Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Artur Łagosz"

Szybkość karbonatyzacji cementów CEM V/A i CEM V/B w zaprawach o różnym stosunku W/C, w odniesieniu do cementu CEM II/B-V


  268 Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 3. Wyniki badań W oparciu o wyniki pomiarów głębokości strefy skarbonatyzowanej po różnym czasie przebywania próbek w komorze klimatycznej, wyznaczono wartości współczynników szybkości karbonatyzacji K, wykorzystując zależność: D = K t0,5 (1) gdzie: D - głębokość strefy skarbonatyzowanej, mm; K - współczynnik szybkości karbonatyzacji, mm/rok0,5; t - czas ekspozycji, rok. Parametr K wyznaczono dla każdej zaprawy cementowej o różnym stosunku W/C, a wyniki przedstawiono na rysunku 1. Prezentowane wyniki to punkty, które dla danej grupy zapraw (rodzaj cementu i warunki dojrzewania) połączono liniami w celu zobrazowania relacji pomiędzy cementami, w tym z uwzględni[...]

Przyczepność różnych typów zapraw do powszechnie stosowanych materiałów ściennych

Czytaj za darmo! »

Artykuł zawiera wyniki badań przyczepności tradycyjnych zapraw murarskich i tynkarskich oraz gotowych suchych zapraw cienkowarstwowych do podłoża silikatowego. Badania te zostały wykonane przez autorów na podstawie zlecenia Sekcji Silikatów Związku Producentów Ceramiki Budowlanej i Silikatów w 2007 i 2008 r. przy znaczącym wsparciu mgr inż. Włodzimierza Babika.Artykuł został przygotowany do druku jeszcze w 2008 r. i był przewidziany do publikacji w "Materiałach Budowlanych" 4/2009. Jednak ze względów technicznych jest opublikowany w majowym wydaniu. W celach porównawczych parametr przyczepności omawianych zapraw został również określony w stosunku do innych, obecnie popularnie stosowanych, materiałów ściennych, takich jak cegła ceramiczna, beton zwykły i beton komórko[...]

Nowe zaprawy naprawcze do rekonstrukcji cegieł i spoinowania

Czytaj za darmo! »

Do najbardziej istotnych zadań konserwatorów zajmujących się rekonstrukcją murów ceglanych i spoinowania należy nie tylko określenie głębokości i charakteru zmian destrukcyjnych, ale także określenie ich przyczyn, wskazanie metody wzmocnienia stref osłabionych oraz uzupełnienia istniejących ubytków. Obecnie użytkowane zaprawy uzupełniające do rekonstrukcji cegieł i spoinowania dobierane są [...]

Nowa, nieniszcząca metoda diagnostyki procesów korozyjnych na konstrukcjach żelbetowych DOI:10.15199/40.2017.12.1


  Zagrożenie korozyjne infrastruktury budowlanej we fragmentach bazujących na elementach żelbetowych stanowi istotny problem społeczno- gospodarczy o zasięgu globalnym. Coroczne straty spowodowane korozją elementów żelbetowych w Polsce można liczyć w dziesiątkach/ setkach (zależnie od źródła danych) milionów złotych, a w skali Europy i świata wielokrotnie więcej [20]. Obecnie stosowane metody diagnostyczne mają przede wszystkim charakter inwazyjny i niszczący [3, 26]. Istnieje szereg metod, które z natury nie są niszczące np. metody elektrochemiczne, jednak ich stosowanie na obiektach rzeczywistych pozostaje do tej pory pod znakiem zapytania. Jednym z istotnych parametrów pomiarowych, który można powiązać z szybkością procesu korozji jest gęstość prądu korozyjnego [1, 22]. Jego wykorzystanie posiada jednak duże ograniczenia, po pierwsze wymaga znajomości pola powierzchni badanego pręta zbrojeniowego, a po drugie zakłada, że korozja pręta jest równomierna (nie występują lokalne ogniska korozyjne i/lub np. korozja wżerowa) [7]. Stosowane do tej pory rozwiązania komercyjne wykorzystują koncepcję tzw. "guard ring electrode", której celem jest ograniczenie zasięgu polaryzacji pręta zbrojeniowego i tym samym powierzchni elektrody, z której pochodzi sygnał. Koncepcja ta posiada jednak ograniczenia [7]. Stosowane aktualnie rozwiązania komercyjne w zakresie elektrochemicznych metod badań korozji żelbetu sprowadzają się do kilku wariantów: 1. Pomiar potencjału stacjonarnego. Jest to metoda normowa [19]. Pomiar może być realizowany punktowo lub w sposób zautomatyzowany i prezentowany w postaci tzw. map potencjału (przykładowe rozwiązania komercyjne: [10, 11, 14]). 2. Pomiar oporności otuliny. Powszechnie stosowane są dwie metody: dwu i czteroelektrodowa - metoda Wennera [23]. Przykładowe rozwiązania komercyjne przedstawiono w [13, 15]. 3. Pomiar krzywych polaryzacji i wyznaczenie na tej podstawie gęstości prądu korozyjnego. Metoda liniowej[...]

 Strona 1