Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"PIOTR MOSZCZYŃSKI"

Właściwości korozyjne warstw Ni-P wytwarzanych metodą redukcji chemicznej w kąpieli modyfi kowanej imidazoliową cieczą jonową

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu dodatku cieczy jonowej imidazoliowej (oktylosiarczanu 1-butylo-3-metyloimidazoliowego) do kąpieli na właściwości korozyjne warstw Ni-P wytwarzanych metodą redukcji chemicznej. Warstwy Ni-P wytwarzano w kąpielach o różnej zawartości cieczy jonowej. Strukturę wytworzonych warstw analizowano za pomocą dyfrakcji rentgenowskiej oraz elektronowej mikroskopii skaningowej. Badania korozyjne wytworzonych warstw realizowano metodami: potencjodynamiczną oraz spektroskopii impedancyjnej w środowisku 0,5 M NaCl. Przedstawiono wyznaczone charakterystyki prądowe j = f(E) oraz parametry korozyjne badanych materiałów. Wyniki pomiarów impedancyjnych oraz ich modelowania za pomocą obwodów elektrycznych odwzorowujących badane układy korozyjne przedstawiono w po[...]

Odporność korozyjna anodowo utlenianego stopu aluminium AW-7075

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wyniki badań właściwości korozyjnych stopu aluminium AW-7075 z warstwą tlenkową wytworzoną metodą elektrochemicznego utleniania. Badano wpływ parametrów procesu utleniania na strukturę i właściwości korozyjne wytworzonych warstw Al2O3. Morfologię wytworzonych warstw analizowano za pomocą elektronowej mikroskopii skaningowej. Badania korozyjne realizowano elektrochemicznymi metodami potencjodynamiczną oraz spektroskopii impedancyjnej w środowisku 0,5M NaCl. W pracy przedstawiono charakterystyki prądowe j = f(E) oraz parametry korozyjne badanych materiałów. Wyniki pomiarów impedancyjnych przedstawiono w postaci amplitudowych i fazowych charakterystyk częstotliwościowych. Wyznaczono elektryczny obwód zastępczy, stanowiący model fi zyczny procesów występujących w badanych układach korozyjnych. Przeprowadzone badania wykazały, że warstwy Al2O3 wytworzone metodą anodowego utleniania przy określonym potencjale dobrze chronią przed korozją stop AW-7075. Słowa kluczowe: anodowe utlenianie aluminium, stop aluminium AW- 7075, EIS, krzywe polaryzacji, mikrotwardość Corrosion resistance of anodized aluminum alloy AW 7075 The aim of our study was to show the corrosion properties of oxide layers produced on aluminum alloy AW 7075 by electrochemical anodized methods. The microstructure and corrosion properties of prepared Al2O3 layers at different potentials are presented. Surface of Al2O3 layers were characterized using scanning (SEM) techniques. The polarization and EIS studies of produced layers were realized in 0.5M NaCl solution. The polarization curves j = f(E) and corrosion parameters were determined. The impedance measurements and corresponding equivalent electrical circuit models were represented in the form of phase and amplitude frequency characteristics. The equivalent electric circuit of the corrosion systems is also presented. The performed investigations showed signifi cant infl uences of potential value chan[...]

Kształtowanie warstw tlenkowych na powierzchni aluminium metodą plazmowego utleniania elektrochemicznego


  Aluminium jest metalem o dużym znaczeniu technicznym i stosowane jest w postaci zarówno czystego metalu, jak i wielu jego stopów. Mały ciężar właściwy, który jest 3-krotnie mniejszy od żelaza, dobre przewodności cieplna i elektryczna, korzystne parametry konstrukcyjne oraz łatwość w obróbce wyrobów z aluminium powodują, że jego stopy są stosowane w przemyśle lotniczym, samochodowym, okrętowym, obronnym, elektronicznym, sprzętu gospodarstwa domowego, w telekomunikacji, mikroelektronice, budownictwie, a także w technikach związanych z badaniem kosmosu [1]. Jednak ze względu na małą twardość i niską odporność na zużycie ścierne oraz względnie małą odporność korozyjną często wyroby z materiałów aluminiowych poddawane są dodatkowej obróbce powierzchniowej [2, 3] w celu poprawienia ich właściwości użytkowych. Duże znaczenie w polepszaniu właściwości użytkowych wyrobów z materiałów aluminiowych mają powierzchniowe warstwy tlenkowe wytwarzane metodą elektrochemicznego utleniania anodowego [4-6]. Bardziej efektywną metodą z zakresu inżynierii powierzchni, która jest stosowana do modyfikowania właściwości metali lekkich takich, jak aluminium, tytan czy magnez oraz ich stopów jest anodowe utleniania elektrochemiczne aktywowane plazmą [7-9]. Jest to proces złożony, w którym równolegle z formowaniem się warstwy tlenkowej następuje jej rozpuszczanie oraz wyładowanie elektryczne na powierzchni obrabianego materiału. O dominującej roli tych procesów elementarnych w czasie utleniania elektrochemicznego decydują warunki napięciowe, prądowe oraz skład elektrolitu [10]. Proces można prowadzić w szerokim zakresie potencjałów od 180 do 1200 V i gęstości prądu od 0,5 A/dm2 do nawet 30 A/dm2 zarówno w jedno- jak i wieloskładnikowych roztworach elektrolitu o różnym stężeniu. Tą metodą można wytwarzać warstwy tlenkowe o różnym składzie chemicznym i fazowym oraz o różnej strukturze [11]. W porównaniu z tradycyjnym utlenianiem anodowym wytwarzanie war[...]

Nowoczesne baterie OPzS w systemach zasilania awaryjnego


  Historia ogniw kwasowo-ołowiowych rozpoczyna się w roku 1854, kiedy Wilhelm Josef Sinsteden opublikował po raz pierwszy wyniki badań procesu chemicznego ołowiu i kwasu siarkowego [1]. Jednakże praktyczne znaczenie ogniw kwasowo-ołowiowych zostało dopiero dostrzeżone przez Gastona Raimonda Planté. W 1859 r. zbudował ogniwo wtórne poprzez wielokrotne ładowanie i rozładowywanie płyt ołowianych zanurzonych w kwasie siarkowym [2].Na podstawie tych założeń płyty Planté produkowane są do dzisiaj. Kolejnym etapem w rozwoju ogniw kwasowo-ołowiowych było opracowanie w 1881 r. przez Emila Fauré konstrukcji z masą aktywną produkowaną oddzielnie, która stała się pierwowzorem obecnie produkowanych ogniw z dodatnimi płytami pastowanymi [2]. W 1890 r. S. Currie zaprojektował pierwszą płytę pancerną (rurkową), która zrewolucjonizowała produkcję ogniw o wydłużonej żywotności. Udoskonalane wersje płyt pancernych szeroko stosuje się w bateriach OPzS, które najlepiej sprawdzają się w aplikacjach wymagających doskonałej pracy cyklicznej, niskiej rezystancji oraz bardzo długiej żywotności (ponad 20 lat) [3]. W początkowym okresie rozwoju ogniwa pracowały w otwartych naczyniach. Pojedyncze płyty mogły być oczyszczane lub wymieniane, ale następowała duża utrata wody na skutek parowania [4]. Czynności obsługowe związane z uzupełnianiem wody zostały znacznie zredukowane dzięki wprowadzeniu naczyń z wieczkami. Niewielkie otwory w korkach ogniw umożliwiały przepływ gazów, ograniczając przy tym parowanie. Dzięki kolejnym odkryciom, w tym katalitycznej rekombinacji gazów opatentowanej w 1912 r. przez Thomasa Edisona zużycie wody mogło zostać ograniczone. W obecnie produkowanych ogniwach z elektrolitem płynnym wyposażonych w nowoczesne korki do rekombinacji gazów ubytek wody został zredukowany niemalże do zera [5]. Pod koniec lat 50. XX w. badania nad ogniwami odpornymi na rozlanie kwasu, zaowocowały pierwszymi konstrukcjami z elektrolitem uwięzionym w ż[...]

 Strona 1