Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Karina Mroczyńska"

Polymerization of vinyl and acrylic monomers in the environment of petroleum bitument Polimeryzacja monomerów winylowych i akrylowych w środowisku ponaftowego asfaltu DOI:10.15199/62.2017.4.35


  Vinyl acetate, methacrylic acid, Bu acrylate and methacrylate as well as allyl and glycidyl methacrylates were dissolved in petroleum bitumen (up to 50% by mass) and polymerized in situ with Bz2O2 or (Me3C)2O2 at 120-135oC to modify the bitumen properties. The modification resulted in decreasing the softening temp., hardners and bending strength of the polymer-bitumen films. Presence of the polymers in bitumen resulted also in some changes in IR spectrum of the bitumen. Przeprowadzono badania inicjowanej wolnorodnikowej polimeryzacji octanu winylu, kwasu metakrylowego, akrylanu butylu, metakrylanu butylu, metakrylanu allilu i metakrylanu glicydylu w środowisku stopionego utlenionego ponaftowego asfaltu. Do inicjowania polimeryzacji stosowano nadtlenek benzoilu i nadtlenek tert-butylu. Z kompozycji asfaltowo-polimerowych otrzymano powłoki. Badano ich temperaturę mięknienia, twardość względną wahadłową i odporność na zginanie. Metodami spektroskopii w podczerwieni i termograwimetrii badano budowę otrzymanych kompozycji asfaltowo-polimerowych pod względem składu tworzących je produktów i zachowania w warunkach wzrastającej temperatury. Wyroby bitumiczne tworzą powłoki odporne na działanie wody, roztwory kwasów, zasad i soli lecz nieodporne na promieniowanie ultrafioletowe oraz większość organicznych rozpuszczalników. Modyfikowane olejem lnianym lub tungowym oraz żywicami synte-tycznymi tworzą powłoki równomierne o wysokim połysku, elastyczne, przyczepne do metalu, betonu i innych powierzchni. Najczęściej są stosowane do zabezpieczania obiektów budowlanych, maszyn, instalacji i urządzeń przemysłowych. Obecnie prowadzone badania polegają na zmianie właściwości bitumów m.in. przez wprowadzenie różnego rodzaju polimerów. W pracy1) przedstawiono wyniki modyfikacji bitumów za pomocą poli(akrylanu metylu) (PMA) i poli(akrylanu etylu) (PEM). Użyte polimery miały podobne właściwości reologiczne do stopionego bitumu 70/100 i były z [...]

Badania termograwimetryczne pigmentów kadmowych po narażeniach chemicznych i naświetlaniu UV DOI:10.15199/62.2018.10.21


  Zasadniczą przyczyną zużycia materiałów konstrukcyjnych i zniszczenia zabezpieczeń ochronnych jest podwyższona agresywność środowiska eksploatacji. Powłoki malarskie w porównaniu z innymi sposobami zabezpieczeń antykorozyjnych wykazują wiele zalet. Można do nich zaliczyć nanoszenie farb różnymi technikami na konstrukcje o dowolnych rozmiarach. Podstawowymi składnikami ciekłych farb są: żywica lakierowa, pigmenty, napełniacze, rozpuszczalniki oraz rozcieńczalniki i inne dodatki. Żywice lakierowe są pochodzenia naturalnego lub syntetycznego. Pigmenty lub napełniacze są nieorganicznymi tlenkami, solami lub metalicznymi proszkami i w zdecydowany sposób wpływają na właściwości ochronne powłoki malarskiej1). Utlenianiu wielu pigmentów, w tym żółcieni kadmowych, cynkowych lub chromowych, sprzyja światło. Po starzeniu powłok olejnych z udziałem światła i temperatury stwierdzono obecność związków będących produktami utleniania pokostu. Podwyższona temperatura zwiększyła aktywność chromianu ołowiu(II), który w obecności światła i wilgoci spowodował pasywację powierzchni metalowego podłoża2). Badano wpływ nieorganicznych pigmentów na trwałość fotooksydacyjną powłok akrylowych otrzymanych z farb emulsyjnych zawierających ultramarynę, czerwień kadmową i zielony uwodniony tlenek chromu. Żywicą w farbach był kopolimer akrylanu n-butylu z metakrylanem metylu. Uzyskane wyniki pokazały, że ultramaryna ma najsilniejszy wpływ na fotooksydacyjną stabilność kopolimeru3). Metodami chromatografii, spektrometrii produktów pirolizy z MS (Py-GC/MS), spektroskopii w podczerwieni z transformacją Fouriera i całkowitego odbicia (ATR-FTIR) badano fotochemiczny rozkład poli(octanu winylu) oraz kopolimerów octanu winylu z monomerami akrylowymi zawierającymi pigmenty kobaltowe, kadmowe, niklowe i biel tytanową. W próbkach wykryto produkty deacetylacji, takie jak kwas octowy oraz ftalan dietylu4). Wykonano badania poliamidu 6 (PA6) pigmentowanego zieloną ftalo[...]

Badania spektroskopowe i termograwimetryczne błon z plastizoli poli(chlorku winylu) zawierających pigmenty spinelowe DOI:10.15199/62.2019.2.24


  Podstawowym sposobem zabezpieczenia aparatury i urządzeń przed korozją są powłoki malarskie oraz powłoki z tworzyw sztucznych lub laminatów. Obecność pigmentów w powłoce znacznie ogranicza dyfuzję gazów i par cieczy do podłoża. Istotny jest kształt i wielkość cząstek pigmentu oraz ich aktywność chemiczna względem agresywnych czynników powodujących niszczenie metalu i powłoki. Pigmenty powinny wiązać substancje aktywne w produkty nieaktywne, a także zwiększać odporność powłok na promieniowanie UV, działanie ciepła oraz na działanie czynników środowiska eksploatacji i atmosferycznych1- 3). Według autorów pracy problem polegał na wyjaśnieniu oddziaływania ciepła, promieniowania oraz środowiska na polimery i ich kompozycje zawierające różne dodatki, w tym pigmenty i napełniacze. Zbadano właściwości termiczne, mikrostrukturalne i reologiczne mieszanin poli(3-hydroksymaślanu) z poli(kwasem mlekowym) i porównano je z właściwościami mieszanin polietylenu z poli(3-hydroksymaślanem- co-3-hydroksywalerianowym) i polikaprolaktonem, będących potencjalnymi kompozycjami biodegradowalnymi4). Podobne badania dotyczyły kompozytów polimerowych składających się z nanocząstek zawierających ren w matrycy polietylenu. Nanocząstki zawierające ren miały rozmiary 15,0 ± 0,3 nm i składały się z Re, Re2O7, ReO3 i ReO2. Stwierdzono, że przenikalność promieniowania mikrofalowego kompozytu zależała od składu nanocząstek5). Przeprowadzono termiczną destrukcję odpadów polimerowych w celu pozyskania składników paliw. Przebadano wpływ różnych katalizatorów na przebieg termodestrukcji. Stwierdzono, że rodzaj katalizatora wpływał na pierwotne i wtórne reakcje destrukcji polimerów. Zasadniczo zależała od niego wydajność procesu i skład otrzymanych produktów6). Przedstawiono opis syntezy i struktury wielkocząsteczkowych substancji otrzymanych 98/2(2019) 303 Mgr Iryna SHYYCHUK w roku 1985 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Uniwersytetu w Czerniowcach w s[...]

Thermal and structural studies of some emulsion poly(vinyl chlorides) Badania strukturalne i termiczne wybranych emulsyjnych poli(chlorków winylu) DOI:10.15199/62.2015.7.9


  Four com. emulsion poly(vinyl chlorides) were studied for grain morphol., chem. structure, thermal stability, decompn. heat and crystallinity. Trace amts. of impurities present in the polymer samples contributed to a decrease in their thermal stability. The crystallinity of the polymer was evidenced. Przedstawiono wyniki badań 4 emulsyjnych poli(chlorków winylu) (PVC E-68 Pbs, Pevikon P-682, Slovinyl EP-702 oraz Vestolit B-7021 Ultra). Używając mikroskopu konfokalnego, określono rozmiary ziaren polimerów i ich rozrzut granulometryczny. Metodą spektroskopii w podczerwieni zbadano budowę chemiczną i zawartość śladowych pozostałości innych związków w ziarnach polimeru po procesie emulsyjnej polimeryzacji chlorku winylu. Termograwimetrycznie wyznaczono początkową, maksymalną i końcową temperaturę rozkładu polimerów oraz wartości efektów cieplnych. Za pomocą spektroskopii w bliskiej podczerwieni i rentgenometrii zmierzono też stopień krystaliczności poszczególnych polimerów. Wyroby z poli(chlorku winylu) (PVC) lub kopolimerów zawierających powyżej 50% mas. chlorku winylu stanowią ok. 25% ogólnej światowej produkcji wszystkich polimerów. Szybki wzrost produkcji wyrobów z tych polimerów spowodowany jest ich niskimi cenami oraz dobrymi właściwościami przetwórczymi, fizykomechanicznymi, elektrycznymi, odpornością chemiczną, a także zdolnością do fizycznej modyfikacji. Plastizol, utworzony z plastyfikatora i emulsyjnego PVC, można przetwarzać w gotowe wyroby przez zanurzenie, odlewanie, formowanie rotacyjne i nakładanie rozpyleniem pneumatycznym lub hydrodynamicznym z natryskiem płomieniowym oraz na walcach1-5). W technologii przetwórstwa polimerów najważniejszym czynnikiem jest rodzaj użytego materiału. Zasadniczą rolę odgrywa sposób polimeryzacji monomeru, masa cząsteczkowa polimeru, rozmiary cząstki lub ziarna, charakterystyka powierzchni cząstki, odporność termiczna, a także jego morfologia6-9). Właściwości te są decydujące w[...]

Modyfikacja asfaltu naftowego polimerami, pyłem gumowym i koloidalną krzemionką DOI:10.15199/62.2018.1.14


  Wyroby bitumiczne są stosowane do wyrobu powłok odpornych na działanie wody oraz roztworów kwasów, zasad i soli. Powłoki te są jednak nieodporne na promieniowanie ultrafioletowe i działanie większości rozpuszczalników organicznych. Bitumy modyfikowane olejami, żywicami naturalnymi lub syntetycznymi mają zmienioną budowę koloidalną i właściwości reologiczne. Tworzą one błony dobrze przyczepne do różnych powierzchni. Mają lepsze właściwości fizyczno-mechaniczne i większą odporność chemiczną. Najczęściej są stosowane do zabezpieczania obiektów przemysłowych, aparatury, instalacji i urządzeń produkcyjnych1). Edwin Makarewicz*, Olha Marshalok, Magdalena Tworek, Karina Mroczyńska, Irina Shyychuk, Dorota Ziółkowska 102 97/1(2018) Mgr inż. Karina MROCZYŃSKA w roku 2011 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Uniwersytetu Technologiczno- -Przyrodniczego w Bydgoszczy. Od 2012 r. pracuje na stanowisku samodzielnego chemika w Wydziałowym Laboratorium Doświadczalnym. Jest również doktorantką tego Wydziału. Specjalność - chemia analityczna. Mgr inż. Magdalena TWOREK w roku 2009 ukończyła studia na Wydziale Technologii i Inżynierii Chemicznej Uniwersytetu Technologiczno- -Przyrodniczego w Bydgoszczy. Pracuje na stanowisku chemika specjalisty w Zakładzie Technologii Polimerów i Powłok Ochronnych. Specjalność - technologia polimerów. Obecnie szeroko prowadzone są badania polegające na zmianie właściwości asfaltów i bitumów. Nowe właściwości wyrobom bitumicznym nadaje się przez wprowadzenie do nich różnego rodzaju polimerów. Mimo poprawy ich właściwości, wciąż występują liczne wady i ograniczenia. Większość metod i sposobów fizycznej i chemicznej modyfikacji asfaltów i bitumów została przedstawiona w pracy wykonanej przez ten sam zespół autorów2). Na podstawie przedstawionych w niej danych doświadczalnych stwierdzono, że w wielu przypadkach otrzymany kompozyt asfaltowo-polimerowy charakteryzował się lepszymi param[...]

 Strona 1