Wyniki 1-10 spośród 27 dla zapytania: authorDesc:"LIDIA ADAMCZYK"

Zastosowanie powłok kompozytowych na bazie poli(3,4-etylenodioksytiofenu), kwasu krzemododekawolframowego i kwasu 4-benzopirolowego do ochrony stali X20Cr13 przed korozją


  W pracy przedstawiono wyniki badań nad ochroną stali nierdzewnej za pomocą powłoki kompozytowej. Powłokę składającą się z poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT) kwasu krzemododekawolframowego (SiW12) i kwasu 4-benzopirolowego (PyBA) osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwa-szonych środowiskach siarczanowych zawierających jony chlorkowe. Słowa kluczowe: polimery przewodzące, poli(3,4-etylenodioksytiofen), kwas 4-benzopirolowy, eter monolaurynowy glikolu polioksyetylenowego, powłoki antykorozyjne, stal nierdzewna Application of composite fi lms containing poly(3,4-ethylenodioxytiophene and silicotungstic acid with 4-(pyrrole-1-yl) benzoic acid for protection of X20Cr13 steel against corrosion This work summarizes the results under corrosion studies describing protective properties of composite coatings prepared on stainless steel. The coatings consisted of poly(3,4-ethylenodioxythiophene) (PEDOT) and silicotungstic acid (SiW12) with 4-(pyrrole-1-yl) benzoic acid (PyBA) were electrodeposited using cyclic voltammetry. Protective properties of the composite fi lms were evaluated in the acidifi ed sulphate solutions containing chloride ions. Keywords: conducting polymers, poly(3,4-ethylenodioxythiophene), polyoxyethylene lauryl ether, silicotungstic acid, 4-(pyrrole-1-yl) benzoic acid, anticorrosion coating, stainless steel ochrona przed korozja 4-5/2010 XIX Ogólnopolska Konferencja Naukowo-Techniczna SYSTEMY - MATERAŁY - POWŁOKI A N T Y K O R O Z J A 1. Wprowadzenie Elektrosyntezy politiofenu (PT) oraz jego pochodnych dokonuje się zwykle przez elektrochemiczne utlenianie odpowiednich monomerów w roztworach organicznych na chemicznie obojętnych elektrodach wykonanych z Au, Pt, grafi tu oraz szklistego węgla [1-3]. W elektrosyntezie pochodnych PT najczęściej nie stosuje się wody jako rozpuszczalnika, jest to konsekwencją m. in. słabej rozpuszczalności pochodnych tiofenu w wodzie, [...]

Dobór parametrów osadzania powłok kompozytowych na bazie poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT), kwasu benzopirolowego (PyBA) oraz fosforomolibdenianu niklu (Ni1.5PMo12) na odporność korozyjną stali X20Cr13


  Dokonano doboru parametrów elektroosadzania i składu roztworu roztworze modyfi kującego dla uzyskania wysokich właściwości ochronnych powłok kompozytowych PEDOT/PyBA/Ni1.5PMo12. Powłoki osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej na powierzchni stali nierdzewnej X20Cr13 oraz węgla szklistego stosując różne czasy osadzania. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonym roztworze siarczanowym o pH = 2 zawierającym jony chlorkowe przy zastosowaniu techniki potencjodynamicznej. Oceniano przyczepność powłok do podłoża oraz przeanalizowano ich morfologię. Słowa kluczowe: polimery przewodzące, poli(3,4-etylenodioksytiofen), kwas benzpopirolowy, eter monolaurynowy glikolu polioksyetylenowego (BRIJ), powłoki antykorozyjne, stal nierdzewna ochrona przed korozja 11/2010 s. 538-541 Ochrona przed Korozją, vol. 53, nr 11 539 1. Wprowadzenie Elektrosyntezę poly(3,4 ethylenedioxytiofenu) (PEDOT) najczęściej przeprowadza się przez elektrochemiczne utlenianie odpowiedniego monomeru z roztworów organicznych na elektrodach wykonanych z Au, Pt i grafi tu oraz stali [1-6]. Nieprzydatność wody jako rozpuszczalnika wynika z ograniczonej rozpuszczalności EDOT w wodzie, wyższego potencjału utleniającego monomeru od potencjału rozkładu wody oraz silnej reaktywności, typu nukleofi lowego cząsteczek wody w stosunku do kationorodników tienylowych [7-10]. Wszystkie te właściwości ograniczają potencjalne możliwości stosowania powłok PEDOT w ochronie przed korozją na metalach użytkowych. Ponadto potencjały termodynamiczne utleniania metali są znacząco niższe niż potencjały (+0,8 do 1,2 V) PEDOT. W celu uzyskania optymalnych warunków wytworzenia powłoki PEDOT na metalu należy dobrać takie parametry medium reakcyjnego, które spowodują obniżenie potencjału utleniania monomeru lub zastosować wstępną obróbkę powierzchni metalu, która pozwoli na zahamowanie anodowego roztwarzania [7, 11]. Cel ten można osiągnąć również modyfi kując powłokę polioksometal[...]

Właściwości ochronne powłoki kompozytowej: poli(3,4-etylenodioksytiofen), kwas benzopirolowy oraz fosforomolibdenian niklu (Ni1,5PMo12) osadzonej na stali X20Cr13

Czytaj za darmo! »

W ostatnich latach szczególną uwagę zwraca się na projektowanie i przygotowywanie powłok chroniących metale przed korozją. Wysiłek ten jest częściowo motywowany pragnieniem zastąpienia powłok chromianowych używanych do zabezpieczenia przed korozją stopów żelaza i aluminium. Udowodniono, iż chrom zagraża środowisku i ludzkiemu zdrowiu, a jego użycie w wielu krajach będzie radykalnie ograniczane. Elektroaktywne polimery przewodzące reprezentują klasę interesujących materiałów do zastosowania w postaci powłok chroniących przed korozją i prawdopodobnie to one, lub układy kompozytowe na ich bazie, zastąpią powłoki chromianowe [1]. Obecnie najpowszechniejsza strategia walki z korozją polega na nakładaniu jednej lub więcej powłok organicznych na metal. Aktywne ogniwo korozyjne wymaga obecności utleniacza na powierzchni metalu, jak również mechanizmu ruchu jonów po powierzchni pomiędzy anodowym i katodowym miejscem ogniwa korozyjnego (w celu utrzymania równowagi ładunków). Taki ruch jonów zwykle występuje w obrębie cienkiej warstwy elektrolitu, która tworzy się na powierzchni metalu. Powłoki powodują obniżenie szybkości korozji przez zmniejszenie szybkości dostępu tlenu cząsteczkowego, wody oraz jonów takich jak H+ do powierzchni metalu. Powłoki służą również do zwiększenia oporu ruchu jonów na granicy faz (tj. polaryzacji omowej ogniwa korozyjnego), co również przyczynia się do obniżenia szybkości korozji. Woda, tlen cząsteczkowy i jony ze środowiska przenikają przez powłokę i docierają do powierzchni metalu. Defekty w powłoce (naturalne lub wprowadzone przypadkowo) przyspieszają ten proces [1÷3]. Z tego powodu zwykle stosowany jest układ powłok, w którym na metal nakładana jest powłoka gruntująca, po której następuje powłoka nawierzchniowa mająca pożądane własności pod względem zaporowym oraz ewentualnie wyglądu zewnętrznego. Powłoka gruntująca jest wybierana tak, aby miała dobrą przyczepność do metalu oraz zawierała aktywne skład[...]

Ochrona stali nierdzewnej za pomocą antykorozyjnych powłok poli(3,4-etylenodioksytiofen)/rodanina


  W pracy przedstawiono wyniki badań nad ochroną stali nierdzewnej za pomocą powłoki kompozytowej. Powłokę składającą się z poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT) i rodaniny (R) o różnym elektrolicie w roztworze modyfi kującym osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonych środowiskach siarczanowych zawierających jony chlorkowe. Słowa kluczowe: polimery przewodzące, poli(3,4-etylenodioksytiofen), rodanina, powłoki antykorozyjne, stal nierdzewna.Stale nierdzewne charakteryzują się lepszą w stosunku do stali węglowych i niskostopowych odpornością na korozję w środowiskach nieutleniających, a w szczególności łatwiej przechodzą w stan pasywny. Istotnym ograniczeniem szerokiej aplikacji stali nierdzewnych jest fakt, iż pomimo braku widocznych powierzchniowych produktów korozji, w zakwaszonych środowiskach[...]

Protection of stainless steel by modifi cation with PEDOT/rhodanine anticorrosion coatings


  This work summarizes the results of corrosion studies on the protective properties of composite coatings prepared on stainless steel. The coatings consisted of poly(3,4-ethylenodioxythiophene) (PEDOT) with rhodanine (R), which were electrodeposited by means of cyclic voltammetry. The protective properties of the composite fi lms were evaluated in acidifi ed sulphate solutions containing chloride ions. Keywords: conducting polymers, Poly(3,4-ethylenodioxythiophene), rhodanine, anticorrosion coating, stainless steel.Stainless steels are characterised by better corrosion resistance in non-oxidising environments compared to carbon and low-alloy steels. In particular, they are known to easily transfer into a passive state. A signifi cant drawback of stainless steels is the fact that despite the lack of visible corrosion products on the surface, stainless steel undergoes spontaneous and local dissolution in acidic, oxidizing environments, containing a selected few simple anions. In order to reduce the corrosion of stainless steel, different organic, metallic as well as combined organicmetallic coatings are often applied onto its surface [1.3]. There are coating materials available such as alkyd, epoxy and polyurethane binders, which are durable, resistant to radiation, temperature and chemicals. However, such coatings applied onto stainless steels have limited adhesion to the substrate and often fail in the presence of aggressive chloride ions. Conductive polymers, due to their wide range of applications, have found extensive use in engineering and are used in batteries [4, 5] as separator membranes, ion sensors and more recently in the corrosion protection of non-ferrous metals and steel [6.12]. Coatings made of conductive polymers are used in particular to protect passivating metals, such as Al, [11] Fe [13, 14], Zn, Mg, Ti or stainless steel [15.17]. The polymer coating maintains the corrosion potential of the protected [...]

Polimery przewodzące w ochronie przed korozją DOI:10.15199/40.2018.12.2


  1. Wstęp Korozja metali konstrukcyjnych takich, jak stopy żelaza i aluminium, jest opisywana w kategoriach zamiany metalu (będącego w postaci pierwiastkowej w stopie) z powrotem w jego rodzimy stan utleniony czyli procesu odwrotnego do metalurgii ekstrakcyjnej [4]. Szacuje się, że korozja i jej skutki kosztują rozwinięte państwa od 3,5 do 5% ich dochodu narodowego brutto [5-7], wynosząc ponad 276 miliardów dolarów rocznie w samych Stanach Zjednoczonych [5]. Ponieważ nie można nic zrobić, aby zmienić termodynamikę procesu korozyjnego, dlatego strategie walki z korozją koncentrują się na kontrolowaniu (spowalnianiu lub zmienianiu mechanizmu) procesu. Istotne jest także, aby pamiętać, że w korozji bierze udział przynajmniej jedna reakcja utleniania, (zwykle metalu podlegającego korozji) oraz przynajmniej jedna reakcja redukcji (zwykle z udziałem tlenu, wodoru lub wody, w zależności od warunków). Reakcje te zachodzą na powierzchni metalu, tworząc to, co powszechnie jest określane mianem ogniwa korozyjnego. Co istotne, obniżenie szybkości jednego z tych (lub obydwu) procesów powoduje zmniejszenie szybkości korozji [1-3]. Opracowano różnorodne strategie mające na celu kontrolę dynamiki korozji [2-4]. Na przykład, ochrona katodowa (z zastosowaniem anody protektorowej lub zewnętrznego źródła prądu) może być użyta do obniżenia potencjału metalu, obniżając szybkość jego utleniania. I odwrotnie, można zastosować ochronę anodową w celu utrzymania pasywnej (tlenkowej) warstwy ochronnej na powierzchni metalu lub obniżenia szybkości procesu redukcyjnego. Mogą być stosowane inhibitory anodowe lub katodowe, zwykle są to nieduże cząsteczki organiczne, których działanie polega na absorbowaniu się na powierzchni metalu i utrudnianiu utleniania metalu (inhibitor anodowy) lub reakcji redukcji (inhibitor katodowy). Polimery przewodzące w ochronie przed korozją Conductive polymers in corrosion protection Ochrona przed Korozją, ISSN 0473-7733, e-ISSN[...]

Zastosowanie powłok kompozytowych na bazie kwasu 4-aminobenzoesowego (4-ABA) i poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT) w ochronie stali X20Cr13 przed korozją

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań nad ochroną stali nierdzewnej za pomocą powłoki kompozytowej. Powłokę składającą się z kwasu 4-aminobenzoesowego (4-ABA) i poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT) osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonych środowiskach siarczanowych niezawierających i zawierających jony chlorkowe. Słowa kluczowe: kwas 4-aminobenzoesowy, poli(3,4-etylenodioksytiofen), powłoka antykorozyjna, ochrona przed korozją, stal nierdzewna Application of composite fi lms containing 4-aminobenzoic acid (4-ABA) and poly(3,4-ethylenodioxythiophene) for protection of X20Cr13 steel against corrosion This work summarizes the results of corrosion studies describing protective properties of fi lms prepared on stainless steel based [...]

Zależność właściwości ochronnych powłok hybrydowych PEDOT/ABA wytworzonych na stali nierdzewnej od czasu ich elektroosadzania


  Przedstawiono badania dotyczące wpływu czasu osadzania na właściwości ochronne powłok PEDOT/ABA. Powłoki osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej na powierzchni stali nierdzewnej X20Cr13 oraz węgla szklistego przy zastosowaniu różnych czasów procesu. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonym roztworze siarczanowym o pH = 2 przy użyciu techniki potencjodynamicznej. Wykonano testy przyczepności powłok do podłoża oraz analizowano ich morfologię. Słowa kluczowe: polimery przewodzące, poli(3,4-etylenodioksytiofen), kwas 4-aminobenzoesowy, powłoki antykorozyjne, korozja, stal nierdzewna Relationship between protective properties of PEDOT/ABA composite coatings obtained on stainless steel and time of their electrodeposition The effect of the deposition time of PEDOT/ABA coatings on their protective properties is discussed. The respective coatings were deposited by cyclic voltammetry method on the X20Cr13 stainless steel and glassy carbon substrates using various electrodeposition periods of time. Protective properties of coatings were evaluated in the acidifi ed sulphate solution with pH = 2 using potentiodynamic polarisation technique. The adhesion of the fi lms and their morphology have also been tested. Keywords: conducting polymers, poly(3,4-ethylenedioxythiophene), 4-aminobenzoic acid, anticorrosion coatings, corrosion, stainless steel ochrona przed korozja 4-5/2010 XIX Ogólnopolska Konferencja Naukowo-Techniczna SYSTEMY - MATERAŁY - POWŁOKI A N T Y K O R O Z J A 1. Wprowadzenie Od czasu, gdy DeBerry [1] zaproponował wykorzystanie polianiliny w ochronie przed korozją ogólną stali nierdzewnej, powłoki ochronne na bazie polimerów przewodzących cieszą się coraz większą popularnością. Przyczyną zainteresowania są cenne właściwości fi zyczne oraz możliwość modyfi kowania składu i struktury powłok polimerowych [2-4]. Obecnie, obok polianiliny, dla ochrony przed korozją rozważane jest zastosowanie powłok polipirolu i po[...]

Wpływ stężenia składników w procesie elektroosadzania na właściwości ochronne powłok PEDOT/PyBA


  W pracy przedstawiono wyniki badań nad ochroną stali nierdzewnej za pomocą powłoki kompozytowej. Powłokę składającą się z poli(3,4-etylenodioksytiofenu) (PEDOT) i kwasu 4-benzopirolowego (PyBA) o różnym stężeniu składników osadzano metodą woltamperometrii cyklicznej. Właściwości ochronne powłok oceniano w zakwaszonych środowiskach siarczanowych zawierających jony chlorkowe. Słowa kluczowe: polimery przewodzące, poli(3,4-etylenodioksytiofen), kwas 4-benzopirolowy, eter monolaurynowy glikolu polioksyetylenowego, powłoki antykorozyjne, stal nierdzewna The infl uence of components concentration in the electrodeposition process on the protective properties of PEDOT/PyBA This work summarizes the results under corrosion studies describing protective properties of composite coatings prepared on stainless steel. The coatings consisted of poly(3,4-ethylenodioxythiophene) (PEDOT) with 4-(pyrrole-1-yl) benzoic acid (PyBA) were electrodeposited using cyclic voltammetry. Protective properties of the composite fi lms were evaluated in the acidifi ed sulphate solutions containing chloride ions. Keywords: conducting polymers, poly(3,4-ethylenodioxythiophene), polyoxyethylene lauryl ether, silicotungstic acid, 4-(pyrrole-1- yl) benzoic acid, anticorrosion coating, stainless steel 1. Wprowadzenie Pierwsza publikacja o możliwości zastosowania powłok PEDOT w ochronie przed korozją metali i stopów pochodzi z 2000 r. [1]. Od tamtej pory ukazało się zaledwie kilka artykułów naukowych, w których autorzy zajmują się tym problemem [2-5]. Z prac tych wynika m.in., że istotnym ograniczeniem w stosowaniu powłok PEDOT jest ich niezadowalająca przyczepność do podłoża metalowego (stalowego), a co za tym idzie - - ograniczone zdolności ochronne. Wywołuje to konieczność poszukiwania metod poprawy adhezji polimeru do podłoża. Kolejną przeszkodą w powszechnym stosowaniu PEDOT jest słaba rozpuszczalność jego monomeru w wodzie (zaledwie 2,1 gdm-3·20°C), co limi[...]

Własności ochronne starzonych powłok silanowych na stali nierdzewnej


  Silany organofunkcyjne są stosowane w ochronie przed korozją głównie jako międzywarstwy, ze względu na zwiększanie przyczepności powłok organicznych (farb, lakierów) do metali. Substancje te mogą również wykazywać działanie antykorozyjne. W niniejszej pracy dokonano oceny własności ochronnych cienkich powłok isobutylotrietoksysilanu (IBTES) wytworzonych na stali X20Cr13 w zależności od czasu starzenia w powietrzu. Odporność korozyjną powłok określano w słabo zasadowych (pH = 9) roztworach mineralnych nie zawierających, bądź zawierających jony chlorkowe. Stwierdzono, że powłoki IBTES spowalniają procesy korozyjne stalowego podłoża, a ich działanie ochronne poprawia się w miarę wydłużania czasu ich starzenia w powietrzu. Słowa kluczowe: silan organofunkcyjny, powłoki starzone, odporność korozyjna, stal nierdzewna Protective properties of aged silane coatings on stainless steel Organofunction silanes are used in corrosion protection mainly as interlayers to improve the adhesion of organic coatings (paints, lacquers) to metals. These substances also can show ability to protect against corrosion. In the presents work, protective properties of thin coatings of isobutylotrietoksysilane (IBTES) prepared on X20Cr13 steel as a function of the time of aging in the air were evaluated. The corrosion resistance of coatings in mineral solutions containing or not chloride ions were examined. It was found that IBTES coatings inhibit the corrosion of steel substrate and their protective properties improve wi[...]

 Strona 1  Następna strona »