Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Zuzanna Sawinska"

Formulacja jako czynnik modyfikujący działanie tebukonazolu DOI:10.15199/62.2018.8.28


  Tebukonazol otrzymano po raz pierwszy w 1981 r. w reakcji 2-t-butylo-2-(4-chlorofenyloetylo)oksiranu z 1,2,4-triazolem w DMSO, w obecności zasady (wodorotlenk sodu lub potasu)1). Na rynek światowy został on wprowadzony w 1986 r. Jest to substancja stosowana w bardzo szerokim spektrum roślin rolniczych, ogrodniczych i ozdobnych, działająca skutecznie na wiele rodzajów grzybów patogenicznych2). Triazole, w tym tebukonazol, powodują inhibicję syntezy ergosteroli przez grzyby, poprzez łączenie się w specyficznym miejscu na ścieżce biosyntezy tego związku z enzymem 14 α-demetylazą3). Jednak nie zawsze brak objawów chorobowych w następstwie zastosowania tebukonazolu, ogranicza presję chorobową lub obniża zawartość mykotoksyn w ziarnie4, 5). Poza zastosowaniem jako fungicyd, tebukonazol wykazuje inne atrakcyjne właściwości pozwalające na wykorzystanie go m.in. w procesie ekstrakcji metali (pallad, miedź, nikiel, kobalt, żelazo)5). Tebukonazol to substancja zaliczana do azoli o szerokim spektrum działania, skuteczna zarówno w zapobieganiu, jak i eliminacji porażeń wywołanych przez grzyby. Fungicydy z grupy azoli mają wpływ na układ hormonalny różnych gatunków poprzez interakcję z steroidogenezą. Tebukonazol (Teb), (RS)-1-p-chlorofenylo-4,4-dimetylo-3- (1H-1,2,4-triazol-1-ilo-metylo)pentan-3-ol) (rys. 1) jest powszechnie stosowany jako fungicyd w rolnictwie, w szczególności w takich uprawach jak zboża (szczególnie pszenica ozima i jęczmień jary), Fig. 1. Tebuconazole structure Rys. 1. Struktura tebukonazolu 1378 97/8(2018) Prof. dr hab. Zenon WOŹNICA w roku 1971 ukończył s[...]

Aromatic heptaene antibiotics as an alternative for synthetic triazole fungicides in plant protection Antybiotyki z grupy aromatycznych heptaenów jako alternatywa dla syntetycznych fungicydów z grupy triazoli stosowanych w ochronie roślin DOI:10.15199/62.2016.5.5


  An in vitro antifungal activity of candicidin and ascosin antibiotics (0,01-10 μg/mL) towards representative strains of phytopathogenic fungi was detd. Both compds. exhibited similar half max. effective concns. inhibiting growth of the fungi as that of tebuconazole used for comparison. Przedstawiono wyniki porównawczych badań aktywności in vitro kandycydyny i askozyny, antybiotyków przeciwgrzybowych z grupy aromatycznych heptaenów (0,01-10 μg/mL) oraz tebukonazolu, powszechnie stosowanego fungicydu z grupy triazoli, względem grzybów porażających rośliny uprawne. Wartości EC50 (medialne stężenie skuteczne) badanych związków były porównywalne. Jednak ze względu na wiele korzystnych właściwości, kandycydyna i askozyna mogą stać się alternatywą dla syntetycznych fungicydów z grupy triazoli stosowanych w ochronie roślin. Triazole to grupa najczęściej stosowanych związków w chemoterapii układowych infekcji grzybowych1), jak również w ochronie roślin uprawnych2- 4). Charakteryzują się one szerokim spektrum działania na grzyby fitopatogenne, niską ceną, szeroką dostępnością związków należących do tej grupy oraz dużą liczbą preparatów handlowych. Stosowane są od lat osiemdziesiątych XX w. Pomimo wielu zalet wykazują też kilka cech negatywnych, które sprawiają, że ich zastosowanie w rolnictwie jest kontrowersyjne. I tak triazole medyczne (np. worykonazol) i rolnicze (np. tebukonazol), wykazując ten sam mechanizm działania polegający na inhibicji syntezy steroli poprzez oddziaływanie z cytochromem P450 i demetylazą lanosterolową, podlegają także wspólnym mechanizmom indukowania oporności w komórkach grzybowych, w tym oporności specyficznej (zmiany jednostkowe) jak i wielolekowej MDR (multidrug resistance). W konsekwencji rozwoju oporności krzyżowej dochodzi do zahamowania aktywności biologicznej triazoli stosowanych w medycynie5-11). Stanowi to groźbę utraty ich wartości leczniczych. Ten mechanizm działania triazoli jest ni[...]

The impact of surfactants on efficiency of the triazole fungicides Wpływ związków powierzchniowo czynnych na skuteczność fungicydów z grupy triazoli DOI:10.15199/62.2016.6.10


  Three triazole fungicides (epoxiconazole, metconazole and tebuconazole) used in protection of cereals were studied for activity in controlling the Fusarium avenaceum, Fusarium culmorum and Fusarium graminearum species in presence of adiuvants (polyether-substituted trisilane, ethoxylated isodecyl alc., Me ester of rapeseed oil). Metkonazol together with the ethoxylated alc. showed the highest fungistatic activity. Przedstawiono wyniki porównawczych badań aktywności in vitro trzech substancji czynnych fungicydów z grupy triazoli, używanych w ochronie zbóż do zwalczania fuzariozy kłosów zbóż. Były to syntetyczne substancje czynne: epoksykonazol, metkonazol i tebukonazol. Aktywność badanych związków była zróżnicowana. Najsilniejszym działaniem fungistatycznym cechował się metkonazol, niezależnie od gatunku grzyba. Najsłabsze działanie w stosunku do zwalczanych grzybów wykazywał epoksykonazol. Etoksylowany alkohol izodecylowy użyty w mieszaninie z epoksykonazolem i tebukonazolem najskuteczniej ograniczał wzrost grzybni F. avenaceum, F. culmorum oraz F. graminearum. Obserwowano obniżenie skuteczności ocenianych kombinacji w zahamowaniu wzrostu grzybni w mieszaninach, w których użyto ester metylowy oleju rzepakowego w przypadku każdej z badanych substancji. Fuzarioza kłosów to choroba powodowana przez grzyby z rodzaju Fusarium, która istotnie pogarsza jakość ziarna zbóż ze względu na mykotoksyny. Grzyby z rodzaju Fusarium mogą wytwarzać mykotoksyny o różnym stopniu toksyczności. Zalicza się do nich m.in. deoksyniwalenol (DON), niwalenol (NIV), zearalenon (ZEA) i moniliformine (MON)1). W ochronie roślin stosuje się adiuwanty w celu zmodyfikowania właściwości biologicznych substancji czymnnej lub zmiany cech fizykochemicznych cieczy użytkowej2). Wyniki badań prowadzonych w Polsce i na Świecie wskazują, że zarówno pobieranie i efekt zwilżenia powierzchni roślin, jak i [...]

 Strona 1