Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Marcin Urbaniak"

Formulacja jako czynnik modyfikujący działanie tebukonazolu DOI:10.15199/62.2018.8.28


  Tebukonazol otrzymano po raz pierwszy w 1981 r. w reakcji 2-t-butylo-2-(4-chlorofenyloetylo)oksiranu z 1,2,4-triazolem w DMSO, w obecności zasady (wodorotlenk sodu lub potasu)1). Na rynek światowy został on wprowadzony w 1986 r. Jest to substancja stosowana w bardzo szerokim spektrum roślin rolniczych, ogrodniczych i ozdobnych, działająca skutecznie na wiele rodzajów grzybów patogenicznych2). Triazole, w tym tebukonazol, powodują inhibicję syntezy ergosteroli przez grzyby, poprzez łączenie się w specyficznym miejscu na ścieżce biosyntezy tego związku z enzymem 14 α-demetylazą3). Jednak nie zawsze brak objawów chorobowych w następstwie zastosowania tebukonazolu, ogranicza presję chorobową lub obniża zawartość mykotoksyn w ziarnie4, 5). Poza zastosowaniem jako fungicyd, tebukonazol wykazuje inne atrakcyjne właściwości pozwalające na wykorzystanie go m.in. w procesie ekstrakcji metali (pallad, miedź, nikiel, kobalt, żelazo)5). Tebukonazol to substancja zaliczana do azoli o szerokim spektrum działania, skuteczna zarówno w zapobieganiu, jak i eliminacji porażeń wywołanych przez grzyby. Fungicydy z grupy azoli mają wpływ na układ hormonalny różnych gatunków poprzez interakcję z steroidogenezą. Tebukonazol (Teb), (RS)-1-p-chlorofenylo-4,4-dimetylo-3- (1H-1,2,4-triazol-1-ilo-metylo)pentan-3-ol) (rys. 1) jest powszechnie stosowany jako fungicyd w rolnictwie, w szczególności w takich uprawach jak zboża (szczególnie pszenica ozima i jęczmień jary), Fig. 1. Tebuconazole structure Rys. 1. Struktura tebukonazolu 1378 97/8(2018) Prof. dr hab. Zenon WOŹNICA w roku 1971 ukończył s[...]

 Strona 1