Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Paulina Chaber"

Zastosowanie zeolitów typu A do oczyszczania ścieków komunalnych z wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych


  Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) są związkami kancerogennymi, mutagennymi i odpornymi na degradację, szczególnie gdy zawierają 4 lub więcej pierścieni aromatycznych w cząsteczce. Zeolity mają wyjątkowe właściwości sorpcyjne oraz są silnymi katalizatorami różnych reakcji chemicznych. Dobranie właściwych parametrów usuwania WWA przez zeolity pozwalałoby w przyszłości na ich używanie jako czynnika wspomagającego proces oczyszczania ścieków. W badaniach użyto zeolitów syntetycznych 3A i 5A. Badania te potwierdziły efektywność zeolitów w procesie usuwania WWA ze ścieków. Thirteen polycyclic arom. hydrocarbons (PAH) were detd. by liq. chromatog. in a wastewater before and after its treatment with zeolite A under static and dynamic conditions. A substantial decrease in concn. of 5 and 6 ring PAH was obsd. The concn. of 3 and 4 ring PAH decreased slightly because of their formation by degradn. of 5 and 6 ring PAH. Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) zostały zidentyfikowane przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (USEPA) jako niebezpieczne zanieczyszczenia środowiska z uwagi na ich kancerogenne i mutagenne właściwości. Źródłem WWA mogą być ścieki przemysłowe i komunalne. Na ogół są to związki o małej rozpuszczalności w wodzie i dużej odporności na degradację. Podczas oczyszczania ścieków są one usuwane z fazy wodnej i akumulują się w osadach. Biorąc pod uwagę ich trwałość i właściwości konieczne jest oszacowanie bezpiecznej dawki osadów ściekowych oraz ścieków w przypadku przyrodniczego ich stosowania. Jedną z możliwości ograniczenia WWA w osadach ściekowych może być odpowiednie filtrowanie ścieku przed usuwaniem osadu z fazy wodnej. Najczęściej do usuwania WWA ze ścieków i osadów ściekowych stosowane są metody związane z ich biodegradacją przez mikroorganizmy lub fitoremediacją. Związki o 4 lub więcej pierścieniach w łańcuchu trudniej ulegają biodegradacji niż związki o mniejszej liczbie pierś[...]

Adsorption of polycyclic aromatic hydrocarbons from municipal wastewaters on a natural zeolite Adsorpcja wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych ze ścieków komunalnych na naturalnym zeolicie DOI:10.15199/62.2016.3.6


  A heulandine and clinoptilolite-contg. zeolite (granulation 0.5-1.0 mm) was used as a sorbent in the tests performed under static condition (i) (10 ng, contact time 1 or 24 h) and dynamic condition (ii) (100 g in a column with diam. 70 mm, rate of wastewater flow 20 mL/min, analyses every 5 min). The concn. of 5 and 6 ring polycyclic arom. hydrocarbons in the wastewater, purified under (i) conditions, was reduced after 1 h treatment by 58% and 35% resp., and after 24 h by 52% and 68% resp. Under (ii) conditions, the pollutant concn. after 1 h treatment decreased by 89% and 90%, resp. Aglomeracje miejskie są źródłem wzrastającej ilości ścieków komunalnych zawierających zanieczyszczenia. Dokonano oceny przydatności zeolitu naturalnego zawierającego w swoim składzie heulandyt i klinoptilolit jako sorbentu usuwającego wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne (WWA) ze ścieków komunalnych. Przeprowadzone doświadczenia w układzie statycznym i dynamicznym wykazały, że zeolit naturalny jest efektywnym sorbentem WWA w środowisku ścieków komunalnych i może być używany do oczyszczania tych ścieków z WWA, zwłaszcza 5- i 6-pierścieniowych.Rozwój przemysłu, usług i wzrost liczby mieszkańców, szczególnie w dużych aglomeracjach miejskich, generuje coraz to większą ilość ścieków komunalno-przemysłowych i komunalnych. Ścieki te niosą ze sobą ładunki zanieczyszczeń różnego typu, w tym zanieczyszczeń organicznych, takich jak WWA. W konsekwencji prowadzi to do zwiększenia kumulacji tych związków w środowisku i negatywnego oddziaływania na zdrowie człowieka1). WWA pomimo słabej rozpuszczalności w wodzie są powszechnie znajdowane w wodach powierzchniowych i podziemnych. Hydrofobowe związki organiczne, takie jak WWA, są obecne w wodach w formie rozpuszczonej i koloidalnej. Formy rozpuszczone mogą zawierać molekuły, które są rozpuszczone w wodzie lub w mieszaninie wody i niewodnych rozpuszczalników. Formy koloidalne mogą występować na makromole[...]

Optymalizacja warunków oznaczania lotnych związków organicznych w glebie statyczną techniką headspace


  Przedstawiono postępowanie analityczne przy oznaczaniu węglowodorów aromatycznych (BTEX) oraz chlorowanych węglowodorów alifatycznych w stałych matrycach środowiskowych (gleba). Opracowano metodę przygotowania próbek do oznaczania lotnych związków organicznych oraz ustalono parametry pracy przystawki headspace (HS) i chromatografu gazowego. Wyznaczone podstawowe parametry metrologiczne metody: precyzja i odzysk, potwierdzają przydatność opracowanej metody do rutynowej analizy stałych próbek środowiskowych. Contents of volatile arom. and Cl-contg. aliph. hydrocarbons in soil samples were detd. by gas chromatog. coupled with mass spectroscopy in headspace, to evaluate the occuracy and precision of the method. The results met the requirements of environmental anal. Węglowodory BTEX są groźnymi zanieczyszczeniami organicznymi gleby. Niektóre z nich wykazują działanie toksyczne i kancerogenne. Właściwości tych związków, charakteryzujących się pewną rozpuszczalnością w wodzie, oraz ich zastosowanie sprawiają, że mogą one występować w różnych elementach środowiska. Jednym z ważniejszych źródeł obecności BTEX w środowisku jest wyciek paliw i oleju napędowego z podziemnych zbiorników. Innymi źródłami zanieczyszczeń są miejskie i przemysłowe odpady, ruch samochodowy i przemysł. Zanieczyszczenie gleb produktami ropopochodnymi wpływa niekorzystnie na produkcję roślinną oraz na jakość wód powierzchniowych i podziemnych. Oznaczanie zawartości BTEX i alifatycznych węglowodorów chlorowanych wykonywane jest w ramach monitoringu, jak również prowadzone są prace dotyczące wykorzystania procesu bioremediacji do redukcji stężeń tych związków w glebie1, 9). Do oznaczania lotnych związków organicznych (LZO) w próbkach ciekłych i stałych wykorzystywana jest technika chromatografii gazowej sprzężona ze spektrometrią mas1-4). Stosowane są także detektory: płomieniowo-jonizacyjny (FID)5-7) i wychwytu elektronów (ECD)8). Oprócz metod rozdzielania i[...]

Zastosowanie statycznej techniki headspace GC-MS do oznaczania benzenu, toluenu, etylobenzenu i ksylenu w glebie i roślinach


  Do oznaczania benzenu, toluenu, etylobenzenu i ksylenu w próbkach gleb i roślin zastosowano technikę headspace. Próbki analizowano metodą chromatografii gazowej sprzężonej ze spektrometrią mas (GC-MS). Opracowana procedura pozwala w sposób szybki i prosty uzyskać informację o zawartości BTEX w próbkach środowiskowych z pominięciem długiego etapu przygotowania próbki. Opracowaną metodę charakteryzuje wysoka czułość oraz zadowalające wartości odzysku (40-132%) i współczynnika zmienności (CV<30%). Granica wykrywalności metody wynosi 0,06 ng/mL. PhH, PhMe, PhEt and xylene isomers were detd. in plant, soil and ref.soil samples by static headspace anal. performed by using gas chromatog. coupled with mass spectrometry. Good sensitivity as well as satisfactory recovery and precision were achieved. The limits of the hydrocarbon detection reached at 0.06 ng/mL levels. Lotne związki organiczne (LZO) należą do grupy zanieczyszczeń organicznych powszechnie występujących w powietrzu, wodzie i glebie. Źródła występowania LZO w środowisku to zarówno procesy naturalne, jak: procesy wegetacyjne niektórych organizmów, pożary Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa Stanisława Górska, Monika Delis*, Paulina Chaber Zastosowanie statycznej techniki headspace GC-MS do oznaczania benzenu, toluenu, etylobenzenu i ksylenu w glebie i roślinach Application of static headspace GC-MS for the determination of benzene, toluene, ethylbenzene and xylene in soil and plants Laboratorium Monitoringu Środowiska, Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, ul. Krucza 5/11D, 00-548 Warszawa, tel.: (22) 621-50-83, fax: (22) 629-52-63, e-mail: monika.delis@ios.edu.pl Stanisława GÓRSKA w 1981 roku ukończyła Technikum Chemiczne w Nowym Dworze Mazowieckim. Od 1994 r. jest pracownikiem Instytutu Ochrony Środowiska-Państwowego Instytutu Badawczego w Warszawie. Specjalność - techniki chromatograficzne. Dr inż. Monika DELIS[...]

Methods of separation nanoparticles in environmental samples. Metody separacji nanocząstek w próbkach środowiskowych


  A review with 43 refs., of methods for sepn. of nanoparticles by fractionation, electrokinetic methods and chromatog. Obecnie trwają szeroko zakrojone prace nad opracowaniem metod umożliwiających ocenę ryzyka związanego z uwalnianiem nanocząstek do środowiska. Próbki środowiskowe zawierają niewielkie ilości różnego typu nanocząstek zawartych w matrycy środowiskowej, dlatego ich analiza nie jest możliwa bez kluczowego etapu, jakim jest izolacja i separacja nanocząstek z matrycy. W pracy przedstawiono główne problemy związane z poborem i analizą próbek o śladowej zawartości nanocząstek oraz podstawowe metody separacji nanocząstek wraz z przykładami ich zastosowania (przepływowe frakcjonowanie w polu zewnętrznym, metody elektrokinetyczne, chromatografia preparatywna wykluczenia sterycznego, wysokosprawna chromatografia cieczowa). W ostatnich latach nastąpił gwałtowny rozwój badań w dziedzinie nanotechnologii. Obecnie pracuje się nad nowymi nanomateriałami, udoskonalaniem metod otrzymywania znanych już nanostruktur oraz nowymi zastosowaniami tych materiałów. "Nanomateriał" oznacza naturalny, powstały przypadkowo lub wytworzony materiał zawierający cząstki w stanie swobodnym lub w formie agregatu lub aglomeratu,w którym co najmniej 50% lub więcej cząstek w liczbowym rozkładzie wielkości cząstek ma jeden lub więcej wymiarów w zakresie 1-100 nm1). Uzyskane modyfikacje struktury mogą wprowadzać nowe, nieznane zagrożenia toksykologiczne2). Nanocząstki charakteryzują się bardzo dużą powierzchnią właściwą, co wiąże się ze wzrostem ich aktywności chemicznej, biologicznej i katalitycznej w porównaniu z większymi cząstkami o tym samym składzie chemicznym. Po dostaniu się do organizmu mogą przenikać do tkanek i narządów, jak również być absorbowane przez pojedyncze komórki, a także powodować uszkodzenia struktur komórkowych, w tym jądra3-8). Wraz ze wzrostem liczby wyrobów z nanomateriałów, a także [...]

Metody analizy jakościowej i ilościowej wybranych nanocząstek w środowisku


  Zastosowanie nanotechnologii i materiałów nanostrukturalnych w produktach konsumenckich i przemyśle stale rośnie, a wraz z nim rośnie zawartość nanocząstek w środowisku. Jednym z priorytetów międzynarodowych programów badań naukowych jest opracowanie odpowiednich metod badania i oznaczania nanocząstek. Ogromnym problemem jest analiza jakościowa i ilościowa nanocząstek w próbach środowiskowych ze względu na ich dużą różnorodność i śladowe ilości. W pracy zaprezentowano właściwości wybranych nanocząstek wraz z metodami ich oznaczania w próbach środowiskowych. A review, with 75 refs., of properties and formation of C, metal, metal oxide nanoparticles, as well as their anal. detn. by spectroscopy, electron microscopy, chromatog. and voltammetry. W ostatnich latach nastąpił ogromny postęp w dziedzinie nanonauk i nanotechnologii. Tworzone są nowe materiały o ciekawych, nierzadko zupełnie wyjątkowych możliwościach i właściwościach, rozwijane są nowe technologie i zastosowania. W ślad za nowymi rozwiązaniami technicznymi opracowywane są techniki badania i charakterystyki nanomateriałów, natomiast nadal problematyczna jest analiza jakościowa i ilościowa nanocząstek. W wielu ośrodkach badawczych prowadzone są prace mające na celu opracowanie metod oceny zawartości nanocząstek w produktach oraz w środowisku1). Szczególne problemy sprawia ocena zawartości nanocząstek chociażby Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, Warszawa Małgorzata Maliszewska-Mazur*, Paulina Chaber, Urszula Dawid, Magdalena Pierścieniak Metody analizy jakościowej i ilościowej wybranych nanocząstek w środowisku Qualitative and quantitative analysis of some nanoparticles in environment Mgr Paulina CHABER - notkę biograficzną i fotografię Autorki wydrukowaliśmy w nr 4/2012, str. 570. Instytut Ochrony Środowiska-Państwowy Instytut Badawczy, ul. Kolektorska 4, 01-692 Warszawa, tel.: (22) 833-42-41 w. 22, fax: (22) 833-69-28, e-mail: malgorzata.m[...]

Granulowane nawozy organiczno-mineralne z podłoży popieczarkowych. Cz. I. Makro- i mikroskładniki DOI:10.15199/62.2018.9.39


  Polska jest europejskim liderem w produkcji pieczarek1-3). W 2016 r. krajowa produkcja tych grzybów osiągnęła 320 tys. Mg, zaś w 2017 r. 325 tys. Mg4-5). Wraz ze wzrostem produkcji grzybów jadalnych z pieczarkarni generuje się coraz więcej produktów ubocznych6). Przyjmuje się, że na 1 kg wyprodukowanych pieczarek przypada 5 kg zużytych podłoży popieczarkowych7). Szacunkowa ilość zużytych podłoży popieczarkowych w 2017 r. wyniosła ok. 1 625 Gg4). Zgodnie z rozporządzeniem8) zużyte podłoże po produkcji pieczarek zostało zaliczone do grupy odpadów pochodzących z rolnictwa, leśnictwa, sadownictwa, upraw hydroponicznych, łowiectwa, rybołówstwa i przetwórstwa żywności. Oznaczono je jako odpady o kodzie 02 01 99 "Inne niewymienione odpady"8). Podłoża można aplikować doglebowo bezpośrednio po ich usunięciu z pieczarkarni lub po przekompostowaniu. Popularną metodą zagospodarowania zużytych podłoży popieczarkowych jest wytwarzanie z nich kompostu, który odznacza się dużą zawartością makro- i mikroelementów oraz małą zawartością niepożądanych pierwiastków śladowych. Zużyte podłoża popieczarkowe stanowią znakomite źródło materii organicznej. Ich wykorzystanie byłoby korzystne dla gleb Polski, charakteryzujących się 97/9(2018) 1581 Mgr inż. Danuta MACIASZEK w roku 1980 ukończyła studia na Wydziale Rolniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Pracuje w Instytucie Ochrony Środowiska - Państwowym Instytucie Badawczym w Warszawie. Specjalność - ocena środków ochrony pod względem bezpieczeństwa dla środowiska. Instytut Ochrony Środowiska - Państwowy Instytut Badawczy, ul. Krucza 5/11D, 00-548 Warszawa, tel.: (22) 375-05-03, fax: (22) 375-05-01, e-mail: justyna.wrzosek@ios.edu.pl Dr Justyna WRZOSEK - notkę biograficzną i fotografię Autorki wydrukowaliśmy w nr. 4/2018, str. 605. * Autor do korespondencji: małą zawartością glebowej materii organicznej9-19). Jednak w związku ze zróżnicowanym składem pierwiastkowym, zależnym od s[...]

 Strona 1