Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Bartłomiej Ślęczkowski"

Gaśnice (do 20 kg), jako Przenośne Urządzenia Gaśnicze (PUG) - badania skuteczności gaśniczej wg normy PN-EN 3-7+A1:2008 DOI:10.15199/17.2016.6.7


  Gaśnica (do 20 kg), to przenośne urządzenie gaśnicze, które praktycznie powinno znajdować się w zasięgu ręki w każdym miejscu publicznym. Czy jednak każdy z nas wie jak używa się gaśnic lub czy jedną gaśnicą możemy gasić każdy rodzaj pożaru? Celem niniejszego artykułu jest przybliżenie czytelnikowi podstawowych zagadnień związanych z rodzajami gaśnic i pożarów, jakie dany typ gaśnicy może ugasić. To czy dany typ gaśnicy sprawdzi się do gaszenia danej klasy pożaru musi zostać potwierdzone przez badania normowe skuteczności gaśniczej. Dla bezpieczeństwa naszego i naszych najbliższych każdy z nas powinien umieć uruchomić gaśnice i nie bać się jej użyć, bo tylko szybka reakcja może uchronić przed nieszczęściem. Z drugiej strony powinniśmy mieć świadomość pierwszej reakcji ognia na użycie gaśnicy i umieć się przed tą reakcją zabezpieczyć.1. Wstęp Za pierwszy odnotowany przypadek ochrony przeciwpożarowej przenośnym urządzeniem gaśniczym można uznać pomysł niemieckiego lekarza M. Fuches'a z 1734 r. Polegał on na wrzucaniu w ogień szklanych pojemników, w których znajdowała się słona woda. Następnym był pomysł komendanta koszar w Yarmouth kapitana George Manby z 1816 r. W wyniku bezradności podczas jednego z pożarów, który wybuchł na piętrze niedostępnym dla ówczesnej straży pożarnej, wpadł on na pomysł stworzenia cylindrycznej, miedzianej gaśnicy, która w 3/4 swojej objętości wypełniona była wodnym roztworem węglanu potasu, a pozostałą przestrzeń wypełniało sprężone powietrze. W 1864 r. we Francji powstała pierwsza gaśnica chemiczna, której działanie oparte było na zachodzących w niej reakcjach pomiędzy wodorowęglanem sodu i kwasem winnym. Historia gaśnic pianowych sięga roku 1904, proszkowych 1912, a tetrowych, (jako środek gaśniczy wykorzystywano czterochlorek węgla) 1925 r. W pierwszych latach po pojawieniu się na rynku, gaśnice były krytykowane jako sprzęt pożarniczy, a wielu autorów starało się udowodnić brak ich przydat[...]

Odporność na korozję stopów wykorzystywanych w armaturze pożarniczej, narażonych na działanie wodnych roztworów DOI:10.15199/62.2018.10.2


  Korozja metali i stopów jest procesem występującym powszechnie. W jej wyniku dochodzi do stopniowego niszczenia mikrostruktury materiałów, co w następstwie prowadzi do ich rozpadu. Powoduje to niszczenie, awarie oraz uszkodzenia elementów z nich wykonanych, co ma szczególny wpływ na skuteczność działania urządzeń gaśniczych1, 2). Intensywność procesu korozji zależy w dużym stopniu od składu chemicznego stopów metali z jakich są wykonane wyroby, jak również od środowiska, na jakie są one bezpośrednio narażone. W zależności od mechanizmu procesu można wyodrębnić korozję chemiczną, fizyczną, elektrochemiczną oraz mikrobiologiczną3-5). Procesy korozji elektrochemicznej zachodzą wówczas, gdy metal lub stop zanurzony jest w elektrolicie. Zjawisko to polega na działaniu elektrochemicznego ogniwa korozyjnego, którym jest układ dwóch elektrod w elektrolicie. Stop uważany jest za zbiór krótkozwartych mikroogniw, które powstały z elementów strukturalnych (kryształów) stopu lub segregacji składników stopowych. Między tymi elementami struktury stopów występuje różnica potencjałów. Pod wpływem działania elektrolitu zachodzi reakcja utleniania-redukcji wywołująca korozję. Potencjał stopu mierzony względem elektrody porównawczej w danym ośrodku jest wypadkowym potencjałem krótkozwartych ogniw powstałych na powierzchni metalu. Potencjał korozyjny jest równocześnie potencjałem, przy którym dochodzi do reakcji utleniania-redukcji. Wartość potencjału zależy głównie od składu chemicznego stopu i elektrolitu6, 7). O szybkości korozji elektrochemicznej będzie decydowała różnica potencjałów składników elektrody, rodzaj elektrolitu, w którym zachodzi korozja, opór ogniwa i polaryzowalność elektrod. 1642 97/10(2018) Mgr. inż. Katarzyna SKORUPKA jest absolwentką Wydziału Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, specjalność chemia materiałowa. Ukończyła również interdyscyplinarne studia chemia i inżynieria materiałów pod patronatem Uniwersy[...]

 Strona 1