Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Jan Deja"

Chemiczne i mikrostrukturalne uwarunkowania odporności betonu na działanie środowiska chlorkowego i siarczanowego


  Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 339 czasu z komory A następuje dyfuzja jonów chlorkowych przez badaną próbkę do komory B. Po określonym czasie zawartość jonów chlorkowych w komorze B jest mierzona. Pozorny współczynnik dyfuzji jonów chlorkowych został wyznaczony na podstawie pomiarów zmian stężenia jonów chlorkowych. Obliczeń dokonano na podstawie pierwszego prawa Ficka [9], przy założeniu, że stężenie NaCl w komorze A było stałe i wynosiło (Co = 215 g/dm3). 3. Materiały W badaniach wykorzystano popioły denne z pieca fl uidalnego z elektrociepłowni odpowiednio K - Katowice oraz T - Turoszów. Analiza XRD popiołów wykazała, że głównymi fazami krystalicznymi są: kwarc, anhydryt, kalcyt, tlenek wapnia. W tablicy 1. przedstawiono skład chemiczny użytych popiołów. Obserwacje dokonane za pomocą mikroskopu skaningowego wykazały, że popioły nie zawierały kulistych cząstek (cenosfer). Obserwowana powierzchnia ziaren popiołu była bardzo nierówna i chropowata. W celu uzyskania właściwego wypełnienia form użyto plastyfi katora Liquol BV 18 oraz superplastyfi katora Glenium SKY 591. Gdy ilość popiołu w zaprawie wynosiła 30%, mieszanina tych dwu upłynniaczy została zastosowana. W prezentowanych badaniach użyto następującego systemu oznaczania prób[...]

Wpływ rodzaju popiołu lotnego na właściwości spoiw popiołowo- -cementowych aktywowanych alkalicznie


  Koncepcja zrównoważonego rozwoju jest coraz bardziej popularyzowana w zagadnieniach budownictwa. Przy obecnym poziomie technologicznymi bogatej wiedzy materiałowej, inżynierowie budownictwa mogą projektować konstrukcje budowlane, wykorzystując innowacyjne, ekologiczne i trwałe materiały budowlane. Obecnie najpopularniejszym materiałembudowlanymjest beton, którego głównym składnikiem jest cement portlandzki. W 2011 r. w Polsce produkcja cementu osiągnęła rekordowy wynik 18,6 mln t [6]. Niestety, wytwarzanie tego spoiwa wiąże się z wysokimi nakładami energetycznymi oraz dużą emisją CO2 i NOx. Jest to jeden z wielu powodów, dla których prowadzi się intensywne badania nad spoiwami bez udziału klinkieru lub o niskiej jego zawartości. Spoiwa takie mogłyby w pełni wpisać się w koncepcję zrównoważonego rozwoju, ze względu na zużycie do ich produkcji odpadów przemysłowych o dużej zawartości SiO2 orazAl2O3, takich jak popiół lotny czy żużel wielkopiecowy [7]. Właściwości wiążące tych spoiw są rezultatem reakcji chemicznej z aktywatorem alkalicznym, podczas której dochodzi do transformacji całkowicie lub częściowo amorficznych i/lubmetastabilnych struktur w glinokrzemianowy żel. Badanie nad tego typu spoiwami zapoczątkował w 1907 r. Kuhl [4], a kontynuował w 1940 r. belgijski naukowiec - Purdon. Przeprowadził on szerokie badania nad aktywacją granulowanego żużla wielkopiecowego roztworami różnych alkaliów, otrzymując w rezultacie hydrauliczny materiał o krótkim czasie wiązania [7]. W Polsce pierwsze próby otrzymania bezklinkierowego spoiwa na bazie żużla podjęte zostały w 1972 r. na AGH przez Małolepszego i Derdacką-Grzymek [2]. Natomiast w 1977 r. Stok i Derdacka- -Grzymek, jako pierwsi na świecie, otrzymali spoiwo na bazie popiołu lotnego, opisując jednocześnie [...]

Idee kształtujące innowacyjne wyzwania techniki budowlanej DOI:10.15199/33.2017.07.09


  Myślą przewodnią części problemowej zbliżającej się 63. Konferencji Naukowej Komitetu Inżynierii Lądowej iWodnej PolskiejAkademii Nauk oraz Komitetu Nauki Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, organizowanej w tym roku przez Instytut Techniki Budowlanej, będą Innowacyjne wyzwania techniki budowlanej. W ten sposób, na legitymującym się przeszło sześćdziesięcioletnią tradycją forumnaukowyminżynierów i techników budownictwa, podjęta zostanie kolejna próba zdefiniowania paradygmatu rozwoju budownictwa i ukazania budownictwa opartego na wiedzy. Temu celowi ma służyć zdefiniowanie innowacyjności w budownictwie, jej specyfiki, uwarunkowań, ograniczeń i możliwości. Zaproszona przez organizatorówGrupaEdytorska, pod kierunkiem prof. Lecha Czarneckiego, Sekretarza Naukowego Instytutu TechnikiBudowlanej, opracowała programczęści problemowej,wybrała 6 obszarów konferencyjnych rozważań i ich moderatorów. Są to: ● obiekt budowlany - aspekty środowiskowe i społeczne; prof. Kazimierz Furtak; ● budynki i energia; prof. Edward Szczechowiak; ● konstrukcje budowlane; dr hab. Anna Halicka, prof. PL; ● przegrody budowlane; dr inż. Krzysztof Kuczyński; ● inżynieria materiałów budowlanych; prof. Jacek Śliwiński; ● inżynieria przedsięwzięć budowlanych; prof. Oleg Kapliński. Jak widać z tego zestawienia, wybrane obszary tematyczne wyznaczają uwarunkowania innowacji (użytkownik, środowisko, efektywność energetyczna), przedstawiają głównego adresata tych działań (konstrukcje budowlane i przegrody jako szczególny element budowlany) oraz wskazują te obszary dyscypliny naukowej budownictwo, w których można się obecnie dopatrzyć największego potencjału innowacyjnego, a mianowicie inżynierię materiałówbudowlanych i inżynierię przedsięwzięć budowlanych.Moderatorzy z kolei zwrócili się do wybitnych autorytetów z dziedziny budownictwa o opracowanie referatów generalnych w poszczególnych obszarach tematycznych[...]

Idee kształtujące innowacyjne wyzwania techniki budowlanej DOI:10.15199/33.2017.07.10


  Opracowanie to powstało w przeświadczeniu, że idee poprzedzają i kreują innowacje. Innowacje zaś sprzyjają rozwojowi i budowaniu przewagi konkurencyjnej. Mamy nadzieję, że przedstawione rozważania przyniosą wiele inspiracji. Inżynieria materiałów budowlanych Pojęcie materiałów budowlanych obejmuje współcześnie niezwykle liczną i bardzo zróżnicowaną grupę tworzyw, których dominujące właściwości determinują główne kierunki zastosowania. Niektóre z nich są tradycyjnie stosowane od wielu wieków czy nawet tysiącleci. Inne pojawiały się sukcesywnie w wyniku postępu technicznego, zazwyczaj w innych dziedzinach ludzkiej działalności niż budownictwo. Wyroby budowlane można umownie sklasyfikować w pięciu podstawowych grupach: konstrukcyjne; izolacyjne; wypełniające i wykończeniowe oraz instalacyjne. W dalszej części artykułu przedstawione zostaną różne aspekty innowacyjności i związane z nimi perspektywy rozwoju dwóch głównych i chyba najważniejszych grup wyrobów: konstrukcyjnych i izolacyjnych. Wiele cennych informacji na temat innowacyjnych wyzwań stojących przed inżynierią materiałów budowlanych znaleźć można w przeglądowej pracy L. Czarneckiego [4]. Za typowych reprezentantów materiałów konstrukcyjnych należy uznać dominujące w budownictwie betony cementowe, a także inne tworzywa betonopodobne wykonane na bazie cementu. Materiały te w całej swojej historii, a przede wszystkimw ostatnich kilku dekadach, poddawane są korzystnymmodyfikacjom[14]. Efektem tego są wprowadzone już tzw. betony nowej generacji (wysokowartościowe i ultra wysokowartościowe, samozagęszczalne, fibrobetony itp.). Tworzywa te zawdzięczają rozwój coraz lepszemu poznawaniu narzędzi i mechanizmów pozwalających na uzyskiwanie nowych właściwości użytkowych, co w następstwie pozwala na ciągłe poszerzanie ich funkcjonalności.Wzwiązku z tym, że są typowymi kompozytami [2], ich właściwości zależą od właściwości i współdziałania (synergii) składników, w tym przede wszys[...]

Nowa, nieniszcząca metoda diagnostyki procesów korozyjnych na konstrukcjach żelbetowych DOI:10.15199/40.2017.12.1


  Zagrożenie korozyjne infrastruktury budowlanej we fragmentach bazujących na elementach żelbetowych stanowi istotny problem społeczno- gospodarczy o zasięgu globalnym. Coroczne straty spowodowane korozją elementów żelbetowych w Polsce można liczyć w dziesiątkach/ setkach (zależnie od źródła danych) milionów złotych, a w skali Europy i świata wielokrotnie więcej [20]. Obecnie stosowane metody diagnostyczne mają przede wszystkim charakter inwazyjny i niszczący [3, 26]. Istnieje szereg metod, które z natury nie są niszczące np. metody elektrochemiczne, jednak ich stosowanie na obiektach rzeczywistych pozostaje do tej pory pod znakiem zapytania. Jednym z istotnych parametrów pomiarowych, który można powiązać z szybkością procesu korozji jest gęstość prądu korozyjnego [1, 22]. Jego wykorzystanie posiada jednak duże ograniczenia, po pierwsze wymaga znajomości pola powierzchni badanego pręta zbrojeniowego, a po drugie zakłada, że korozja pręta jest równomierna (nie występują lokalne ogniska korozyjne i/lub np. korozja wżerowa) [7]. Stosowane do tej pory rozwiązania komercyjne wykorzystują koncepcję tzw. "guard ring electrode", której celem jest ograniczenie zasięgu polaryzacji pręta zbrojeniowego i tym samym powierzchni elektrody, z której pochodzi sygnał. Koncepcja ta posiada jednak ograniczenia [7]. Stosowane aktualnie rozwiązania komercyjne w zakresie elektrochemicznych metod badań korozji żelbetu sprowadzają się do kilku wariantów: 1. Pomiar potencjału stacjonarnego. Jest to metoda normowa [19]. Pomiar może być realizowany punktowo lub w sposób zautomatyzowany i prezentowany w postaci tzw. map potencjału (przykładowe rozwiązania komercyjne: [10, 11, 14]). 2. Pomiar oporności otuliny. Powszechnie stosowane są dwie metody: dwu i czteroelektrodowa - metoda Wennera [23]. Przykładowe rozwiązania komercyjne przedstawiono w [13, 15]. 3. Pomiar krzywych polaryzacji i wyznaczenie na tej podstawie gęstości prądu korozyjnego. Metoda liniowej[...]

 Strona 1