Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Filip Chyliński"

Wpływ odazotowania spalin na możliwość wykorzystania popiołów lotnych w betonie DOI:10.15199/33.2015.12.16


  Weuropejskich elektrowniach i elektrociepłowniach prowadzone są prace związane z modyfikacją procesu spalaniawęgla orazwbudowaniemtzw. instalacji odazotowania gazów spalinowych, a w przypadku wielu obiektówinstalacje takie już funkcjonują. Jest to konsekwencjąwprowadzenia Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych [1], która wprowadzam.in. nowe, bardziej restrykcyjne wymagania dotyczące emisji tlenkówazotu ze spalaniawęgla kamiennego i brunatnego [2]. Obecnie do najczęściej stosowanych metod redukcji tlenków azotu, które pozwalają na spełnienie wymagań dotyczących emisji NOx, są metody polegające na iniekcji związków amonowych [3]. Proces ten realizuje się najczęściej metodą selektywnej redukcji katalitycznej (SCR) lub selektywnej redukcji niekatalitycznej (SNCR). Pojawiły się obawy, że zmiany temogą wpłynąć na jakość otrzymywanych lotnych popiołów krzemionkowych, powszechnie stosowanych m.in. w budownictwie [4, 5, 6]. W literaturze znajduje się wiele sprzecznych danych dotyczących wpływu metod odazotowania spalin polegających na iniekcji związków amonowych na właściwości popiołów lotnych i ich późniejsze wykorzystanie. Niektóre źródła wskazują [7, 8], że oprócz korzystnego efektu usuwania tlenkówazotu z gazówspalinowych,metody stosującewtrysk związków amonowych do komory spalania mogą skutkować obecnością amoniaku lub związków amonowych w popiołach lotnych. W związku z tym w Zakładzie Betonu Instytutu Techniki Budowlanej podjęto realizację projektu, który ma na celu zbadanie, jakie zmiany zachodząwpopiołach lotnych po procesie odazotowania gazów spalinowych metodą SNCR i jak te zmiany oddziałują na zaczyny i zaprawy cementowo-popiołowe. Próbki do badań Wbadaniach wykorzystano popiół lotny krzemionkowy powstający ze spalania węgla kamiennego. Materiał do badań był pobierany w czterech partiach w dwumiesięcznych odstępach. Próbki popiołów lotnych pobierano jedno[...]

Zagospodarowanie uciążliwego odpadu przemysłowego z produkcji bieli tytanowej jako substytutu części spoiwa w kompozytach cementowych DOI:10.15199/33.2016.10.06


  Wartykule przedstawionowynikiwstępnych badań mających na celu ocenęmożliwości bezpiecznego wykorzystania uciążliwego odpadu przemysłowego jako reaktywnego dodatku do betonu.Nie odnotowanowcześniejszych prób zastosowania tego produktu w betonie. Próba zagospodarowania odpadu wpisuje się w założenia zrównoważonego rozwoju budownictwa. Słowa kluczowe: szlamporozkładowy, biel tytanowa, utylizacja, kompozyty cementowe, dodatek do betonu.Wwyniku przetwarzania surowców mineralnych powstają często drobnoziarniste odpady nieorganiczne uciążliwe lub nawet niebezpieczne dla środowiska. Jednym z możliwych sposobów ich wykorzystania jest zastosowanie jako dodatków do betonu. Ze względu na rolę, jaką mogą pełnić w betonie, w normie PN-EN 206:2014-04. Beton. Wymagania, właściwości, produkcja i zgodność wyróżnia się dodatki typu I oraz typu II. Pierwsza grupa (dodatki typu I) obejmuje materiały nieposiadające właściwości wiążących, których działanie w betonie ograniczone jest do roli wypełniacza lub kruszywa, w zależności od uziarnienia. Druga grupa (dodatki typu II) zawiera dodatki reaktywne, czyli takie, które biorą czynny udział w procesie wiązania, kształtowania wytrzymałości oraz trwałości betonu.Materiały te mogą zastępować część cementu w składzie kompozytu, co jest działaniem pożądanym zarówno w aspekcie ekologii i ekonomii, jak również technologii betonu. Dodatki typu II stosowane na szeroką skalę do betonu, tom.in.: granulowane żużle wielkopiecowe; popioły lotne i pyły krzemionkowe [3, 9, 10, 12]. Takimdodatkiem może okazać się również odpad powstający przy produkcji bieli tytanowej. Ditlenek tytanu (TiO2), czyli biel tytanowa, jest związkiem powszechnie stosowanym, głównie w przemyśle farbiarskim, papierniczym i tworzyw sztucznych z powodu wysokiego stopnia białości oraz bardzo dobrych właściwości kryjących. Biel tytanowa produkowana jest na świecie dwiema metodami (siarczanową oraz chlorkową) w ilości ok. 4,5 mln t[...]

Wykorzystanie odpadu z produkcji bieli tytanowej jako dodatku do betonu DOI:10.15199/33.2018.10.04


  Ilmenitowy szlam porozkładowy jest odpadem powstającym przy produkcji bieli tytanowej metodą siarczanową. Szacowana ilość powstającego rocznie szlamu w Polsce wynosi ok. 20 tys. t, natomiast na świecie to ok. 800 tys. t. Próba wykorzystania odpadu przemysłowego w charakterze dodatku do betonu wpisuje się w założenia strategii zrównoważonego rozwoju budownictwa [6]. Prezentowane w artykule wyniki badań stanowią fragment pracy naukowej przedstawiającej próbę wykorzystania ilmenitowego szlamu porozkładowego w kompozytach cementowych. Wjej ramach przeprowadzono badania identyfikacyjne oraz oceniono wpływ odpadu na środowisko naturalne [4], przebadano wiele cech technicznych zaczynów i zapraw oraz wykazano aktywność pucolanową materiału. Następnie oceniono przydatność odpadu jako dodatku do betonów C35/45, co potwierdzono wynikami badań wybranych parametrów technicznych [2]. W celu sprawdzenia, czy dodatek szlamu nie osłabi nadmiernie i tak już słabej matrycy cementowej, przeprowadzono badanie betonów klasy 16/20 - słabszych, bardziej przepuszczalnych, w których reakcje korozji mogą zachodzić szybciej. Program i wyniki badań Plan badań betonów C16/20 obejmował najczęściej specyfikowane cechy użytkowe tego typu materiału, czyli: wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu oraz nasiąkliwość. Zakres badań rozszerzono o określenie wodoszczelności umiarkowanego poziomu ciśnienia (W4) i skurczu liniowego oraz ocenę struktury przy użyciu mikroskopii skaningowej. Badano jednocześnie betony zawierające szlam (C16/20S) oraz referencyjne (C16/20P) - z dodatkiem ilmenitowego popiołu lotnego, którego aktywność pucolanowa jest na podobnym poziomie jak szlamu [7]. W przypadku projektowanych betonów przyjęto uprzednio zoptymalizowaną zawartość odpadu [5] i stosunek zawartości odpadu do spoiwa (oznaczony jako od/s) 10,8%, wartość współczynnika woda/spoiwo w/s = 0,65, co jest wartością typową w przypadku betonów towar[...]

Wykorzystanie odpadu z produkcji bieli tytanowej jako dodatku do betonu DOI:10.15199/33.2018.10.04


  Ilmenitowy szlam porozkładowy jest odpadem powstającym przy produkcji bieli tytanowej metodą siarczanową. Szacowana ilość powstającego rocznie szlamu w Polsce wynosi ok. 20 tys. t, natomiast na świecie to ok. 800 tys. t. Próba wykorzystania odpadu przemysłowego w charakterze dodatku do betonu wpisuje się w założenia strategii zrównoważonego rozwoju budownictwa [6]. Prezentowane w artykule wyniki badań stanowią fragment pracy naukowej przedstawiającej próbę wykorzystania ilmenitowego szlamu porozkładowego w kompozytach cementowych. Wjej ramach przeprowadzono badania identyfikacyjne oraz oceniono wpływ odpadu na środowisko naturalne [4], przebadano wiele cech technicznych zaczynów i zapraw oraz wykazano aktywność pucolanową materiału. Następnie oceniono przydatność odpadu jako dodatku do betonów C35/45, co potwierdzono wynikami badań wybranych parametrów technicznych [2]. W celu sprawdzenia, czy dodatek szlamu nie osłabi nadmiernie i tak już słabej matrycy cementowej, przeprowadzono badanie betonów klasy 16/20 - słabszych, bardziej przepuszczalnych, w których reakcje korozji mogą zachodzić szybciej. Program i wyniki badań Plan badań betonów C16/20 obejmował najczęściej specyfikowane cechy użytkowe tego typu materiału, czyli: wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu oraz nasiąkliwość. Zakres badań rozszerzono o określenie wodoszczelności umiarkowanego poziomu ciśnienia (W4) i skurczu liniowego oraz ocenę struktury przy użyciu mikroskopii skaningowej. Badano jednocześnie betony zawierające szlam (C16/20S) oraz referencyjne (C16/20P) - z dodatkiem ilmenitowego popiołu lotnego, którego aktywność pucolanowa jest na podobnym poziomie jak szlamu [7]. W przypadku projektowanych betonów przyjęto uprzednio zoptymalizowaną zawartość odpadu [5] i stosunek zawartości odpadu do spoiwa (oznaczony jako od/s) 10,8%, wartość współczynnika woda/spoiwo w/s = 0,65, co jest wartością typową w przypadku betonów towar[...]

 Strona 1