Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Dariusz Świeczkowski -Feiz"

Pięcioczłonowy model matematyczny ruchu kończyny górnej DOI:


  Układ ruchu człowieka jest bardzo skomplikowanym systemem składającym się z wielu podzespołów współpracujących ze sobą. Jest zdefiniowany głównie przez 2 pomniejsze układy - szkieletowy (bierny) oraz mięśniowy (czynny). Wszystkie elementy, tj. kości, mięśnie, ścięgna, stawy muszą współpracować, aby móc wykonać choćby najmniejszy ruch. Badanie mechaniki ruchu człowieka jest obecnie bardzo rozwijane ze względów doskonalenia medycyny rehabilitacyjnej oraz tworzenia bardziej dopasowanych protez, prób tworzenia robotów humanoidalnych. Warto wspomnieć, że badania nad mechaniką ruchu wykorzystuje się również w filmach animowanych oraz grach komputerowych. W pracy opracowano model dynamiki bazujący na równaniu różniczkowym Lagrange’a drugiego stopnia. Celem pracy jest opracowanie modelu, w oparciu o dane równania oraz przy użyciu wielu uproszczeń modelowych w stosunku do budowy rzeczywistej kończyny górnej, oraz jego walidacja. Wprowadzenie Kończyna górna człowieka stanowi element ciała umożliwiający wykonywanie wielu czynności manipulacyjnych oraz chwytania. Kończyna górna jest mechanizmem mającym ponad 30 stopni swobody. Dzięki tak wielkiej złożoności jesteśmy w stanie wykonywać bardzo skomplikowane ruchy: wymagające dużej precyzji lub dokładności, np. gra na instrumentach, wykonywanie czynności chirurgicznych, lub też wymagające siły, np. rzut dyskiem, podnoszenie ciężarów. Oprócz skomplikowanego systemu mięśni, istotnym czynnikiem w układzie ruchu jest zmysł czucia, dzięki któremu człowiek jest w stanie kontrolować siłę ścisku oraz określać kształty przedmiotów lub ich fakturę. Do sprawowania pełnej kontroli nad układem ruchu jest wykorzystywany również zmysł wzroku, dzięki któremu wiemy, jaki dokładnie ruch chcemy wykonać i jesteśmy w stanie go zaplanować [1]. Wykonywanie prostych czynności, takich jak jedzenie czy ubieranie się, z upośledzonym układem ruchu staje się bardzo skomplikowanelub niemożliwe do samodzielneg[...]

Wyznaczanie obciążeń układu kostno-stawowego z wykorzystaniem modelu dynamiki kończyny górnej DOI:10.15199/13.2018.11.9


  Celem modelowania jest opracowanie równań matematycznych opisujących zachowania i właściwości obiektu. [1] Wierne odwzorowanie cech badanego obiektu wymaga wnikliwej analizy oraz zaawansowanych technik matematycznych. Brak całkowitego zrozumienia wewnętrznej struktury obiektu oraz uwarunkowań zewnętrznych często powoduje, że w modelowaniu stosuje się uproszczenia (np. uproszczenie wewnętrznej struktury materiałów wpływa na przyśpieszenie obliczeń matematycznych, powodując jednocześnie zmniejszenie dokładności). Tak opisany model należy następnie zweryfikować pod względem poprawności i dokładności np. podając na wejście modelu rzeczywiste dane oraz analizując otrzymany wynik. Układ ruchu człowieka jest bardzo rozbudowanym i złożonym system, w skład którego wchodzą kości, stawy, więzadła i mięśnie. Kończyna górna odgrywa niezwykle ważną rolę w życiu człowieka. Dzięki niej jesteśmy zdolni do sięgania, chwytania, trzymania, obracania oraz przesuwania przedmiotów. Wiele jej elementów strukturalnych i funkcjonalnych musi ze sobą współgrać, aby wykonać zaplanowany i synchronicznych ruch. Niestety, w wyniku nieszczęśliwych wypadków, co roku wiele osób w Polsce i na świecie traci nad nią pełną lub częściową kontrolę (np. wylewy, udary, wypadki). Budowa modeli kończyny górnej w znacznym stopniu przyczyna się do opracowania systemów rehabilitacyjnych i protetycznych mających na celu wspomóc lub odtworzyć utracone funkcję. Analiza trajektorii ruchów segmentów ciała i powstających w nich sił i momentów jest potężnym narzędziem w diagnostyce medycznej, rehabilitacji oraz fizjoterapii. Celem pracy jest przedstawienie modelu dynamiki kończyny górnej opisanej za pomocą równań Lagrange’a II stopnia oraz walidacja modelu. Model dynamiki kończyny górnej Kończyna górna człowieka składa się z co najmniej trzydziestu czterech stopni swobody, z czego dwadzieścia siedem stopni swobody przypisuje się ręce. [2] Zaproponowany model dynamiki kończyny gó[...]

 Strona 1