Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Joanna Babińska"

Posadzki przemysłowe a reaktywność alkaliczna kruszyw DOI:10.15199/33.2018.09.03


  Posadzki przemysłowe utwardzane powierzchniowo to lśniące i idealnie gładkie powierzchnie, w przypadku których w sztucznym oświetleniu uwypukla się każda, nawet niewielka wada. Poza tym taka wada może być dużym problemem w miejscach, gdzie wymagana jest duża czystość posadzki, np. ze względu na przechowywany asortyment (produkty farmaceutyczne lub spożywcze) lub pełnioną funkcję (hangary lotnicze). Nie bez znaczenia jest też estetyka powierzchni. Odpryski i wybrzuszenia stają się zmorą wielu użytkowników posadzek przemysłowych, a po ich interwencji zaczynają spędzać sen z powiek wykonawcy posadzki, producenta betonu i producenta posypki utwardzającej. Tym bardziej że nigdy nie wiadomo, czy wada wystąpi po miesiącu, po roku czy może po dziesięciu latach od wykonania posadzki. Odpryski mogą być efektem występowania w kruszywie słabych ziaren,minerałów ilastych i zanieczyszczeń organicznych. Bywa też, że winny lub współwinny jest wykonawca, gdy położy żywicę na nie do końca suchym betonie, czy wykona warstwę utwardzającą o zbyt małej grubości. Zdarza się, że wada posadzki jest jedynie pozorna, a ubytki są efektemniewłaściwej eksploatacji i utrzymania, np. wówczas, gdy używa się środków czyszczących o odczynie lekko kwaśnym na betonie wykonanym z zastosowaniem węglanów. Najczęściej jednak diagnozą jest "rak betonu" - sławetna reaktywność alkaliczna. WPolsce są rejony, w których wiadomo, że kruszywo może być reaktywne. Niestety, w przeciwieństwie do drogownictwa, budownictwo kubaturowe nie doczekało się żadnych konkretnych wytycznych dotyczących jakości kruszywa, a panująca na rynku ostra rywalizacja cenowa powoduje, że wykorzystuje się kruszywo o nieustalonej historii, nieprzebadane pod kątem reaktywności alkalicznej i rezygnuje ze stosowania cementów niskoalkalicznych bez wiedzy o reaktywności kruszywa. Reaktywność alkaliczna Reaktywność alkaliczna zachodzi w środowisku wilgotnym, gdy w betonie znajdują się jednocześnie al[...]

Wprowadzanie do obrotu cementów, dodatków typu II i domieszek do betonu


  Z godnie z art. 9, ust. 1 ustawy o wyrobach budowlanych z 16.04.2004 r. (Dz.U. nr 92/2004, poz. 881), aprobaty techniczne mogą być udzielane w przypadku wyrobów budowlanych objętych mandatami Komisji Europejskiej na opracowanie europejskich norm zharmonizowanych lub wy- tycznych do Europejskich Aprobat Technicznych, dla których nie ustanowiono Polskiej Normy wyrobu, albo wyrobów budowla- nych, których właściwości użytkowe, odnoszące się do wyma- gań podstawowych, różnią się istotnie od właściwości określo- nych w Polskiej Normie wyrobu. Wykaz mandatów zamieszczo- ny jest w obwieszczeniu Ministra Infrastruktury z 5 lipca 2004 r. (Monitor Polski nr 32/2004, poz. 571). Na podstawie mandatu M/114 Cement, wapna budowlane i spoiwa hydrauliczne zostały opracowane m.in. następujące normy: ● PN-EN 197-1 Cement - Część 1: Skład, wymagania i kry- teria zgodności dotyczące cementów powszechnego użytku; ● PN-EN 197-4 Cement - Część 4: Skład, wymagania i kry- teria zgodności dotyczące cementów hutniczych o niskiej wy- trzymałości wczesnej; ● PN-EN 413-1 Cement murarski - Część 1: Skład, wyma- gania i kryteria zgodności; ● PN-EN 14216 Cement - Skład, wymagania i kryteria zgod- ności dotyczące cementów specjalnych o bardzo niskim cieple hydratacji; ● PN-EN 14647 Cement glinowo-wapniowy - Skład, wyma- gania i kryteria zgodności; ● PN-EN 15743 Cement supersiarczanowy - Skład, wyma- gania i kryteria zgodności. W normie PN-EN 197-1 zdefiniowano i podano wymagania dotyczące 27 odrębnych wyrobów - cementów pow- szechnego użytku i ich składników. Definicja każdego cemen- tu obejmuje proporcje, w jakich poszczególne składniki są ze- stawiane w celu wytworzenia odrębnych wyrobów w sześciu klasach wytrzymałości. Definicja obejmuje zarówno wymaga- nia, jakie powinny spełniać składniki, jak również wymagania mechaniczne, fizyczne i chemiczne dotyczące cementów oraz klasy wytr[...]

 Strona 1