Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"ANNA BIAŁECKA"

Zmiany w technologii cynkowania zanurzeniowego w Polsce od początku XXI wieku


  1. Wstęp Cynkowanie zanurzeniowe jest procesem polegającym na utworzeniu stopu cynku i stali na powierzchni elementów. Odbywa się to poprzez zanurzenie w naczyniu z ciekłym cynkiem elementu stalowego. Z tego punktu widzenia właściwie w technologii samego cynkowania niewiele można zmienić, a jednak od lat trwają badania mające na celu usprawnienie samego procesu, poprawę jakości powłoki, a także lepsze umiejscowienie procesu w środowisku. Pytanie brzmi: czy wszystkie zmiany rzeczywiście pozytywnie wpływają na efekt końcowy jakim jest powłoka i czy część proponowanych innowacji technologicznych tak naprawdę nie wpływa lub wręcz ma negatywny wpływ na właściwości powłoki cynkowej? 2. Rozwój przemysłu cynkowniczego Do połowy lat 90. XX wieku cynkowanie zanurzeniowe było traktowane jako część procesu technologicznego związanego z wytwarzaniem określonych konstrukcji stalowych. W większości cynkownie były wydziałami zakładów produkujących konstrukcje stalowe, np. ówczesnych Mostostali (Siedlce,Wrocław), ZUGIL-u Wieluń, dużych stoczni (gdańskiej, szczecińskiej) itd. Wielkość wanien cynkowniczych była dostosowana do produktów fi rmy macierzystej. Większość wanien z tego okresu miało długość 5 do 7 metrów a szerokość do jednego metra. Piece cynkownicze ogrzewano gazem, ale było również kilka wanien ogrzewanych węglem. Ciekawostką była również cynkownia, w której wannę usytuowano w wiacie, czyli praktycznie na wolnym powietrzu. Trwałość niektórych wanien wynosiła 3-4 miesiące. Stosowane technologie często opierały się na wręcz autorskich projektach ówczesnych kierowników cynkowni. Niemałym wyzwanie musiało być np. cynkowanie w wannach opalanych węglem, w których temperatura cynku mogła różnić się o kilkadziesiąt stopni od z[...]

 Strona 1