Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"ALEKSANDRA ERDMAN"

BADANIA I ROZWÓJ: Włókna celulozowe o właściwościach luminescencyjnych - materiał zabezpieczający opakowania i inne wyroby poligraficzne DOI:10.15199/42.2017.11.2


  STRESZCZENIE: W artykule zostały przedstawione metoda otrzymywania włókien luminescencyjnych z celulozy regenerowanej, jak również wyniki badań ich właściwości. Włókna te formowano z wykorzystaniem ekologicznej metody NMMO. Z uwagi na zastosowaną modyfikację włókien emitują one światło o różnej barwie, w zależności od długości fali światła wzbudzającego. Modyfikatory wprowadzone do włókien charakteryzują się nanometrycznymi rozmiarami cząstek i co jest najistotniejsze - dzięki zastosowanej metodzie otrzymywania włókien - zostały one wbudowane w ich matrycę i znalazły się w całej objętości włókna. Zapewnia to zwiększenie użyteczności i trwałości włókien. Produkty tego rodzaju mogą znaleźć specjalistyczne zastosowanie do zabezpieczania i znakowania opakowań (głównie etykiet), dokumentów, etykiet, markowych wyrobów odzieżowych i tekstylnych oraz mogą być pomocne przy identyfikacji wyrobu. ABSTRACT: The article describes method of luminescent fibers formation from regenerated cellulose and some of the investigations connected with the issue. The fibers were formed with the use of environment - friendly NMMO method. Due to the modifiaction fibers were optically active under UV light with different colours of emission. The modifiers are characterized with nanometrical size of cristals, and what is most important they are incorporated into polymer matrix of the fibers, which provides durability and usability of the product. This kind of innovative fibers can be used in special applications such as securities, labels, brands or clothing protection and product authentication as well. Wstęp Fałszerstwo - rozpowszechniony na całym świecie problem wielkiej wagi dotyczący szerokiej gamy produktów. Jak podaje Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), roczne koszty, jakie ponosi globalna gospodarka związane z podrabianymi produktami sięgają 250 mld dolarów, w tym straty związane z podrabianiem etykiet i metek ok. 40 mld dolarów [1]. Z tego względu niezwyk[...]

Badanie jakości obrazu wytłoczonego folią na tekturach flokowanych DOI:10.15199/54.2018.6.2


  Flokowanie sięga aż do średniowiecza, kiedy to służyło przede wszystkim do dekoracji miejsc kultu religijnego. Pierwsze wzmianki o mechanicznym nakładaniu floku pochodzą z XII w. Włókna naturalne były tłuczone w moździerzu i służyły głównie do ozdabiania ścian. Następnie sztuka flokowania została zapomniana i ponowne jej ożywienie nastąpiło w XIX w. we Francji. W XX w. nastąpił rozwój technologii flokowania elektrostatycznego. Pierwsze wdrożenie na skalę komercyjną maszyny do elektrostatycznego flokowania odbyło się w latach 40. XX w. Wraz z rozwojem tej technologii postępował rozwój flokowanych powierzchni zarówno stosowanych w przemyśle, jak i w gospodarstwach domowych. Obecnie proces flokowania jest bardzo rozpowszechniony na całym świecie i znajduje zastosowanie prawie w każdej dziedzinie produkcji. W przemyśle tekstylnym służy do ozdabiania odzieży i imitacji zamszu, w przemyśle samochodowym - zdobi deski rozdzielcze, elementy tapicerki, w przemyśle papierniczym - tapety, papiery dekoracyjne, w przemyśle opakowaniowym - powstają dekoracje na zewnątrz oraz wewnątrz opakowań itp. Flokowanie poprawia efekt wizualny, a pokryta flokiem powierzchnia w dotyku przypomina zamsz. Ponadto nadaje indywidualny charakter flokowanemu produktowi, powodując duże zainteresowanie wśród konsumentów. Flok, inaczej strzyża tekstylna, jest to włókno naturalne lub z tworzywa sztucznego pocięte na odcinki o długości 0,3-5 mm. Dostępne jest kilka rodzajów floków w zależności od rodzaju włókna, z którego są zrobione (poliamid (nylon), poliester, wiskoza, bawełna, włókna węglowe, polipropylen), od jego grubości, długości oraz koloru. Włókna floku mogą być matowe, półmatowe lub błyszczące oraz występować w całej gamie kolorystycznej [4]. Nowością na rynku są włókna fluorescencyjne [9]. W przemyśle stosowane są dwie metody barwienia włókien: w masie oraz barwienie już wytworzonego włókna (pociętego). Pierwsza polega na dodaniu barwnika do stopionego[...]

 Strona 1