Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Piotr Niedzielski"

Wpływ składu mieszaniny gazów na właściwości tribologiczne hybrydowej warstwy węglowej

Czytaj za darmo! »

Popularne w ostatnich latach metody chemicznego osadzania z fazy gazowej CVD (Chemical Vapour Deposition), jak i fizycznego osadzania z fazy gazowej PVD (Physical Vapour Deposition) pozwalają na ulepszanie materiałów przez modyfikację ich powierzchni powłokami węglowymi. Powłoki wpływają na poprawę takich parametrów, jak: twardość, odporność na zużycie ścierne, adhezja, odporność korozyjna. Ponadto elementy ulepszane powłokami węglowymi cechują się doskonałą biotolerancją w środowisku płynów ustrojowych [1÷4]. Inne właściwości użytkowe ma element ulepszony przez wytworzenie warstwy dyfuzyjnej. Warstwa ta pozwala bowiem na nasycenie wierzchniej części materiału wybranym pierwiastkiem. Przykładem tego typu procesu jest nawęglanie wraz z dalszą obróbką cieplną, zapewniające modyfikowanym materiałom poprawę twardości i odporności na zużycie ścierne. Jednakże wysoka temperatura procesu ogranicza możliwość stosowania nawęglania do wąskiej grupy materiałów [5, 6]. Szczególny problem stanowi nawęglanie podłoży wykonanych ze stali austenitycznej, która jest materiałem mało odpornym na oddziaływanie wysokiej temperatury. Trudność nawęglania tego rodzaju materiałów oparta jest na zagrożeniu spowodowanym utworzeniem się w trakcie procesu węglików chromu (M23C6), które znacznie obniżają właściwości fizykochemiczne stali austenitycznej. Z doniesień literaturowych wynika, że ten rodzaj materiału próbowano nasycić dyfuzyjnie za pomocą wyładowania jarzeniowego prądu stałego DC (Direct Current), jak i za pomocą metody niskotemperaturowego nierównowagowego nawęglania (low-temperature paraequilibrium carburization) [7÷13]. Badano również właściwości elementów nawęglonych w procesie niskotemperaturowego nierównowagowego nawęglania, a następnie pokrytych powłoką węglową [14]. Badania prowadzone w Instytucie Inżynierii Materiałowej Politechniki Łódzkiej dowodzą, że możliwe jest wytworzenie warstwy przejściowej w wyniku procesu RF PACVD [2]. Zastosow[...]

Powłoki węglowe domieszkowane krzemem wytwarzane metodą RF PACVD

Czytaj za darmo! »

Ze względu na ich znakomite właściwości mechaniczne i fizykochemiczne zainteresowanie powłokami diamentopodobnego węgla (DLC - Diamond-Like Carbon) wytwarzanymi za pomocą różnych metod rośnie z roku na rok. Charakteryzują się one dużą twardością, wykazują znakomite właściwości tribologiczne, a wśród nich dobrą odporność na zużycie i mały współczynnik tarcia w warunkach tarcia suchego. Wszystko to czyni ten materiał wysoce atrakcyjnym dla zastosowań m.in. w przemyśle narzędziowym czy motoryzacyjnym. Warstwy DLC doskonale sprawdzają się również w zastosowaniach biomedycznych m.in. ze względu na wysoką biozgodność oraz odporność na korozję [1, 2]. Praktyka jednak dowodzi, że zastosowanie tego materiału niesie ze sobą szereg problemów, do których należą: ograniczona stabilność termiczna, niska adhezja do niektórych podłoży wynikająca z dużych naprężeń wewnętrznych oraz to, że współczynnik tarcia silnie zależy od wilgotności względnej otoczenia [3÷5]. Jednym z możliwych rozwiązań poprawiających właściwości warstw DLC jest wprowadzenie do struktury warstwy atomów domieszki, takich jak: Fe, Ti, Cr, F, Ca, Ar, Mo, O, Zr, B i innych [6÷9]. Uzyskane wyniki badań, a przede wszystkim różnorodność otrzymanych właściwości użytkowych skłaniają do refleksji, że dzięki tak szerokiej gamie materiałów domieszki, spektrum możliwości modyfikacji wybranych parametrów użytkowych powłok DLC wydaje się bardzo rozległe i zróżnicowane. Dodatek srebra poprawia właściwości antybakteryjne powłok (analogicznie domieszka miedzi), obniżając nieznacznie parametry mechaniczne [7]. Niewielka zawartość fluoru w warstwie przyczynia się do wzrostu biokompatybilności w kontakcie z krwią [10]. Domieszka tytanu znacząco zwiększa twardość oraz biokompatybilność [8]. Argon natomiast zmniejsza wartość współczynnika tarcia, jednocześnie obniżając twardość [11]. Jak wynika z przeglądu literatury, tematyka domieszkowania warstw węglowych krzemem, przede wszystkim dzięki mo[...]

Charakterystyka właściwości fizykochemicznych proszków węglowych pod kątem ich zastosowania w przemyśle farmaceutyczno-kosmetycznym

Czytaj za darmo! »

Codzienna piel.gnacja skory to nieustannie nowe wyzwania, ktore zmieniaj. si. na coraz wy.sze wraz z wiekiem cz.owieka. Ka.dy pragnie zachowa. zdrowy i pi.kny wygl.d, aby skora l.ni.a jak najcenniejszy kamie. .wiata . diament. Zapotrzebowanie rynku kosmetyczno- farmaceutycznego ci.gle si. zmienia. Jaki. czas temu zachwycano si. produktami kosmetycznymi ze z.otem czy srebrem, a wykorzystywane one by.y ju. w staro.ytno.ci [1, 2]. Obecnie na rynku kosmetyczno-farmaceutycznym i medycznym dominuj. preparaty zawieraj.ce w swoim sk.adzie nanocz.stki. Dzi.ki temu uzyskuje si. najwi.ksz. powierzchni. czynn. i du.e mo.liwo.ci wch.aniania substancji czynnych (aktywnych). Do produkcji kosmetykow wykorzystywane jest nanosrebro, nanoz.oto, nanomied. i nanoplatyna. Nowo.ci. na rynku jest nanowoda (rozbite du.e skupiska cz.steczek wody na niewielkie, uporz.dkowane grupy tzw. nanoklastery) [3]. Dlaczego nie zastosowa. nanokrystalicznego diamentu? Diament na d.ugowieczno..? A mo.e rownie. amorficzny w.gielc? W.giel jako biomateria. wykorzystywany jest od dawna, jako biozgodna bariera dla jonow metali uczulaj.cych na powierzchniach implantow medycznych [4€7]. Osobn. grup. stanowi. proszki w.glowe. Istnieje szereg metod wytwarzania proszkow w.glowych. Zak.adaj. one wykorzystanie procesow CVD (Chemical Vapour Depostion) lub fali uderzeniowej do syntezy nano- b.d. mikrometrowej wielko.ci ziaren. W zale.no.ci od metody syntezy oraz parametrow procesu mo.na uzyska. proszki o zro.nicowanych w.a.ciwo.ciach i sk.adzie fazowym [8, 9]. Obecnie w wielu o.rodkach na .wiecie, w tym rownie. w Instytucie In.ynierii Materia.owej Politechniki .odzkiej, prowadzone s. badania dotycz.ce charakterystyki oraz modyfikacji powierzchni warstw, a tak.e proszkow w.glowych w aspekcie zastosowania ich w medycynie [4€8, 10€12]. Nowym kierunkiem wydaj. si. by. rownie. badania wp.ywu proszkow w.glowych na ekspresj. genow [13]. Istniej[...]

A new concept for limitation of the mercury emission from exhaust gases from power station units Nowa koncepcja ograniczenia emisji rtęci z gazów wylotowych bloków energetycznych DOI:10.12916/przemchem.2014.1339


  system for sorption of Hg on solid developed Fe sulfides and nitrides-contg. surfaces was taken into consideration. Przedstawiono zagrożenia wynikające z emisji rtęci z procesów technologicznych, szczególnie z instalacji energetycznych, w których spalany jest węgiel. Omówiono także założenia i zakres nowego projektu realizowanego przez Politechnikę Łódzką i PGE GiEK SA, którego celem jest opracowanie innowacyjnej technologii wychwytywania rtęci z gazów spalinowych bloków energetycznych zasilanych węglem brunatnym. Wiele lat ekspansywnej polityki industrializacji spowodowało ogromne szkody w środowisku naturalnym. Dopiero ostatnie dekady XX w. przyniosły skuteczne działania mające na celu ochronę środowiska przed skutkami przemysłowej działalności człowieka. W obszarze energetyki działania te obejmowały oczyszczanie gazów spalinowych z pyłów, ograniczanie zawartości tlenków azotu i odsiarczanie spalin. Obecnie technologie te są powszechnie stosowane i skuteczne. Pojawiły się i ciągle pojawiają nowe koncepcje ochrony środowiska przed emitowanymi z procesów technologicznych składnikami gazów spalinowych. Dla energetyki istotne są badania nad technologiami, które pozwalają na wychwytywanie ditlenku węgla ze spalin, a najnowsza koncepcja ochrony środowiska dotyczy obniżenia emisji rtęci.Zanieczyszczenie, a właściwie skażenie rtęcią stało się problemem globalnym. Rtęć występuje w środowisku w ilościach śladowych, ale ze względu na dużą toksyczność oraz zdolność włączania się w różne cykle obiegu przyrodniczego stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi1-3). Szacuje się, że na świecie w 2010 r. z antropogenicznych źródeł wyemitowano 1960 t rtęci, co stanowiło 30% całkowitej emisji. Uważa się, że pozostałe 70% pochodziło z procesów geologicznych (10%) i wtórnej emisji z powierzchni wód i gleb (60%)4). Na podstawie analiz przyjęto, że za 24% emisji rtęci ze źródeł antropogenicznych odpowiada wytwarzanie energii z procesów[...]

Studies of thermal stability of a-C:H:Si coatings produced by radio-frequency plasma assisted chemical vapour deposition (RF-PACVD) method DOI:10.15199/28.2016.4.5


  In this work the thermal stability of silicon-doped diamond-like carbon (DLC) films was investigated. The studied coatings were produced by radio-frequency plasma assisted chemical vapour deposition (RF-PACVD) method with use of tetramethylsilane (TMS) as a silicon precursor. As-deposited Si-DLC coatings with three different silicon concentrations were annealed at 400°C, 500°C, and 600°C for 1 hour in air atmosphere. For comparison DLC coatings were also examined. It has been shown that the level of disorder of Si-DLC increases with the increase of silicon concentration. Silicon admixture improves the thermal stability of Si-DLC coatings by slowing down and delaying the graphitization processes compared to the undoped DLC films. Furthermore, an increase in hardness of the Si-DLC coatings annealed at the temperature of 400°C has been observed. The DLC and Si-DLC coatings with the lowest Si concentration annealed at 500°C, and all of the coatings annealed at 600°C have been completely degraded. The coatings with the highest concentration of silicon that have stood the annealing process at 500°C have demonstrated a high degree of graphitization and degradation, manifesting itself in the lowest mechanical properties and a significant reduction in their thickness. Key words: thermal stability, silicon doping, DLC films.1. INTRODUCTION Diamond-like carbon (DLC) films are characterized by many unique properties. These include high biocompatibility [1], high hardness [2], low coefficient of friction, [3, 4] good anti-wear [4] and anti-corrosion [5] characteristics. Hence, these films are commonly used as protective coatings in automotive industry, magnetic data storage, machining tools and biomedical applications [1÷3, 6]. However, DLC coatings have several known disadvantages. One of them, severely limiting their large scale application possibilities is the low thermal stability at high working temperature. It has been reported that DLC coating[...]

 Strona 1