Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Hanna Sulewska"

Skład chemiczny wybranych preparatów wspomagających rozwój roślin oraz ocena ich działania w uprawie soi DOI:10.15199/62.2017.6.26


  Coraz powszechniejsze stosowanie w praktyce rolniczej i zwiększający się asortyment środków wspomagających rozwój roślin, biostymulatorów i biopestycydów, wymaga równoległych badań nad ich skutecznością i technikami optymalnego stosowania1). Związki organiczne lub mineralne, a także ich mieszaniny, wpływające korzystnie na rozwój roślin lub ich inne procesy życiowe, z wyłączeniem regulatorów wzrostu, będących środkami ochrony roślin w rozumieniu przepisów o ochronie roślin, zalicza się do stymulatorów wzrostu zgodnie z definicją zawartą w ustawie o nawozach i nawożeniu2). Obowiązek stosowania zasad integrowanej ochrony roślin wymusił na polskich producentach rolnych zainteresowanie preparatami bezpiecznymi dla produkowanej żywności i środowiska naturalnego. Tego typu preparaty określane są jako "biostymulatory", choć w krajowym ustawodawstwie wciąż brakuje ich definicji prawnej, a co za tym idzie, ścieżki rejestracji dla tej grupy produktów, dlatego obecnie wciąż rejestrowane są jako środki ochrony roślin albo nawozy, wśród których wyróżnia się "stymulatory wzrostu" lub "środki poprawiające właściwości gleb". Producenci takich preparatów składają wniosek o wydanie pozwolenia na wprowadzenie do obrotu do ministra właściwego do spraw rolnictwa, poparty wynikami badań właściwości fizykochemicznych, chemicznych i biologicznych wprowadzanych środków wraz z opinią o spełnianiu wymagań jakościowych, a także o przydatności do ich stosowania w rolnictwie. Na polskim rynku zarejestrowanych jest obecnie 28 stymulatorów wzrostu, a wśród środków poprawiających właściwości gleb 147 (stan na grudzień 2016 r.), zatem polski producent rolny ma dość szeroki wybór. Wśród grupy stymulatorów wzrostu roślin na liście zarejestrowanych preparatów znajdują się m.in. takie, które zawierają w swoim składzie pierwiastki naturalnie występujące w roślinach w śladowych ilościach (tytan i krzem), działające głównie na procesy fizjologiczne przebiegające w roś[...]

Agrotechniczne i logistyczne aspekty uprawy pszenicy durum w Polsce

Czytaj za darmo! »

Spożycie makaronu w Polsce w ostatnich latach systematycznie rośnie. O ile w 1980 roku statystyczny Polak zjadał zaledwie 1,5 kg, to już w 2002 roku 3 kg a obecnie szacuje się, że jest to ok. 4,5 kg. Niewątpliwie najodpowiedniejszym surowcem do produkcji makaronu jest pszenica gatunku Triticum durum, jednakże aktualnie, głównie ze względów ekonomicznych, zdecydowana większość produkowanego [...]

Wykorzystanie arbuskularnych grzybów mikoryzowych jako bionawozów w kukurydzy DOI:10.15199/62.2018.6.28


  Norman Borlaug, twórca zielonej rewolucji, wskazał na ogromną rolę właściwego odżywienia roślin, mówiąc: Jeżeli wysokowydajne odmiany pszenicy karłowatej i ryżu to katalizatory, które rozpaliły zieloną rewolucję, to nawozy chemiczne stanowią paliwo, które ją napędza. Jednak w ostatnich latach w UE podejmuje się działania na rzecz zrównoważone-go rozwoju rolnictwa i uwzględnia się oddziaływania środowiskowe stosowanych nawozów mineralnych, których wytwarzanie jest także obciążające dla otoczenia. Produkcja nawozów przyczynia się do powstawania odpadów technologicznych często trudnych do utylizacji. Stosowane w rolnictwie nawozy mineralne ulegają wymywaniu i przedostają się do wód podziemnych i powierzchniowych, przyczyniając się do zakwaszenia gleb, co w konsekwencji pogarsza środowisko wzrostu i rozwoju roślin1). Zagrożenia środowiska wynikające ze stosowania nawozów mineralnych, a także innych środków ochrony roślin niezbędnych w rolnictwie, zmuszają do poszukiwania nowych alternatywnych metod i rozwiązań w zakresie poprawy warunków wzrostu i ochrony roślin. Odpowiedzią na te problemy jest realizowanie zaleceń obowiązującej w Polsce już od 2014 r. integrowanej ochrony roślin, w której nad metody chemiczne przedkładać należy zrównoważone metody biologiczne, fizyczne i inne metody niechemiczne, jeżeli zapewniają one zadowalającą ochronę przed organizmami szkodliwymi2). Jednym ze sposobów zmniejszenia ilości stosowanych nawozów mineralnych w rolnictwie, przy jednoczesnym zachowaniu korzystnego wpływu na wzrost i rozwój roślin, jest zastosowanie bionawozów. Zawierają one żywe mikroorganizmy, które zastosowane na nasiona, powierzchnię roślin lub glebę, kolonizują ryzosferę lub zasiedlają wnętrze tkanek roślin, sprzyjając ich wzrostowi poprzez zwiększenie dostępności niezbędnych dla nich podstawowych składników pokarmowych. W zależności od składu mikroorganizmów rozróżnia się bionawozy wiążące azot (Rhizobium, Azotobacter) lub zwiększ[...]

Preparaty zawierające tytan, krzem, bor, cynk i molibden w uprawie łubinu białego i grochu siewnego DOI:10.15199/62.2018.7.30


  Światowy popyt na produkty rolne wciąż wzrasta i istnieje zapotrzebowanie na nowe perspektywiczne rozwiązania w produkcji bezpiecznej żywności. Aby produkować żywność dla rosnącej populacji świata poszukuje się i bada różne metody zwiększania skuteczności nawozów chemicznych. Jednym ze sposobów zwiększania produktywności roślin przy zachowaniu dbałości o środowisko naturalne jest tworzenie nowych produktów nazywanych biostymulatorami, które aktywizują wzrost roślin1). Pojęcie "biostymulator" nie posiada jednoznacznej definicji. Według Posmyk i Szafrańskiej2) biostymulatorami określa się różne nietoksyczne substancje, głównie pochodzenia naturalnego, które poprawiają i stymulują procesy życiowe roślin w sposób odmienny niż nawozy mineralne lub fitohormony, a ich wpływ na rośliny nie jest konsekwencją ich bezpośredniej zdolności do regulowania metabolizmu i ich działanie może być wielokierunkowe. Jankowski i Dubis3) podają, że biostymulatory to substancje biologicznie czynne, zawierające w swym składzie hormony, enzymy, białka, aminokwasy, mikroelementy i inne związki, które stosowane (najczęściej) w małych dawkach uaktywniają procesy przemiany materii, głównie w kierunku wzmożenia rozwoju i wzrostu całej rośliny. Ich podstawowym zadaniem jest uczestniczenie w regulacji procesów życiowych na poziomie komórki, organu lub całego organizmu. W praktyce producenci nawozów oferują coraz częściej nawozy określane mianem stymulatorów wzrostu lub odporności, zawierające w składzie mikroelementy, które działają na procesy metaboliczne, zwiększają wydajność fotosyntetyczną i pobieranie składników mineralnych z gleby oraz odporność roślin na choroby. Aby zapewnić wysoką skuteczność nawozów wprowadza się także do ich składu aminokwasy, surfaktanty oraz inne związki organiczne, które obniżają napięcie powierzchniowe cieczy roboczej, powodując wzrost efektywności pokrycia blaszki liściowej podczas oprysku oraz zwiększenie szybkości i przyswaja[...]

 Strona 1