Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Katarzyna Hrynkiewicz"

Searching for the fungi capable to grow on polymeric materials Poszukiwanie grzybów zdolnych do wzrostu na tworzywach polimerowych DOI:10.12916/przemchem.2014.1206


  Clitocybe, Laccaria laccata, Trichoderma viride and unidentified fungi strain were isolated from degraded soils and grown on polycaprolactone, polylactide, polyhydroxybutyrate, polyethylene and poly(ethylene terephthalate) films at 24°C for 1-2 weeks. The growth of fungi was obsd. by scanning electron microscopy. Laccaria laccata showed the highest growth, not only on polycaprolactone but also on polyethylene and poly(ethylene terephthalate) films. Badano wzrost grzybów Clitocybe, Laccaria laccata, Trichoderma viride i jednego niezidentyfikowanego grzyba, wyizolowanych z gleb zdegradowanych, na foliach z polikaprolaktonu, polilaktydu, polihydroksymaślanu, polietylenu i poli(tereftalanu etylenu) przez 1-2 tygodnie w temp. 24°C. Do badania wzrostu grzybów na foliach wykorzystano skaningową mikroskopię elektronową. Najlepszym wzrostem na podłożach polimerowych charakteryzował się szczep Laccaria laccata, nie tylko na polikaprolaktonie, lecz także na foliach z polietylenu i poli(tereftalanu etylenu). W ciągu ostatnich 30 lat tworzywa sztuczne znalazły powszechne zastosowanie w przemyśle jako opakowania do żywności, w produkcji odzieży, w motoryzacji, budownictwie i w branży medycznej. Mają one wiele zalet, są lekkie, tanie, bardzo trwałe i wytrzymałe mechanicznie1). Tworzywa sztuczne biodegradowalne to polikaprolakton (PCL), polihydroksymaślan (PHB) i polilaktyd (PLA) a tworzywa tradycyjne (nieulegające biodegradacji) to polietylen (PE) lub poli(tereftalan etylenu) (PET). Polimery biodegradowalne mogą być otrzymywane z ropy naftowej (np. PCL) i z surowców odnawialnych (celuloza, skrobia, lignina), np. poliestry alifatyczne, takie jak PHB i PLA2, 3). PCL jest polimerem o właściwościach zbliżonych do polietylenu małej gęstości. Wykorzystuje się go do wytwarzania powłok oraz w procesie kontrolowanego uwalniania pestycydów, a także jako biodegradowalny komponent folii nieulegających biodegradacji, w celu przyspieszenia ich rozkład[...]

Effect of bacterial inoculation on the growth of miscanthus and bacterial and fungal density in the polymer-containing soil. Part 1. Biodegradable polymers Wpływ szczepienia bakteryjnego na wzrost miskanta i liczebność bakterii i grzybów w glebie zawierającej polimery. Cz. I. Polimery biodegradowalne DOI:10.12916/przemchem.2014.2218


  Poly(ε-caprolactone) and polylactide films were prepd. by extrusion (thickness 0.087 mm), cut and added to soil used then for growing Miscanthus x giganteus for 16 weeks after inoculation with Arthrobacter sp., Bacillus cereus, Bacillus sp., Serratia sp. bacteria. The no. of bacteria and fungi in the biodegradable polymers- contg. soil as well as miscanthus growth were examd. Both the presence of a bacterial inoculum and the type of plastic material in the soil had an influence on the length of shoots and populations of bacteria and soil fungi. The bacterial Serratia sp. strain showed the strongest stimulation effect on the growth of miscanthus and on the increase in the no. of microorganisms in the soil. Przeanalizowano wpływ inokulacji bakteriami Arthrobacter sp., Bacillus cereus, Bacillus sp., Serratia sp. na wzrost miskanta olbrzymiego i liczebność bakterii i grzybów w glebie zawierającej biodegradowalne materiały polimerowe (poli(ε-kaprolakton, polilaktyd). Przeprowadzone analizy statystyczne wykaaUniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń; bInstytut Inżynierii Materiałów Polimerowych i Barwników, Toruń Katarzyna Janczakb, Grażyna Dąbrowskaa,*, Zuzanna Znajewskaa, Katarzyna Hrynkiewicza Effect of bacterial inoculation on the growth of miscanthus and bacterial and fungal density in the polymer-containing soil. Part 1. Biodegradable polymers Wpływ szczepienia bakteryjnego na wzrost miskanta i liczebność bakterii i grzybów w glebie zawierającej polimery. Cz. I. Polimery biodegradowalne DOI: dx.medra.org/10.12916/przemchem.2014.2218 Mgr Katarzyna JANCZAK - notkę biograficzną i fotografię Autorki wydrukowaliśmy w nr 1/2014, str. 117. Zakład Genetyki, Wydział Biologii i Ochrony Środowiska, Uniwersytet Mikołaja Kopernika, ul. Lwowska 1, 87-100 Toruń, tel.: (56) 611-45-76, fax: (56) 611-47-72, e-mail: browsk@umk.pl * Autor do korespondencji: Dr hab. Grażyna DĄBROWSKA - notkę biograficzną i fotografię Autorki wydruk[...]

Effect of bacterial inoculation on the growth of miscanthus and bacterial and fungal density in the polymer-containing soil. Part 2. Non-biodegradable polymers Wpływ szczepienia bakteryjnego na wzrost miskanta i liczebność bakterii i grzybów w glebie zawierającej polimery. Cz. II.** Polimery niebiodegradowalne DOI:10.12916/przemchem.2014.2222


  Polyethylene and polyethylene terephthalate films (thickness 0.083 and 0.087 mm, resp.) were prepd. by extrusion, cuy and added to soil used then for growing Miscanthus × giganteus inoculated with bacteria. The strain Serratia sp. strongestly promoted the plant growth and an increase in the no. of bacteria anf fungi in the soil. Porównano wpływ inokulacji bakteriami glebowymi miskanta olbrzymiego (Miscanthus × giganteus) na liczebność populacji grzybów i bakterii w glebie zawierającej niebiodegradowalne materiały polimerowe (polietylen, poli(tereftalan etylenu)). Uzyskane wyniki wskazują, że szczep Serratia sp. może być wykorzystywany w procesie biodegradacji tworzyw sztucznych z udziałem miskanta olbrzymiego, gdyż w największym stopniu stymulował wzrost roślin i wpływał na wzrost ogólnej liczebności autochtonicznych mikroorganizmów w glebie zawierającej niebiodegradowalne materiały polimerowe.Przez ostatnie 50 lat tworzywa sztuczne ze względu na swoje właściwości użytkowe sukcesywnie zastępują tradycyjne materiały, takie jak metal, drewno lub skóra. Jednak wysoka trwałość materiałów polimerowych i wieloletnie zaleganie składowanych odpadów stwarza coraz większe zagrożenie dla środowiska naturalnego2). Dynamiczny rozwój przemysłu tworzyw sztucznych dotyczy również Polski, gdzie zapotrzebowanie na tworzywa wyniosło 2,9 mln t w I połowie 2014 r., co stanowi 6,3% zużycia tworzyw sztucznych w Europie i stawia Polskę na szóstym miejscu w Europie po Niemczech, Włoszech, Francji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii3). Jednym z najczęściej stosowanych tworzyw sztucznych jest polietylen (PE), który ze względu na swoją trwałość, właściwości mechaniczne, łatwą przetwarzalność oraz niską cenę znajduje powszechne zastosowanie w wielu dziedzinach, m.in. do produkcji naczyń jednorazowego użytku, opakowań, sprzętu wędkarskiego i folii rolniczych4). PE nie ulega jednak degradacji do małocząsteczkowych metabolitów przez kilkaset lat. W celu prz[...]

Biodegradacja polikaprolaktonu przez grzyby Trichoderma viride DOI:10.15199/62.2018.10.8


  Tworzywa sztuczne posiadają wiele zalet. Są lekkie, trwałe, odporne na korozję i stosunkowo niedrogie. Dlatego też są powszechnie wykorzystywane, co powoduje powstawanie dużych ilości odpadów, niekorzystnie oddziałujących na środowisko i zdrowie człowieka. Z roku na rok narastają problemy dotyczące składowania i gospodarowania odpadami komunalnymi. W związku z tym wzrasta zainteresowanie polimerami, których degradacja może być przyspieszana czynnikami biologicznymi np. obecnością bakterii i/lub grzybów glebowych1, 2). Biodegradacja jest atrakcyjną alternatywą dla innych metod usuwania odpadów. Jest to zwykle tańszy proces, potencjalnie znacznie bardziej wydajny i nie wytwarzający zanieczyszczeń wtórnych, takich jak te związane ze spopielaniem i składowaniem odpadów3). Istnieje wiele naturalnych i syntetycznych biodegradowalnych odpowiedników tradycyjnych tworzyw sztucznych. Jednak zasadni czymi barierami ograniczającymi ich zastosowanie są zwiększone koszty produkcji i niejednokrotnie gorsze ich właściwości, np. zmniejszona trwałość4, 5). Spośród polimerów biodegradowalnych na szczególną uwagę zasługuje polikaprolakton (PCL), liniowy alifatyczny i półkrystaliczny poliester, syntetyzowany przez polimeryzację cyklicznego laktonu z otwarciem pierścienia w obecności katalizatora. Materiał ten znajduje szerokie zastosowanie m.in. do wytwarzania powłok, produkcji różnorodnych materiałów jednorazowych, opakowań do żywności, czy filamentów do druku 3D. W sektorze medycznym PCL jest wykorzystywany w szczególności jako szwy resorbowalne, a w rolnictwie znajduje zastosowanie jako nośnik pestycydów do kontrolowanego ich uwalniania. PCL często jest stosowany jako biodegradowalny komponent folii nieulegających biodegradacji w celu przyspieszenia ich rozkładu2, 6). PCL jest polimerem o właściwościach zbliżonych do właściwości polietylenu małej gęstości (LDPE)7). Charakteryzuje się dobrą ciągliwością z powodu niskiej temperatury zeszklenia (-6[...]

 Strona 1