Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Zofia Żakowska"

Międzynarodowa Konferencja Naukowa "Rozkład i korozja mikrobiologiczna materiałów technicznych"

Czytaj za darmo! »

Niewidzialni najeźdźcy odpowiedzialni za rozkład i korozję mikrobiologiczną różnego rodzaju materiałów technicznych to głównie bakterie i grzyby. Pierwsze dane na temat niszczenia materiałów przez organizmy żywe pochodzą z pierwszej połowy XX w. Pierwszym polskim naukowcem, który opisał rolę drobnoustrojów w biodeterioracji materiałów technicznych był prof. Bronisław Zyska, Autor książki pt. "Mikrobiologiczna korozja materiałów" (1977), nadając tej problematyce wartości naukowe. Choć od tego czasu upłynęło już ponad 30 lat, podczas których wiele ośrodków naukowych w kraju zajmowało się i nadal prowadzi badania z tego zakresu, to nieprzewidziana aktywność życiowa mikroorganizmów daje o sobie znać i jest przyczyną katastrof, zagrożeń i wielu strat. Instytut Technologii Ferm[...]

Wpływ wilgotności względnej powietrza na przeżywalność bakterii w poliestrowych włókninach filtracyjnych


  Impact of air humidity on viability of bacteria in polyester fiber filters The study deals with characterization of microorganism's dynamic growth in different relative humidity such as Bacillus subtilis, Micrococcus flavus, Staphylococcus aureus, Escherichia coli in fiber filters media used in air purifications systems. Viability of airborne microorganisms was different depending on RH condition. Highest viability, even when RH value was 20%, characterized Bacillus subtilis - spore forming bacteria. Low survival was indicated by bacteria Escherichia coli and Staphylococcus aureus. Celem badań było określenie dynamiki wzrostu mikroorganizmów Bacillus subtilis, Micrococcus flavus, Staphylococcus aureus, Escherichia coli we włókninach filtracyjnych stosowanych w systemach oczyszczających powietrze, w różnych warunkach wilgotności względnej powietrza. Badania przeżywalności mikroorganizmów, stanowiących skład mikroflory powietrza wykazały różnice w dynamice wzrostu w różnych warunkach wilgotności. Najwyższą przeżywalnością, nawet w niskiej wilgotności - 20%, charakteryzowały się bakterie przetrwalnikujące Bacillus subtilis. Najniższą przeżywalność wykazywały bakterie Escherichia coli i Staphylococcus aureus. Wstęp Powietrze jest jednym z głównych środowisk naturalnych, w otoczeniu których znajduje się człowiek. Organizm ludzki podczas oddychania pobiera około 12 - 15 m3 powietrza w ciągu doby. Powietrze jest jednak też środowiskiem, dzięki któremu mogą przenosić się organiczne i nieorganiczne cząstki, gazy, żywe mikroorganizmy, bądź cząstki ich komórek oraz inne zanieczyszczenia mogące powodować alergie, infekcje lub inne zagrożenia dla zdrowia człowieka. [4]. Powietrze nie jest środowiskiem, które sprzyja rozwojowi i rozmnażaniu się mikroorganizmów, a tylko ośrodkiem, za pośrednictwem którego drobnoustroje mogą rozprzestrzeniać się. Mikroorganizmy mogą przedostawać się z gleby, wody, otwar- Wpływ wilgotności względnej powietrza[...]

Ocena mikrobiologiczna cukru białego na przestrzeni lat 2005-2008

Czytaj za darmo! »

Dokonano oceny mikrobiologicznej cukru białego wyprodukowanego podczas ostatnich trzech kampanii cukrowniczych. Obniżenie liczby bakterii mezofilnych w kolejnych latach świadczy o wyraźnej poprawie jakości mikrobiologicznej cukru. W celu uzyskania pełniejszej informacji o stanie mikrobiologicznym cukru wskazuje się na konieczność oceny poziomu tlenowych bakterii przetrwalnikujących. The subject[...]

ADHEZJA BAKTERII DO POLIMEROWYCH POWIERZCHNI URZĄDZEŃ PRODUKCYJNYCH


  Adhezja bakterii do powierzchni kontaktujących się z żywnością jest jednym z czynników przyczyniających się do zanieczyszczeń mikrobiologicznych w przemyśle spożywczym. Jednocześnie ciągłe stosowanie tych samych środków dezynfekcyjnych, jak i myjących, w instalacjach przemysłu spożywczego może prowadzić do uodparniania się mikroorganizmów bytujących w danym środowisku produkcyjnym. W artykule przedstawiono wyniki badań adhezji bakterii uodpornionych na dwa rodzaje środków dezynfekcyjnych, w skład których wchodziły związki: czwartorzędowe sole amonowe bądź kwas nadoctowy w równowadze z woda utlenioną. Bakterie wykorzystane w badaniach zostały wyizolowane z powierzchni produkcyjnych w zakładach spożywczych tj. Listeria innocua, Micrococcus luteus, Staphylococcus hominis, Pseudomonas putida. Bakterie te następnie zbadano pod kątem ich oporności na ww środki dezynfekcyjne i stopniowo je uodparniano na nie. Następnie oceniono ich adhezję do 4 badanych powierzchni (polietylen, poliamid, polioksometylen, poliwęglan). Stwierdzono największy wpływ obydwu dezynfektantów na wzrost adhezji Micrococcus luteus oraz bakterii Listeria innocua o zwiększonej oporności na dezynfektant z kwasem nadoctowym. Słowa kluczowe: adhezja, oporność, pomiar ATP Adhesion of bacteria to polymeric surfaces of food production devices Abstract Adhesion of bacteria that are in contact with food production apparatus is one of the factors causing microbiological pollution in the food industry. In the same time continuous application of the same disinfectants can lead to growth of resistance in bacteria present in the production environment. In this article the results of study of adhesion of bacteria resistant to two different disinfectants are presented. The disinfectants investigated were solutions of either quaternary ammonium salts or peracetic acid in the balance with hydrogen peroxide. Bacteria used in the study were isolated from surfaces that are in contact with foo[...]

ROZKŁAD FOLII Z POLI (KWASU MLEKOWEGO) PRZEZ MIKROFLORĘ GLEBOWĄ


  W pracy badano stopień rozkładu folii z poli (kwasu mlekowego) (PLA) po biodegradacji w glebie kompostowej w temperaturze 30oC i 45oC z wykorzystaniem chromatografii żelowej (GPC). Określono również liczę drobnoustrojów glebowych zasiedlających powierzchnię folii w czasie biodegradacji. Wykazano, że badany materiał opakowaniowy sprzyjał kolonizacji bakterii, promieniowców i grzybów strzępkowych, zarówno w temperaturze 30oC, jak i 45oC. Liczba drobnoustrojów kolonizujących na powierzchni folii była porównywalna w obu badanych temperaturach, z wyjątkiem liczby bakterii, która była wyższa o rząd wielkości po 10 miesiącach kompostowania w temperaturze 45oC. Na podstawie średnich wartości mas cząsteczkowych (wagowej i liczbowej) badanego materiału wykazano, że w temperaturze 45oC proces degradacji folii zachodził efektywniej. Po 12 miesiącach kompostowania w tej temperaturze uzyskano całkowity rozkład folii polimleczanowej. Słowa kluczowe: folie opakowaniowe, polimer, poliester, poli (kwas mlekowy), biodegradacja, mikroflora glebowa Degradation of polylactide foil by soil microflora Abstract Awareness of the waste problem and its impact on the environment has awakened new interest in the area of degradable polymers. The biodegradation of poly (lactic acid) foil (PLA) in soil in different temperature i.e. 30oC and 45oC was examined. The gel permeation chromatography (GPC) was used to estimate the degree of foil disintegration. The colonization process of soil microorganisms on the foil surface at 30oC and 45oC temperature was demonstrated. The number of microorganisms colonizing the foil surface at both temperatures was similar, with the exception of the number of thermophilic bacteria which was higher than mesophilic bacteria after 10 months of biodegradation. It was found that the degradation of polylactide foil proceed faster at 45oC temperature than 30oC. Key words: packaging foils, polymer, polyester, polylactide, biodegradation, soil mi[...]

Korozja mikrobiologiczna szkła optycznego

Czytaj za darmo! »

Badano odporność szkła optycznego BaK4 na działanie mikroorganizmów w warunkach modelowych oraz naturalnych warunkach gleby kompostowej. Na podstawie obserwacji w skaningowym mikroskopie elektronowym stwierdzono, że proces korozji testowanego materiału zachodzi szybciej pod wpływem działania naturalnej mikrofl ory glebowej. Obszary pochodzenia organicznego mogą wskazywać na utworzenie na powi[...]

PROBLEMY BIOKOROZJI W LINIACH PRZESYŁOWYCH GAZU ZIEMNEGO


  Prezentowany artykuł omawia występowanie korozji mikrobiologicznej w liniach przesyłowych gazu ziemnego. Specyficzne warunki panujące w tych urządzeniach umożliwiają wzrost i rozwój licznych grup mikroorganizmów. Wśród nich bakterie redukujące siarczany (SRB)- wskazywane są jako istotna przyczyna biodeterioracji przebiegającej w warunkach beztlenowych. Korozja rurociągów oraz instalacji wykonanych ze stali jest głównym źródłem strat materiałowych w przemyśle. Może ona stwarzać również zagrożenie dla środowiska i zdrowia ludzkiego. Korozja należy do zjawisk, których nie można całkowicie wyeliminować, ale można znacznie ograniczyć. Znajomość mechanizmów korozji pozwala na prawidłowe zaprojektowanie instalacji z uwzględnieniem zagrożeń korozyjnych i metod ochrony. Słowa kluczowe: korozja mikrobiologiczna, gazociągi, metale, ochrona przed korozją Biocorrosion problems in the natural gas pipelines Abstract The article discusses the presence of microbiological corrosion in natural gas transmission lines. Specific conditions in these devices allow the growth and development of numerous groups of microorganisms. Among them, sulfatereducing bacteria (SRB) - are indicated as an important cause of biodeterioration running under anaerobic conditions. Corrosion of pipelines and installations made of steel is the main source of material losses in the industry. It may also pose athreat to the environment and human health. Corrosion is a phenomenon that can not be completely eliminated, but can be significantly reduced. Knowledge of the mechanisms of corrosion, allows the correct design of the installation, taking into account the risks of corrosion and protection methods. Keywords: microbiologically corrosion, pipelines, metals, corrosion control 1. Wstęp Zniszczenia wywołane przez korozję, obok bezpośrednich strat materiałowych związanych z tzw. cyklem życia (System Life Cycle) danego urządzenia, prowadzą do generowania kosztów pośrednich. Powstają o[...]

Nowe materiały włókiennicze o właściwościach barierowych przed promieniowaniem nadfioletowym i drobnoustrojami. Cz. I

Czytaj za darmo! »

Intensywny rozwój nanotechnologii powiązany z wytwarzaniem mikro- i nanostruktur stwarza ogromne możliwości dla powstawania nowoczesnych wyrobów wielofunkcyjnych. Tego rodzaju materiały na bazie nośników włókienniczych, dzięki nadanym im nowym właściwościom, mogą być wykorzystane m.in. do wytwarzania odzieży ochronnej, tekstyliów przeznaczonych do wykończania lub wyposażania wnętrz w budownictwie. Nanocząstki tlenków metali takich jak np. TiO2, ZnO należą do grupy związków chemicznych wykazujących bioaktywność, właściwości absorpcji promieniowania nadfioletowego (UV) oraz zdolności do fotooksydacji substancji organicznych. Ditlenek tytanu oraz tlenek cynku mikronizowane lub w postaci nanocząstek stosowane są w kosmetykach jako substancje absorbujące promieniowanie UV. Ze względu na wysoką zdolność do absorpcji oraz odbicia i rozpraszania promieniowania UV, ZnO i TiO2 stosowane są jako tzw. fizyczne blokery promieniowania UV, zwiększające barierowość modyfikowanych nimi tekstyliów. Ditlenek tytanu o różnej wielkości cząstek wykazuje bardzo silną absorpcję promieniowania UVB oraz nieco słabszą absorpcją promieniowania UVA [1-5]. Posiada on właściwości fotokatalityczne (samoczyszczące) i z tego powodu jest coraz częściej aplikowany na tekstylia [6-11]. Ditlenek tytanu występuje w postaci trzech odmian polimorficznych: tetragonalne - rutyl i anataz oraz rombowy brukit. Spośród nich najtrwalszą termodynamicznie i najczęściej występującą odmianą jest rutyl, charakteryzujący się wysoką temperaturą topnienia (1800°C) i dużą odpornością na działanie kwasów i ługów [11]. Natomiast formą najaktywniejszą w procesach fotokatalitycznych jest na[...]

Nowe materiały włókiennicze o właściwościach barierowych przed promieniowaniem nadfioletowym i drobnoustrojami. Cz. II

Czytaj za darmo! »

Metoda napawania dyspersją wodną zawierającą zmikronizowane preparaty ditlenku tytanu stanowi skuteczny i stosunkowo prosty sposób inkorporacji TiO2 w strukturę wyrobu tekstylnego. Należy podkreślić, że taka modyfikacja włókniny poliestrowej nie wpływa na pogorszenie jej właściwości wytrzymałościowych. Badane próbki włókniny poliestrowej po modyfikacji nie wykazały zmian w zakresie siły zrywającej zarówno w kierunku wzdłużnym jak i poprzecznym. Obserwacje elektronomikroskopowe (SEM) pozwoliły stwierdzić, że włóknina poliestrowa w stanie wyjściowym charakteryzuje się jednorodną średnicą włókna, w zakresie 12-15 μm. Obserwacje wykonane przy różnych powiększeniach wykazały, że powierzchnia pojedynczego włókna jest gładka, bez widocznych niejednorodności (rys. 1a.). W wyniku napawania wodnymi dyspersjami ditlenku tytanu (biel tytanowa) oraz ditlenku tytanu modyfikowanego aminosilanami włóknina poliestrowa pokryta jest TiO2 zarówno na powierzchni, jak i w głębi materiału. Gładka powierzchnia poszczególnych włókien poliestrowych pokryta jest drobno zdyspergowanym ditlenkiem tytanu (rys. 1b.). Jego cząstki mają rozmiary około 100 nm, przy czym obserwuje się także zaglomerowane większe struktury. Dokonane obserwacje wykazały, że w przypadku zastosowania TiO2 modyfikowanego aminosilanami włókna[...]

OCENA ŻYWOTNOŚCI I ADHEZJI BAKTERII NA POWIERZCHNI POLIMERÓW Z NANOCZĄSTKAMI SREBRA I MIEDZI.


  W pracy badano antydrobnoustrojowe właściwości polimerów zawierających nanocząstki krzemionki ze srebrem lub miedzią w stosunku do dwóch szczepów testowych Escherichia coli i Staphylococcus aureus. Oceniano wpływ rodzaju dodanego do polimeru biocydu w postaci nanocząstek srebra i miedzi osadzonych na nanokrzemionce, sposobu otrzymywania nanokompozytu oraz dodatku mączki drzewnej na adhezję bakterii oraz żywotność na powierzchni materiału. Przedmiotem badań były polimery z polietylenu oraz poli(chlorku winylu) zawierające nanokrzemionkę z osadzonymi cząstkami srebra lub miedzi. Adhezję oceniano metodą mikroskopii fluorescencyjnej, zaś żywotność bakterii metodą luminometryczną. Wykazano, że adhezja bakterii do powierzchni kompozytu zależna jest od rodzaju biocydu i drobnoustroju testowego. Bakterie E.coli są bardziej wrażliwe na obecność srebra i miedzi niż S.aureus. Dodatek mączki drzewnej do kompozytu w niektórych przypadkach wpływa na zwiększenie adhezji bakterii do powierzchni materiału. Sposób wykonania polimeru i lepsze wyeksponowanie srebra lub miedzi na powierzchni w postaci cienkiej warstwy zmniejsza podatność kompozytów na adhezję oraz obniża żywotność zadherowanych bakterii. Słowa kluczowe: polimery, właściwości antybakteryjne, srebro, miedź, adhezja The assessment of the viability and adhesion of bacteria on the surface of polymers with silver and copper nanoparticles. Abstract The antimicrobial activity of polymers with silica-silver and cooper nanoparticules against two bacterial strains Escherichia coli and Staphylococcus aureus was investigated. Bacterial adhesion ability and survival on polymer surface were estimated by using fluorescent microscopy and luminometric methods. The subject of the study was polyethylene and polyvinylchloride polymers containing silica particles with nanosilver or nanocooper. It was found that antibacterial activity depends on kind of biocide (silver or copper) and bacteria. E.coli is more sens[...]

 Strona 1  Następna strona »