Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Pasierb"

Elektrochemiczny sensor amoniaku

Czytaj za darmo! »

Przedmiotem badań był elektrochemiczny sensor amoniaku, w którym użyto Ba(Ce1-xTizYx-z)O3 jako elektrolitu stałego. Przeprowadzone badania analizy termicznej oraz dyfrakcji rentgenowskiej pozwoliły na określenie optymalnej metody preparatyki oraz warunki spiekania elektrolitu. Mikrostrukturę elektrolitu wyznaczono stosując mikroskopię elektronową. Skonstruowany sensor amoniaku stanowi ogniwo stałe, w którym elektrodami są warstwy porowatej platyny. Pomiary charakterystyk sensorowych posłużyły do wyznaczenia podstawowych parametrów sensora oraz określenia mechanizmu jego działania. Abstract. An ammonia gas sensor was constructed with the high temperature proton conducting barium cerate doped with titanium and yttrium, Ba(Ce0.95Ti0.05)0.90Y0.1O3, as a solid electrolyte. It was prepared by solid state reaction. Preparation conditions were determined by means of the differential thermal analysis (DTA), thermogravimetry (TG) as well as mass spectrometry (MS). Chemical and phase composition and microstructure were determined using X-ray diffraction (XRD) and scanning electron microscopy (SEM). According to the XRD analysis, the product was homogenous and crystallized in orthorhombic Pmcn structure. Scanning electron microscopy (SEM) revealed that it is composed from uniform grains of the 0.5 - 1.5 m dimension. The sensor manufacture consisted of several steps. Firstly, the powder of Ba(Ce0.95Ti0.05)0.90Y0.1O3 was pressed in pellet die (100 MPa) and calcined at 1200oC for 24 hrs. The obtained materials were crushed, milled, formed in pellet die and isostatically pressed at 250 MPa and sintered at 1500oC for 24 hrs in air atmosphere. Then, both sides of polished pellet were covered with Pt paste ( provided by Demetron), dried at 100oC for 1 h and fired at 850oC for 2 hrs, after cooling down the pellet was attached to Al2O3 tube using the ceramic binder (Cerambond 885/516) to allow the separation of both electrode compartments during the sensor opera[...]

Detekcja gazowego chloru przy użyciu ogniwa elektrochemicznego z elektrolitem stałym 8YSZ


  Jednym z podstawowych wymogów bezpieczeństwa w zakładach pracy, w których stosowany jest gazowy chlor, jest ciągła kontrola jego zawartości w powietrzu. Niezbędnymi elementami systemu kontroli są sensory i detektory o wystarczająco wysokich parametrach użytkowych [1, 2]. W literaturze opisano potencjometryczne sensory chloru, w których jonowe związki chloru zostały wykorzystane jako elektrolity stałe lub jako materiały na elektrody gazoczułe [3-5]. Przykładem sensora, który pozwala określać zawartość Cl2 w powietrzu dla stężeń 1…100 ppm, jest ogniwo elektrochemiczne zbudowane w oparciu o tlenek cyrkonu domieszkowany magnezem (MSZ) [6]. Tlenek cyrkonu jest cenionym elektrolitem stałym z uwagi na stabilność termiczną, mechaniczną i chemiczną oraz wysokie przewodnictwo jonowe i gazoszczelność. Najwyższe przewodnictwo jonowe materiału można uzyskać przez domieszkowanie tlenkiem itru w stosunku 0,92ZrO2-0,08Y2O3 (8YSZ). W opisanych urządzeniach jako fazy gazoczułe wykorzystano KCl, BaCl2 oraz mieszaninę BaCl2-KCl-MgO. Urządzenia wyka[...]

Nowa, nieniszcząca metoda diagnostyki procesów korozyjnych na konstrukcjach żelbetowych DOI:10.15199/40.2017.12.1


  Zagrożenie korozyjne infrastruktury budowlanej we fragmentach bazujących na elementach żelbetowych stanowi istotny problem społeczno- gospodarczy o zasięgu globalnym. Coroczne straty spowodowane korozją elementów żelbetowych w Polsce można liczyć w dziesiątkach/ setkach (zależnie od źródła danych) milionów złotych, a w skali Europy i świata wielokrotnie więcej [20]. Obecnie stosowane metody diagnostyczne mają przede wszystkim charakter inwazyjny i niszczący [3, 26]. Istnieje szereg metod, które z natury nie są niszczące np. metody elektrochemiczne, jednak ich stosowanie na obiektach rzeczywistych pozostaje do tej pory pod znakiem zapytania. Jednym z istotnych parametrów pomiarowych, który można powiązać z szybkością procesu korozji jest gęstość prądu korozyjnego [1, 22]. Jego wykorzystanie posiada jednak duże ograniczenia, po pierwsze wymaga znajomości pola powierzchni badanego pręta zbrojeniowego, a po drugie zakłada, że korozja pręta jest równomierna (nie występują lokalne ogniska korozyjne i/lub np. korozja wżerowa) [7]. Stosowane do tej pory rozwiązania komercyjne wykorzystują koncepcję tzw. "guard ring electrode", której celem jest ograniczenie zasięgu polaryzacji pręta zbrojeniowego i tym samym powierzchni elektrody, z której pochodzi sygnał. Koncepcja ta posiada jednak ograniczenia [7]. Stosowane aktualnie rozwiązania komercyjne w zakresie elektrochemicznych metod badań korozji żelbetu sprowadzają się do kilku wariantów: 1. Pomiar potencjału stacjonarnego. Jest to metoda normowa [19]. Pomiar może być realizowany punktowo lub w sposób zautomatyzowany i prezentowany w postaci tzw. map potencjału (przykładowe rozwiązania komercyjne: [10, 11, 14]). 2. Pomiar oporności otuliny. Powszechnie stosowane są dwie metody: dwu i czteroelektrodowa - metoda Wennera [23]. Przykładowe rozwiązania komercyjne przedstawiono w [13, 15]. 3. Pomiar krzywych polaryzacji i wyznaczenie na tej podstawie gęstości prądu korozyjnego. Metoda liniowej[...]

 Strona 1