, do których należy m.in.: wysoka przewodność elektryczna, wysoka odporność cieplna, ciągliwość, odporność na korozję, wysokie własności wytrzymałościowe, znalazła zastosowanie przede wszystkim w sektorze energetycznym, następnie budownictwie (w tym również na kable instalacyjne), transporcie, przemyśle maszynowym i innych (rys. 1). Co więcej, zapotrzebowanie na miedź stale rośnie, a także należy zaznaczyć, iż od 1900 r. ponad 65% produktów wykonanych z miedzi znajduje się nadal w użyciu [1], co potwierdza, iż coraz bardziej istotne jest ciągłe zwiększanie ilości tego surowca z odzysku i upowszechnienie produkcji wtórnej. Obecnie co roku tą drogą wytwarzanych jest 9 mln t miedzi [1], która w przeważającej części przetwarzana jest na rury i blachy (wykorzystywane m.in. w budownict[...]

 Strona 1