Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Zofia SZWEDA"

Badania oporu wnikania chlorków do betonu na cementach portlandzkim zwykłym i niskoalkalicznym DOI:10.15199/40.2016.5.2


  W artykule przedstawiono badania oporu wnikania chlorków do betonów zwykłych, w składzie których różnicowano jedynie rodzaj zastosowanego cementu. Porównano dwa betony, stosując zalecane w budownictwie komunikacyjnym cementy portlandzkie. W betonie C1 - cement portlandzki CEM I 42,5 R, w betonie C2 - cement portlandzki o niskiej zawartości alkaliów CEM I 42,5 N/SR3/NA. Opór wnikania chlorków określono wyznaczając wartości współczynników dyfuzji wykorzystując termodynamiczny model przepływu chlorków w polu elektrycznym. Słowa kluczowe: opór wnikania chlorków do betonu, dyfuzja, migracja, współczynnik dyfuzji, cement portlandzki zwykły, cement portlandzki o niskiej zawartości alkaliów Resistance of concrete with ordinary and low-alkali Portland cement to chloride ingress This paper shows results from tests on resistance of ordinary concrete, which differed in a type of used cement, to chloride ingress. Two concrete specimens containing Portland cement proposed for use in transport infrastructure engineering, were compared. Concrete C1 with Portland cement CEM I 42,5 R, and concrete C2 - Portland cement with low alkaline content CEM I 42,5 N/SR3/NA. Resistance to chloride ingress was determined by calculating values of diffusion coefficients from the thermodynamic model of chloride flow under the electric field. Keywords: concrete resistance to chloride ingress, diffusion, migration, diffusion coefficient, ordinary Portland cement, lowalkali Portland cement.1. Wprowadzenie Ważnym kryterium określającym trwałość konstrukcji żelbetowych jest odporność na wnikanie jonów chlorkowych do betonu. Stosowanie środków do odladzania jezdni w obiektach komunikacyjnych powoduje poważne zagrożenie ze względu na agresywne, działanie jonów chlorkowych wywołujących depasywację stali i ryzyko powstania korozji zbrojenia [12, 13]. Odporność na wnikanie jonów chlorkowych do wilgotnego betonu określają wartości współczynników dyfuzji. Istnieje wiele metod p[...]

Skutki zastosowania procesu ekstrakcji chlorków z betonu - elektrochemicznej metody regeneracji konstrukcji żelbetowych - stan wiedzy DOI:10.15199/40.2017.5.10


  W artykule przedstawiono obecny stan wiedzy dotyczący stosowania elektrochemicznej metody regeneracji konstrukcji żelbetowych - ekstrakcji jonów chlorkowych ECE. Metoda ta, z powodzeniem stosowana w takich krajach jak Norwegia, Wielka Brytania, USA, Japonia od lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia, w naszym kraju ciągle nie jest wykorzystywana. W pracy zwrócono uwagę na zalety metody oraz na pewne niedogodności, które do tej pory nie zostały wyeliminowane. Słowa kluczowe: ekstrakcja chlorków, trwałość konstrukcji żelbetowych, elektrochemiczna regeneracja konstrukcji żelbetowych 1. Wprowadzenie Trwałość konstrukcji żelbetowych może być analizowana w aspekcie powstania zagrożenia korozyjnego spowodowanego obecnością jonów chlorkowych, będących najsilniejszymi depasywatorami. Na skutek korozji stali zbrojeniowej w konstrukcjach żelbetowych dochodzi do zmniejszenia powierzchni przekroju prętów zbrojeniowych, spadku sprężystości stali a także, w wyniku gromadzenia się produktów korozji, obniżenia przyczepności prętów do betonu; w skrajnym przypadku dochodzi do powstania dużych naprężeń w otulinie betonowej powodujących jej odpadnięcie. Wyżej wymienione skutki korozji powodują systematyczne zmniejszenie nośności elementów żelbetowych, dlatego ważną rolę odgrywa ocena zawansowania korozji zbrojenia. Diagnostykę zbrojenia konstrukcji można przeprowadzić z zastosowaniem zaawansowanych metod elektrochemicznych: pomiaru oporu polaryzacji LPR (Linear Polarization Resistance) i elektrochemicznej spektroskopii impedancyjnej EIS (Electrochemical Impedance Spectroscopy) [13, 32]. Po stwierdzeniu zagrożenia korozyjnego zbrojenia w badanej konstrukcji powinno się podejmować natychmiastową decyzję o przeprowadzeniu rehabilitacji betonu. Od 1985 roku w przypadku skażenia konstrukcji żelbetowej chlorkami stosuje się metodę elektrochemicznej ekstrakcji ECE (Electrochemical Chloride Extraction) [5, 21]. W 1990 roku wykonano badania terenowe w wiel[...]

Testing protective properties of cover in reinforced silos for cement DOI:10.15199/40.2017.11.6


  A battery of twelve silos, built on the premises of the cement plant in the 1970s, was repaired more than ten times during its operating life. The repairs mainly consisted in filling concrete losses where splitting of reinforcement cover was observed. As those local repairs were often repeated, resin coating was applied on their outer surfaces a few years ago. However, this very expensive protection did not deliver the expected results as cracks and chips were still observed on the surface of a relatively new coat. Therefore, the decision was made to perform comprehensive tests on technical conditions of the silos to determine the level of their wear and further safe usability for producing cement. Those tests included determining protective properties of concrete cover. Although a great number of observed uncovered rebars demonstrated the lack of proper reinforcement protection against corrosion, they did not really determine the deterioration of protective properties of concrete cover to unacceptable level in the area where the silo surface was unaffected. This paper describes test results for chloride concentrations and concrete neutralization in specimens drilled from marked places on one of twelve silos. The tests were focused not only on effects of basic corrosion factors, such as carbon carbonation and chloride impact on concrete reinforcement, but also their combined effect on changed protective properties of concrete cover in reinforcing steel. The results demonstrated the total impact of two separate processes specified in the standards [4, 5], related to different classes of environmental exposure. 2. Scope and methodology of tests The silo no. 1 with the most damaged surface was subjected to tests on protective properties of concrete cover. Fig. 1b illustrates the orientation of the selected silo in a horizontal view of the whole battery. The silo is a reinforced concrete cylinder with a height of 42 m above the grou[...]

Współczynniki dyfuzji i migracji chlorków w betonach z cementami CEM I 42,5 R; CEMII/B-V 32,5 R; CEM I 42,5N/SR3/NA wyznaczone metodami normowymi oraz wg termodynamicznego modelu migracji DOI:10.15199/40.2019.5.1


  1. Wprowadzenie Znajomość współczynników dyfuzji D jonów chlorkowych, pozwala oszacować trwałość konstrukcji żelbetowej - okres do wystąpienia depasywacji powierzchni stali zbrojeniowej. Pomimo złożonych fizycznych, chemicznych i elektrostatycznych procesów charakteryzujących przepływy jonów chlorkowych w betonie prawa Ficka najczęściej stanowią podstawę obliczania wartości liczbowej współczynnika. Metody opisane w normach AASHTO T 259 [1], ASTM C 1556 [2], NT BUILD 443 [3] są niechętnie stosowane ze względu na długotrwałe (kilkumiesięczne) badania naturalnej dyfuzji chlorków w betonach i wypierane przez szybkie metody migracyjne. Jedna z metod zaproponowana przez Tanga [4] została przyjęta, jako test normowy w NT BUILD 492 [5]. Kolejna metoda 1. Introduction Knowing diffusion coefficients D for chloride ions is useful for evaluation the durability of a reinforced concrete structure - time to surface depassivation of reinforcing steel. Despite such complex physical, chemical and electrostatic processes describing the flow of chloride ions in concrete, Fick’s laws are usually the base to calculate used to describe chloride ion flow in concrete. In most cases, Fick’s laws are the base for calculating numerical values of the coefficient. Methods specified in standards AASHTO T 259 [1], ASTM C 1556 [2], NT BUILD 443 [3] are not popular as they require a long-term (few-month) testing of natural chloride diffusion into concretes. Thus, they are replaced by rapid migration tests. One of methods proposed by Tang [4] zaproponowana przez Andrade [6], polega na dopasowaniu wykresu stężenia chlorków otrzymanego na podstawie obliczeń do wyznaczonych w badaniach migracyjnych wartości stężeń. Obliczeniowy rozkład stężenia jonów chlorkowych ustala się według rozwiązania zmodyfikowanego równania dyfuzji. Ponieważ w każdej metodzie obowiązują różne warunki badawcze (stężenie roztworu źródłowego chlorków, rodzaj roztworu docelowego, [...]

Badanie dyfuzji chlorków w betonach wysokowartościowych

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badañ wnikania chlorków do wysokowartooeciowego betonu klasy C45/55 w warunkach przyspieszonych polem elektrycznym. Wyznaczono wartooeci wspó³czynników elektrodyfuzji chlorków stosuj¹c zadanie odwrotne równania dyfuzji. Na podstawie podanych w zagranicznych publikacjach zale¿nooeci miêdzy wspó³czynnikiem wyznaczonym w betonie pod wp³ywem si³ pola elektrycznego oraz w warunkach dyfuzji naturalnej obliczono wartooeæ wspó³czynnika dyfuzji w betonie wysokowartooeciowym. S³owa kluczowe: beton wysokowartooeciowy, elektrodyfuzja chlorków, zadanie odwrotne, wspó³czynnik dyfuzji Study of chloride diffusion in the high strength concrete Results of the chloride migration tests in high strength concrete C4[...]

Ocena skuteczności zabiegu elektrochemicznej ekstrakcji chlorków z betonu na podstawie badań polaryzacyjnych zbrojenia i stężenia chlorków DOI:10.15199/40.2018.1.1


  1. Wprowadzenie Jednym z najgroźniejszych czynników zagrażających trwałości, a także bezpieczeństwu konstrukcji żelbetowych są jony chlorkowe. Stanowią one szczególne zagrożenie w obiektach komunikacyjnych, np. mostach, tunelach, parkingach wielopoziomowych, jak również dla budowli 1. Introduction Chloride ions are among the most dangerous factors for durability and safety of reinforced concrete structures. They create a serious risk to transport structures, such as bridges, tunnels, multilevel parking areas and structures at seaside areas. Chlorides in deicing agents or sea breeze w strefach nadmorskich. Chlorki znajdujące się w środkach odladzających lub w bryzie morskiej po dotarciu do powierzchni elementu betonowego dyfundują przez jego porowatą strukturę w kierunku stalowego zbrojenia. Uznaje się, że inicjacja procesów korozyjnych na stali w betonie następuje z chwilą osiągnięcia przy powierzchni zbrojenia stężenia chlorków w betonie przekraczającego 0,4% masy cementu (kryterium normowe [18]) lub gdy iloraz stężenia jonów wodorotlenowych i chlorkowych przy powierzchni stali zbrojeniowej jest większy niż 0,6 (kryterium Hausmanna [7]). Przez dłuższy czas na powierzchni betonu nie ujawniają się jednak żadne zewnętrzne symptomy mogące wskazywać na rozwój korozji. Dlatego też odpowiedzialne konstrukcje żelbetowe (mosty, wiadukty, tunele, itd.) wymagają regularnych badań diagnostycznych lub prowadzenia monitoringu korozyjnego [1, 25]. Do tego celu współcześnie wykorzystuje się metody wywodzące się z laboratoriów elektrochemicznych, które zostały zaadoptowane do złożonych warunków panujących w żelbecie [6, 12-14]. Ocenę jakościową przeprowadza się zazwyczaj wykonując badania potencjału i rezystywności otulenia betonowego [1, 26], natomiast rzadziej przeprowadza się ocenę ilościową szybkości korozji metodami polaryzacyjnymi (LPR, GP i EIS) [10, 24]. Niezależnie od oceny intensywności procesów korozyjnych zachodzących na zbrojeniu wy[...]

 Strona 1