Wyniki 1-10 spośród 11 dla zapytania: authorDesc:"Robert Kowalski"

Projektant konstrukcji obiektu i rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych - wzajemne powiązania


  W artykule poruszono najistotniejsze problemy współdziałania projektanta konstrukcji budowlanych z pożarnikiem, występujące podczas projektowania konstrukcji z uwagi na warunki pożarowe. Zwrócono uwagę, iż aktualnie obszar współpracy przedstawicieli obu specjalności jest zbyt ograniczony. Wskazano potrzebę utworzenia nowej dyscypliny naukowej Inżynieria Bezpieczeństwa Pożarowego, lepszego kształcenia inżynierów budownictwa w dziedzinie ochrony przeciwpożarowej, modyfikacji zaleceń podanych w przepisach techniczno-budowlanych dotyczących wymaganej odporności ogniowej elementów konstrukcji, sprecyzowano zakres informacji, jakie powinien otrzymywać projektant konstrukcji od pożarnika, niezbędnych do przeprowadzenia analizy konstrukcji w wyjątkowej sytuacji projektowej pożaru. Słowa kluczowe: projektowanie konstrukcji, warunki pożarowe, pożar, odporność ogniowa.Obecnie w Polsce i w Europie nikt nie ma już wątpliwości, iż nierozłączną częścią wszelkich procesów budowlanych, na etapie projektowania, realizacji oraz użytkowania obiektów jest ich odpowiednie zabezpieczenie na wypadek pożaru. Obiekty budowlane powinny być wykonane i zaprojektowane w taki sposób, aby w razie pożaru [1]: (1) nośność konstrukcji została zachowana przez określony czas; (2) powstawanie i rozprzestrzenianie się ognia i dymu w obiektach było ograniczone; (3) rozprzestrzenianie się ognia na sąsiednie obiekty było ograniczone; (4) osoby znajdujące sięwewnątrzmogły opuścić obiekt lub być uratowane w inny sposób; (5) uwzględnione było bezpieczeństwo ekip ratowniczych. Wymienione wymagania podano blisko ćwierć wieku temu w Dyrektywie RadyWspólnot Europejskich [2]. Kilka lat później wprowadzono je do polskiego Prawa budowlanego [3, 4], a ostatnio, w praktycznie niezmienionej formie zostały ostatecznie potwierdzone w rozporządzeniu nr 305/2011 Parlamentu Europejskiego [1]. Pożarów, podobnie jak i wielu innych niekorzystnych zdarzeń losowych, nie da się w pełni w[...]

Administracyjne aspekty procesu przygotowania budowy elektrowni jądrowej


  Poziom zużycia energii elektrycznej określa poziomrozwoju społeczeństw, krajów czy regionów kuli ziemskiej. Polska pozostała jednymz niewielu państw europejskich, które nie korzystają jeszcze z energii pozyskiwanej z elektrowni jądrowych. Ze względu na aspekty społeczne, znaczenie gospodarcze i obawy środowiskowe dotyczące eksploatacji elektrowni jądrowej, decyzje o jej budowie wzbudzają wiele kontrowersji i są podstawą do szerokiej dyskusji o korzyściach i zagrożeniach związanych z realizacją tych inwestycji. Polska, mając duży deficyt energetyczny, jest "zmuszona" do budowy elektrowni jądrowych bądź konwencjonalnych oraz inwestycji w infrastrukturę przesyłową. Z obecnego deficytu energetycznego kraju wynika, że powinny powstać co najmniej trzy elektrownie o mocach 2 - 3 tys. MW. Planuje się, że co najmniej jedna będzie elektrownią jądrową. Pozostałe niedobory energetyczne krajumogą być wtedy uzupełnione przez rozbudowę i modernizację już pracujących elektrowni konwencjonalnych, np. trwająca rozbudowa elektrowni konwencjonalnej w Kozienicach. Zamiar pozyskiwania energii elektrycznej z energetyki jądrowej, będący strategiczną decyzją naszego kraju, został również podyktowany wprowadzonymi w ostatnich latach rozporządzeniami europejskimi obwarowującymi stosowanie paliw konwencjonalnych, takich jak węgiel brunatny i kamienny (kopaliny) oraz dodatkowymi kosztami związanymi z ich wykorzystaniemz uwzględnieniemopłat za emisję CO2. Spośród państw europejskich, Polska w największym stopniu bazuje na energii pozyskiwanej ze spalania węgla kamiennego i węgla brunatnego. W efekcie na jednego mieszkańca naszego kraju przypada rocznie 7,8 t emisji CO2, przy średniej światowej emisji na poziomie 4,2 t rocznie. Mniej więcej tym samym poziomem emisji CO2 charakteryzują sięWłochy,Wielka Brytania i Dania, a dla porównania we Francji wskaźnik emisji wynosi 6,2 t rocznie namieszkańca [3]. Energia pozyskiwana z rozszczepi[...]

Reakcja przekrojów elementów żelbetowych obciążonych nieliniowym rozkładem temperatury w warunkach pożarowych


  Podczas zaawansowanych analiz konstrukcji żelbetowych narażonych na warunki pożarowe istotną rolę odgrywa wiarygodne określenie reakcji poszczególnych fragmentów konstrukcji (przekrojów) na działanie wysokiej temperatury. Wpraktyce do przeprowadzenia uproszczonych obliczeń statycznych wykorzystywana jest temperatura średnia przekroju elementu oraz gradient temperatury. W artykule określono zastępcze wartości tych parametrów oraz przeanalizowano wpływ nieliniowego rozkładu temperatury na odkształcenia elementów żelbetowych na przykładzie płyt żelbetowych poddanych jednostronnemu działaniu pożaru standardowego. Słowa kluczowe: konstrukcja, żelbet, pożar, wysoka temperatura, odkształcenie.Wprzypadku projektowania z uwagi na warunki pożarowe elementów konstrukcyjnych typowych, powtarzalnych budynków, np. mieszkalnych, ich wymaganą odporność ogniową można określić, wykorzystując dane z tablicy normy [1]. Jednak wiarygodną analizę nośności złożonych konstrukcji żelbetowych narażonych na warunki pożarowe uzyska się, stosując uproszczone lub zaawansowane metody obliczeń [1], w których pożar jest traktowany jako wyjątkowa sytuacja projektowa.Wtych pierwszych uwzględniane jest jedynie pogorszenie cech wytrzymałościowych materiałów spowodowane działaniem wysokiej temperatury.Wprzypadku metod zaawansowanych należy uwzględnić pełną odpowiedź termiczną i mechaniczną konstrukcji na warunki pożarowe. Wanalizach złożonych, statycznie niewyznaczalnych systemów konstrukcyjnych szczególną rolę odgrywa wiarygodne określenie reakcji poszczególnych fragmentów konstrukcji (przekrojów) na działanie wysokiej temperatury. Rozkład tego parametru spowodowany nieustalonym przepływem ciepła jest nieliniowy. Powoduje to, że oszacowanie odkształceń poszczególnych fragmentów konstrukcji, z inżynierskiego punktu widzenia, może być zadaniem pracochłonnym.Wpraktyce do przeprowadzenia obliczeń statycznych wykorzystywana jest temperatura średnia przekroju eleme[...]

Wpływ temperatury pożarowej na właściwości mechaniczne stali zbrojeniowej stosowanej obecnie w Polsce DOI:10.15199/33.2016.07.02


  Wartykule przeanalizowano wpływ wysokiej temperatury na wytrzymałość współcześnie stosowanej w Polsce stali zbrojeniowej. Sprawdzono, czy szacowanie cech wytrzymałościowych na bazie rekomendacji PN-EN 1992-1-2 nadal można uważać za prawidłowe.Analizę przeprowadzono na bazie wyników badań własnych wykonanych na próbkach prętów gatunku B500SP, zarówno w warunkach ustalonej, jak i nieustalonej wysokiej temperatury. Wyniki badań współczynnika redukcji wytrzymałości stali na rozciąganie (ks,θ) okazały się zgodne z wartościami oszacowanymi na podstawie wymagań Eurokodu. Nie zaobserwowano też, aby wyniki badań prętów o średnicy 10, 12 i 16 mm istotnie się od siebie różniły. Analiza wyników prowadzi do wniosku, iż model podany w PN-EN 1992-1-2 może nadal stanowić wiarygodną podstawę prognozowania zmniejszenia wytrzymałości stali zbrojeniowej w warunkach pożarowych. Słowa kluczowe: stal zbrojeniowa, pożar, wytrzymałość, temperatura, badania.Wostatnich latach w Polsce dużo uwagi poświęca się problematyce bezpieczeństwa pożarowego obiektów budowlanych. W praktyce projektanta konstrukcji coraz częściej zachodzi więc potrzeba spełnienia wymagania, aby w przypadku pożaru konstrukcja wystarczająco długo nie uległa zniszczeniu (zachowała swoją nośność). Jest to tzw. bierna ochrona przeciwpożarowa, niezbędna do zagwarantowania bezpieczeństwa ludzi (użytkowników i ratowników) oraz umożliwienia opanowania pożaru. Wprzypadku zwykłych obiektów budowlanych, o wmiarę prostej konstrukcji, wystarczająco dobrą prognozę nośności ogniowej elementów żelbetowych można uzyskać dzięki zastosowaniu tablic z normy [11], w których, w zależności od rodzaju elementu oraz wymaganej odporności ogniowej, są podane minimalne wymiary przekroju elementu oraz minimalne odległości środka ciężkości zbrojenia od krawędzi przekroju elementu.Wymagania podane w tablicach odnoszą się do tzw. standardowego przebiegu pożaru [10] oraz oddziaływań mechanicznych[...]

Odkształcalność zbrojenia w elementach żelbetowych narażonych na warunki pożarowe DOI:10.15199/33.2016.08.42


  W artykule omówiono wpływ wysokiej temperatury na odkształcalność współcześnie stosowanej w Polsce stali zbrojeniowej.Wprzeszłości pręty używane do zbrojenia betonu miały jednorodny rozkład właściwości mechanicznych w przekroju poprzecznym, natomiast obecnie tak nie jest w przypadku produkcji z zastosowaniem technologii umacniania cieplnego. Może więc powstać wątpliwość, czy odkształcenia współcześnie stosowanej stali zbrojeniowej w warunkach pożarowych będą zgodne z określonymi na podstawie modelu podanego w PN-EN 1992‑1‑2. Model ten zaproponowano ponad ćwierć wieku temu, na podstawie wyników badań innego rodzaju stali, przeprowadzonychwwarunkach ustalonej temperatury, awięc innych niż występujące podczas pożaru, kiedy temperatura nie jest ustalona. W artykule przedstawiono wyniki badań prętów średnicy 10, 12 i 16mm, ze stali gatunku B500SP, w warunkach ustalonej i nieustalonej (wzrastającej) temperatury. Odpowiednie składniki całkowitego odkształcenia prętów uzyskane w badaniach przeprowadzonych w warunkach ustalonej i nieustalonej temperatury okazały się do siebie zbliżone i zgodne z określonymi na podstawie modelu PN-EN 1992-1-2. Nie zaobserwowano też istotnych różnicmiędzy wynikami badań prętów w przypadku poszczególnych średnic. Słowa kluczowe: stal zbrojeniowa, pożar, odkształcenia, temperatura, badania.Jednym z kluczowych etapów analiz konstrukcji żelbetowych z uwagi nawarunki pożarowe,wktórych pożar traktuje się jako wyjątkową sytuację projektową, jest adekwatne określenie właściwości mechanicznych zbrojenia rozgrzanego do wysokiej temperatury. Podczas rozpatrywania pojedynczych elementów konstrukcyjnych (lub konstrukcji statycznie wyznaczalnych) wystąpienie obliczeniowego stanu granicznego nośnościwnajbardziejwytężonymprzekroju jest równoznaczne z obliczeniowym zniszczeniem elementu. W takich przypadkach do określenia jego nośności, z punktu widzenia uwzględnienia zachowania się zbrojenia, wystar[...]

Pożary budynków wysokościowych o konstrukcji żelbetowej z lat 70. i 80. XX wieku DOI:10.15199/33.2016.09.33


  Wartykule omówiono przykłady pożarów budynków wysokościowych o konstrukcji żelbetowej z lat 70. i 80. XX wieku opracowane na podstawie materiałów dostępnych w literaturze oraz internecie. Zwięźle opisano przyczyny i skutki pożarów oraz ich wpływ na rozwój przepisów dotyczących zagwarantowania bezpieczeństwa pożarowego budynków. Słowa kluczowe: pożar, budynki wysokościowe, konstrukcje żelbetowe, bezpieczeństwo pożarowe.Bardzo istotną rolęwprojektowaniu, wykonywaniu i eksploatacji budynków odgrywają warunki bezpieczeństwa pożarowego. Przepisy w tym zakresie opracowano w krajach wysoko rozwiniętych przez ostatnich kilkadziesiąt lat, często na podstawie doświadczeń z pożarów niosących ze sobą dużą liczbę ofiar śmiertelnych i znaczne stratymaterialne. Wartykule przedstawiono przykłady pożarów budynków wysokościowych o konstrukcji żelbetowej z lat 70. i 80. XX w. Bezpieczeństwo pożarowe budynków wysokościowych Zgodnie z definicją Council on Tall Buildings andUrbanHabitat (CTBUH), odmienną od stosowanejwpolskich przepisach, budynki wysokie to obiekty, w których wysokość stanowi podstawowy parametr do projektowania, wykonawstwa i eksploatacji, awprzypadku systemu konstrukcyjnego kluczowe są oddziaływania poziome, takie jak wiatr i obciążenia sejsmiczne [1]. CTBUH zwraca również uwagę na inne czynniki, takie jak otoczenie i proporcje budynku. Obiekty wysokie charakteryzują się zwartą, smukłą bryłą, nowatorskimi rozwiązaniami architektonicznymi, konstrukcyjnymi,materiałowymi i technologicznymi. Problemy dotyczące zagwarantowania bezpieczeństwa pożarowego powoduje utrudniony dostęp do budynku z zewnątrz lub jego brak, konieczność ewakuacji dużej liczby użytkownikówi zapewnienia bezpieczeństwa ekip ratunkowych oraz skutki, jakie mogłaby spowodować katastrofa obiektuwysokościowego usytuowanegowzwartej zabudowiemiejskiej. Pierwsze [...]

Cechy wytrzymałościowe obecnie stosowanej stali zbrojeniowej w temperaturze pożarowej w świetle wyników badań DOI:10.15199/33.2016.09.41


  W pracy przedstawiono porównanie pogorszenia cech wytrzymałościowych stali zbrojeniowej, produkowanej w Polsce z zastosowaniem technologii umacniania cieplnego, spowodowanego wpływemtemperatury pożarowej, określonego na podstawie badań własnych z wynikami badań zaczerpniętymi z piśmiennictwa. Między wynikami badań przeprowadzonych przez autorów a wynikami prezentowanymi przez innych badaczy występuje dobra zgodność. Pozwala to wnioskować, iż stal zbrojeniowa produkowana w Polsce z zastosowaniem metody umacniania cieplnego, w warunkach jednoczesnego działania obciążenia i wysokiej temperatury, zachowuje się w sposób podobny jak stale zagraniczne o zbliżonych właściwościach wytrzymałościowych. Względne zmniejszenie wytrzymałości stali lub naprężeń, któremogą przenosić pręty przy założonymograniczeniu odkształcenia, jest generalnie zgodne z modelem rekomendowanym w Eurokodzie 2-1-2. Słowa kluczowe: stal zbrojeniowa, pożar, temperatura, badania, porównanie.tempera- 1) Politechnika Warszawska, Wydział Inżynierii Lądowej 2) Szkoła Główna Służby Pożarniczej *) Adres do korespondencji: rafal.kisielinski@warbud.pl Streszczenie. W pracy przedstawiono porównanie pogorszenia cech wytrzymałościowych stali zbrojeniowej, produkowanej w Polsce z zastosowaniem technologii umacniania cieplnego, spowodowanego wpływemtemperatury pożarowej, określonego na podstawie badań własnych z wynikami badań zaczerpniętymi z piśmiennictwa. Między wynikami badań przeprowadzonych przez autorów a wynikami prezentowanymi przez innych badaczy występuje dobra zgodność. Pozwala to wnioskować, iż stal zbrojeniowa produkowana w Polsce z zastosowaniem metody umacniania cieplnego, w warunkach jednoczesnego działania obciążenia i wysokiej temperatury, zachowuje się w sposób podobny jak stale zagraniczne o zbliżonych właściwościach wytrzymałościowych. Względne zmniejszenie wytrzymałości stali lub naprężeń, któremogą przenosić pręty przy założonymograniczeniu odkszt[...]

Czynniki i zjawiska wpływające na wytrzymałość betonu w konstrukcjach po pożarze DOI:10.15199/33.2017.06.13


  Konstrukcje żelbetowe, w porównaniu ze stalowymi lub drewnianymi, charakteryzują się dużą naturalną odpornością ogniową [4, 5], wynikającą m.in. z relatywnie dużych gabarytów elementów oraz niewielkiej dyfuzyjności betonu, dzięki której podczas pożaru ciepło powoli wnika do wnętrza przekroju. Pozwala to na zachowanie stosunkowo dobrej nośności konstrukcji podczas pożaru i po jego zakończeniu. Zgodnie z [4], w typowych konstrukcjach odporność ogniowa elementów żelbetowych wynosi 50 - 60 min, nawet gdy nie były projektowane na sytuację pożarową. Pod wpływem wysokiej temperatury w strukturze betonu zachodzi wiele procesów, które mają niekorzystny wpływ na jego właściwości mechaniczne. Pomimo tego beton w konstrukcji, w przeciwieństwie do stali lub drewna, zazwyczaj nie ulega całkowitemu zniszczeniu podczas pożaru. Konieczne jest jednak określenie stanu technicznego konstrukcji żelbetowych po pożarze, ich przydatności do dalszego użytkowania i zakresu niezbędnych napraw. Zmniejszenie wytrzymałości betonu w trakcie pożaru Jednym z najistotniejszych zjawisk mającychwpływna nośność konstrukcji narażonej na warunki pożarowe jest redukcja wytrzymałości betonuwwysokiej temperaturze w wyniku przemian fizykochemicznych i uszkodzeń mechanicznych zachodzących w jego strukturze. Pro[...]

Laboratoryjne metody oceny betonu w konstrukcji po pożarze DOI:10.15199/33.2017.07.04


  Wwyniku oddziaływania wysokiej temperatury, w betonie zachodzi wiele niekorzystnych zjawisk termomechanicznych, fizycznych i chemicznych, które prowadzą do pogorszenia jego cechmechanicznych. Przegląd czynników i zjawisk wpływających na zmniejszenie wytrzymałości na ściskanie ogrzewanego betonu przedstawiono w [10]. Beton po pożarze staje się niejednorodny, a największa degradacja jego struktury następuje w przypowierzchniowej warstwie elementu. Wcelu określenia wpływu pożaru na nośność i bezpieczeństwo użytkowania konstrukcji zazwyczaj konieczne jest dokonanie oceny betonu. Może ona być podstawą do stwierdzenia przydatności do dalszego użytkowania, do ustalenia rodzaju i zakresu koniecznych napraw lub do rozbiórki zniszczonej konstrukcji.Wprzypadku, gdy elementy konstrukcyjne zostały znacznie uszkodzone w pożarze, obszary ubytków i zniszczeń betonu są dobrze widoczne i łatwe w identyfikacji. Podczas wstępnej, wizualnej oceny elementów mniej zniszczonych, zmiany w wyglądzie betonu mogą nie zostać stwierdzone. Przeprowadzenie badań pozwala na uzyskanie bardziej precyzyjnych informacji dotyczących stanu betonu i jego struktury. Najważniejszym parametrem podlegającym ocenie jest wytrzymałość betonu na ściskanie. Szczególnie istotne jest określenie grubości zewnętrznej warstwy przekroju badanego elementu, w której beton jest na tyle uszkodzony, że należy go uznać za zniszczony. Metody oceny betonu można podzielić na trzy zasadnicze grupy: ● badania laboratoryjne prowadzone na próbkach rdzeniowych pobranych z konstrukcji; ● metody nieniszczące in situ, nie oddziałujące trwale na badany element konstrukcji; ● metody seminieniszczące in situ, powodujące niewielkie, lokalne ubytki w badanym betonie. Przedmiotem artykułu są metody laboratoryjne badania betonu w istniejącej konstrukcji. Badanie wytrzymałości próbek rdzeniowych Powszechnie stosowana znormalizowana [7] metoda oceny betonu w istniejącej konstrukcji[...]

Semi-nieniszczące metody oceny betonu w konstrukcji po pożarze DOI:10.15199/33.2017.10.42


  8]. 1) Politechnika Warszawska, Wydział Inżynierii Lądowej 2) Szkoła Główna Służby Pożarniczej *) Adres do korespondencji: j.wroblewska@il.pw.edu.pl Streszczenie. Powszechnie jest stosowanych wiele metod badawczych, służących do oceny betonu in situ.Wbadaniach wykorzystuje się zależności korelacyjne do określenia wytrzymałości betonu na ściskanie na podstawie mierzonych wielkości fizycznych.Wartykule przedstawiono metody semi-nieniszczące: pull-off, pull-out, break-off, destrukcji wewnętrznej oraz penetracji sondą. Omówiono ich przydatnośćwzastosowaniu do betonu po pożarze, który charakteryzuje się zmiennością cechmechanicznychwzależności od odległości od ogrzewanej powierzchni elementu. Ograniczenia wymienionych metod wynikają m.in. z ustalonej głębokości w przekroju, na której przeprowadzany jest pomiar. Przybliżone zostały także badania nad nowymimetodami, przeznaczonymi do oceny konstrukcji po pożarze. Polegają one na pomiarze oporu wiercenia w betonie. Słowa kluczowe: wysoka temperatura, pożar, badania semi-nieniszczące, beton, ocena betonu w konstrukcji. Abstract.There aremany testmethods commonly used to evaluate concrete in situ. Correlative relationships are applied to determine the compressive strength of concrete on the basis of the measured physical quantities. In the paper semi-nondestructivemethods are described: pull-off, pull-out, break-off, internal fracture and probe penetration test. Their usefulness in application to concrete after fire is discussed. Concrete then has variablemechanical properties depending on the distance from the heated surface of the element. The limitations of mentioned methods result, among others, from the fixed depth in cross-section where the measurement is made. Research on new methods for the assessment of concrete in structure after fireis also described. These methods are based on the measurement of the drilling resistance in concrete. Keywords: high temperature, fire, semi-[...]

 Strona 1  Następna strona »