Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"Mirosław Anioł"

Wpływ pH na degradację gorzkich kwasów chmielowych przez enzymy pochodzenia roślinnego

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań nad degradacją humulonów i lupulonów, obecnych w poekstrakcyjnym odpadzie chmielowym, przy użyciu enzymów wyizolowanych z korzenia chrzanu pospolitego (Armoracia rusticana), marchwi (Daucus carota), buraka cukrowego (Beta vulgaris), pietruszki (Petroselinum crispim) i jabłek (Malus mill) oraz wpływ pH środowiska na przebieg procesu. Ubytek gorzkich kwasów sprawdzano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Największe wydajności degradacji badanych związków osiągnięto dla ekstraktu enzymatycznego chrzanu. Po 72 h transformacji obserwowano ich całkowity ubytek w całym zakresie zastosowanego pH środowiska reakcji. Wykazano, że zmiana pH nie wpływa znacząco na proces degradacji. Com. plant enzymes peroxidases extd. from horseradish (Armoracia rusticana), carrot (Daucus carota), sugar beet (Beta vulgaris), parsley (Petroselinum crispim) and apple (Malus mill) were added to the hop ext. (prepd. by extn. with supercrit. CO2) to degrade humulones and lupulones contained in the ext. at pH 5.4-8.2 (phosphate buffers). The highest degrdn. efficiency was achieved when the horseradish enzyme extract was used. After 72 h at 25°C, the total degrdn. of all hop bitter acids was obsd. The pH did not play any important role in the degrdn. W ostatnich latach we wszystkich ga􀃡􀄊ziach przemys􀃡u zwraca si􀄊 szczególn􀄅 uwag􀄊 na mo􀄪liwo􀄞ci zagospodarowania odpadów poprodukcyjnych. W przemy􀄞le browarniczym jednym z takich produktów odpadowych jest wytwarzany w du􀄪ych ilo􀄞ciach poekstrakcyjny osad chmielowy, potocznie nazywany wychmielinami. Znalaz􀃡y one do tej pory praktyczne zastosowanie jako nawóz1), 􀄨ród􀃡o kwasów organicznych i zwi􀄅zków zapachowych2, 3) oraz sk􀃡adnik paszy dla krów i owiec4). W ostatnich latach zyska􀃡y znaczenie jako dogodne 􀄨[...]

Microbial dehalogenation of chloro- and bromolactones.Mikrobiologiczna dehalogenacja chloroi bromolaktonów


  Me2CHCH2CH=CHCMe2CH2COOEt was hydrolyzed and converted to 4 resp. halogenated alkyl furan-2-ons or pyran-2-ons (halolactones) in reaction with N-chloro or Nbromosuccinimide. Eleven fungal strains were screened for their ability to dehalogenation of the halolactones. The highest activity showed Fusarium culmorum AM3/1 and Rhodotorula dlunitis AM 242 strains. 2,2-Dimethyl-3- -(2'-hydroxy-4-methyl)butylfuran-2-on was the only product of the biodehalogenation of all 4 halolactones. Sprawdzono możliwość biodegradacji bromoi chloro- γ- i δ-laktonów przez 11 szczepów grzybów strzępkowych i drożdży naturalnie występujących w środowisku. Do badań zostały wybrane γ- i δ-chlorowcolaktony, ponieważ połączenia te mogą być związkami modelowymi w badaniach nad mechanizmem dehalogenacji. Substraty do biotransformacji zostały otrzymane z estru etylowego kwasu 3,3,7-trimetylo- 4-oktenowego, który w wyniku zasadowej hydrolizy został przekształcony do nienasyconego kwasu karboksylowego. Następnie otrzymano bromo- i chlorolaktony w reakcji halogenolaktonizacji nienasyconego kwasu za pomocą N-bromoimidu i N-chloroimidu kwasu bursztynowego w THF. Bromolaktony otrzymano wcześniej również w reakcji γ,δ-nienasyconego kwasu w układzie TMSBr- DMSO-trietyloamina. Z czterech halogenolaktonów poddawanych przekształceniom enzymatycznym, tylko δ-bromo-γ-lakton był transformowany przez wszystkie z badanych szczepów grzybów. Substratem przekształcanym w najmniejszym stopniu był γ-chloro-δ-lakton. Powstającym produktem był δ-hydroksy-γ-lakton.Związki chlorowcoorganiczne są szeroko rozpowszechnione w przyrodzie. Występują one we wszystkich warstwach atmosfery, w glebie oraz w wodzie. [...]

The content of soluble sugars and lignocellulose in sorghum hybrids Zawartość cukrów rozpuszczalnych i związków ligninocelulozowych w odmianach sorga DOI:10.15199/62.2015.10.37


  Ten sorghum hybrids (Sorghum bicolor (L.) Moench) were studied for applicability in EtOH prodn. under Polish conditions. Fermentable compds. (carbohydrates) and fiber fraction contents were detd. The concn. of sol. carbohydrates ranged from 62.4 g/kg dry mass (Big Kahuna) to 193.4 g/ kg dry mass (Monori). Sucrose was the dominant carbohydrate. The hemicelulose content ranged from 183.4 g/kg (Róna1) to 267.1 g/kg (Sweet Caroline). Analizie poddano biomasę 10 odmian sorga cukrowego (Sorghum bicolor (L.) Moench), które mogą być wykorzystane do przemysłowej produkcji etanolu. Oceniono zawartość cukrów rozpuszczalnych, ulegających fermentacji bezpośredniej, oraz węglowodanów strukturalnych poddawanych fermentacji po wstępnej hydrolizie kwasowej. Zawartość cukrów rozpuszczalnych wynosiła od 62,4 g/kg s.m. (Big Kahuna) do 193,4 g/kg s.m. (Monori). W większości odmian dominujący był udział sacharozy. Zawartość hemicelulozy, drugiego ważnego składnika pod względem możliwości prowadzenia fermentacji alkoholowej, wynosiła od 183,4 g/kg s.m. (Róna 1) do 267,1 g/kg s.m. (Sweet Caroline). W warunkach Polski sorgo cukrowe jest gatunkiem o małym znaczeniu gospodarczym1), jednakże wysoki potencjał produkcyjny, małe wymagania siedliskowe oraz duża przydatność do celów przemysłowych i biotechnologicznych pozwalają przypuszczać, że znaczenie tego gatunku będzie się zwiększało2). Sorgo stanowi surowiec roślinny pozwalający na produkcję biopaliw II generacji. O przydatności sorga do produkcji bioetanolu decyduje jego skład chemiczny, głównie zawartość rozpuszczalnych cukrów i niektórych struktur, z których podczas procesu hydrolizy kwasowej i enzymatycznej powstają pentozany3). Skład chemiczny sorga jest zależny od wielu czynników, z których najważniejszy jest genotyp. W Europejskim Katalogu Odmian jest zarejestrowanych ponad 325 odmian sorga, trawy sudańskiej i mieszańców sorga z trawą sudańską. Różnorodność genotypów, ich wymagania siedlis[...]

Evaluation of availability of extruded starch to adsorption cuprum, lead and zinc ions. Ocena przydatności ekstrudatów skrobiowych do adsorpcji jonów miedzi, ołowiu i cynku


  Potato starch and its mixt. with acetylated starch were extruded, subjected to immobilization of microorganisms 1.5 h and used for removing Cu, Pb and Zn ions from aq. solns. for 1, 3 and 10 days. After the mentioned time within prepared samples mechanical properties and ions content were determined. The addn. of acetylated starch resulted in increasing the ion sepn. efficiency (esp. of Cu ions) but also in decreasing the mech. properties of extrudates (compression strength). Skrobię ziemniaczaną oraz jej mieszaninę ze skrobią acetylowaną poddano procesowi wydłużania w jednoślimakowej wytłaczarce laboratoryjnej. Wytworzone ekstrudaty po trwającym 1,5 h procesie immobilizacji mikroorganizmów umieszczano w roztworach jonów miedzi, ołowiu oraz cynku o stężeniu 1 mg/dm3 i przetrzymywano przez 1, 3 i 10 dni. Po tym czasie oznaczano zawartość metali w ekstrudatach i badano właściwości mechaniczne ekstrudatów. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że dodatek skrobi acetylowanej pogarszał mechaniczne właściwości badanych preparatów i zwiększał adsorpcję jonów metali, zwłaszcza miedzi. [...]

Synthesis and odour characteristics of hydroxylactones with methylcyclohexane system Synteza i ocena zapachowa hydroksylaktonów z układem metylocykloheksanu DOI:10.12916/przemchem.2014.1051


  4-Methyl-1,3-cyclohexanedione was synthesized in reaction of EtCOMe with CH2=CHCOOEt and used for 7-step synthesis of 2 isomers of 2-hydroxy-5(3)-methyl-oxybicyclo[ 4.3.0]nonan-8-one by subsequent esterification with EtOH, redn. with LiAlH4, condensation with AcOEt, epoxidn. with m-chlorobenzoic acid and lactone ring closure with HClO4. Both lactones and all intermediate products were identified by NMR spectroscopy and studied for their fragrance. Some of the compds. showed very interesting odours and can be used in food or cosmetic industries. Przedstawiono siedmioetapową syntezę dwóch hydroksylaktonów z układem metylocykloheksanu. Jako substrat wyjściowy wykorzystano 4-metylo-1,3-cykloheksanodion. Podczas syntez otrzymano nowe etoksyketony, epoksyestry i hydroksylaktony z układem 4- i 6-metylocykloheksanu. Zarówno laktony, jak i wszystkie produkty pośrednie zostały poddane ocenie zapachowej. Okazało się, że niektóre z otrzymanych związków charakteryzują się bardzo ciekawymi aromatami, dzięki czemu mogą znaleźć zastosowanie w przemyśle spożywczym lub kosmetycznym. Wiele naturalnie występujących w przyrodzie laktonów charakteryzuje się interesującym zapachem. Związki takie często występują w owocach i ich przetworach, nadając im charakterystyczny aromat,w związku z czym mogą być stosowane w przemyśle spożywczym1). Przykładami laktonów stosowanych jako zapachowe dodatki do żywności są γ-nonalakton i γ-dekalakton. Nonalakton występujący w brzoskwiniach charakteryzuje się słodkim, kokosowym zapachem. Dekalakton zaś o zapachu słodkim, owocowym z nutą brzoskwiniową nadaje aromat truskawkom1-3). Podobne strukturalnie do nich whisky lakton i cognac lakton są składnikami aromatycznymi alkoholi4). Równie interesujące są [...]

Xanthohumol content in Polish beers Zawartość ksantohumolu w polskich piwach DOI:10.12916/przemchem.2014.1447


  Twenty seven Polish and 8 German beers were studied for xanthohumol content by cloud point extn. with high-performance liq. chromatogr. and diode array detection. The largest amts. of xanthohumol (up to 0.22 mg/L) were found in the dark and unfiltered light beers with an ext. content 12.5% by mass or more. Zbadano zawartość ksantohumolu (XN) w 27 piwach polskich oraz dla porównania w 8 wybranych piwach niemieckich. Do wydzielenia analitu zastosowano ekstrakcję micelarną. Jego zawartość oznaczono za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej z detekcją diodową (HPLC-DAD). W celu pełnej charakterystyki piw określono ich właściwości fizykochemiczne i zbadano zależność pomiędzy tymi właściwościami a zawartością XN, która w piwach polskich mieściła się w zakresie 0,006-0,22 mg/L. Największą ilość XN stwierdzono w piwach ciemnych oraz jasnych niefiltrowanych o zawartości ekstraktu powyżej 12,5% mas.Tradycyjne składniki piwa to słód jęczmienny, woda, chmiel oraz drożdże. W szyszkach chmielu (Humulus lupulus), używanych do produkcji piwa, znajduje się ponad 1000 różnych substancji chemicznych, w tym również aktywne biologicznie flawonoidy, które należą do grupy związków wykorzystywanych w terapii chorób układu krwionośnego, oddechowego, pokarmowego i moczowego1, 2). Najważniejszym tego typu związkiem obecnym w chmielu jest prenylowany chalkon, ksantohumol (XN), zawarty w ilości 0,1-1%3). W badaniach in vitro XN wykazywał właściwości antyproliferacyjne względem linii komórkowych ludzkich nowotworów piersi, okrężnicy, jajnika i prostaty4, 5). Ze względu na jego hamujący wpływ na powstawanie nowych naczyń krwionośnych doprowadzających substancje odżywcze do komórek rakowych, działanie przeciwwirusowe (np. wirus HIV), przeciwgrzybicze i przeciwzapalne6-9) może on znaleźć zastosowanie w medycynie. Cząsteczki XN wykazują silną aktywność przeciwutleniającą ze względu na obecność szkieletu chalkonu, wolnych grup hydroksylowych i gru[...]

Degradacja gorzkich kwasów chmielowych przez enzymy pochodzenia roślinnego

Czytaj za darmo! »

Sprawdzono przydatność enzymów, wyizolowanych z grejpfruta (Citrus paradisi), pomarańczy (Citrus sinensis), korzenia chrzanu pospolitego (Armoracia rusticana), marchwi (Daucus carota), buraka cukrowego (Beta vulgaris), pietruszki (Petroselinum crispim) oraz jabłek (Malus mill), w procesie degradacji humulonów i lupulonów z poekstrakcyjnego odpadu chmielowego. Eksperymenty prowadzono bez dostępu światła w temp. 25°C. Ubytek gorzkich kwasów sprawdzano za pomocą wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC). Największą wydajność degradacji badanych związków osiągnięto dla ekstraktu enzymatycznego chrzanu. Po 72 h transformacji zaobserwowano ich całkowitą degradację. Plant enzymes extd. from grapefruit (Citrus paradisi), orange (Citrus sinensis), horseradish (Armoracia rustic[...]

Biodegradacja gorzkich kwasów chmielowych przy użyciu miąższu roślin wyższych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań degradacji ekstraktu gorzkich kwasów chmielowych przy użyciu rozdrobnionego miąższu pietruszki (Petroselinum crispum L.), marchwi (Daucus carota L.), selera (Apium graveolens L.), ziemniaka (Solanum tuberosum L.), buraka (Beta vulgaris L.), rzodkwi (Raphanus sativus L.) oraz jabłka (Malus pumila L.). Najlepsze wyniki uzyskano dla korzeni marchwi, selera i pietruszki (rodzina Baldaszkowate) oraz ziemniaka. Po 48 h degradacji pozostało mniej niż 0,73% początkowej ilości gorzkich kwasów (suma humulonów i lupulonów). Najgorsze wyniki otrzymano w przypadku użycia buraka. Hop bitter acids contained in com. available hop supercrit. extracts were degraded in phosphate buffer at room temp. for 48 h with 6 vegetables (Petroselinum crispum L., Daucus carota[...]

Analiza zawartości zeaksantyny i luteiny w ziarnie form kukurydzy oraz wybranych odmianach dostępnych na rynku polskim


  Przeprowadzono analizę ilościową luteiny i zeaksantyny, opartą na wysokosprawnej chromatografii cieczowej (HPLC), w ziarnach 38 form kukurydzy. Badania pozwoliły na wybranie odmian zawierających największe ilości tych związków, które są bardzo ważnymi składnikami w diecie ludzkiej. Oznaczono barwę okrywy nasiennej form kukurydzy w systemie L*a*b*. Najlepszą korelację uzyskano pomiędzy zmianą wartości b* (niebieskiej i żółtej) a zawartością luteiny (r = 0,690), zeaksantyny (r = 0,541) i sumaryczną zawartością tych karotenoidów (r = 0,735), co może mieć zastosowanie w typowaniu odmian o największej zawartości tych związków. Lutein and zeaxanthin contents in corn grain (38 forms) were detd. by high performance liq. chromatog. The total content of the compds. (0.53-14.54 μg/g) was well correlated with the seed coat color. The correlation was recommended for selecting varieties with the highest content of carotenoids. Luteina i zeaksantyna są naturalnymi barwnikami występującymi w siatkówce oka ludzkiego, niezbędnymi do jego prawidłowego funkcjonowania. Ich główną funkcją jest absorpcja niszczącego oko promie- Mirosław Anioła, *, Józef Sowińskia, Józef Adamczykb, Mariusz Baraszkiewicza, Bartłomiej Potanieca, Paweł Zielińskia aUniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu; bHodowla Roślin Smolice, Sp. z o.o. Grupa IHAR Analiza zawartości zeaksantyny i luteiny w ziarnie form kukurydzy oraz wybranych odmianach dostępnych na rynku polskim Analysis of zeaxanthin and lutein content in forms of corn grain and selected varieties available on the Polish market Dr hab. Józef SOWIŃSKI, prof. nadzw. w roku 1988 ukończył studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Jest zatrudniony na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Szczegółowej Uprawy Roślin Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Specjalność - uprawa roślin, rośliny pastewne. Katedra Chemii, Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, ul. Norwida 25, 50-375[...]

Microbiological reduction of xanthohumol and 4-methoxychalcone. Mikrobiologiczna redukcja ksantohumolu i 4-metoksychalkonu


  Xanthohumol isolated from the spent hops (after their industrial supercrit. CO2 and extn.) and 4-methoxychalcone were biotransformed by using the Rhodotorula marina AM 77 yeast culture. Xanthohumol was converted to [alfa],[beta]- dihydroxanthohumol (yield 18%). Analogous biotransformation of 4-methoxychalcone gave 4-methoxydihydrochalcone and 3-(4-methoxyphenyl)-1-phenylpropan-1-ol (yields 20% and 65%, resp.). Ksantohumol otrzymano z wychmielin (odpad powstający w wyniku przemysłowej ekstrakcji chmielu za pomocą nadkrytycznego ditlenku węgla). Przeprowadzono biotransformacje ksantohumolu oraz handlowego 4-metoksychalkonu za pomocą szczepu Rhodotorula marina AM 77. Ksantohumol ulegał uwodornieniu do [alfa],[beta]-dihydroksantohumolu. Analogiczna biotransformacja 4-metoksychalkonu prowadziła do 4-metoksydihydrochalkonu oraz 3-(4-metoksyfenylo)- 1-fenylopropan-1-olu. Biokataliza jest jedną z ważniejszych współczesnych metod otrzymywania związków chemicznych. Ze względu na wysoką aktywność, selektywność, ogromny wybór dostępnych biokatalizatorów i biodegradowalność, reakcje katalizowane przez całe komórki mikroorganizmów stają się alternatywą dla klasycznej syntezy chemicznej, także na skalę przemysłową. Reakcje tego typu charakteryzuje niski koszt, np. w porównaniu z reakcjami enzymatycznymi. Związane jest to z pominięciem etapu izolowania, oczyszczania oraz oznaczania aktywności katalitycznej białek enzymatycznych. Ponadto, użycie całych komórek mikroorganizmów sprzyja wykorzystaniu tego typu katalizatorów w bioprocesach prowadzanych na skalę przemysłową m.in. dlatego, żewiąże się najczęściej z zastosowaniem środowiska wodnego, naturalnego dla większości drobnoustrojów. Zamiast wody można stosować układ dwufazowy woda-rozpuszczalnik organiczny. Powoduje to jednak z reguły obniżenie aktywności enzymatycznej, [...]

 Strona 1  Następna strona »