Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Irena Szczygieł"

Phosphogypsum. The possibilities of the use. Fosfogips. Możliwości wykorzystania


  A review, with 52 refs., of compns. of phosphogypsum and its uses in building industry, agriculture, and polymer processing. Fosfogips. Fosfogips (PG) jest trudnym do zagospodarowania odpadowym produktem procesu otrzymywania ekstrakcyjnego kwasu fosforowego. Ze względu na znaczne ilości PG powstające w toku tego procesu (5 t PG/1 t H3PO4), konieczne jest znalezienie możliwości jego wykorzystania. Problem ten nie został dotąd rozwiązany ani pod względem badawczym, ani technologicznym. Przedstawiono przegląd prac dotyczących metod wykorzystania fosfogipsu.Pierwszym etapem procesu produkcji nawozów fosforowych jest otrzymywanie kwasu fosforowego(V). Surowcem o znaczeniu gospodarczym są fosforyty i/lub apatyty. Fosforyty to skały osadowe, które są głównym źródłem fosforu w przyrodzie i podstawowym surowcem do produkcji nawozów mineralnych. Z mineralogicznego punktu widzenia składają się głównie z fluoroapatytu [Ca10F2(PO4)6·CaCO3], getytu FeO(OH) i kwarcu SiO2, z niewielkimi domieszkami fosforanów glinu, anatazu TiO2, magnetytu Fe3+(Fe2+Fe3+)O4, monacytu (Ce, La, Nd, Th, Y, Pr)[PO4] i barytu BaSO4 1). Zawierają również metale ciężkie, takie jak Cd i Ni, oraz pierwiastki radioaktywne 238U i 232Th2). Najwięcej fosforanów, bo aż 70% zawierają skały magmowe z grupy apatytów3). Apatyty zawierają także znacznie więcej pierwiastków ziem rzadkich niż fosforyty. W celu otrzymania kwasu fosforowego(V) rudy fosforanowe są przetwarzane metodą termiczną lub metodą mokrą. Szeroko stosowana metoda mokra dwuwodzianowa otrzymywania ekstrak-cyjnego kwasu fosforowego polega na roztwarzaniu rudy w kwasie siarkowym(VI). Ogolny zapis tego procesu przedstawia rownanie: Ca5F(PO4)3 + 5H2SO4 + 10H2O ?¨ 3H3PO4 + 5CaSO4?E2H2O + HF Metoda mokra jest bardzo korzystna ze wzgl.dow ekonomicznych, [...]

Characterization of electrodeposited Ni-Mo alloy coatings with different molybdenum contents DOI:10.15199/40.2015.11.10


  Ni-Mo alloy coatings were prepared by electrodeposition from citrate solution with pH 4.5 and different molybdate concentrations. The influence of the chemical composition of the Ni-Mo alloy on the surface morphology, structure and properties of the deposit was examined. It was observed that the coatings surface morphology changed from polyhedral to cauliflower as the molybdenum content in the deposit increased from 8.9 to 22.4 wt.%. XRD analyses revealed that all the studied coatings were characterized by the nanocrystalline, FCC single phase structure. The crystallite size (estimated from X-ray line broadening) decreased when the Mo content in the alloy was increased. The corrosion resistance of the Ni-Mo deposits was evaluated by potentiodynamic polarization measurements. It was concluded that the corrosion properties of the studied coatings depended on two contradicting factors: crystallite size and chemical composition of the Ni-Mo alloy. The microhardness of the studied coatings was improved by an increase in the molybdenum content, which was related to a crystallite size refinement. Keywords: Ni-Mo alloys, electrodeposition, corrosion resistance, microhardness Charakterystyka elektrolitycznych powłok stopowych Ni-Mo o różnych zawartościach molibdenu W pracy przeprowadzono badania dotyczące powłok stopowych Ni-Mo otrzymanych metodą elektrolityczną z kąpieli cytrynianowych zawierających różne stężenia molibdenianu sodu. Określono wpływ składu chemicznego powłok na ich morfologię powierzchni, strukturę, właściwości korozyjne oraz mikrotwardość. Morfologia powierzchni badanych powłok zależy w znacznym stopniu od zawartości molibdenu w stopie. Powłoka zawierająca 9% masowych Mo zbudowana jest z ziaren wielościennych, natomiast stopy o wyższej zawartości Mo (14 oraz 22% masowe) charakteryzują się globularną morfologią powierzchni. Na podstawie analizy XRD stwierdzono, iż wszystkie badane powłoki są nanokrystaliczne, jednofazowe o struktur[...]

Odporność korozyjna stopowych powłok niklowych otrzymywanych metodą bezprądową


  Największe znaczenie praktyczne w grupie powłok bezprądowych mają pokrycia Ni-P. Odznaczają się one dużą odpornością na korozję oraz dobrą odpornością na ścieranie. Wprowadzenie trzeciego składnika do bezprądowych powłok niklowo-fosforowych zmienia ich właściwości i pozwala uzyskać powłoki o wysokich parametrach technicznych. W ten sposób otrzymuje się powłoki stopowe typu Ni-X-P, gdzie X to np. Cu, Co, W, Fe, Mn, Mo, Cr, Re, Zn, Sn. Z danych literaturowych wynika, że powłoki Ni-Cu-P są wytrzymałe na działanie wysokiej temperatury, odporne na korozję i lutowne. Wprowadzenie Co i Fe w matrycę Ni-P nadaje powłokom własności magnetyczne. Do powłok chroniących przed korozją należą Ni-Zn-P, Ni-Sn-P, Ni-Mo-P, przy czym powłoki Ni-Mo-P wykazują dodatkowo dużą twardość i odporność na wysoką temperaturę. Stosuje się je jako termicznie trwałe oporniki. Powłoki Ni-Sn-P to pokrycia dekoracyjne, używane również jako warstwy w obwodach drukowanych. Zawartość dodatkowego metalu w powłoce zależy od stężenia jego jonów w roztworze oraz od parametrów osadzania i waha się od kilku do kilkunastu procent masowych. W artykule opisano i porównano właściwości antykorozyjne, otrzymanych metodą bezpradową, stopowych powłok niklowych - trój- i czteroskładnikowych. Podano również dane analizy rynkowej dotyczącej przemysłowego zastosowania pokryć stopowych na osnowie Ni-P w ochronie antykorozyjnej. Słowa kluczowe: odporność na korozję, Ni-P, stopowe powłoki niklowe Corrosion resistance of electroless nickel alloys The most important signifi cance in electroless deposition of metals have Ni-P coatings. They are characterized by excellent corrosion and wear resistance. Introduction of additional metal improves technical parameters of Ni-P. Various types of alloys are obtained in this way, for instance Ni-Co-P, Ni-Cu-P, Ni-W-P, Ni-Fe-P, Ni-Re-P, Ni-Mo-P, Ni-Zn-P, Ni-Sn-P. According to the literature data it is known that the Ni- Cu-P layers are thermal- and cor[...]

Electrochemical impedance spectroscopy of Ni-Mo alloy coatings in 0.5 M NaCl solution DOI:10.15199/40.2017.4.2


  The corrosion resistance of Ni-Mo (11÷32 wt% Mo) alloy coatings during 72 h exposure in 0.5 mol·dm-3 solution of NaCl was investigated by means of EIS method. The highest corrosion resistance (charge transfer resistance >12 kΩ·cm2) among all investigated coatings was measured for Ni-Mo coatings with higher molybdenum content (21÷32 wt%). However, after 48-60 h of immersion, visible micro cracks appeared in Ni-28 wt% Mo and Ni-32 wt% Mo alloy coatings, probably due to the significant internal stresses. This phenomenon was observed especially for Ni-32 wt% Mo coating, and it was accompanied by an abrupt decrease in a charge transfer resistance from 8.7 to 2.7 kΩ·cm2 after 5 and 24 h, respectively. According to EIS results, coating containing 21 wt% Mo offers the best protective properties towards steel substrate. This may be associated with the existence of a compact, tight and very thin passive layer which does not undergo damage during exposure. Keywords: Ni-Mo coating; passive layer; electroplating, SEM, EIS Metodą EIS zbadano odporność na korozję powłok Ni-Mo (11÷32% mas. Mo) w czasie 72 h ekspozycji w 0,5 mol·dm-3 roztworze NaCl. Najwyższą odpornością na korozję (rezystancja przeniesienia ładunku >12 kΩ·cm2), spośród wszystkich zbadanych powłok, charakteryzowały się powłoki Ni-Mo o zawartości 21÷32% mas. molibdenu. Zauważono jednak, że po 36÷60 h ekspozycji, na powierzchni powłok Ni-28% mas. Mo oraz Ni-32% mas. Mo pojawiły się widoczne pęknięcia, których przyczyną są najprawdopodobniej duże naprężenia wewnątrz powłok. To zjawisko było szczególnie wyraźne w przypadku powłoki Ni-32% mas. Mo, bowiem towarzyszył mu gwałtowny spadek rezystancji przeniesienia ładunku z 8,7 do 2,7 kΩ·cm2 po odpowiednio 5 i 24 h ekspozycji. Zgodnie z wynikami pomiarów metodą EIS, powłoka Ni-Mo zawierająca 21% mas. Mo zapewnia najlepsze właściwości ochronne podłoża stalowego, pomimo nieznacznie niższej[...]

 Strona 1