Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Hubert Witkowski"

Sekwestracja CO2 w betonie w procesie karbonatyzacji w ujęciu normy PN-EN 16757:2017-07 DOI:10.15199/33.2018.02.13


  Coraz częściej w praktyce inżynierskiej kryterium wyboru technologii imateriałów w procesie budowlanymjest aspekt środowiskowy, taki jak: Potencjał GlobalnegoOcieplenia (GWP - z ang.GlobalWarming Potential); Potencjał Niszczenia Warstwy Ozonowej (ODP - z ang. Ozone Depletion Potential); Potencjał Zakwaszania (AP - z ang. Acidification Potential), czyAbiotyczny Potencjał Wyczerpania Zasobów Kopalnych (ADP - z ang. Abiotic Depletion Potential). Najczęściej jest to Potencjał GlobalnegoOcieplenia (GWP) określany również jako Potencjał Tworzenia Efektu Cieplarnianego, który wyrażany jest ŚlademWęglowymProduktu (CFP - z ang. Carbon Footprint of a Product). Zgodnie z normą ISO/TS 140067:2013 [5] jest to suma emisji i eliminacji gazów cieplarnianych (równoważnika dwutlenku węgla w cyklu życia produktu). Zgodnie z tą definicją, na ślad węglowy składa się nie tylko emisja, ale również strumienie odwrotne, czyli przechwytywanie dwutlenku węgla przez materiał. Taki proces określany jest jako sekwestracja CO2. W przypadku betonu, sekwestracja dwutlenku węgla następuje w procesie karbonatyzacji. Proces ten jest szczególnie istotny w drugim cyklu życia betonu, gdy w przypadku rozbiórki konstrukcji jest on kruszony na gruz.Wówczas, jak podaje Lagerblad [7], proces karbonatyzacji przyspiesza, gdyż zwiększa się powierzchnia betonu, która jest poddana temu procesowi. Z obliczeń Kikuchiego i Kurody [6] wynika, że uwzględnienie pochłaniania CO2 przez beton w procesie karbonatyzacji może zmniejszyć całkowity bilans śladu węglowego betonu w całym cyklu życia nawet o 5,5%. Jest to szczególnie istotne w przypadku analizy betonów takich jak betony samozagęszczalne (SCC - z ang. Self-Compacting Concrete), które mimo że są uznawane za najbardziej innowacyjną technologię betonową [10], to z uwagi na większą zawartość cementu nie są postrzegane jako materiał spełniający zasady zrównoważonego rozwoju. Dlatego ważne jest, aby określić[...]

Porównanie metod pobierania materiału z betonu samozagęszczalnego w analizie FTIR DOI:10.15199/33.2018.08.20


  Beton samozagęszczalny (SCC, ang. Self-CompactingConcrete) jest określany mianem przełomowej innowacji w technologii betonu [7, 11].Wśród badań laboratoryjnych służących określeniu postępu procesu karbonatyzacji w betonie [1, 5, 8, 12, 13] należy wymienić: termograwimetrię (TG) oraz termiczną analizę różnicową (DTA); dyfraktometrię rentgenowską (XRD); spektroskopię w podczerwieni (FTIR); gammadentysometrię. Najczęściej stosowaną metodą pobierania próbek betonowych do analizy FTIR jest metoda wiercenia na zakładaną głębokość, a następnie rozwiercony materiał jest poddawany analizie. Z pobranegomateriału przygotowywana jest pastylka. Opisana metoda może być obarczona dużymbłędem, ponieważ ok. 70% objętości betonu stanowi kruszywo, a ilość pobieranego materiału w analizie FTIR jest bardzo niewielka (0,001 - 0,0027 g). Analizowany materiał może pochodzić z matrycy cementowej, w której dochodzi do procesu Pod- 1) Politechnika Łódzka; Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska *) Adres do korespondencji: eng.Hubert.Witkowski@gmail.com Streszczenie. W artykule przedstawiono nową metodę pobierania materiału do przygotowania próbek w analizie FTIR, którą można wykorzystać do określenia postępu karbonatyzacji betonu. Uzyskane wyniki porównano ze stosowaną do tej pory metodą wiercenia próbki. Przeprowadzono analizę dwóch mieszanek betonu samozagęszczalnego. Badane próbki miały postać typowych sześciennych kostek oraz gruzu betonowego. Próbki były przechowywane przez 56, 112 i 168 dni w komorze karbonatyzacyjnej. Jednocześnie wykonano analizę termiczną TG/DTA. Uzyskane wyniki potwierdziły zalety zaproponowanej metody. Słowa kluczowe: karbonatyzacja betonu; FTIR; beton SCC; TG/DTA. Abstract.The paper presents a newsamplingmethod for the FTIR analysis,whichmight be used for the determination of the concrete carbonation progress.The obtained resultswere comparedwith the existing drilling method. In the research [...]

Ocena możliwości redukcji tlenków azotu przez beton fotokatalityczny DOI:10.15199/33.2018.07.18


  cementu 1) Politechnika Łódzka; Wydział Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska 2) PolitechnikaWarszawska;Wydział Inżynierii Lądowej *) Adres do korespondencji: w.jackiewicz-rek@il.pwl.edu.pl Streszczenie. W artykule omówiono zastosowanie betonu fotokatalitycznego w kontekście redukcji stężenia tlenków azotu w powietrzu. Opisano mechanizm procesu fotokatalizy i metody badań skuteczności tego rozwiązania. Przedstawiono również przykłady realizacji z użyciem betonu fotokatalitycznego oraz wymieniono czynniki wpływające na efektywność redukcji tlenków azotu. Słowa kluczowe: beton fotokatalityczny; dwutlenek tytanu; NOx. Abstract. The paper presents the use of photocatalytic concrete in the context of reducing the concentration of nitrogen oxides in the air. Themechanismof the photocatalysis process and research methods on the effectiveness of this solution are described. Examples of realizations using photocatalytic concrete and factors influencing the effectiveness of reduction of nitrogen oxides are also presented. Keywords: photocatalytic concrete; titanium dioxide; NOx. DOI: 10.15199/33.2018.07.18 Ocena możliwości redukcji tlenków azotu przez beton fotokatalityczny Assessment of the posibility of reduction nitrogen oxides by photocatalytic concrete mgr inż. Hubert Witkowski1) dr inż. Wioletta Jackiewicz-Rek2)*) mgr inż. Karol Chilmon2) Rys. 1. Schemat proces[...]

 Strona 1