Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Magdalena GUTOWSKA"

Moduły detekcyjne dla telekomunikacji optycznej w otwartej przestrzeni

Czytaj za darmo! »

Już od kilku lat prowadzone są intensywne prace nad rozwojem szerokopasmowej telekomunikacji optycznej w otwartej przestrzeni z wykorzystaniem długofalowego promieniowania podczerwonego (> 8 μm) [1-9]. Jak się okazało najbardziej efektywne i wygodne w zastosowaniu jest promieniowanie długofalowe o długości fali około 10 μm. Najkorzystniejsze jest tu wykorzystanie heterostrukturalnych fotodetektorów promieniowania podczerwonego chłodzonych za pomocą chłodziarek termoelektrycznych. Układ sterujący pracą termochłodziarki powinien zapewnić stałą temperaturę pracy detektora w szerokim zakresie zmian temperatury otoczenia. Założono wykorzystanie detektora fotowoltaicznego. Podstawą konstrukcji tych fotodetektorów są złożone heterostruktury HgCdTe wytwarzane metodą MOCVD. Ze względu na szybkość transmisji rzędu 10…100 Mb/s i większej, niezbędne jest zastosowanie detektora o stałej czasowej rzędu pojedynczych ns i mniejszej oraz pasma wzmacniacza >100 MHz. W celu osiągnięcia dużej wykrywalności pasmo wzmacniacza powinno być ściśle skorelowane z wymaganą prędkością transmisji. Poziom szumów jak i osiągalne pasmo wzmacniacza zależy w dużym stopniu od pojemności własnej detektora. Wskazane jest zastosowanie detektora z pojemnością < 5 pF. Warunek małej pojemności można zrealizować stosując zasilanie detektora w kierunku zaporowym. Dobór napięcia zasilania należy ustalić na podstawie pomiaru stałej czasu detektora w funkcji napięcia zasilania. Zastosowanie dodatkowo detektora z immersyjnym układem optycznym pozwala w znacznym stopniu zmniejszyć fizyczne wymiary detektora zmniejszając jednocześnie jego pojemność. Podstawowe wymagania stawiane długofalowym detektorom dla telekomunikacji optycznej w otwartej przestrzeni to wysoka wykrywalność i duża szybkość działania. 74 Elektronika 10/2010 Niechłodzone i chłodzone termoelektrycznie detektory HgCdTe, a na ich bazie moduły detekcyjne, od wielu lat są rozwijane w polskiej[...]

Długofalowe detektory podczerwieni dla telekomunikacji optycznej w otwartej przestrzeni

Czytaj za darmo! »

Nowym obiecującym kierunkiem w rozwoju szerokopasmowej telekomunikacji optycznej w otwartej przestrzeni jest wykorzystanie długofalowego (> 8 μm) promieniowania podczerwonego [1-5]. W otwartym łączu optoelektronicznym ośrodkiem transmisyjnym jest otwarta przestrzeń, w której propaguje się impulsowo modulowana wiązka promieniowania laserowego. Sygnał z nadajnika dochodzący do układu odbiorczego ulega tłumieniu w zależności od: długości fali, aktualnego stanu pogody (opady, mgła, nasłonecznienie), pory dnia i roku, zjawisk fizycznych (dyspersja, turbulencja) itp. Analiza wpływu czynników destabilizujących transmisję sygnału wykazuje, że natężenie promieniowania w punkcie odbioru charakteryzuje się dużym zakresem zmian. Optymalna długość fali, na której powinno pracować łącze leży w zakresie promieniowania długofalowego - powyżej 8 μm. Zaproponowana długość fali wynika z mniejszego tłumienia wprowadzanego przez mgły o niewielkich cząstkach oraz zwiększonego bezpieczeństwa dla wzroku w stosunku do pozostałych dwóch pasm używanych w łączach optoelektronicznych, tj. 780…850 nm i 520…1600 nm. Najkorzystniejsze jest tu wykorzystanie heterostrukturalnych fotodetektorów długofalowego (λ ≈ 10 μm) promieniowania podczerwonego chłodzonych za pomocą chłodziarek termoelektrycznych. Podstawą konstrukcji tych fotodetektorów są złożone heterostruktury HgCdTe wytwarzane metodą MOCVD. Założono wykorzystanie detektora fotowoltaicznego z immersyjnym układem optycznym, pozwalającym w znacznym stopniu zmniejszyć fizyczne wymiary detektora zmniejszając jednocześnie jego pojemność, a zwiększającym jego wykrywalność. Podstawowe i najważniejsze wymagania stawiane długofalowym detektorom dla telekomunikacji optycznej w otwartej przestrzeni to: - Wysoka wykrywalność. Jest niezbędna dla osiągnięcia niskiej stopy błędów przy małych mocach wiązki laserowej i układach optycznych o małej aperturze. W praktyce oznacza t[...]

Badanie detektorów na potrzeby mikroskopii miękkiego promieniowania X

Czytaj za darmo! »

W artykule przedstawiono opis stanowiska laboratoryjnego do badań właściwości detektorów promieniowania z zakresu długości fal 2-4 nm. Właściwości te odnoszą się do niejednorodności powierzchniowej ich czułości widmowej. Zastosowany zakres widmowy promieniowania jest szczególnie interesujący w badaniach medycznych i biologicznych. Jest on bardzo często określany jako zakres promieniowania tzw."okna wodnego", w którym jest możliwa obserwacja tkanek żywych. Dokładne określenie czułości detektorów stosowanych w mikroskopii optycznej jest istotnym elementem rozwoju tej technologii. Praca dotyczy stanowiska laboratoryjnego do pomiaru niejednorodności czułości przy wykorzystaniu źródła laserowo-plazmowego z tarczą gazową. Przedstawiono w niej analizy dotyczące doboru poszczególnych elementów stanowiska oraz wyniki wstępnych badań. Abstract. The paper presents a laboratory setup for investigation of spatial non-uniformity of detector responsivity in the wavelength range from 2 nm to 4 nm. The spectrum is of great interest in biology. In the water-window spectra, where water is rather transparent, microscopic observation of living objects is possible. Accurate determination of the responsivity of photodetectors used in this application is highly desired. The change of responsivity over the surface, the so-called spatial non-uniformity, effects error of power measurements especially in the case of detectors with large active areas or imaging ones. At the described setup, the laser-plasma source with a gas-puff target is used. The preliminary results of a silicon photodiode investigations are also presented and discussed. (Investigations of the detectors for X-ray microscopy) Słowa kluczowe: mikroskopia, miękkie promieniowanie X, testowanie detektorów. Keywords: Soft X-ray microscopy, detectors calibration Wprowadzenie Mikroskopia miękkiego promieniowania X (ang.[...]

Projekt sensora par materiałów wybuchowych

Czytaj za darmo! »

W pracy przedstawiono wstępne wyniki badań sensora par materiałów wybuchowych. Idea pracy sensora polega na pomiarze stężenia tlenków azotu jedną z najczulszych metod spektroskopowych - spektroskopii strat we wnęce optycznej (CEAS - ang. cavity enhanced absorption spectroscopy). W sensorze planuje się zastosowanie dwóch torów detekcyjnych umożliwiających wykrywanie tlenku i podtlenku azotu. W celu uzyskania dużej czułości i selektywności przyrządu, jako źródła promieniownia docelowo zostaną użyte lasery QCL pracujące w zakresie długości fal: 5,23m - 5,29m dla NO, oraz 4,46 m - 4,48 m dla N2O. Abstract. The preliminary outcomes of investigations concern a sensor of explosive materials vapours are presented. In the sensor concentration measurements of nitrogen oxides with cavity enhanced absorption spectroscopy method (CEAS) is applied. It is one of the most sensitive optoelectronic gas detection technique. There are two diagnostics lanes provide to parallely detect both nitric oxide (NO) and nitrous oxide (N2O) trace concentrations. To achive high sensitivity there will be used two quantum cascade lasers (QCL), the lasing wavelength of which will be from ranges: 5.23m - 5.29m (for NO) and 4.46m - 4.48m (for N2O). (Project of explosive material vapours sensor). Słowa kluczowe: wykrywanie materiałów wybuchowych, sensor tlenków azotu, NOx, CEAS. Keyword: explosives detection, nitrogen oxide sensor, NOx, CEAS. Wprowadzenie Do wykrywania materiałów wybuchowych stosowane są metody, w których wykorzystuje się ich charakterystyczne fizyczne cechy. Do takich cech można zaliczyć: widmo pochłanianego lub emitowanego promieniowania elektromagnetycznego, zdolność jonizacji i sorbowania się na adsorbentach, współczynnik załamania światła i inne. Metody wykrywania materiałów wybuchowych można podzielić na:  metody z próbkowaniem radiacyjnym (ang. bulk detection),  wykorz[...]

 Strona 1