Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"MARLENA FREITAG"

Wpływ dodatków stopowych (B, Zr, Cr) na strukturę i odporność korozyjną stopów na osnowie fazy międzymetalicznej Fe24Al w środowisku 0,5 M H2SO4


  W pracy przedstawiono wyniki badań odporności na korozję elektrochemiczną stopów na osnowie fazy międzymetalicznej Fe24Al (%wag.) o strukturze typu B2 z różną zawartością mikro- (B-0,008 %, Zr-0,45 %) i makro- (Cr-5,89 %) dodatków stopowych w środowisku 0,5 M H2SO4 w temp. 25°C. Potencjał korozyjny wyznaczony w pomiarach elektrochemicznych dla stopów Fe24Al5,89Cr (Ekor,obl = -565 mV) i Fe24Al0,008B0,45Zr5,89Cr (Ekor,obl = -554 mV) przyjmuje bardziej anodowe wartości w porównaniu do fazy Fe24Al (Ekor,obl = -577 mV). Anodowe zachowanie każdego badanego stopu wykazuje występowanie pasywacji, obserwowane w najszerszym zakresie potencjałów od Epas = -0,25 V do Ekpp = 0,89 V dla stopu zawierającego wszystkie zastosowane dodatki stopowe (B, Zr, Cr). Stop Fe- 24Al0,008B0,45Zr5,89Cr jako jed[...]

Dyfuzja wodoru w fazie międzymetalicznej FeAl w funkcji składu chemicznego


  W pracy przedstawiono wyniki badań fazy międzymetalicznej FeAl o strukturze typu B2 z różną zawartością aluminium (37, 40, 43, 46, 50 %at.). Materiał do badań otrzymano metodą metalurgii próżniowej. Strukturę faz badano stosując metodę dyfrakcji promieni rentgenowskich. Szybkość dyfuzji wodoru wyznaczono za pomocą elektrochemicznej metody pomiaru szybkości przenikania wodoru przez membrany. Mikrostrukturę oraz mikrotwardość fazy FeAl badano przed i po przenikaniu wodoru. Stwierdzono, że wraz ze wzrostem zawartości Al w fazie FeAl maleje wielkość ziarna i wzrasta parametr uporządkowania dalekiego zasięgu, a własności mechaniczne ulegają poprawie. Wyznaczona wartość efektywnego współczynnika dyfuzji wodoru Def przyjmuje wartości rzędu 10-8 cm2·s-1. Sugerowaną przyczyną malejąc[...]

Odporność korozyjna fazy międzymetalicznej FeAl na działanie obojętnej mgły solnej


  W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczących oceny odporności korozyjnej uporządkowanej fazy międzymetalicznej FeAl o różnej zawartości Al (37, 40, 43, 46, 50 %at.) na działanie obojętnej mgły solnej wg normy PN-EN ISO 9227:2007. Przeprowadzono walidację zastosowanej metody badawczej przy użyciu próbek odniesienia ze stali CR4 zgodnie z normą ISO 3574. Produkty korozji usuwano po 48 h ekspozycji za pomocą czyszczenia mechanicznego oraz chemicznego, a następnie określano szybkość ubytku masy próbek na jednostkę powierzchni. Zamieszczono dyskusję źródeł niepewności pomiarowej. Charakterystykę badanej fazy przeprowadzono za pomocą skaningowej mikroskopii elektronowej oraz dyfrakcji promieni rentgenowskich. Stwierdzono, że ze wzrostem zawartości Al w badanej fazie wzrasta jej odporność na działanie obojętnej mgły solnej. Sugerowaną przyczyną takich zmian jest obecność na powierzchni Al2O3 o silnych własnościach barierowych. Słowa kluczowe: faza międzymetaliczna, FeAl, obojętna mgła solna, odporność korozyjna, stal CR4 Corrosion resistance of the FeAl intermetallic phase to effect of neutral salt fog In this work, the results concerning an assessment of corrosion resistance of the ordered FeAl intermetallic phase of different Al content (37, 40, 43, 46, 50 at.%) to effect of neutral salt fog according to PN-EN ISO 9227:2007 standard, were presented. Validation of the applied testing method using CR4 steel standard samples in accordance with ISO 3574 standard, was carried out. Corrosion products were removed after exposure of 48 h using mechanical and chemical cleaning, and then, the rate of mass loss per surface unit, was determined. Discussion on sources of measurement uncertainty was presented. Characteristics of the investigated phase was realized using scanning electron microscopy and X-ray diffraction. It was ascertained that with increase in Al content in the tested phase its resistance to effect of neutral salt fog increases. [...]

Wpływ niskotemperaturowego procesu jarzeniowego azotowania i tlenoazotowania na mikrostrukturę i efekt pamięci kształtu stopów Ni-Ti

Czytaj za darmo! »

Stopy Ni-Ti o składzie chemicznym zbliżonym do równoatomowego, wykazujące efekt pamięci kształtu, są znane z licznych zastosowań w medycynie. Takie właściwości jak efekt pamięci kształtu, a w szczególności pseudosprężystość, otwierają szerokie możliwości ich zastosowania jako biomateriału w ortopedii, protetyce stomatologicznej, chirurgii szczękowo-twarzowej oraz chirurgii naczyń bądź narządów wewnętrznych [1, 2]. Jednakże zastosowanie stopów Ni-Ti na długoterminowe implanty budzi wątpliwości ze względu na możliwość wystąpienia zjawisk korozji lub metalozy [3]. Dlatego w celu poprawy biokompatybilności, powierzchnia stopów Ni-Ti jest pokrywana warstwami m.in. tlenków [4÷6] i azotków tytanu [7÷9], lub warstwami diamentopodobnymi [10]. Jedną z perspektywicznych metod wytwarzania tych warstw jest technika jarzeniowa. Metoda ta pozwala na wytworzenie na powierzchni stopów cienkich, elastycznych warstw azotkowych lub tlenkowo-azotkowych poprawiających biokompatybilność stopów Ni-Ti [11, 12]. Jednocześnie zastosowanie tej metody do modyfikacji powierzchni stopu Ni-Ti wymaga znacznego podwyższenia temperatury, co może prowadzić do rozkładu fazy macierzystej β na fazy równowagowe, takie jak Ni3Ti, czy Ti2Ni. Istnieje więc możliwość wystąpienia takich zmian w mikrostrukturze stopów Ni-Ti, które będą miały negatywny wpływ na przebieg odwracalnej przemiany martenzytycznej, odpowiedzialnej za zjawisko pamięci kształtu oraz właściwości nadsprężyste tych stopów [13, 14]. W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu procesu niskotemperaturowego jarzeniowego azotowania i tlenoazotowania na mikrostrukturę stopów Ni-Ti, przebieg przemiany martenzytycznej, a także jednokierunkowy efekt pamięci kształtu i efekt nadsprężystości. MATERIAŁ I METODYKA BADAŃ Warstwy azotkowe i tlenkowo-azotkowe tytanu wytwarzano na powierzchni stopu Ni-Ti o składzie chemicznym zbliżonym do równoatomowego (50,6% at. Ni), wyprodukowanego przez firmę AMT (Belgia). Ta[...]

 Strona 1