Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Dorota Małaszkiewicz"

Wpływ dodatku metakaolinitu na wybrane właściwości kompozytów cementowych DOI:10.15199/33.2016.10.08


  W ostatnich latach odnotowuje się coraz większe zainteresowanie wykorzystaniem kalcynowanej gliny w postaci metakaolinitu (ang. metakaolin) jako pucolanowego dodatku do zapraw i betonów, który pozwala na poprawę parametrówmechanicznych i trwałości kompozytów cementowych.Wartykule przedstawiono wyniki badań zaczynów i zapraw, w których cement częściowo zastępowano metakaolinitem. We wszystkich badanych kompozytach zastosowano stały współczynnik w/s = 0,4. Do oceny struktury porowatości zaczynów wykorzystano porozymetrię rtęciową. Słowa kluczowe: dodatek pucolanowy,metakaolinit, porozymetria rtęciowa, struktura porowatości.Wtechnologii betonu dodatki są stosowane w celu poprawy właściwości mieszanki betonowej i stwardniałego betonu, utylizacji odpadówprzemysłowych oraz zmniejszenia zużycia cementu.Materiałem o dużej pucolanowości jest metakaolinit - minerał powstający w procesie prażenia naturalnego kaolinitu Al4 [Si4O10](OH)8 w temperaturze 700 ÷ 900 °C [7]. Wytwarzanie metakaolinitu jest procesem mniej energochłonnym niż produkcja cementu, ponieważ zarówno temperatura, jak i czas wypalania są niższe. Zgodnie z [12]wyprodukowanie jednej tony metakaolinitu pochłania ok. 80% mniej energii niż produkcja cementu. Metakaolinit jest materiałem drobnoziarnistym, którego 99,9% ziaren ma wielkość poniżej 16 μm, przy czym średnia ich wielkość wynosi 3 μm[14]. Jego barwa zależy od surowca zastosowanego w produkcji. Głównymi składnikami metakaolinitu są dwutlenek krzemu (SiO2) i tlenek glinu (Al2O3), które w obecności wody reagują z portlandytem będącym produktem hydratacji cementu, w wyniku czego powstaje żelowa faza C-S-H oraz fazy krystaliczne zawierające glin, takie jak C4AH13, C2ASH8 i C3AH6 [1, 18]. Badania dotyczące rozwoju wytrzymałości zapraw i betonów zawierających metakaolinit potwierdzają, że przy odpowiednimdozowaniu tego dodatku można uzyskać poprawę właściwości mechanicznych, szczególnie we wczesnym [...]

Reaktywność alkaliczna kruszyw ze złóż polodowcowych DOI:10.15199/33.2018.03.05


  Na ogół kruszywa w betonach są chemicznie obojętne, ale niektóre zawierają reaktywneminerały powodujące ekspansję i pękanie betonu. Reakcje alkalia- -kruszywo (ang. AAR Alkali Aggregate Reaction) są uznawane za drugą w kolejności przyczynę (po korozji stali zbrojeniowej) przedwczesnej destrukcji konstrukcji betonowych [3].Wzwiązku z tym należy podejmować działania minimalizujące ryzyko wystąpienia tego zjawiska. Reakcja alkaliów z krzemionką (ASR Alkali Silica Reaction) jest reakcją chemiczną w betonie lub zaprawie między jonami OH-, których źródłemsą wodorotlenki sodu oraz potasu pochodzące z cementu (lub innych źródeł) i obecnymi w niektórych kruszywachminerałami zawierającymi koloidalną lub kryptokrystaliczną krzemionkę (opal, rogowiec, trydymit, chalcedon, mikrokrystaliczny kwarc). Powstający wokół ziaren kruszywa żel krzemionkowy pęcznieje pod wpływem wilgoci i wywiera naprężenia, czego wynikiem jest zarysowanie i uszkodzenie betonu [4, 10]. Przebieg i stopień nasilenia reakcji zależy od: ● rodzaju kruszywa i ilości zawartych w nim reaktywnych form krzemionki; ● uziarnienia kruszywa; ● warunków hydrotermicznych (wilgotność, temperatura) oddziałujących na beton; ● ilości alkaliów w betonie. Stosowanie cementów niskoalkalicznych (Na2Oeq < 0,60%) nie gwarantuje, że beton zawierający kruszywa reaktywne nie ulegnie korozji. Celowe jest określenie granicznej zawartości alkaliów w betonie. Należy uwzględnić alkalia pochodzące nie tylko z cementu, ale również z dodatków, domieszek, niektórych kruszyw oraz [...]

 Strona 1