Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Przemysław Kubica"

Permanentna Redukcja Tlenu - nowa koncepcja zabezpieczania przeciwpożarowego

Czytaj za darmo! »

Urządzenia działające na zasadzie permanentnej redukcji tlenu (PRT) zostały wprowadzone do ochrony przeciwpożarowej w końcu lat dziewięćdziesiątych XX w.W1999 r. dokonanomiędzynarodowego zgłoszenia patentowego. Na obszarze RP udzielenie patentu na urządzenie ogłoszono w 2005 r. Mimo niedługiego czasu istnienia na rynku ten sposób zapobiegania pożarom zdobył zaufaniewielu firmzagranicznych, [...]

Kierunki rozwoju modeli wyznaczania czasu retencji gazów gaśniczych


  SUG-gazowe stosowane są powszechnie do zabezpieczenia pomieszczeń, w których znajduje się mienie wrażliwe na działanie innych środków gaśniczych (serwerownie, archiwa). O skuteczności gaszenia decyduje czas retencji gazu gaśniczego w pomieszczeniu.Wyznaczanie tego czasu dobywa się najczęściej analitycznie, wg wybranych modeli wypływu gazu z pomieszczenia.Weryfikacja obecnie stosowanychmodeli wskazuje rozbieżności między wartościami mierzonymi a wyznaczanymi. Proponowane są nowe modele, umożliwiające wyznaczenie czasu retencji z większą niż dotychczas dokładnością. Założenia do stosowanychmodeli nie sprawdzają się w przypadku gazów o gęstości bliskiej gęstości powietrza. Słowa kluczowe: SUG-gazowe, czas retencji, gazy gaśnicze, modele wyznaczania czasu retencji.Gaszenie pożarów za pomocą gazów gaśniczych charakteryzuje się najmniejszymi stratami związanymi z działaniem środka gaśniczego, spośród wszystkich współcześnie dostępnych. Z tego względu gazy gaśnicze stosowane są przede wszystkim tam, gdzie główną wartość stanowi przechowywane mienie - serwerownie, archiwa, muzea.Aby zapewnić skuteczność gaszenia, gaz powinien utrzymywać się w przestrzeni przez odpowiednio długi czas, tzw. czas retencji, niezbędny do ugaszenia ognia oraz podjęcia działań przez przeszkolony personel w warunkach uniemożliwiających powtórny zapłon.Wartość czasu retencji zależy przede wszystkim od gęstości gazu gaśniczego i szczelności pomieszczenia. Modele stosowane do obliczania czasu retencji Czas retencji gazu w pomieszczeniu można określić na dwa sposoby: - wypuścić gaz gaśniczy do pomieszczenia chronionego i zmierzyć zmianę stężenia gazu w czasie na ustalonej wysokości; - wykonać badanie szczelności pomieszczenia i stosując odpowiedni model wypływu gazu z pomieszczenia, analitycznie wyznaczyć zmianę stężenia gazu gaśniczego. Pierwsza metoda jest kosztowna i dlatego nie jest zalecana. Stosując drugą metodę, należy posłużyć s[...]

Distribution of oxygen concentration during fire suppression in closed spaces with inert gases Rozkład stężeń tlenu podczas gaszenia pożaru w pomieszczeniach gazem obojętnym DOI:10.12916/przemchem.2014.1557


  Retention of extinguishing gas (N2 or N2-Ar mixsts.) was studied under lab. conditions (a chamber 0.72 m3 with leaks) and under real conditions (a room 700 m3 with openings and leaks). The retention time increased with increasing the d. of the extinguishing gas to the air d. An uniform distribution of the O2 concn. was then achieved. Skuteczność gaszenia gazem zależy od czasu retencji, tj. utrzymania stężenia gazu gaśniczego przez wymagany czas na wymaganej wysokości pomieszczenia. Zbyt wczesny wzrost stężenia tlenu może spowodować nawrót pożaru i zniszczenie zabezpieczanego mienia. Rozkład stężeń tlenu zależy od gęstości gazu gaśniczego. Przedstawiono wyniki badań czasu retencji wybranych gazów obojętnych przy określonych nieszczelnościach pomieszczenia. Stwierdzono, że stosowanie gazów gaśniczych o gęstościach bliskich gęstości powietrza sprzyja jednorodnemu rozkładowi stężeń. Technologia gaszenia pożarów gazami znajduje szerokie zastosowanie w zabezpieczaniu mienia wysokiej wartości, wrażliwego na działanie innych środków gaśniczych. Współcześnie jest to najczęściej spotykany sposób zabezpieczania laboratoriów, serwerowni, archiwów lub magazynów muzealnych. Gaszenie gazami prowadzi się za pomocą stałych urządzeń gaśniczych (SUG). Urządzenia te są trwale związane z budynkiem, posiadają zapas gazu gaśniczego zmagazynowanego w butlach oraz rurociągi i dysze do jego rozprowadzania w przestrze-chronionej. Uruchamianie gaszenia następuje automatycznie po wykryciu pożaru przez system detekcji. Gaz gaśniczy wyładowany do pomieszczenia, aby zapewnić skuteczne ugaszenie pożaru, musi być utrzymywany w kubaturze pomieszczenia przez wymagany czas, tzw. czas retencji. W związku z różnicą gęstości gazu gaśniczego i otaczającego powietrza, po wyładowaniu następuje wypływ mieszaniny gazu gaśniczego z powietrzem, a napływ "świeżego" powietrza. Szybkość napływu powietrza do pomieszczenia zależy od powierzchni nieszczelności w przegrodach [...]

Wpływ ciśnienia na rozdział wody dla wybranych elementów wylotowych instalacji tryskaczowych


  W artykule przedstawiono wyniki badań laboratoryjnych rozdziału wody poniżej i powyżej deflektora dla wybranych elementów wylotowych instalacji tryskaczowych. Badano cztery wybrane rodzaje tryskaczy rozpylających o stałych wypływu K = 57, K = 80, K = 150. Celem badań było ustalenie, w jaki sposób ciśnienie zmieniające się w zakresie 0,5 - 5,0 bar wpływa na rozdział wody poniżej i powyżej deflektora, a w efekcie, jak wiedza o rozdziale wody może wpływać na dobór tryskaczy do konkretnych zastosowań. Słowa kluczowe: SUG-wodne, tryskacze, rozdział wody.Stałe Urządzenie Gaśnicze (SUG) to urządzenie na stałe związane z zabezpieczanym obiektem, mające zapas środka gaśniczego i układ do jego podawania.Wprzypadku urządzeń tryskaczowych środkiemgaśniczymjestwoda, sporadyczniewodne roztwory środka pianotwórczego. SUG uruchamiane jest automatycznie we wczesnej fazie rozwoju pożaru. Instalacje tryskaczowe umożliwiają gaszenie pożaru w początkowej fazie jego rozwoju i należą do najbardziej rozpowszechnionych stałych urządzeń gaśniczych.Otwarcie tryskaczy następuje automatycznie w wyniku przekroczenia znamionowej temperatury otwarcia (pęknięcie amp[...]

Venting the rooms after extinguishing with a gas Przewietrzanie pomieszczeń po gaszeniu gazem DOI:10.15199/62.2015.5.29


  The CO2-contg. atm. (32% by vol.) in a fire test chamber (height 2.8 m) was exchanged by exhaust ventilation with a multiplicity 5-20/h to det. time necessary to decrease the CO2 concn. down to below 4% by vol. The null hypotesis (24 min) was valid for the exchange multiplicity 5/h and 10/h. Gaszenie gazem zmienia skład powietrza wewnątrz gaszonego pomieszczenia. Atmosfera w takim pomieszczeniu może być szkodliwa dla człowieka z uwagi na właściwości gazu gaśniczego oraz obecność produktów spalania. Wejście człowieka do pomieszczenia po gaszeniu gazem powinno nastąpić w chwili, gdy wewnątrz będzie atmosfera bezpieczna. Znając wydajność wentylacji, można szacować czas bezpiecznego wejścia. Technologia gaszenia pożarów gazami znajduje szerokie zastosowanie w zabezpieczaniu mienia dużej wartości, wrażliwego na działanie innych środków gaśniczych. Współcześnie jest to najczęściej spotykany sposób zabezpieczania laboratoriów, serwerowni, archiwów lub magazynów muzealnych. Gaszenie gazami prowadzi się za pomocą stałych urządzeń gaśniczych (SUG). Urządzenia te są trwale związane z budynkiem, mają zapas gazu gaśniczego zmagazynowanego w butlach oraz rurociągi i dysze do jego rozprowadzania w przestrzeni chronionej. Uruchomienie gaszenia następuje automatycznie po wykryciu pożaru przez system detekcji. Aby zapewnić skuteczne ugaszenie pożaru, gaz gaśniczy wyładowany do pomieszczenia musi być utrzymywany w kubaturze pomieszczenia przez wymagany czas, tzw. czas retencji1). Jest on ustalany odpowiednio do zagrożenia występującego w chronionym pomieszczeniu oraz możliwości podjęcia działań ratowniczych przez przeszkolony personel. Wartość czasu retencji nie powinna być mniejsza niż 10 min. Po skutecznym ugaszeniu pożaru konieczne jest usunięcie gazu gaśniczego i produktów spalania, tak aby zapewnić bezpieczne wejście osób do pomieszczenia celem oceny uszkodzeń lub kontynuacji pracy.Przewietrzanie po gaszeniu Normy dotyczące projektowan[...]

Wpływ zmian w przepisach techniczno-budowlanych na proces budowlany. Część 1 DOI:10.15199/33.2018.07.01


  Przepisy ochrony przeciwpożarowej w Polsce podlegają okresowym zmianom wynikającym przede wszystkim z rozwoju wiedzy technicznej oraz wniosków z dotychczasowych doświadczeń w ich stosowaniu. Od 1 stycznia 2018 r. obowiązują zmiany wprowadzone Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z 14 listopada 2017 r. zmieniającym Rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie [4]. W tym artykule oraz kolejnych częściach przedstawimy analizę zmian, jakie zaszły w dziale VI rozporządzenia [5], dotyczącym zagadnień bezpieczeństwa pożarowego, w kontekście ich wpływu na proces budowlany. Analiza obejmuje: porównanie brzmienia przepisu przed i po zmianie; ogólne wskazanie kierunku zmiany (przyjęto trzy opcje: złagodzenie wymagań, zaostrzenie wymagań, doprecyzowanie wymagań); ocenę wpływu zmian na proces budowlany; wątpliwości interpretacyjne. Używane w artykule sformułowanie w poprzednim brzmieniu oznacza treść przepisów obowiązujących na dzień 31 grudnia 2017 r., a sformułowanie w obecnym brzmieniu obowiązujących od 1 stycznia 2018 r. Rozdział 1. Zasady ogólne Zasady ogólne dotyczące ochrony przeciwpożarowej budynków. § 207 ust. 1 rozporządzenia [5] w poprzednim brzmieniu stanowił: 1. Budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w sposób zapewniający w razie pożaru: 1) nośność konstrukcji przez czas wynikający z rozporządzenia; 2) ograniczenie rozprzestrzeniania się ognia i dymu w budynku; 3) ograniczenie rozprzestrzeniania się pożaru na sąsiednie budynki; 4) możliwość ewakuacji ludzi, a także uwzględniający bezpieczeństwo ekip ratowniczych. Obecnie [4] przepis ten otrzymał brzmienie: 1. Budynek i urządzenia z nim związane powinny być projektowane i wykonane w sposób ograniczający możliwość powstania pożaru, a w razie jego wystąpienia zapewniający: 1) zachowanie nośności konstrukcji przez określony czas; 2) ograniczenie rozprzestrzeniania się[...]

Wpływ zmian w przepisach techniczno-budowlanych na proces budowlany. Część 2 DOI:10.15199/33.2018.10.42


  W artykule [1] omówiono zmiany zawarte w rozdziałach 1 (Zasady ogólne) i 2 (Odporność pożarowa budynków) działuVI rozporządzenia [3].Wczęści 2 artykułu skoncentrowano się na zmianach wprowadzonych w rozdziałach 3 (Strefy pożarowe i oddzielenia przeciwpożarowe) oraz 4 (Drogi ewakuacyjne). Rozdział 3. Strefy pożarowe i oddzielenia przeciwpożarowe Powierzchnia strefy pożarowej ZL. § 227 rozporządzenia [2, 3] określa dopuszczalną powierzchnię stref pożarowych w budynkach ZL. Ustęp 4 cytowanego przepisu dopuszcza, pod pewnymi warunkami, powiększenie dopuszczalnej powierzchni stref pożarowych, z wyjątkiembudynków wysokich i wysokościowych. W dotychczasowym brzmieniu przepisu [2] powiększenie strefy pożarowej o 100%byłomożliwem.in. pod warunkiem zastosowania: stałych urządzeń gaśniczych tryskaczowych. W obecnym brzmieniu [3] w przepisie wymagane jest zastosowanie: stałych samoczynnych urządzeń gaśniczych wodnych. Oznacza to złagodzenie wymagań. Analiza wpływu na proces budowlany: zmiana wynika z rozwoju wiedzy technicznej i coraz bardziej powszechnego stosowania urządzeń gaśniczych, wykorzystujących mgłę wodną. Obecne brzmienie przepisu jest również zgodne z § 27 ust. 2 rozporządzenia Ministra SprawWewnętrznych iAdministracji z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. nr 109, poz. 719) [4], gdzie również wskazuje się stałe samoczynne urządzenia gaśnicze wodne w kontekście obowiązku stosowania w niektórych rodzajach obiektów. Urządzenia wykorzystujące mgłę wodną pozwalają na skuteczne gaszenie pożaru przy znaczniemniejszymzużyciu wody w porównaniu z instalacją tryskaczową. Argument ten jest szczególnie istotny w kontekście obiektów hotelowych, biurowych, itp. gdzie straty związane z zalaniem kondygnacji poniżej miejsca pożaru mogą przewyższać straty związane z bezpośrednim oddziaływaniem płomieni i gazów pożarowych. Analiza wątpliwości interpretacyjnych: zarówno w[...]

Wpływ zmian w przepisach techniczno-budowlanych na proces budowlany. Część 3 DOI:10.15199/33.2018.11.13


  W pierwszej części artykułu [1] omówiono zmiany zawarte w rozdziałach 1 (Zasady ogólne) i 2 (Odporność pożarowa budynków) działuVI rozporządzenia [4]. W części drugiej skoncentrowano się na zmianach wprowadzonych w rozdziałach 3 (Strefy pożarowe i oddzielenia przeciwpożarowe) oraz 4 (Drogi ewakuacyjne). Ostatnia, trzecia część artykułu dotyczy zmian wprowadzonych w rozdziale 6 (Wymagania przeciwpożarowe dla elementów wykończenia wnętrz i wyposażenia stałego), rozdziale 7 (Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe) oraz rozdziale 8 (Wymagania przeciwpożarowe dla garaży). NowelizacjaWarunkówTechnicznych [4] niewprowadziła zmianwrozdziale 5 (Wymagania przeciwpożarowe dla elementówwykończeniawnętrz iwyposażenia stałego), rozdziale 9 (Wymagania przeciwpożarowe dla budynków inwentarskich) oraz rozdziale 10 (Wymagania przeciwpożarowe dla budynków tymczasowych).[...]

Wybór scenariuszy pożarowych do symulacji CFD instalacji wentylacji oddymiających bazujących na ilościowej analizie ryzyka DOI:10.15199/9.2019.2.5

Czytaj za darmo! »

1. Wprowadzenie W inżynierii bezpieczeństwa pożarowego następuje sys- tematyczny postęp w zakresie zrozumienia zjawiska poża- ru, który ma wpływ na zachowanie się konstrukcji, reak- cję ludzi, czy też systemów bezpieczeństwa. Wspomniany progres jest zauważalny przede wszystkim w zwiększaniu liczby i jakości narzędzi inżynierskich przeznaczonych do modelowania zjawiska pożaru. Istnieje wiele naukowych metod oraz modeli opisujących rozwój pożaru. Mamy również dostęp do komputerowych implementacji tych modeli, jednakże złożoność dziedziny jaką jest ochrona 68 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 50/2 (2019) przeciwpożarowa, w dużym stopniu ogranicza powszech- ne użycie tych narzędzi. Obecnie rutynowym podejściem do oceny bezpieczeństwa pożarowego budynku jest precyzyjne zdefiniowanie parametrów modelu rozwoju pożaru i/lub ewakuacji dla małej liczby, szczegółowo wybranych scenariuszy. Wykorzystanie ilościowej analizy ryzyka do oceny bezpieczeństwa, w znacznym stopniu poprawia jakość oraz zakres tych analiz [1]. Jednakże, ze względu na swoją złożoność oraz brak ogólnodostępnych narzędzi, obecnie jej stosowanie ogranicza się tylko do obiektów o znaczeniu strategicznym takich jak elektrownie atomowe, czy zakłady przemysłowe. Z uwagi na powyższe, tam gdzie wymagane są obliczenia inżynierskie do weryfikacji rozwiązań przyjętych w budynkach, podstawowym narzędziem są symulacje CFD. W szczególności dotyczy to oceny skuteczności działania instalacji wentylacji oddymiającej [2]. Modele CFD numerycznie rozwiązują równania różniczkowe, opisujące ruch płynów (rozumianych jako ciecze i gazy). Wśród programów CFD możemy wyróżnić programy ogólnego przeznaczenia, ale istnieją również programy do modelowania pożarów. Przykładem programu przezna- czonego do modelowania pożarów, bazującego na nume- rycznej mechanice płynów jest program Fire Dynamics Simulator [3]. Aplikacja FDS jest obecnie najbardziej po- pularnym programem do modelowania pożaru.[...]

Badanie wpływu wykształceń na suficie na czas zadziałania czujek pożarowych


  Wartykule zaprezentowano metodykę pomiarów oraz wyniki badań wpływu wykształceń na suficie na czas detekcji czujek pożarowych.Wbadaniach wykorzystano stanowisko wyposażone w przeszkodę w postaci kanału wentylacyjnego, umożliwiające dokonywanie pomiarów czasu zadziałania czujek w skali rzeczywistej. Badania wykonano podczas spalania płomieniowego drewna sosnowego. Na podstawie przeprowadzonych analiz stwierdzono negatywny wpływ obecności wykształceń na suficie na zdolność detekcyjną czujek. Słowa kluczowe: czas detekcji, kanał wentylacyjny, spalanie płomieniowe.Obecność przeszkód na suficie jest jednym z czynników mających wpływ na rozkład dymu w pomieszczeniu zabezpieczanym systemami sygnalizacji pożarowej. Czas zadziałania czujek pożarowych jest uzależniony od możliwości dotarcia dymu do czujki w początkowej fazie rozwoju pożaru. W celu zapewnienia prawidłowej detekcji pożaru, czujki należy rozmieszczać zgodnie z wymaganiami zawartymi w standardzie SITPWP-02:2010 Wytyczne projektowania instalacji sygnalizacji pożarowej. Pozwala to m.in. na zniwelowanie wpływu różnych konfiguracji stropów stanowiących utrudnienie w prawidłowej detekcji pożaru. Odstępstwa od zaleceń mogą skutkować wydłużeniemczasu detekcji bądź nawet jej nieskutecznością. Założenia metodologiczne badań Głównym celem przeprowadzonych badań była ocena wpływu wykształceń na suficie, stanowiących przeszkodę w rozprzestrzenianiu się dymu, na czas detekcji czujek pożarowych. Stanowisko pomiarowe składało się ze szczelnej komory do prób ogniowych o wymiarach 5 x 5 x 2,8 m, w której umieszczone zostały czujki pożarowe. Na suficie znajdowały się dwa szeregi czujek punktowych. Jeden z nich umieszczony został za przeszkodą w postaci przewodu wyciągu. Stanowisko wyposażono w konwencjonalną centralę sygnalizacji pożarowej, a wszystkie pomiary zostały zarejestrowane przez komputer nadzorujący czujki.Wkomorze zainstalowano wydajną wentylację mechaniczną wraz z wielopunktow[...]

 Strona 1