Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Sebastian Borowski"

Physico-chemical characteristics and treatment methods of anaerobic supernatant Charakterystyka fizyczno-chemiczna i metody oczyszczania odcieku pofermentacyjnego DOI:10.12916/przemchem.2014.528


  A review, with 25 refs., including the authors' own research results. Dokonano przeglądu metod stosowanych do oczyszczania cieczy powstających podczas fermentacji i odwadniania odpadów organicznych. Scharakteryzowano ciecze nadosadowe w zakresie wskaźników fizycznych i chemicznych na podstawie badań własnych oraz danych literaturowych. Stwierdzono, że ciecze te znacznie różnią się składem, w tym zawartością metali. Problemem funkcjonowania każdej biogazowni jest konieczność zagospodarowania odpadów pofermentacyjnych. W biogazowniach rolniczych przefermentowane odpady są zazwyczaj zagospodarowywane poprzez ich wykorzystanie do nawożenia pól uprawnych, a przepisem regulującym takie postępowanie jest Ustawa z dn. 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu1). Przy takim wykorzystaniu konieczne jest zapewnienie określonego areału, co przy wysokich kosztach wywozu przefermentowanych odpadów oraz problemów logistycznych stanowi istotną barierę w rozwoju tych biogazowni. W przypadku fermentacji substratów, które nie pochodzą aniz hodowli ani z upraw, przefermentowane odpady nie są nawozem, lecz odpadem i podlegają przepisom Ustawy z dn. 14 grudnia 2012 r. o odpadach2), co znacznie utrudnia lub wręcz uniemożliwia ich zagospodarowanie poprzez wywóz na pola. Rozwiązaniem może być odwadnianie odpadu przefermentowanego, a następnie oddzielne zagospodarowanie frakcji odwodnionej i odcieku. Zagospodarowanie frakcji odwodnionej stanowi znacznie mniejszy problem. Ze względu na małą zawartość wody może ona być suszona i spalana lub wykorzystana do rekultywacji składowisk i terenów zdegradowanych. Problemem jest ciecz powstająca po odwadnianiu (odciek). Oczyszczanie odcieków po odwadnianiu przefermentowanych odpadów jest bardzo skomplikowane ze względu na ich specyficzne właściwości fizykochemiczne. Stężenia fosforanów w cieczach pofermentacyjnych wynoszą zwykle 100-200 g/m3, lecz mogą dochodzić nawet do 900 g/m3, a stężenie azotu amonowe[...]

Biofouling statków i sposoby jego zwalczania


  Zjawisko biofoulingu polega na tworzeniu się biofi lmu przy udziale mikroorganizmów wydzielających EPS (extracellular polymeric substances) oraz jego późniejszą kolonizacje przez fl orę i faunę wodną. Gatunki te powodują problemy natury technicznej, ekonomicznej i ekologicznej. W przypadku statków obrastanie powierzchni powoduje wzrost zużycia paliwa, wiąże się to m.in. ze wzrostem chropowatości powierzchni, co powoduje zwiększenie oporu środowiska i spadek mocy silnika. Dodatkowym niebezpieczeństwem jest fakt przenoszenia organizmów żywych do nowych ekosystemów. Inwazyjne gatunki są zagrożeniem dla globalnej różnorodności biologicznej oraz dla lokalnych ekosystemów, gdyż konkurują z miejscowymi gatunkami, m.in. zajmując ich nisze pokarmowe i ekologiczne, nierzadko doprowadzając do ich wyginięcia. Biofouling podobnie jak środowisko wodne prowadzi do korozji materiałów technicznych. Do budowy konstrukcji używanych w środowisku wodnym używa się drewna, betonu, laminatu oraz stopów metalu. Każdy z tych materiałów ma inną podatność na korozję oraz biofouling. Występowanie tego zjawiska jest uzależnione m.in. od rodzaju środowiska wodnego, szybkości poruszania się statku lub rodzaju stosowanych zabezpieczeń. W celu zapobiegania porastaniu stosuje się głównie farby przeciwporostowe, których składnikiem są biocydy zapobiegające rozwojowi organizmów żywych. Początkowo używano tlenków miedzi, niezbyt dawno związków cyny, np. TBT (tributylocyna), jednakże z powodu wysokiej toksyczności zastępowane są one preparatami nowych generacji opartymi na polimerach czy silikonie. Słowa kluczowe: biofouling, systemy antyfoulingowe, porastanie, TBT Biofouling of ships and reduction methods The phenomenon of biofouling is based on the formation of biofi lm through the action of microorganisms producing extracellular polymeric substances, and further colonization of the fi lm by aquatic fl ora and faunaleading to various technical, economical, and ecological pr[...]

Selekcja drobnoustrojów zdolnych do usuwania związków odorowych z pomiotu kurzego

Czytaj za darmo! »

Zbadano zdolność mikroorganizmów do usuwania wybranych związków odorotwórczych (siarczki, amoniak, lotne kwasy tłuszczowe) z pomiotu kurzego. Drobnoustroje (21 szczepów) wyizolowane ze środowisk naturalnych były identyfikowane pod kątem ich właściwości morfologicznych i biologicznych przy wykorzystaniu testów API. W badaniach oceniano aktywność izolatów w usuwaniu odorantów, a także zdolność hamowania wzrostu mikroorganizmów przez środowisko pomiotu kurzego oraz możliwość wzajemnego bytowania tych drobnoustrojów na podstawie badań oddziaływań antagonistycznych. Wytypowano szczepy B. licheniformis, B. megaterium, Pseudomonas sp., P. fluorescens, Corynebacterium glutamicum, Leuconostoc mesenteroides, Candida inconspicua (w mniejszym stopniu B. subtilis, Flavobacterium sp. o[...]

Dezodoryzacja nawozu organicznego metodą biologiczną

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono badania dezodoryzacji pomiotu z produkcji drobiarskiej z wykorzystaniem aktywnych mikroorganizmów, w warunkach laboratoryjnych. Użyte do badań konsorcjum mikroorganizmów zawierało szczepy bakterii i grzybów: Bacillus subtilis, B. licheniformis, B. megaterium, B. brevis, Pseudomonas fluorescens, Micrococcus sp. oraz Leuconostoc mesenteroides; zostało zastosowane w formie zawiesiny wodnej, w dawce 2,35 × 109 jtk/kg dezodoryzowanego materiału. Stwierdzono dużą skuteczność działania przygotowanego preparatu, który po 4 dobach dezodoryzacji powodował ponad 90-proc. zmniejszenie stężenia odorantów w powietrzu znad pomiotu. Działanie konsorcjum mikroorganizmów na pomiot kurzy z chowu bezściołowego polegało głównie na usuwaniu związków siarki (tiole, siarkowodór) oraz związków azotu (di- i trimetyloamina). W przypadku dezodoryzacji pomiotu kurcząt oraz gęsi z chowu ściołowego odnotowano duże zmniejszenie emisji formaldehydu i kwasu izomasłowego, a także węglowodorów i trimetyloaminy. Poultry manure from 3 poultry farms was deodorized by active microorganisms under lab. conditions. The consortium of active organisms contained strains of Bacillus subtilis, B. licheniformis, B. megaterium, B. brevis, Pseudomonas fluorescens, Micrococcus sp. and Leuconostoc mesenteroides. The consortium was applied as aq. suspension including 2,35 × 109 cfu/kg of deodorized manure. More than 90% of odorous compds. were removed after 4 days of the deodorization. Removal of H2S, thiols and methylamines, as well as of CH2O, Me2CHCOOH and hydrocarbons was obsd. Ubocznym efektem produkcji zwierz􀄊cej jest emisja do 􀄞rodowiska zwi􀄅zków zapachowych (odorów). Szczególnie uci􀄅􀄪liwe dla otoczenia s􀄅 du􀄪e hodowle trzody chlewnej, byd􀃡a lub drobiu, które wytwarzaj􀄅 znaczne ilo􀄞ci nawozów naturalnych (obornik, gnojowica, pomiot). Ju􀄪 samo wytwarza[...]

EFEKTYWNOŚĆ BIOLOGICZNEGO USUWANIA ODOROWYCH ZWIĄZKÓW LOTNYCH Z POMIOTU KURZEGO


  Przeprowadzono badania powietrza znad pomiotu kurzego, który został poddany deodoryzacji z wykorzystaniem biopreparatów zawierających mikroorganizmy osadzone na nośnikach mineralnych oraz oceniono liczbę drobnoustrojów w biopreparatach podczas ich przechowywania. W skład biopreparatu wchodziły mikroorganizmy: Bacillus subtilis subsp. spizizenii ŁOCK 0272, Bacillus megaterium ŁOCK 0963, Pseudomonas sp. ŁOCK 0961, Psychrobacter faecalis ŁOCK 0965, Leuconostoc mesenteroides ŁOCK 0964, Streptomyces violaceoruber ŁOCK 0967, Candida inconspicua ŁOCK 0272. Celem pracy było ustalenie optymalnego nośnika mikroorganizmów (perlitu, bentonitu i ich mieszaniny) i jego wpływu na skuteczność deodoryzacji i stabilność biopreparatu. Mierzono efektywność procesu usuwania związków odorowych metodą GLC. Żywotność drobnoustrojów wyznaczono metodą ATP. Stwierdzono, że spośród nośników, biopreparat osadzony na mieszaninie nośników (perlit + bentonit) najefektywniej usuwał związki odorowe w pomiocie kurzym w 2 dobie procesu, eliminacja odorów kształtowała się w zakresie 34 - 50%, w zależności od usuwanego związku. Najbardziej efektywnie eliminowany był kwas izomasłowy (20,6% - 49,5%) i dimetyloamina ( 9,6% - 46,2%). Ustalono, iż preparaty biologiczne mogą być przechowywane przez okres 4 miesięcy bez wyraźnej zmiany w żywotności drobnoustrojówniezależnie od temperatury przechowywania (4, 20, 37oC). Słowa kluczowe: odory, deodoryzacja, pomiot kurzy, biopreparat Efficiency of volatile odorous compounds biological removal from poultry manure Abstract Deodorization of poultry manure by biopreparations containing microorganisms embedded on a mineralcarries and evaluation of the number of microorganisms during storage in biological preparations.Thebiopreparation included microorganisms: Bacillus subtilis subsp. spizizenii ŁOCK 0272, Bacillusmegaterium ŁOCK 0963, Pseudomonas sp. ŁOCK 0961, Psychrobacter faecalis ŁOCK 0965, Leuconostoc mesenteroides ŁOCK 0964, Streptom[...]

Physicochemical and biological methods of deodorization. Theoretical and practical aspects Fizykochemiczne i biologiczne metody dezodoryzacji. Aspekty teoretyczne i praktyczne DOI:10.15199/62.2015.12.36


  A review, with 66 refs., of methods for air deodorization in industrial, municipal and breeding sites. In particular, various additives to the feed and bedding, including biopreparations and Yucca schidigera plant extract for the removal of odorous compds. in livestock buildings were presented. W przemyśle i rolnictwie (głównie w obiektach produkcji zwierzęcej) powstaje wiele produktów ubocznych, w tym opadów organicznych, które są z kolei źródłem uciążliwych związków zapachowych (odorantów). Ocenia się, iż powietrze odprowadzane z ferm hodowlanych może składać się z ponad 160 związków chemicznych (m.in. amoniak i lotne aminy, siarkowodór i tiole, indole oraz lotne kwasy tłuszczowe). Przedstawiono podstawowe nazewnictwo i metody pomiarów odorantów. Dokonano przeglądu metod dezodoryzacji, głównie metod fizykochemicznych, w tym omówiono techniki sorpcyjne (adsorpcja, absorpcja), spalanie bezpośrednie oraz ozonowanie. Scharakteryzowano także metody biologiczne, w tym biofiltrację oraz sorpcję zanieczyszczeń gazowych w bioskruberach. Opisano zastosowania różnych dodatków do pasz i ściółki, m.in. biopreparatów oraz ekstraktu roślinnego Yucca schidigera, w celu usuwania odorów w pomieszczeniach inwentarskich.Ogólnie przyjmuje się, że dezodoryzacja jest procesem powodującym usuwanie niepożądanego zapachu (odorów) z artykułów codziennego użytku, wody, olejów, ciała, powietrza wnętrz lub strumieni gazów wprowadzanych do atmosfery z różnych instalacji (np. przemysłowych, hodowlanych, obiektów gospodarki komunalnej). Dezodoryzacja strumieni gazów odlotowych z różnych obiektów działalności gospodarczej prowadzi do zmniejszenia strumienia zapachowego (ilości odorów emitowanych w jednostce czasu), co pozwala na zmniejszenie uciążliwości zapachowej1, 2) . Odorami nazywa się lotne związki chemiczne organiczne i nieorganiczne wyczuwane przez receptory węchowe człowieka przy bardzo niskich stężeniach i rejestrowane przez mózg jako nieprz[...]

Mikroglony jako czynnik inicjujący oczyszczanie odcieku pofermentacyjnego, powstającego przy produkcji biogazu DOI:10.15199/62.2018.12.18


  Dynamiczny rozwój technologii produkcji biogazu jest efektem rosnącego dostosowania gospodarki do pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych1). Według Urzędu Regulacji Energetyki w końcu 2016 r. w Polsce funkcjonowały 303 biogazownie2). Potencjał tej technologii uwarunkowany jest bardzo wydajnym wykorzystaniem energii zakumulowanej w biomasie, tanim surowcu, będącym zwykle odpadem powstającym w wyniku działalności rolniczej lub przemysłowej. Utylizacja biomasy (w tym liści, gnojowicy zwierzęcej, odpadów spożywczych, gospodarczych i komunalnych)2-6) poprzez fermentację beztlenową jest zarówno opłacalnym źródłem odnawialnej energii, jak i przykładem racjonalnego, wydajnego gospodarowania zasobami, zgodnego z promowaną koncepcją gospodarki o obiegu zamkniętym (circular economy)7). Technologia ta jest także bardziej przyjazna środowisku, ze względu na zbilansowaną emisję CO2, uwalnianego ze źródeł materii organicznej, w której był on uprzednio związany. Istniejące technologie produkcji biogazu generują również produkty uboczne, którymi są odcieki i osady pofermentacyjne. Fermentacja metanowa surowców pochodzenia roślinnego pozwala na wykorzystanie bogatych w substancje mineralne odcieków i osadów pofermentacyjnych jako nawozów stosowanych w uprawach roślin. Jednak w przypadku odcieków powstających w wyniku fermentacji odpadów komunalnych (np. osady ściekowe) i/lub przemysłowych, rolnicze użytkowanie nie zawsze jest możliwe i zostało obwarowane wieloma Paweł Jedynaka, Jan Burczykb,c, Sebastian Borowskid, Paweł Kaszyckie, Małgorzata Hałat-Łaśe, Magdalena Kędraa, Khongorzul Mungunkhuyaga, Przemysław Maleca,* 97/12(2018) 2107 Dr Magdalena KĘDRA w roku 1991 ukończyła studia w zakresie biologii na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 2001 r. uzyskała stopień doktora nauk rolniczych na Wydziale Ogrodniczym Akademii Rolniczej w Krakowie. Pracuje w Zakładzie Fizjologii i Biochemii Roślin WBBiB UJ. Specjalnoś[...]

 Strona 1