Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"KRZYSZTOF KUDŁA"

Modyfikacja warstwy wierzchniej materiałów nieprzewodzących za pomocą metody GTAW

Czytaj za darmo! »

Postęp aparaturowy i metodyczny, jaki dokonuje się w powierzchniowej obróbce przetopieniowej, sprawia, że modyfikacji warstwy wierzchniej poddawane są coraz nowocześniejsze i bardziej złożone tworzywa [1÷7]. U podstaw tej tendencji tkwi przekonanie, że zmiany strukturalne, jakich można oczekiwać po zastosowaniu wysokoenergetycznych źródeł ciepła, winny przyczynić się do wyeliminowania wad i niedoskonałości występujących w przetapianym materiale lub do ukonstytuowania się warstwy wierzchniej o całkiem nowych własnościach. Istota obróbki realizowanej za pomocą wysokoenergetycznych źródeł ciepła tkwi w możliwości skupienia ogromnej ilości ciepła w bardzo małej objętości materiału i wywołania w nim zjawiska szybkiej krystalizacji. Przetopienie warstwy wierzchniej realizowane jest najczęściej za pomocą wiązki lasera, strumienia plazmy, bądź wiązki elektronów i stanowi jeden z najdynamiczniej rozwijających się działów inżynierii powierzchni. Wyrazem zainteresowania są nie tylko liczne publikacje i opracowania, ale także projekty badawcze, specjalistyczne sympozja i konferencje naukowe [8÷15]. Jednym z nowatorskich przykładów wykorzystania skoncentrowanych źródeł ciepła, jest kształtowanie struktury, budowy i własności powłok tlenkowych natryskiwanych plazmowo [16÷21]. Nawet pobieżne studia literaturowe pozwalają zauważyć, że modyfikację tych powłok przeprowadza się prawie wyłącznie za pomocą technik laserowych. Decyzja o wyborze metody przetapiania nie zawsze jest podyktowana własnościami przetapianego materiału, czy ekonomiką przedsięwzięcia, ale częstokroć brakiem rozwiązań alternatywnych. Ambicją autorów niniejszej pracy było opracowanie metody konkurencyjnej, która mogłaby stanowić alternatywę dla technologii laserowych. Zastosowanie skoncentrowanych źródeł ciepła w obróbce powłok tlenkowych natryskiwanych plazmowo stanowi interesujące zagadnienie zarówno z utylitarnego, jak i poznawczego punktu widzenia, co wynika zarówno ze z[...]

Modyfikacja warstwy wierzchniej stopów magnezu za pomocą metody GTAW

Czytaj za darmo! »

Powierzchnia materiałów konstrukcyjnych poddawana jest bardzo często zabiegom obróbki cieplnej czy cieplno-chemicznej, mającym na celu poprawę ich własności użytkowych. Zagadnieniami wytwarzania i modyfikowania warstw powierzchniowych zajmuje się dziedzina nauki, jaką jest inżynieria powierzchni. Wśród narzędzi umożliwiających modyfikowanie warstwy wierzchniej ważną pozycję zajmują techniki laserowe, czego dowodem mogą być liczne publikacje zarówno w czasopismach krajowych, jak i zagranicznych [1÷10]. Niewątpliwą zaletą obróbki powierzchniowej realizowanej za pomocą wysokoenergetycznych źródeł ciepła jest zjawisko ultraszybkiego nagrzewania i równie szybkiego krzepnięcia przetapianego materiału. Szybka krystalizacja stwarza możliwość ograniczenia bądź wyeliminowania wad i niedoskonałości znamiennych dla przetapianego materiału, a tym samym może prowadzić do uzyskania własności trudnych do osiągnięcia za pomocą innych rozwiązań i technik modyfikacji powierzchni. Mając na uwadze dominującą pozycję technik laserowych w zakresie powierzchniowej obróbki przetopieniowej materiałów metalicznych, autorzy tej pracy podjęli próbę zaadaptowania metody spawalniczej GTAW (Gas Tungsten Arc Welding). Powierzchniowej obróbce przetopieniowej poddano stopy magnezu, które dzięki korzystnemu stosunkowi wytrzymałości do gęstości stały się bardzo atrakcyjnym tworzywem konstrukcyjnym zwłaszcza w branży motoryzacyjnej, przemyśle lotniczym, elektronicznym czy informatycznym. To co ogranicza atrakcyjność aplikacyjną stopów magnezu, to przede wszystkim mała twardość, odporność na ścieranie oraz korozję [11÷17]. Przetopienie warstwy wierzchniej stopów magnezu za pomocą metody GTAW wymaga pokonania trudności wynikających z silnego powinowactwa stopów magnezu do tlenu. W toku prowadzonych badań adaptacyjnych stwierdzono konieczność przeprojektowania i doposażenia standardowego stanowiska spawalniczego. Prace metodyczne i aparaturowe podjęte w ramach eksp[...]

Zgrzewanie tarciowe stopów tytanu z aluminium

Czytaj za darmo! »

Wobec ciągłego wzrostu wymagań stawianych współczesnym konstrukcjom ich nowoczesne rozwiązania muszą uwzględniać możliwości oraz konieczność trwałego spajania materiałów o właściwościach znacznie od siebie odbiegających, a niekiedy krańcowo zróżnicowanych. Pełną nośność (w tym wytrzymałość na rozciąganie), zadowalającą udarność, przewodność cieplną i elektryczną, ciągłość materiałową, można osiągnąć, stosując termiczne, nierozdzielne technologie łączenia: spawanie i zgrzewanie. Wśród wielu złączy różnorodnych metali, mających znaczenie przemysłowe, można przykładowo wymienić pary z grup: różnych rodzajów stali łączonych z miedzią i jej stopami, miedzi i stali ze stopami aluminium, połączenia miedzi z różnymi stopami tytanu, tytanu ze stopami aluminium [1]. Szczególne znaczenie[...]

Możliwości spawania tytanu i jego stopów w osłonach gazów ochronnych niską energią łuku

Czytaj za darmo! »

Tytan oraz jego stopy ze względu na korzystny stosunek wytrzymałości do masy właściwej są chętnie stosowane w budowie wielu elementów i konstrukcji w przemyśle lotniczym i zbrojeniowym oraz przy wytwarzaniu lekkich, przyjaznych środowisku człowieka konstrukcji w innych dziedzinach. Stopy tytanu odznaczają się dobrą spawalnością metalurgiczną przez co możliwe jest ich łączenie z wykorzystaniem powszechnie stosowanych procesów spajania termicznego. Należy jednak pokonać trudności związane z aktywnością chemiczną tytanu w podwyższonej temperaturze, przemianą alotropową α→β zachodzącą w 882°C oraz niewielką przewodnością cieplną, powodującą powstanie znacznych gradientów temperatury i naprężeń w spoinie i strefie wokółspoinowej. Główne ograniczenie zastosowania spaw[...]

 Strona 1