Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Joanna Miazek"

ZPM MIAZEK - rodzinny biznes szansą na sukces


  W 1991 roku ZPM MIAZEK rozpoczynały swoją działalność skromnie, jako niewielki, rodzinny biznes, który dostarczał swoje wyroby dla nielicznego grona stałych klientów. Wyroby okazały się jednak tak dobre, że zapotrzebowanie na nie zaczęło intensywnie wzrastać, a zakład stał się znaczącą firmą w branży mięsno-wędliniarskiej.Początek Zakłady Przetwórstwa Mięsnego MIAZEK to prężnie rozwijająca się firma, funkcjonująca w branży mięsno-wędliniarskiej już od ponad dwudziestu lat. Kiedy Jan i Zenona Miazek szukali pomysłu na biznes, postanowili wykorzystać istniejącą w tamtym czasie niszę na rynku i zainwestować właśnie w ten rodzaj działalności. Na początku zatrudniali zaledwie pięciu pracowników, ale już niebawem, bo w 1996 roku okazało [...]

Wędliny premium ZM Henryka STOKŁOSY DOI:


  Na początku lat 90-tych wybudowane w Śmiłowie zakłady mięsne, stanowiły część działalności gospodarczej prowadzonej przez Henryka Stokłosę pod nazwą Zakład Rolniczo-Przemysłowy Farmutil HS. Dążenie do pełnego wyspecjalizowania produkcji w ramach jednej branży, zaowocowało decyzją o podziale zakładu. Z początkiem 2012 roku ze spółki tej wydzielona została część obejmująca zakłady mięsne w Śmiłowie oraz sieć własnych placówek handlowych. Powstały ZM Henryka Stokłosy z siedzibą w Śmiłowie.Zakres działalności Specjalizacja ZM HENRYKA STOKŁOSY jest dosyć szeroka i obejmuje: skup i ubój żywca wieprzowego, rozbiór mięsa wieprzowego, produkcję i dystrybucję mięsa oraz wędlin, handel hurtowy i detaliczny, eksport. Prowadzona działalność obejmuje również usługi gastronomiczne w lokalach PASIBRZUCH i KARCZMA. Od początku istnienia, firma wspierała polskich rolników i tak też pozostało do dnia dzisiejszego. Kierowany do produkcji surowiec pochodzi wyłącznie z polskich hodowli. Dzięki współpracy ze stałymi dostawcami, istnieje pewność, że pochodzi on od solidnych i kompetentnych partnerów. Obecne zdolności produkcyjne zakładu wynoszą tygodniowo odpowiednio: ubój trzody chlewnej - 10 000 szt., rozbiór[...]

Znaczenie błonnika pokarmowego w diecie człowieka oraz w przetwórstwie mięsa


  Źródłem niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka składnika, jakim jest błonnik pokarmowy, są produkty pochodzenia roślinnego: warzywa, owoce i zboża. Nie występuje on w surowcach i produktach pochodzenia zwierzęcego, a więc gdy wymieniany jest w deklaracji żywieniowej przetworów mięsnych musi być do nich celowo dodany. Czy jest to konieczne? W obliczu szerzenia się chorób cywilizacyjnych, ciągle poszukuje się nie tylko ich przyczyn, ale również możliwości ich zapobiegania. Określenie wpływu zmiany nawyków żywieniowych społeczeństwa na jego stan zdrowia to obecnie jeden z ważniejszych tematów dyskusji wśród lekarzy i dietetyków. W związku z tym coraz częściej podkreśla się znaczenie konkretnych składników odżywczych, a wśród nich także błonnika pokarmowego. Jeszcze do końca lat 60-tych XX wieku, błonnik pokarmowy traktowano jako zanieczyszczenie żywności i określano mianem substancji balastowej czy włókna surowego. Uważano, że zakłóca on przenikanie enzymów trawiennych do treści pokarmowej, przez co miałby utrudniać proces trawienia i przyswajania składników odżywczych. Dopiero w latach 80-tych XX wieku, w obliczu wyników licznych badań naukowych, stwierdzających związek pomiędzy wysokim spożyciem błonnika oraz obniżaniem ryzyka występowania niektórych chorób, wzrosła świadomość w tym zakresie. Miało to swoje odzwierciedlenie w zmianie zaleceń żywieniowych oraz uregulowaniach prawnych dotyczących prezentacji wartości odżywczej produktów spożywczych. Według ekspertów USA spożycie błonnika wśród osób dorosłych powinno kształtować się na poziomie 38 g/dobę dla mężczyzn oraz 25 g/dobę dla kobiet, natomiast Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca, aby jego spożycie wynosiło 20-40 g/dobę. Obecnie w Polsce spożycie błonnika wynosi średnio 15 g/dobę, podczas gdy w społeczeństwach nieuprzemysłowionych, np. w Afryce wynosi ok. 60 g/dobę. W dyskusji [...]

Czy można zastąpić MDOM preparatem błonnika?


  Już od kilkudziesięciu lat mięso oddzielone mechanicznie stanowi surowiec powszechnie stosowny w przemyśle mięsnym. W związku z negatywnymi opiniami pojawiającymi się coraz częściej w mediach jego obecność w przetworach mięsnych, na co wskazuje deklaracja na etykiecie, budzi niepokój i niechęć konsumentów. Z tego powodu pojawia się pytanie, czy istnieje możliwość wyeliminowania tego składnika z receptur przetworów mięsnych, przy jednoczesnym zachowaniu dobrego efektu ekonomicznego? Rozporządzenie WE nr 853/2004 podaje definicję mięsa oddzielonego mechanicznie (MOM), zgodnie z którą jest to produkt uzyskany poprzez usunięcie mięsa z tkanek przylegających do kości po odłączeniu ich od tuszy lub uzyskany z tusz drobiowych za pomocą środków mechanicznych, w wyniku czego następuje utrata lub modyfikacja struktury włókien mięśniowych. Do jego produkcji można wykorzystywać surowiec pochodzący ze zwierząt uznanych za zdatne do spożycia. MOM może być pozyskiwany z kości wieprzowych lub drobiowych, przy czym do wytwarzania mięsa drobiowego oddzielonego mechanicznie (MDOM-u) zabronione jest wykorzystywanie łap, skóry szyi i głowy, natomiast do wytwarzania MOM-u wieprzowego nie wolno używać kości głowy, kości kończyn poniżej stawu nadgarstkowego i skokowego, ogonów, kości udowych, piszczelowych i strzałkowych. Rozwój przetwórstwa drobiowego oraz znaczny wzrost zapotrzebowania na mięso drobiowe bez kości (głównie mięśnie piersiowe i udowe), przyczyniły się do doskonalenia metod i urządzeń służących do separacji mięsa od kości, pozostałego po ręcznym wykrawaniu. Obecnie niemalże 90% produkowanego MOM-u pozyskiwane jest właśnie z elementów drobiowych, głównie kurcząt, kur i indyków, w mniejszym stopniu natomiast z kaczek i gęsi. Mięso drobiowe oddzielone mechanicznie (MDOM) stanowi surowiec powszechnie stosowany w przemyśle mięsnym, szczególnie do wytwarzania produktów homogenizowanych, w tym głównie parówek, [...]

 Strona 1