Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Jakub Czakaj"

Otrzymywanie częściowo usieciowanych mieszanek uszczelniających za pomocą wytłaczarki dwuślimakowej współbieżnej DOI:10.15199/62.2018.10.31


  Celem badań było opracowanie technologii wytwarzania nowych mas uszczelniających, mogących znaleźć zastosowanie m.in. w budownictwie oraz przemyśle motoryzacyjnym. Kauczuk butylowy, ze względu na parafinowy charakter, cechuje się dobrą odpornością na działanie czynników atmosferycznych oraz relatywnie niskim kosztem. Dodatkowo, ze względu na swoją naturalną kleistość, jest on atrakcyjnym surowcem do produkcji klejów oraz materiałów uszczelniających. Pierwsze masy uszczelniające na bazie kauczuku butylowego otrzymano w połowie XX w. Od tego czasu mieszanki uszczelniające były stosowane jako systemy rozpuszczalnikowe. Ze względu na rozcieńczenie, masa elastomerowa zawierająca kauczuk o dużej masie cząsteczkowej nie sprawiała problemów przy aplikacji. Obecnie, ze względu na dbałość o środowisko naturalne, rozwiązania z zastosowaniem rozpuszczalników organicznych tracą na znaczeniu1). Kolejnym etapem rozwoju mas uszczelniających było zastosowanie ich w postaci bezrozpuszczalnikowych szczeliw termoplastycznych. Masy elastomerowe dostępne na rynku detalicznym oferowane są najczęściej w postaci wstęg i sznurów. Ze względu na termoplastyczny charakter szczeliwa, kohezja jego spada wraz ze wzrostem temp.. Górny zakres pracy typowych szczeliw jest ograniczony temp. ok. 100°C. W podwyższonych temperaturach mieszanki tracą swoje właściwości elastyczne i są podatne na płynięcie2). Kohezja szczeliwa w podwyższonej temperaturze spada, powodując możliwość rozszczelnienia połączenia w normalnych warunkach pracy akcesoriów dachowych (80-100°C). Badania rynkowe wskazują na konieczność przeprowadzenia prac badawczych w zakresie polepszenia mechanicznych właściwości mas uszczelniających. 1784 97/10(2018) Table 2. Variables Tabela 2. Parametry zmienne Obroty ślimaków, rpm 200 250 300 Wydajność, kg/h 350 400 450 Dodatek SP-1055[...]

Kompozytowe termoplastyczne uszczelniacze butylowe o zwiększonej odporności na wysoką temperaturę DOI:10.15199/62.2018.11.31


  Materiałem tradycyjnie stosowanym w uszczelnieniach połączeń dachowych, takich jak połączenia świetlików, kominów lub okien dachowych jest ołów. Ze względu na swoją plastyczność i łatwą obróbkę, uszczelnienia wykonane z niego bardzo dobrze dopasowują się do uszczelnianych powierzchni, osłaniają dodatkowo przed warunkami atmosferycznymi oraz nie odkształcają się pod wpływem temperatury. Niestety, kontakt z ołowiem jest szkodliwy dla zdrowia. Przedłużona lub powtarzająca się ekspozycja prowadzi do uszkodzenia systemu nerwowego, nerek i krwi oraz może powodować raka1). Z tego powodu poszukuje się nowych rozwiązań, które pozwoliłyby zastąpić ołów w pokryciach dachowych. Istnieją na rynku kołnierze dachowe, w których warstwa ołowiu zastąpiona została warstwą aluminium2) lub rozwiązania bazujące na metalowej siatce pokrytej od wierzchniej strony tworzywem polimerowym3, 4) lub metalizowaną folią5). Chociaż materiały zastępujące ołów mają do pewnego stopnia właściwości zbliżone do uszczelnień wykonanych z ołowiu, zazwyczaj ustępują mu plastycznością i zdolnością do dopasowania się do powierzchni. W przypadku zastosowania uszczelniacza butylowego z taśmą ołowianą, po dopasowaniu taśmy do powierzchni, materiał uszczelnienia nie jest narażony na naprężenia, zapobiega wyłącznie przedostawaniu się wody. W przypadku pokryć elastycznych, jak np. aluminium lub siatka metalowa, uszczelniacz narażony jest na naprężenia. Szczególnie w miesiącach letnich, gdy temperatura pokrycia dachu może osiągać 90-100°C, mięknienie uszczelniacza może powodować zniszczenie połączenia między materiałem wierzchnim a pokryciem dachowym. Jednym z rozwiązań tego problemu jest zwiększenie odporności uszczelniacza na działanie temperatur w tym zakresie. W ramach projektu opracowano termoplastyczne, samoprzylepne mieszanki uszczelniające mogące mieć zastosowanie w aplikacjach o ciągłej temperaturze pracy sięgającej 80-100°C. Część doświadczalna Surowce Do przygotowan[...]

Thermoplastic composites made of polypropylene and ethylene/octene elastomer. Kompozyty termoplastyczne z polipropylenu i kauczuku etylenowo-oktenowego


  Three com. ethene/n-octene copolymers (I) were blended with a com. isotactic polypropylene (II), grafted/crosslinked with mixts. of unsatd. silanes and (PhCMe2O)2O under conditions of reactive extrusion at 170-1900C and studied for mech. properties, thermal stability and microstructure. The composite materials consisted of a semicryst. II matrix and dispersed small particles of crosslinked I. The best mech. properties were achieved when the II/I mass ratio was 55/45. Badano strukturę i właściwości fizyczne termoplastycznych wulkanizatów (TPE-V) wytworzonych w procesie reaktywnego przetwórstwa polipropylenu (PP) i elastomeru etylenowo-oktenowego (EOE) w stopie, z zastosowaniem układu sieciującego. Metodami DMTA, SEM i DSC wykazano, że otrzymane dynamicznie wulkanizaty stanowią typowy układ dyspersyjny, w którym semikrystaliczny PP tworzy fazę ciągłą, a fazę zdyspergowaną tworzą cząsteczki usieciowanego elastomeru etylen-okten, które pełnią rolę modyfikatora właściwości i stabilizatora dwufazowej struktury. Stwierdzono, że zarówno właściwości mechaniczne, jak i termiczne zależą � od udziału elastomeruw kompozycjach, poddanych działaniu naprężeń mechanicznych i temperatury. Najlepsze wyniki uzyskano dla szczepionych/usieciowanych kompozycji o składzie iPP/EOE-55/45%. Elastomery termoplastyczne (TPE) stanowią nową klasę materiałów polimerowych, łączących cechy usieciowanych chemicznie kauczuków z łatwością przetwarzania i recyklingu termoplastów1-8). Charakterystyczne cechy TPE to mikroniejednorodność fazowa i specyficzna morfologia domenowa. Ich właściwości są pośrednie i zawierają się pomiędzy tymi, jakimi charakteryzują się polimery tworzące fazę sztywną i elastyczną. Właściwości TPE, niezależnie od ich typu i budowy, są zatem funkcją rodzaju, struktury i udziału obu faz, charakteru i wartości oddziaływań międzyfazowych oraz sposobu połączenia faz w układzie. Postęp w dziedzinie TPE wiąże się z badaniami ukierunkowanymi[...]

 Strona 1