Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"IZABELLA JARUGA"

Przemysł obuwniczy w Europie i na świecie DOI:10.15199/60.2018.12.2


  1. Wstęp Historia obuwia sięga tysięcy lat. Zaczęła się 10 000 lat p.n.e., czyli pod koniec okresu paleolitu (obrazy w jaskiniach w Hiszpanii i na południu Francji odwołują się do obuwnictwa). W egipskim hipogazie (komorach podziemnych używanych do zbiorowych pogrzebów), których wiek wynosi od 6 do 7 tysięcy lat, odkryto obrazy reprezentujące różne etapy przygotowywania skóry i obuwia. Sandały z Egiptu były wykonane ze słomy, papirusu lub z włókna palmowego. W Mezopotamii skórzane buty, symbol wysokiego statusu społecznego, były wiązane skórzanymi paskami na łydce. Grecy wprowadzili modę na noszenie innego wzoru obuwia na prawą stopę, a innego na lewą. Podeszwy skórzanego obuwia rzymskich legionistów były często nabijane gwoździami, aby zapewnić im większą trwałość i ochronę. Od czwartej dekady XX wieku pojawiły się duże zmiany w przemyśle obuwniczym. Do produkcji obuwia zaczęto wykorzystywać, zamiast skóry materiały kauczukowe i syntetyczne. Dotyczyło to głównie obuwia dla kobiet i dzieci. W Polsce wraz z początkiem transformacji gospodarczej zaczął się kryzys w przemyśle obuwniczym. Drastycznie zmalała produkcja obuwia. W latach 1990-1993 zmniejszyła się o połowę w porównaniu do lat wcześniejszych. Kryzys ten miał kilka przyczyn: niską efektywność produkcji, wzrost importu obuwia z Włoch i Dalekiego Wschodu, czy załamanie eksportu na Wschód, który był spotęgowany brakiem wrażliwości producentów na światową modę i trendy. Brak odpowiedniej reakcji na zachodzące zmiany oraz nieumiejętność dostosowania się do sytuacji rynkowej spowodowały upadek takich zakładów, jak Podhale, Syrena i Radoskór. W miejsce zakładów państwowych powstało wiele prywatnych, które zdominowały rynek, dostarczając do 80% produkcji. Po okresie kryzysu, począwszy od 1994 r., przemysł obuwniczy zaczął się odradzać. Nie osiągnął jednak już takiej świetności jak wcześniej [5]. 2. Sytuacja przemysłu obuwniczego w Europie Według szacunków APICCAPS, światow[...]

Zastosowanie poliamidów w przemyśle skórzanym i obuwniczym DOI:10.15199/60.2018.10.2


  1. Wstęp Zastosowania poliamidów w większej skali pojawiły się po raz pierwszy około 80 lat temu i dotyczyły masowej produkcji włókien z poliamidu PA66. Fakt ten związany był z pracami W.H. Carothersa w laboratorium badawczym koncernu Du Pont de Nemours. Firma ta wprowadziła w 1938 roku na rynek amerykański włókna z tego poliamidu o nazwie Nylon. Równolegle w Europie ukazały się włókna z poliamidu PA6 o nazwie Perlon wyprodukowane w IG Farbenindustrie w Niemczech, po odkryciu przez P. Schlacka zdolności kaprolaktamu do polimeryzacji [1]. Od momentu pojawienia się oraz przez całe lata czterdzieste poprzedniego stulecia, poliamidy PA6 i PA66 stosowane były wyłącznie do produkcji włókien syntetycznych. Od lat pięćdziesiątych rozpoczyna się stopniowy wzrost ich zapotrzebowania do produkcji tworzyw poliamidowych. Tworzywa te można z bardzo dobrym skutkiem dostosowywać do specyficznych wymagań w różnych dziedzinach i znajdować dla nich coraz to nowsze i coraz to bardziej specjalistyczne zastosowania. Zdolność ta dotyczy także przemysłu skórzanego i obuwniczego. W chwili obecnej, mimo dalszej dominacji na rynku, liniowe alifatyczne poliamidy PA6 i PA66 są zastępowane w wielu aplikacjach przez nowe grupy poliamidów, takie jak poliamidy długołańcuchowe, aromatyczne czy też tzw. "tłuszczowe poliamidy" otrzymywane z kwasów tłuszczowych [7]. Nowe rodzaje poliamidów dzięki swoim oryginalnym właściwościom, nie tylko zastępują poliamidy klasyczne, ale także tworzą nowe obszary zastosowań, w których te poliamidy nie mogłyby być stosowane. 2. Otrzymywanie poliamidów, producenci Poliamidy otrzymuje się przez polikondensację lub polimeryzację określonych związków małocząsteczkowych. Istnieje bardzo duża ilość poliamidotwórczych monomerów, ale tylko nieliczne z nich znalazły zastosowanie w skali przemysłowej. O zastosowaniu w większej skali decyduje głównie dostępność oraz spodziewane korzystne własności powstającego polimeru. Do najczęściej s[...]

 Strona 1